← វចនានុក្រម អបលាភ [អៈ-ប៉ៈ-លាប] aabaleaph គុ., ន. ខ្មែរ ដែលប្រាសចាកលាភ គឺដែលឥតលាភ, ដែលមិនសូវបាន ឬអ្នកដែលឃ្វាងលាភ : ឧទាហរណ៍ មនុស្សអបលាភ; គេរាល់គ្នាចេះតែមានលាភ ខ្ញុំជាអបលាភ។ · ប្រភព: Chuon Nath Dictionary ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ អ អ អ អ! អ! អក អក អក អក អក អកកំបោរ អកកំបោរ អកតញ្ញុតា