ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

ហៃ

[ហៃ] hay គុ., គុ.កិ.

ខ្មែរ

ដែលរហ័សខាង ..., ប៉ិនតែខាង ...; ដែលច្រើនខាង ..., ដែលចេះតែឬច្រើនតែ :

ឧទាហរណ៍

មនុស្សហៃឈ្លោះ, ហៃខឹង, ហៃថាឱ្យគេ; ហៃធ្វើការ, ហៃខាងអួត។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ