ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

អន្ទោកអន្ទោល

[អន់-ទោក-អន់-ទោល] aantoukaantoul គុណកិរិយា

ខ្មែរ

ដែលចេះតែអង្វរទទូចទទែមិនលែង :

ឧទាហរណ៍

គាត់ចេះតែមកនិយាយអន្ទោកអន្ទោលឱ្យខ្ញុំទៅជួយសង្គ្រោះដោះទុក្ខ ...។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ