ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

អាចម៍បន្ទោះ

[អាច់-បន់-ទោះ] aachmobontuoh នាម

ខ្មែរ

កម្ទេចឬចម្រៀកដែលកើតពីបិតបន្ទោះឫស្សីឬក៏ផ្ដៅជាដើម :

ឧទាហរណ៍

អញប្រឹងប្រមូលអាចម៍បន្ទោះទុកធ្វើសំបុកមាន់, វាចេះតែមកយកទៅបង្កាត់ភ្លើងអស់! (ពាក្យក្រាបទូលក្សត្រិយ៍ថា មូលបន្ទោះ)។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ