ស្លឹករឹត

← Dictionary

បឿន

[បឿន] boean នាម

ខ្មែរ

ត្រឹប, ប្រជុំតិណជាតិផ្សេងៗ មានត្រាវ, ត្រកៀត, កំប្លោក ជាដើម ដែលដុះក្រាស់ចង្អៀតតាន់តាប់លើមមោក, អណ្ដែតលើទឹកក្នុងបឹងឬក្នុងស្រះធំៗ អាចដើរជាន់លើបានមិនផុងមិនធ្លុះ :

Example

ដើរលើបឿន, ត្រីជ្រកនៅក្រោមបឿន។

· Source: Chuon Nath Dictionary

Other words under