វចនានុក្រមខ្មែរ

ឆ្អឹងដែក នាម ១)

[ឆ្អឹង-ដែក] chhaoengdaek≈

ឧបករណ៍ឬសម្ភារៈសំណង់ដែលយកដែកមកធ្វើជាគ្រោងឆ្អឹង ជារណបដើម្បីឱ្យមានភាពរឹងមាំ :

ឆ្អឹងដែក នាម ២)

[ឆ្អឹង-ដែក] chhaoengdaek≈

បរិក្ខារពេទ្យដែលប្រើដែកតូចៗ អបឆ្អឹងបាក់ឬគ្រេចដើម្បីឱ្យឆ្អឹងតជាប់ឬមានសភាពដូចដើមវិញ :

ឆ្អឹងដែក នាម ៣)

[ឆ្អឹង-ដែក] chhaoengdaek≈

(សំនួន.) មនុស្សដែលមានឆ្អឹងរឹងមាំនិងកាយសម្បទាមាំមួន :

ឆ្អឺស

ដែលតឹងពោះខ្លាំងព្រោះបរិភោគអាហារច្រើនជ្រុល :

ឆ្អឺស គុណនាម

[ឆ្អឺស] chhaeus

ដែលតឹងពោះខ្លាំងព្រោះបរិភោគអាហារច្រើនជ្រុល :

ឆ្អើម

ទ្រាន់, ខ្ពើម ដោយរសជាតិឆ្អាបជាដើម :

ឆ្អើម កិ., គុ.

[ឆ្អើម] chhaaeum

ទ្រាន់, ខ្ពើម ដោយរសជាតិឆ្អាបជាដើម :

ឆ្អើរ

ដេកលើដំណេកដែលមានភ្លើងកម្ដៅពីក្រោម។

ឆ្អើរ កិរិយាសព្ទ

[ឆ្អើ] chhaaeur

ចម្អិនឬកម្ដៅដោយដាក់លើរាន ដុតភ្លើងពីក្រោម ដើម្បីនឹងទុកឱ្យបានយូរឬគ្រាន់តែឱ្យស្រស់ស្ងួតទឹក :

ឆ្អើរ គុណនាម

[ឆ្អើ] chhaaeur

ដែលឆ្អើរស្រេចហើយ, ដែលឆ្អិន, ដែលក្រៀមដោយឆ្អើរ :

ឆ្អើរ កិរិយាសព្ទ

[ដេក-ឆ្អើ-ភ្លើង] chhaaeur

ដេកលើដំណេកដែលមានភ្លើងកម្ដៅពីក្រោម។

ឆ្អើសឆ្អើម

ច្បិចច្បើម, ដែលស្ទាក់ស្ទើរ :

ឆ្អើសឆ្អើម គុ.កិ., គុ.

[ឆ្អើស-ឆ្អើម] chhaaeuschhaaeum

ច្បិចច្បើម, ដែលស្ទាក់ស្ទើរ :

ឆ្អេះ

ដែលមានក្លិនក្រពុលខ្មោះ ស្ទើរឆ្អាបស្ទើរស្អុយ :

ឆ្អេះ កិរិយាសព្ទ

[ឆ្អេះ] chhaeh

ឱ្យក្លិនក្រពុលខ្មោះ ស្ទើរឆ្អាបស្ទើរស្អុយ, ស្អុយក្លិនទឹកនោម :

ឆ្អេះ គុណនាម

[ឆ្អេះ] chhaeh

ដែលមានក្លិនក្រពុលខ្មោះ ស្ទើរឆ្អាបស្ទើរស្អុយ :

ឆ្អែង

ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំជាមួយនឹងពាក្យ ឆ្អឹង :

ឆ្អែង បុព្វបទ

[ឆ្អែង] chhaaeng

ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំជាមួយនឹងពាក្យ ឆ្អឹង :

ឆ្អែត

ឆ្អែតត្រាតែឆ្អល់ពោះ។

ឆ្អែត កិរិយាសព្ទ

[ឆ្អែត] jlart

អស់ឃ្លាន, អស់ស្រេក, បានចម្អែតហើយ, ស្រេចការបរិភោគហើយ; គ្រប់គ្រាន់, បរិបូរ។

ឆ្អែត កិរិយាសព្ទ ១)

[ឆ្អែត-ឆ្អន់] jlart

ឆ្អែតបរិបូណ៌ដរាបដល់ជិនឆ្អន់លែងត្រូវការបរិភោគទៀត។

ឆ្អែត កិរិយាសព្ទ ២)

[ឆ្អែត-ឆ្អន់] jlart

ណាយ អស់ចិត្ត លែងចង់ជួបទៀត។

ឆ្អែត កិរិយាសព្ទ

[ឆ្អែត-ចិត] jlart

(សំនួន.) ខកចិត្ត អស់ចិត្តនឹងអ្វីដែលខ្លួនបានធ្វើឬកើតមានកន្លងមក :

ឆ្អែត កិរិយាសព្ទ

[ឆ្អែត-ឆ្អល់] jlart

ឆ្អែតត្រាតែឆ្អល់ពោះ។

ឆ្អៅ

ងៅ, ច្រាល :

ឆ្អៅ គុណនាម

[ឆ្អៅ] chhaau

ងៅ, ច្រាល :

ឆៗ

(ម.ព. ឆ{¥¥}២{££})។

ឆៗ ឧទានសព្ទ

[ឆ-ឆ] chhachha≈

(ម.ព. ឆ២)។