៤ ឆ្នាំចុងក្រោយ
បុរសម្នាក់អាយុ៥០ឆ្នាំ បានជួបនឹងឧប្បត្តិហេតុគ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍មួយត្រូវក្បាល បាត់បង់ស្មារតីមិនដឹងខ្លួន ហើយក៏ឆ្លងកាត់ការព្យាបាល និងវះកាត់ជាច្រើនដងដែរ ប៉ុន្តែគ្មានឃើញបានធូរស្បើយអ្វីបន្តិច…
រឿងស្នេហា
ស្នេហ៍ពិតមិនសាបសូន្យ
នៅពេលដែលខ្ញុំបានឃើញនូវរូបភាពមួយនេះ ក៏ធ្វើឲ្យខ្ញុំនឹកស្រមៃឃើញដល់ប្តីប្រពន្ធវ័យចំណាស់១គូ ដែលពួកគាត់អង្គុយទល់ខ្នងគ្នានៅម្ខាងម្នាក់នៃកៅអីវែងមួយតាមទីសាធារណៈ មើលទៅដូចទើបតែឈ្លោះ…
១០០ សុំទោស
ថ្ងៃគ្រូអត់រៀនខ្ញុំអាចចេញទៅផ្ទះមុនម៉ោងបាន ដូចនេះខ្ញុំក៏ទូរស័ព្ទហៅគាត់មកទទួលខ្ញុំ។ «អូឡូ…. ថ្ងៃនេះខ្ញុំអត់រៀនទេ តើអាចមកទទួលខ្ញុំបានទេ?» «បានតើ ចាំបន្តិច! ៥នាទីទៀតខ្ញុំនឹងទៅដល់…
អ៊ែនចេឡា និងមេអំបៅខ្មៅ
អ៊ែនចេឡា គឺជាក្មេងស្រីម្នាក់ដែលធំដឹងក្តីឡើងក្រោមដំបូលនៃមន្ទីរកុមារកំព្រាមួយ ចាប់ពីនាងចាប់កំណើរមកក្នុងលោកនេះពុំទាន់បាន១ខែផង នាងត្រូវបានគេបោះបង់ចោលនៅមន្ទីរកុមារកំព្រានោះទៅហើយ ។…
ចុងក្រោយគ្មានន័យអ្វី
ពាក្យមួយឃ្លាដែលគេតែងតែនាំគ្នានិយាយតៗគ្នា នៅពេលគេពិភាក្សាពីគំលាតរវាងទីតាំងមួយ ទៅទីតាំងមួយចំពោះរឿងស្នេហា។ឃ្លាតឆ្ងាយណាយចិត្ត ឃ្លាមួយនេះ ប្រហែលជាអ្នកក៏ធ្លាប់បានប្រើរដែរ។ តើពាក្យ…
ស្លឹកឈើ (ថ្មី)
«ការឃ្លាតចាកឆ្ងាយរបស់ស្លឹកឈើគឺព្រោះតែការបក់បោករបស់ខ្យល់ ឬព្រោះតែដើមឈើគ្មានចិត្តប្រណី?» ប្រិយមិត្តធ្លាប់បានអានរួចមកហើយ នៅរឿង ស្លឹកឈើ «ការឃ្លាតចាកឆ្ងាយរបស់ស្លឹកឈើគឺព្រោះតែការបក់បោករបស់…
រងចាំ
មានសុភមង្គល មានគ្រួសារគឺជាសេចក្តីប្រាថ្នារបស់មនុស្សគ្រប់រូប ។ តាមរូបសម្បត្តិ សមត្ថភាព និងជីវភាពគ្រួសាររបស់ខ្ញុំ ខ្ញុំអាចជ្រើសរើសនារីស្អាតមកធ្វើជាភរិយាបានយ៉ាងងាយ ប៉ុន្តែខ្ញុំបែរជាបោះបង់…
មេអំបៅកញ្ចក់
មានកញ្ចក់ពណ៌ស្វាយមួយត្រូវបានគេកែច្នៃឲ្យក្លាយជាវត្ថុសិល្បះអនុស្សាវរីយ៍មួយបែប មានរូបជាមេអំបៅដែលមើលទៅស្អាតគួរឲ្យចង់គយគន់។ វត្ថុនេះកើតចេញមកពីស្នាដៃដ៏ប្រណិតរបស់សិល្បករដ៏ឆ្នើម។ ក៏ប៉ុន្តែ…
ស្នេហ៍ពិតក្នុងថ្ងៃបោកប្រាស់
វេលាម៉ោង៥ល្ងាចថ្ងៃសៅរ៍ បន្ទាប់ពីចេញពីសាលា វលក្ខណ៍ និងរដ្ធាបានដើរចេញពីថ្នាក់ជាមួយគ្នាដោយដើរបណ្តើរនិយាយគ្នាលេងបណ្តើរ ។ រដ្ធា៖ វលក្ខណ៍! ចេញពីរៀនទៅណាទៀត?…
ស្លឹកឈើ
“ការចាកឆ្ងាយរបស់ស្លឹកឈើគឺព្រោះតែការបក់យករបស់ខ្យល់ ឬ ក៏ព្រោះដើមឈើមិនប្រណី?”។ នេះគឺជារឿងនិទានមួយដែលនិយាយពីដើមឈើ ស្លឹកឈើ និង ខ្យល់។ តើមិត្តអ្នកអានទាំងអស់គ្នាជ្រាបទេថា មូលហេតុពិតប្រាកដគឺព្រោះតែ…
ផ្កាយក្រដាស ១៤៣
នៅសល់មួយសប្តាហ៏ទៀត គឺដល់ថ្ងៃខួបកំនើតរបស់គាត់ហើយ។ មិនដឹងថាគួរជូនអ្វីដល់គាត់ទេ ពិបាកចិត្តដល់ហើយ។ ដាណែត៖ នែ ដានីឯងកំពុងតែគិតអីហ្នឹង? អង្គុយឡើងភ្លឹកទៅហើយ។…