វចនានុក្រមខ្មែរ

ផ្អឹប

រក្សាទុកមិនដោះស្រាយ, កាក់ទុក :

ផ្អឹប កិរិយាសព្ទ

[ផ្អឹប] phaueb

ធ្វើឱ្យស្រអឹប, ដាក់ផ្ទាប់ :

ផ្អឹប កិរិយាសព្ទ

[ដាក់-ផ្អឹប] phaueb

ដាក់ផ្ទាប់ឱ្យស្រអឹប។

ផ្អឹប កិរិយាសព្ទ

[ផ្អឹប] phaueb

រក្សាទុកមិនដោះស្រាយ, កាក់ទុក :

ផ្អឹះ

ដែលលំបាកដកដង្ហើម ព្រោះតឹងពោះខ្លាំង ឬដែលទង្គឹះតានតឹងចិត្ត ដោយមានភ័យថប់បារម្ភ :

ផ្អឹះ គុណកិរិយា

[ផ្អឹះ] phaoeah

ដែលលំបាកដកដង្ហើម ព្រោះតឹងពោះខ្លាំង ឬដែលទង្គឹះតានតឹងចិត្ត ដោយមានភ័យថប់បារម្ភ :

ផ្អឺបៗ

ដែលខំប្រឹងងោកទាំងខ្លួនឱនៗ ងើបៗទោរទៅមុខ :

ផ្អឺបៗ គុណកិរិយា

[ផ្អឺប-ផ្អឺប] phaeub

ដែលខំប្រឹងងោកទាំងខ្លួនឱនៗ ងើបៗទោរទៅមុខ :

ផ្អុកៗ

ដែលញ័រប្រដេញរន្ថាន់ក្នុងពោះ ព្រោះភ័យខ្លាំង, ព្រោះថប់បារម្ភខ្លាំង :

ផ្អុកៗ គុណកិរិយា

[ផ្អុក-ផ្អុក] phaok

ដែលញ័រប្រដេញរន្ថាន់ក្នុងពោះ ព្រោះភ័យខ្លាំង, ព្រោះថប់បារម្ភខ្លាំង :

ផ្អុងៗ

ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទជាអសារព្រឹក្ស សន្តានរលួស ប៉ុន្តែមានសាច់សស្និទ្ធជាងរលួសបាយ ស្លឹកតូចៗដើមមានបន្លាហៅថា រលួសផ្អុង។ តាមសេចក្ដីតំណាលក្នុងគម្ពីរពុទ្ធសាសនា ត្រង់រឿងមឃមាណពថា មឃមាណពបានដាំរលួសផ្អុងមួយដើមជិតសាលាសម្នាក់របស់គាត់ជាម្លប់ឱ្យគេជ្រក, ផលានិសង្សនេះបានកើតជាឈើទិព្វឈ្

ផ្អុងៗ នាម

[ផ្អុង-ផ្អុង] phaongphaong≈

ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទជាអសារព្រឹក្ស សន្តានរលួស ប៉ុន្តែមានសាច់សស្និទ្ធជាងរលួសបាយ ស្លឹកតូចៗដើមមានបន្លាហៅថា រលួសផ្អុង។ តាមសេចក្ដីតំណាលក្នុងគម្ពីរពុទ្ធសាសនា ត្រង់រឿងមឃមាណពថា មឃមាណពបានដាំរលួសផ្អុងមួយដើមជិតសាលាសម្នាក់របស់គាត់ជាម្លប់ឱ្យគេជ្រក, ផលានិសង្សនេះបានកើតជាឈើទិព្វឈ្

ផ្អុចៗ

ដែលមានសម្បុរ ឬសណ្ឋានរទុះៗ ច្រើនកន្លែងដូចជាស្នាមអុចៗ :

ផ្អុចៗ គុណនាម

[ផ្អុច-ផ្អុច] phaochphaoch≈

ដែលមានសម្បុរ ឬសណ្ឋានរទុះៗ ច្រើនកន្លែងដូចជាស្នាមអុចៗ :

ផ្អូក

ដែលមានសាច់បាក់គាំរមាសខាងក្នុង :

ផ្អូក កិរិយាសព្ទ

[ផ្អូក] phaouk

ភ្នកដល់, ភ្នកគិតដល់, ភ្នកនឹក :

ផ្អូក កិរិយាសព្ទ

[ផ្អូក-ផ្អឹះ] phaouk

ភ្នកនឹកដល់ក៏កើតមានសេចក្ដីតឹងចិត្តផ្អឹះៗ :

ផ្អូក កិរិយាសព្ទ

[ផ្អូក-ផ្អើះ] phaouk

(ម.ព. ផ្អូកផ្អឹះ)។

ផ្អូក គុណនាម

[ផ្អូក] phaouk

ដែលមានសាច់បាក់គាំរមាសខាងក្នុង :

ផ្អូចៗ

ដែលរអូចៗ, ព្រួចៗក្នុងចិត្ត :

ផ្អូចៗ គុណកិរិយា

[ផ្អូច-ផ្អូច] phaouch

ដែលរអូចៗ, ព្រួចៗក្នុងចិត្ត :

ផ្អូម

ដែលមានក្លិនជូរក្ដឹះ :

ផ្អូម គុណនាម

[ផ្អូម] phaoum

ដែលមានក្លិនជូរក្ដឹះ :

ផ្អួរ

ដែលមានក្លិនក្ដឹះបន្តិចព្រោះអាប់អួ :

ផ្អួរ គុណនាម ១)

[ផ្អួ] phauor

ដែលខូចរសជាតិប្រក្រតី ព្រោះអាប់អួ, ព្រោះទុកយូរហួសកាលកំណត់ :

ផ្អួរ គុណនាម ២)

[ផ្អួ] phauor

ដែលមានក្លិនក្ដឹះបន្តិចព្រោះអាប់អួ :

ផ្អួសៗ

ដែលខំប្រឹងទាញ, ប្រឹងលេប, ប្រឹងហែលម្លឺតៗ ព្រោះតឹង, ខ្សោះ, ហត់ :

ផ្អួសៗ គុណកិរិយា

[ផ្អួស-ផ្អួស] phauos

ដែលខំប្រឹងទាញ, ប្រឹងលេប, ប្រឹងហែលម្លឺតៗ ព្រោះតឹង, ខ្សោះ, ហត់ :

ផ្អើល

រអើល, ភ្ញាក់ពព្រើតពព្រាំង, រត់, ស្ទុះ, បោលដោយរអើល; ជ្រួលជ្រើម, ជ្រួលច្រាល់, ជ្រួលច្របល់ :

ផ្អើល កិរិយាសព្ទ

[ផ្អើល] p'erl

រអើល, ភ្ញាក់ពព្រើតពព្រាំង, រត់, ស្ទុះ, បោលដោយរអើល; ជ្រួលជ្រើម, ជ្រួលច្រាល់, ជ្រួលច្របល់ :

ផ្អើះ

(ម.ព. ផ្អឹះ)។

ផ្អើះ គុណកិរិយា

[ផ្អើះ] phaaeuah

(ម.ព. ផ្អឹះ)។

ផ្អៀង

ដេកដាក់ចំហៀងខ្លួនខាងស្ដាំលើខាងឆ្វេង ឬខាងឆ្វេងលើខាងស្ដាំ។

ផ្អៀង កិរិយាសព្ទ

[ផ្អៀង] phaeang

បន្ទាបម្ខាងឱ្យទាបល្អៀងជាងម្ខាង :

ផ្អៀង គុ., គុ.កិ.

[ផ្អៀង] phaeang

ដែលល្អៀងទាបជាងម្ខាង :

ផ្អៀង កិរិយាសព្ទ

[ដេក-ផ្អៀង] phaeang

ដេកដាក់ចំហៀងខ្លួនខាងស្ដាំលើខាងឆ្វេង ឬខាងឆ្វេងលើខាងស្ដាំ។

ផ្អេះៗ

ដែលតឹង ឬណែនលំបាកដង្ហើម :

ផ្អេះៗ គុណកិរិយា

[ផ្អេះ-ផ្អេះ] phaeh

ដែលតឹង ឬណែនលំបាកដង្ហើម :

ផ្អែក

(ព.ប្រ.) ពឹងពាក់ផ្អែកគំនិតទៅលើគេទុកដូចជាបង្អែក :

ផ្អែក កិរិយាសព្ទ ១)

[ផ្អែក] p'aek

ទម្រេតខ្លួនលើបង្អែក, បញ្ឈរអ្វីៗឱ្យទ្រេតទៅលើបង្អែក ឬទៅលើអ្វីមួយដែលទុកដូចជាបង្អែក :

ផ្អែក កិរិយាសព្ទ ២)

[ផ្អែក] p'aek

(ព.ប្រ.) ពឹងពាក់ផ្អែកគំនិតទៅលើគេទុកដូចជាបង្អែក :

ផ្អែបៗ

ព្រិចៗ, ច្បែបៗ រង្វើលៗ ស្រាលៗ :

ផ្អែបៗ គុណកិរិយា

[ផ្អែប-ផ្អែប] phaaeb

ព្រិចៗ, ច្បែបៗ រង្វើលៗ ស្រាលៗ :

ផ្អែម

សម្ដីស្រទន់ហាក់ដូចជាមានរសផ្អែម។

ផ្អែម គុណនាម

[ផ្អែម] p'aem

ដែលមានរសស្ករ, មានឱជារសដូចស្ករឬដូចទឹកឃ្មុំដែលបរិសុទ្ធ។

ផ្អែម នាម

[គ្រុន-ផ្អែម-មាត់] p'aem

ឈ្មោះរោគគ្រុនមួយយ៉ាង បណ្ដាលឱ្យមាត់ផ្អែមប្រហាតធុំបាយធុំចំណី។

ផ្អែម គុណកិរិយា

[ភៃ-ផ្អែម-មាត់] p'aem

ភ័យស្លុតស្ងួតបំពង់ក ហាក់ដូចជាផ្អែមប្រហាតមាត់។

ផ្អែម នាម

[សំ-ដី-ផ្អែម] p'aem

សម្ដីស្រទន់ហាក់ដូចជាមានរសផ្អែម។

ផ្អោង

ដែលហុយទ្រលោម ឬផុរខ្ជោលឡើង :

ផ្អោង គុណកិរិយា

[ផ្អោង] phaaong

ដែលហុយទ្រលោម ឬផុរខ្ជោលឡើង :

ផ្អោប

ចាប់ដោយដៃទាំង ២ឱ្យឱប ឬឱ្យរួបគ្នា។

ផ្អោប កិរិយាសព្ទ

[ផ្អោប] phaaob

ធ្វើឱ្យឱបជិតគ្នា, ផ្គុំអ្វីៗ ឱ្យឱបជាប់ជិតគ្នា។

ផ្អោប កិរិយាសព្ទ

[ចាប់-ផ្អោប] phaaob

ចាប់ដោយដៃទាំង ២ឱ្យឱប ឬឱ្យរួបគ្នា។

ផ្អោះ

ដែលសោះ, សោះកក្រោះ ឥតរសជាតិ :

ផ្អោះ គុណនាម

[ផ្អោះ] phaaoh

ដែលសោះ, សោះកក្រោះ ឥតរសជាតិ :