អ—

ពាក្យបដិសេធ (ផ្លាស់មកពី ន គឺ ន > អ) សម្រាប់ភាសាសំស្ក្រឹតនិងបាលីមានសេចក្ដីថា " មិន, មិនមែន, ពុំ, ឥត " សម្រាប់រៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ ដូចជា អកតញ្ញូ (< ន > អ + កតញ្ញូ) " អ្នកមិនដឹងឧបការគុណដែលគេបានធ្វើហើយ (ចំពោះខ្លួន) "; អភ័ព្វ (< ន > អ + ភព្វ) "ដែលមិនគួរ (ដល់ការ) "; អសុភ (< ន > អ + សុភ) "ដែលមិនល្អ" ជាដើម។ បើសព្ទដែលរៀង អ ភ្ជាប់ជាមួយនោះមានស្រៈនៅខាងដើម ត្រូវផ្លាស់ ន ឬ អ ជា អន៑, ដូចជា អនន្ត (< ន ឬ អ > អន៑ + អន្ត) " ដែលឥតទីបំផុត "; អនាគត (< ន ឬ អ > អន៑ + អាគត) "ដែលមិនទាន់មកដល់ (ដែលនៅឯមុខ) "; អនេក (< ន ឬ អ > អន៑ + ឯក) "ដែលមិនមែនតែមួយ (ច្រើន) " ជាដើម។