ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

បឿន

[បឿន] boean នាម

ខ្មែរ

ត្រឹប, ប្រជុំតិណជាតិផ្សេងៗ មានត្រាវ, ត្រកៀត, កំប្លោក ជាដើម ដែលដុះក្រាស់ចង្អៀតតាន់តាប់លើមមោក, អណ្ដែតលើទឹកក្នុងបឹងឬក្នុងស្រះធំៗ អាចដើរជាន់លើបានមិនផុងមិនធ្លុះ :

ឧទាហរណ៍

ដើរលើបឿន, ត្រីជ្រកនៅក្រោមបឿន។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ