Khmer Dictionary

ភ្លោះ

ដេរសំពត់ពីរផ្ទាំងភ្ជាប់គ្នា :

ភ្លោះ គុណនាម ១)

[ភ្លោះ] plous

ដែលកើតចេញមកមួយគូ :

ភ្លោះ គុណនាម ២)

[ភ្លោះ] plous

ដែលព្រែកគ្នាឬជាប់គ្នាមួយគូ :

ភ្លោះ កិរិយាសព្ទ

[ភ្លោះ] plous

ដេរសំពត់ពីរផ្ទាំងភ្ជាប់គ្នា :

ភ្លៅ

ស្នូលមូលស៊កក្នុងដុំសម្រាប់ឱ្យដុំវិល :

ភ្លៅ នាម

[ភ្លៅ] phlov

ប៉ែកជើងពីត្រឹមខាងលើជង្គង់ឡើងមកដល់ក្រលៀន។

ភ្លៅ នាម

[ភ្លៅ] phlov

ស្នូលមូលស៊កក្នុងដុំសម្រាប់ឱ្យដុំវិល :

ភ្លៅកង្កែប

ឈ្មោះស្មៅអណ្ដែតទឹកមួយប្រភេទ ដើមមានសណ្ឋានស្រដៀងនឹងភ្លៅកង្កែប ច្រើនដុះអាស្រ័យនឹងត្រឹប ឬបឿន, ប្រើការធ្វើអន្លក់បាន។

ភ្លៅកង្កែប នាម

[ភ្លៅ-កង់-កែប] phlovkongkeaeb

ឈ្មោះស្មៅអណ្ដែតទឹកមួយប្រភេទ ដើមមានសណ្ឋានស្រដៀងនឹងភ្លៅកង្កែប ច្រើនដុះអាស្រ័យនឹងត្រឹប ឬបឿន, ប្រើការធ្វើអន្លក់បាន។

ភ្លៅក្ងោក

ឈ្មោះស្មៅមួយប្រភេទ ដើមមូលៗ សាច់ស្វិត បែបភាពជាពួកប្រទាល, ប្រើការធ្វើជាបន្លែបាន, គេហៅថា ដើមភ្លៅក្ងោក។

ភ្លៅក្ងោក នាម

[ភ្លៅ-ក្ងោក] phlovkngaok

ឈ្មោះស្មៅមួយប្រភេទ ដើមមូលៗ សាច់ស្វិត បែបភាពជាពួកប្រទាល, ប្រើការធ្វើជាបន្លែបាន, គេហៅថា ដើមភ្លៅក្ងោក។

ភ្លៅនាង

ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ។

ភ្លៅនាង នាម

[ភ្លៅ-នាង] phlovneang

ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ។

ភ្លៅមាន់

ឈ្មោះស្មៅមួយប្រភេទដែលមានស្លឹកឆែកជា៥ដើម ទងស្លឹក ផ្កា ផ្លែ មានរោម។ ប្រើជាឱសថព្យាបាលជំងឺចុះខ្សោយអស់កម្លាំង វិលមុខធីងធោង ក្អក គ្រុនក្ដៅ សម្រួលឱ្យស្ត្រីមានរដូវទៀងទាត់។

ភ្លៅមាន់ នាម

[ភ្លៅ-មាន់] phlovmean≈

ឈ្មោះស្មៅមួយប្រភេទដែលមានស្លឹកឆែកជា៥ដើម ទងស្លឹក ផ្កា ផ្លែ មានរោម។ ប្រើជាឱសថព្យាបាលជំងឺចុះខ្សោយអស់កម្លាំង វិលមុខធីងធោង ក្អក គ្រុនក្ដៅ សម្រួលឱ្យស្ត្រីមានរដូវទៀងទាត់។

ភ្សាំ

ធ្វើឱ្យស៊ាំ, ឱ្យថ្នឹក :

ភ្សាំ កិរិយាសព្ទ

[ភ្សាំ] phsoam

ធ្វើឱ្យស៊ាំ, ឱ្យថ្នឹក :

ឧភតោ

(ព.វិ.) ត្រៃសរណគមន៍ ដែលបរិសុទ្ធទាំងអ្នកឱ្យទាំងអ្នកទទួល គឺពោលបាលីត្រឹមត្រូវទាំងពីរនាក់ (សរណគមន៍សម្រាប់សាមណេរ)។

ឧភតោ គុណនាម

[អ៊ុ-ភៈ-តោ] uphotao

ទាំងពីរ, ខាងទាំងពីរ, ទាំងពីរខាង, អំពីខាងទាំងពីរ, តាមខាងទាំងពីរ។

ឧភតោ គុណនាម

[អ៊ុ-ភៈ-តោ-ច័ន-ឌាល] uphotao

ជាចណ្ឌាលទាំងពីរខាង (ជាចណ្ឌាលដូចគ្នា)។

ឧភតោ គុណនាម

[អ៊ុ-ភៈ-តោ-ច័ន] uphotao

កាចទាំងពីរខាង (កាចដូចគ្នា)។

ឧភតោ គុណនាម

[អ៊ុ-ភៈ-តោ-ធា] uphotao

ដែលមានមុខមុតទាំងពីរខាង :

ឧភតោ គុណនាម

[អ៊ុ-ភៈ-តោ-ប៉ៈ-រ៉ិ-សុត-ធិ] uphotao

បរិសុទ្ធទាំងពីរខាង។

ឧភតោ គុណនាម

[អ៊ុ-ភៈ-តោ-ពា] uphotao

ដែលហូរបែកជាពីរផ្លូវ :

ឧភតោ នាម

[អ៊ុ-ភៈ-តោ-ព្យ័ញ-ជៈ-នក់] uphotao

អ្នកដែលមានភេទជាពីរ គឺជួនកាលជាបុរសជួនកាលជាស្ត្រី :

ឧភតោ នាម

[អ៊ុ-ភៈ-តោ-ព្យ័ញ-ជៈ-នៈ-កៈ] uphotao

(ម.ព. ឧភតោព្យញ្ជនក)។

ឧភតោ គុណនាម

[អ៊ុ-ភៈ-តោ-ភាក] uphotao

ទាំងពីរចំណែក, ចំណែកទាំងពីរ។

ឧភតោ នាម

[អ៊ុ-ភៈ-តោ-ភា-គិ-នី] uphotao

(ម.ព. ឧភតោភាគី)។

ឧភតោ នាម

[អ៊ុ-ភៈ-តោ-ភា-គី] uphotao

អ្នកមានឬបានចំណែកទាំងពីរខាង។

ឧភតោ នាម

[អ៊ុ-ភៈ-តោ-ភេទ] uphotao

ការបែកជាពីរ។

ឧភតោ នាម

[អ៊ុ-ភៈ-តោ-សុ-ជាត] uphotao

អ្នកដែលកើតអំពីមាតាបិតាមានពូជពង្សស្មើគ្នា :

ឧភតោ គុណនាម

[អ៊ុ-ភៈ-តោ-សុត-ធិ] uphotao

បរិសុទ្ធិទាំងពីរខាង។

ឧភតោ នាម

[អ៊ុ-ភៈ-តោ-សុត-ធិ-សៈ-រ៉ៈ-ណៈ-គំ] uphotao

(ព.វិ.) ត្រៃសរណគមន៍ ដែលបរិសុទ្ធទាំងអ្នកឱ្យទាំងអ្នកទទួល គឺពោលបាលីត្រឹមត្រូវទាំងពីរនាក់ (សរណគមន៍សម្រាប់សាមណេរ)។

ឧភតោ—

(ម.ព. ឧភតោ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

ឧភតោ— នាម

[អ៊ុ-ភៈ-តោ—] aupheaktao—≈

(ម.ព. ឧភតោ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

ឧភយ គុណនាម

[អ៊ុ-ភៈ-យៈ] uphoy

ទាំងពីរ, ទាំងគូ :

ឧភយ នាម

[អ៊ុ-ភៈ-យៈ-ជន់] uphoy

ជនទាំងពីរនាក់។

ឧភយ នាម

[អ៊ុ-ភៈ-យ័ត-ថេ-ណៈ-កៈ] uphoy

(ព.វិ.) អ្នកលួចទាំងពីរបែប គឺលបលួចកោរសក់កោរពុកមាត់ ពុកចង្កាហើយស្លៀកដណ្ដប់កាសាវព័ស្ត្រខ្លួនឯងធ្វើខ្លួនជាសាមណេរផង ថែមទាំងក្លែងធ្វើជាភិក្ខុទៀតផង, បុគ្គលបែបនេះជាថេយ្យសំវាសកៈ ហើយពុំអាចបួសក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនាបានឡើយ។

ឧភយ នាម

[អ៊ុ-ភៈ-យ័ត-ទ្យុស] uphoy

ថ្ងៃទាំងពីរអមថ្ងៃនេះ គឺថ្ងៃម្សិលមិញនិងថ្ងៃស្អែក។

ឧភយ នាម

[អ៊ុ-ភៈ-យៈ-ពង់] uphoy

វង្សទាំងពីរ។

ឧភយ នាម

[អ៊ុ-ភៈ-យៈ-ពាក] uphoy

ពាក្យទាំងពីរ គឺពាក្យរបស់ជាតិដទៃនិងពាក្យរបស់ជាតិខ្លួន :

ឧភយ នាម

[អ៊ុ-ភៈ-យៈ-ពាក-ប៉ៈ-រ៉ិ-វ័ត] uphoy

ការប្រែពីភាសាមួយទៅជាឬមកជាភាសាមួយ (ហៅត្រឹមតែ វាក្យបរិវត្តន៍ ក៏បាន)។

ឧភយ នាម

[អ៊ុ-ភៈ-យៈ-វង់] uphoy

(ម.ព. ឧភយពង្ស)។

ឧភយ នាម

[អ៊ុ-ភៈ-យៈ-វាក] uphoy

(ម.ព. ឧភយពាក្យ)។

ឧភយ នាម

[អ៊ុ-ភៈ-យៈ-វា-ក្យ៉ៈ-ប៉ៈ-រ៉ិ-វ័ត] uphoy

(ម.ព. ឧភយពាក្យបរិវត្តន៍)។

ឧភយា

(ម.ព. ឧភយ)។

ឧភយា គុណនាម

[អ៊ុ-ភៈ-យា] aupheakyea≈

(ម.ព. ឧភយ)។

ឧភយោ

(ម.ព. ឧភយ)។

ឧភយោ គុណនាម

[អ៊ុ-ភៈ-យោ] aupheakyo≈

(ម.ព. ឧភយ)។

ឧភយោរាជ

ក្សត្រិយ៍ដាក់រាជ្យ គឺក្សត្រិយ៍ទ្រង់រាជ្យដែលផ្ទេររាជសម្បត្តិប្រទានទៅព្រះរាជបុត្រឬទៅក្សត្រិយ៍ជាព្រះរាជវង្សអង្គណាមួយឱ្យសោយរាជ្យជាតំណាងព្រះអង្គ ហើយទ្រង់ទទួលរាជស័ក្ដិជាក្សត្រិយ៍កណ្ដាលជួយដាស់តឿនក្រើនរំឭកក្សត្រិយ៍ទ្រង់រាជ្យនិងក្សត្រិយ៍ឧបរាជទាំងពីរព្រះអង្គ ឱ្យស្ថិតនៅក

ឧភយោរាជ នាម

[អ៊ុ-ភៈ-យោ-រាច] uphoyoureach

ក្សត្រិយ៍ដាក់រាជ្យ គឺក្សត្រិយ៍ទ្រង់រាជ្យដែលផ្ទេររាជសម្បត្តិប្រទានទៅព្រះរាជបុត្រឬទៅក្សត្រិយ៍ជាព្រះរាជវង្សអង្គណាមួយឱ្យសោយរាជ្យជាតំណាងព្រះអង្គ ហើយទ្រង់ទទួលរាជស័ក្ដិជាក្សត្រិយ៍កណ្ដាលជួយដាស់តឿនក្រើនរំឭកក្សត្រិយ៍ទ្រង់រាជ្យនិងក្សត្រិយ៍ឧបរាជទាំងពីរព្រះអង្គ ឱ្យស្ថិតនៅក

ឧភយោរាជ្យ

ដែលជារបស់ក្សត្រិយ៍ឧភយោរាជ :

ឧភយោរាជ្យ នាម a

[អ៊ុ-ភៈ-យោ-រាច] uphoyoureachyor

សម្បត្តិឬមុខក្រសួងរបស់ក្សត្រិយ៍ឧភយោរាជ។

ឧភយោរាជ្យ គុណនាម b

[អ៊ុ-ភៈ-យោ-រាច] uphoyoureachyor

ដែលជារបស់ក្សត្រិយ៍ឧភយោរាជ :

ឧភយំ គុណនាម

[អ៊ុ-ភៈ-យ៉័ង] aupheakyng≈

(ម.ព. ឧភយ)។

ឧភយៈ គុណនាម

[អ៊ុ-ភៈ-យៈ] aupheakyeak≈

(ម.ព. ឧភយ)។

ឧភយ—

(ម.ព. ឧភយ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

ឧភយ— គុណនាម

[អ៊ុ-ភៈ-យៈ—] aupheakyeak—≈

(ម.ព. ឧភយ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

ឧភ័យ

(ម.ព. ឧភយ)។

ឧភ័យ គុណនាម

[អ៊ុ-ភៃ] auphey≈

(ម.ព. ឧភយ)។

ឱភាស

សរីរប្រទេសដំរីត្រង់ប្រជុំដើមស្មាឬគល់ស្មាទាំងពីរ :

ឱភាស នាម ១)

[អោ-ភាស] aopheas

ពន្លឺ :

ឱភាស នាម ២)

[អោ-ភាស] aopheas

សេចក្ដីពន្យល់ឱ្យភ្លឺ, ការឱ្យន័យឬឱ្យទំនង, ការសម្ដែងអាការៈកិរិយាឱ្យដឹងច្បាស់ :

ឱភាស នាម

[អោ-ភា-សៈ-និ-មិត] aopheas

គ្រឿងបំភ្លឺឱ្យយល់, ការឱ្យន័យបំភ្លឺឱ្យយល់ :

ឱភាស នាម

[អោ-ភា-សៈ-មន់-ត្រី] aopheas

មន្ត្រីរឿនហ្លួង។

ឱភាស នាម

[អោ-ភា-សៈ-ស័ញ-ញ៉ា] aopheas

(ម.ព. ឱភាសនិមិត្ត)។

ឱភាស កិរិយាសព្ទ

[អោ-ភាស] aopheas

បង្គាប់បញ្ជា, ត្រួតត្រា :

ឱភាស នាម

[អោ-ភាស] aopheas

សរីរប្រទេសដំរីត្រង់ប្រជុំដើមស្មាឬគល់ស្មាទាំងពីរ :