រ៉ក — វចនានុក្រមខ្មែរ

ខ្មែរ

ប្រដាប់មានភ្លៅសណ្ឋានខូងជុំវិញ វិលបានធូរស្រួល សម្រាប់ស៊កខ្សែឬពួរទាញអ្វីៗយោងឡើងឬសម្រូតចុះដោយងាយ :

រ៉កឈើ, រ៉កដែក (ចិនហៅកៅឡាក់)។