← វចនានុក្រម អវស្រ័យ [អៈ-វ៉័ស-ស្រៃ] aavosrai នាម ខ្មែរ ទីអាស្រ័យ; ទីជ្រកអាស្រ័យ; ទីពំនាក់; ទីពឹងពាក់, ទីពឹងពាក់ពំនាក់អាស្រ័យ; អ្នកជួយទំនុកបម្រុង, អ្នកផ្ចុងផ្ដើម : ឧទាហរណ៍ សព្វថ្ងៃខ្ញុំបានបងប្រុសជាអវស្រ័យ។ · ប្រភព: Chuon Nath Dictionary ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ អ អ អ អ! អ! អក អក អក អក អក អកកំបោរ អកកំបោរ អកតញ្ញុតា