អនាគម
ខ្មែរ
ដែលមិនឋិតនៅក្នុងសណ្ដាប់ធ្នាប់ឬក្នុងទម្លាប់, ក្នុងទំនៀមទម្លាប់; ដែលមិនកាន់ទម្លាប់ :
ឧទាហរណ៍
មនុស្សអនាគម (ព.កា.) ថា អនាគម ច្រើននិយម តាមទំនើង តាមចិត្តទើង លះបង់នូវ ទម្លាប់ល្អ បែរជាកាន់ ទម្លាប់ដែល នាំឱ្យក្រ សឱ្យឃើញ ថាជាមនុស្ស ទ្រុស្ដប្រយោជន៍។ ព្រោះទម្លាប់ សឹងមានខុស សឹងមានត្រូវ ខ្លួនតម្រូវ ពារលើខុស តែងតែហោច ពុំសមប៉ង ឃ្វាងបំណង រែងផ្សាខ្លោច ខាតប្រយោជន៍ ដែលគួរបាន ឱ្យខូចបង់។