ឧបក្រោស
ខ្មែរ
ដែលពោលទោសគេ, ដែលតិះដៀលគេ :
ឧទាហរណ៍
ពាក្យឧបក្រោស គឺពាក្យតិះដៀលគេ។ (ព.កា.) កុំធ្វើឧបក្រោស ឱ្យកើតជាទោស បង្ខាតប្រយោជន៍ ច្រើនមានកំហុស នាំឱ្យហិនហោច ឈឺចិត្តផ្សារខ្លោច ព្រោះតែឧបក្រោស។
ពាក្យឧបក្រោស គឺពាក្យតិះដៀលគេ។ (ព.កា.) កុំធ្វើឧបក្រោស ឱ្យកើតជាទោស បង្ខាតប្រយោជន៍ ច្រើនមានកំហុស នាំឱ្យហិនហោច ឈឺចិត្តផ្សារខ្លោច ព្រោះតែឧបក្រោស។