ឯកវាទវិធី

(អ.សិ.) វិធីតែងនិពន្ធមួយបែបដែលកវី អ្នកនិពន្ធប្រើដោយធ្វើឱ្យតួអង្គនិយាយថ្លែងទុក្ខព្រួយឬរៀបរាប់អំពីអនុស្សាវរីយ៍អ្វីមួយតែម្នាក់ឯង គ្មាននរណាចូលលាយឡំឡើយ។ នៅក្នុងរឿងទុំទាវនាងទាវក្រោយពេលទុំត្រឡប់ទៅវត្តវិហារធំវិញ នាងនឹកទុំយ៉ាងខ្លាំងហើយគិតម្នាក់ឯងថា (...) ថាឱអញស្ដាយក្រហាយប្រាណ មិនក្សាន្តធ្ងន់ខ្លួនប្រៀបហាក់ភ្នំ រលើងបព្វតាផ្ងាររលំ សង្កត់សៀតក្រំរណ្ដំខ្លាំង។ ខ្លោចផ្សាក្ដៅក្ដួលខ្មួលក្នុងថ្លើម ដង្ហើមផុតៗស្លុតភាន់ភាំង ម្ល៉េះហើយលោកអើយប្អូនមរណំ ខ្លួនស្លាំងស្គាំងស្គមទ្រមវេទនា។ (...)។