ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

អំពាវ

[អំ-ពាវ] aampeav កិរិយាសព្ទ

ខ្មែរ

ស្រែកហៅឮខ្លាំងៗឬស្រែកប្រកាសឱ្យឮរាល់គ្នា ក្នុងកិច្ចការណាមួយ :

ឧទាហរណ៍

អំពាវរកគ្នាឱ្យបានច្រើននាក់, អំពាវនាវរកមនុស្សធ្វើការឈ្នួល។ (ព.កា.) ថា ចូលព្រៃសត្វសាហាវ ស្រែកអំពាវគ្នាមកជុំ ដល់បានស្ករទឹកឃ្មុំ ពួនក្នុងផ្ទះស៊ីម្នាក់ឯង។… (សាស្ត្រាច្បាប់ពាក្យចាស់)។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ