វចនានុក្រមខ្មែរ

ឃ្វាចៗ គុណកិរិយា

[ឃ្វាច-ឃ្វាច] khveach

ពាក្យសម្រាប់ចម្រើនពាក្យ ដើរ ឱ្យប្លែកឡើង :

ឃ្វាម

ពាក្យក្លាយមកពីពាក្យ គ្វាម។

ឃ្វាម នាម

[ឃ្វាម] khveam

ពាក្យក្លាយមកពីពាក្យ គ្វាម។

ឃ្វាយៗ

ដើរកាវជើងចូល :

ឃ្វាយៗ គុណកិរិយា

[ឃ្វាយ-ឃ្វាយ] khveay

ដើរកាវជើងចូល :

ឃ្វាល

ចាំ, រក្សាសត្វចិញ្ចឹម :

ឃ្វាល កិរិយាសព្ទ

[ឃ្វាល] khveal

ចាំ, រក្សាសត្វចិញ្ចឹម :

ឃ្វិច

ឈ្មោះក្រូចមួយប្រភេទ សំបកស្ដើងផុយងាយបក ផ្លែប្រើបរិភោគជាចំណីលាងមាត់ :

ឃ្វិច នាម

[ឃ្វិច] khvich

ឈ្មោះក្រូចមួយប្រភេទ សំបកស្ដើងផុយងាយបក ផ្លែប្រើបរិភោគជាចំណីលាងមាត់ :

ឃ្វើង

ឈ្មោះចានធំមួយយ៉ាង ធំជ្រៅជាងចានគោម :

ឃ្វើង នាម

[ឃ្វើង] khvaung

ឈ្មោះចានធំមួយយ៉ាង ធំជ្រៅជាងចានគោម :

ឃ្វើចៗ

ពាក្យនិយាយផ្សំនឹងពាក្យ ដើរ ឱ្យប្លែកឡើង :

ឃ្វើចៗ គុណកិរិយា

[ឃ្វើច-ឃ្វើច] khvauch

ពាក្យនិយាយផ្សំនឹងពាក្យ ដើរ ឱ្យប្លែកឡើង :

ឱឃ នាម ១)

[អោ-ឃៈ] aokh

អន្លង់; ជំនន់; ទឹកដែលឡើងលិចជ្រៅ; កម្លាំងខ្សែទឹក; ទឹកដែលហូរសំយុងចុះខ្លាំង។

ឱឃ នាម ២)

[អោ-ឃៈ] aokh

(ព.ប្រ.) កិលេសដែលពន្លង់សត្វ, មាន ៤យ៉ាងគឺ ១កាមោឃៈ អន្លង់កាម; ២ភវោឃៈ អន្លង់ភព; ៣ទិដ្ឋោឃៈ អន្លង់ទិដ្ឋិ; ៤អវិជ្ជោឃៈ អន្លង់អវិជ្ជា (ព.ពុ.)។

ឱឃ កិរិយាសព្ទ

[ធ្លាក់-អោ-ឃៈ] aokh

(ព.ប្រ.) ធ្លាក់ក្នុងសេចក្ដីវិនាសធំ។

ឱឃ នាម

[អោ-ឃៈ-សង់-សា] aokh

ការអន្ទោលកើតស្លាប់នៅក្នុងអន្លង់ទាំងបួន (ព.ពុ.)។

ឱឃ នាម

[អោ-ឃៈ-ស័ង-សា] aokh

(ម.ព. ឱឃសង្សារ)។

ឱឃ នាម

[អាង-អោ-ឃៈ] aokh

(ព.ប្រ.) អាងមានទីជ្រកទីស្នាក់ពឹងពាក់ពំនាក់លើអ្នកធំ (ដូចជាត្រីអាងអន្លង់ទឹកជ្រៅ)។

ឱឃៈ

(ម.ព. ឱឃ)។

ឱឃៈ នាម

[អោ-ឃៈ] aaokheak≈

(ម.ព. ឱឃ)។