អាចក្ដី
ខ្មែរ
(ស.ស.) (ព.បុ.) ពាក្យជាបុរិសសព្វនាមសម្រាប់បព្វជិតប្រើជាជំនួសឈ្មោះខ្លួន និយាយទៅរកគ្រហស្ថជាសាធារណជន ជាជំនួសពាក្យថា "អាត្មា" (ដោយសេចក្ដីថា "ជាអ្នកដឹងសេចក្ដីខុសត្រូវរាក់ជ្រៅបាន" ឬថា "ជាអ្នកអាចដឹងកិច្ចការក្នុងក្ដី គឺក្នុងវត្តអារាមបាន") :
ឧទាហរណ៍
អាចក្ដីបួសបាន ១០ វស្សាហើយ ប៉ុន្តែអាចក្ដីមិនចេះទេស្នាទេ ចេះតែសូត្រធម៌។