ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

រ៉ក

[រ៉ក] rok នាម

ខ្មែរ

ប្រដាប់មានភ្លៅសណ្ឋានខូងជុំវិញ វិលបានធូរស្រួល សម្រាប់ស៊កខ្សែឬពួរទាញអ្វីៗយោងឡើងឬសម្រូតចុះដោយងាយ :

ឧទាហរណ៍

រ៉កឈើ, រ៉កដែក (ចិនហៅកៅឡាក់)។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ