← វចនានុក្រម អហង្ការិន [អៈ-ហ័ង-កា-រ៉ិន] aohongkearin គុ., ន. ខ្មែរ ដែលមានអហង្កការ; ដែលប្រកាន់មានះខ្លាំង; ដែលរឹងត្អឹងឬមុខរឹងក្រៃពេក; អ្នកដែលមានអហង្ការ : ឧទាហរណ៍ មនុស្សអហង្ការិន។ · ប្រភព: Chuon Nath Dictionary ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ អ អ អ អ! អ! អក អក អក អក អក អកកំបោរ អកកំបោរ អកតញ្ញុតា