អាធម្ម
ខ្មែរ
ពាក្យប្រើក្លាយមកពី បា. អធម្ម "ដែលមិនមែនធម៌, ដែលខុសធម៌, ក្រៅគន្លងធម៌, ខុសច្បាប់" ឬ ក្លាយមកពី សំ. អាធរ្មិក "ដែលមិនប្រកបដោយធម៌, មិនតាមយុត្តិធម៌" :
ឧទាហរណ៍
មនុស្សអាធម្ម គឺមនុស្សក្រៅធម៌, ក្រៅច្បាប់។
មនុស្សអាធម្ម គឺមនុស្សក្រៅធម៌, ក្រៅច្បាប់។