ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

ជែង

[ជែង] cheaeng នាម

ខ្មែរ

កងធ្វើដោយដែកជាដើមចងនឹងព្រ័ត្រឬខ្សែ សម្រាប់វាយត្រគាកដំរីឱ្យបោល, ហៅថា វាយជែង។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ