ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

អនាវាស

[អៈ-ណា-វ៉ាស] aaneaveas នាម

ខ្មែរ

ទីដែលឥតមនុស្សនៅ; វត្តឬអារាមដែលគេបោះបង់ចោលឥតមានបព្វជិតនៅ។ អ្នកដែលមិនមានលំនៅ :

ឧទាហរណ៍

មនុស្សអនាវាស។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ