← វចនានុក្រម អណ្ដោត [អន់-ដោត] aandaot ន., គុ. ខ្មែរ ឈើឬដែកជាដើមដែលមានមុខស្រួចវែងសម្រាប់ដោត, សម្រាប់ជង់, ដែលគេប្រើសម្រាប់ដោត, សម្រាប់ជង់ : ឧទាហរណ៍ ឈើអណ្ដោត, ដែកអណ្ដោត។ · ប្រភព: Chuon Nath Dictionary ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ អ អ អ អ! អ! អក អក អក អក អក អកកំបោរ អកកំបោរ អកតញ្ញុតា