ស្លឹករឹត

← Dictionary

អបលាភ

[អៈ-ប៉ៈ-លាប] aabaleaph គុ., ន.

ខ្មែរ

ដែលប្រាសចាកលាភ គឺដែលឥតលាភ, ដែលមិនសូវបាន ឬអ្នកដែលឃ្វាងលាភ :

Example

មនុស្សអបលាភ; គេរាល់គ្នាចេះតែមានលាភ ខ្ញុំជាអបលាភ។

· Source: Chuon Nath Dictionary

Other words under