ស្លឹករឹត

វចនានុក្រមខ្មែរ

ពាក្យខ្មែរ ការអាន និងអត្ថន័យ — បើកជាសាធារណៈ និងកែលម្អដោយអ្នកអាន។

៦៨,៣៦៩ ធាតុ

កោន

រូបរាងធរណីមាត្រឬវត្ថុរឹងមួយដែលមានចំណុចកំពូលនឹងមួយភ្ជាប់ទៅនឹងបាតវណ្ឌបិទមួយ។

កោន កិរិយាសព្ទ

[កោន] kaon

ជ្រកដោយអាការៈកំប្រោន (ច្រើននិយាយភ្ជាប់ជាមួយពាក្យ ជ្រក) :

កោន នាម

[កោន] kaon

រូបរាងធរណីមាត្រឬវត្ថុរឹងមួយដែលមានចំណុចកំពូលនឹងមួយភ្ជាប់ទៅនឹងបាតវណ្ឌបិទមួយ។

កោនិក

(គណិត.) មែកធាងនៃធរណីមាត្រ និង ធរណីមាត្រកូអ័រដោណេដែលមានទំនាក់ទំនងនឹងលក្ខណៈនៃផ្នែកកោន។

កោនិក នាម

[កោ-និក] kaonik

(គណិត.) មែកធាងនៃធរណីមាត្រ និង ធរណីមាត្រកូអ័រដោណេដែលមានទំនាក់ទំនងនឹងលក្ខណៈនៃផ្នែកកោន។

កោប

ឈ្មោះរោគសរសៃម្យ៉ាង កើតនៅអណ្ឌៈ បណ្ដាលឱ្យអណ្ឌៈនោះប៉ោងរលីកឡើង។

កោប នាម

[កោប] kaob

ឈ្មោះរោគសរសៃម្យ៉ាង កើតនៅអណ្ឌៈ បណ្ដាលឱ្យអណ្ឌៈនោះប៉ោងរលីកឡើង។

កោមល នាម

[កោ-ម៉ល់] kaomol

ក្លាយមកពី កមល។

កោយ កិរិយាសព្ទ

[កោយ] kaoy

ដួសដោយបោយ, ដួសដោយវែក។

កោយ នាម

[កោយ] kaoy

មេអង្គញ់។

កោរ

(ព.ប្រ.) ដែលឆ្លៀតកេងចំណេញច្រើនក្នុងការលក់ទំនិញឬនៅក្នុងល្បែង :

កោរ កិរិយាសព្ទ

[កោ] kaor

កាត់រំលីងដោយកាំបិតកោរ :

កោរ កិរិយាសព្ទ

[កោ] kaor

(សំនួន.) ខូចខាតហិនហោចអ្វីមួយ បន្តិចម្ដងៗដោយការធ្វេសប្រហែស :

កោរ កិរិយាសព្ទ

[កោ] kaor

(សំនួន.) មិននឹងនរ គឺជួនធូរស្រាល ជួនធ្ងន់ធ្ងរ; ដែលប្រែប្រួលជានិច្ច :

កោរ គុ.កិ., កិ.

[កោ] kaor

(ព.ប្រ.) ដែលឆ្លៀតកេងចំណេញច្រើនក្នុងការលក់ទំនិញឬនៅក្នុងល្បែង :

កោលាហល

សេចក្ដីភ្ញាក់ផ្អើល, ជ្រួលជ្រើម :

កោលាហល នាម

[កោ-ឡា-ហល់] kaoleahal

សេចក្ដីភ្ញាក់ផ្អើល, ជ្រួលជ្រើម :

កោវិទ

អ្នកជំនាញ អ្នកឈ្លាស អ្នកមានចំណេះខ្ពង់ខ្ពស់។

កោវិទ នាម

[កោ-វិត] kaovit

អ្នកជំនាញ អ្នកឈ្លាស អ្នកមានចំណេះខ្ពង់ខ្ពស់។

កោស

ព្យាបាលតាមរបៀបប្រពៃណី ដោយយកកាក់ (សេន) ឬលោហធាតុរាងសំប៉ែត ទៅកោសសាច់ (ស្បែក) អ្នកជំងឺឱ្យឡើងក្រហម ហើយយកកែវជប់ដែលគេរោលភ្លើងមួយឆួលទៅដាក់ផ្កាប់លើសាច់ (ស្បែក) របស់អ្នកជំងឺ :

កោស កិរិយាសព្ទ

[កោស] kaos

រូសរំលីង, កោសជ្រូក, កោសដូង ជាដើម។

កោស កិរិយាសព្ទ

[កោស-ជប់] kaos

ព្យាបាលតាមរបៀបប្រពៃណី ដោយយកកាក់ (សេន) ឬលោហធាតុរាងសំប៉ែត ទៅកោសសាច់ (ស្បែក) អ្នកជំងឺឱ្យឡើងក្រហម ហើយយកកែវជប់ដែលគេរោលភ្លើងមួយឆួលទៅដាក់ផ្កាប់លើសាច់ (ស្បែក) របស់អ្នកជំងឺ :

កោសខ្យល់

កោសរាងកាយដោយប្រើសេននិងប្រេង ដើម្បីព្យាបាលអាការៈមិនស្រួលខ្លួនតាមវិធីប្រពៃណី :

កោសខ្យល់ កិរិយាសព្ទ

[កោស-ខ្យល់] kaoskhayl

កោសរាងកាយដោយប្រើសេននិងប្រេង ដើម្បីព្យាបាលអាការៈមិនស្រួលខ្លួនតាមវិធីប្រពៃណី :

កោសជ្ជៈ ន., កិ.

[កោ-ស័ច-ជៈ] kaoschacheak

ការខ្ជិលច្រអូស, (រ.ស.) ខ្ជិល :

កោសរូស

និយាយដៀមដាម បញ្ឆិតបញ្ឆៀងកៀសនាយអាយ :

កោសរូស កិរិយាសព្ទ

[កោស-រូស] kaosrus

និយាយដៀមដាម បញ្ឆិតបញ្ឆៀងកៀសនាយអាយ :

កោសល

ឈ្មោះដែនមួយក្នុងមជ្ឈិមប្រទេស (ឥណ្ឌា) មានរាជធានីឈ្មោះសាវត្ថី :

កោសល នាម

[កោ-សល់] kaoslo

ឈ្មោះដែនមួយក្នុងមជ្ឈិមប្រទេស (ឥណ្ឌា) មានរាជធានីឈ្មោះសាវត្ថី :

កោសល្យ

ការប៉ិនប្រសប់ដោយដៃគឺ ការដេរកាត់ឬគូរវាសជាដើម។

កោសល្យ នាម

[កោ-សល់] kaoslo

ភាពនៃបុគ្គលអ្នកប៉ិនប្រសប់, ការឈ្លាសវៃ។ (ដូច កោសល្ល ដែរ)។

កោសល្យ នាម

[ហ័ត-ថៈ-កោ-សល់] htathakkaoslo

ការប៉ិនប្រសប់ដោយដៃគឺ ការដេរកាត់ឬគូរវាសជាដើម។

កោសល្ល–

(ម.ព. កោសល្យ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងចុងពាក្យដទៃ។

កោសល្ល– នាម

[—កោ-សល់] —kaoslo

(ម.ព. កោសល្យ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងចុងពាក្យដទៃ។

កោសិកា

ឯកតាទម្រង់គ្រឹះនៃជីវិតដែលជាផ្នែកតូចបំផុតរបស់ភាវរស់ហើយដែលអាចដំណើរការជីវិតបានដោយខ្លួនឯង :

កោសិកា នាម

[កោ-សិ-កា] kaoseka

ឯកតាទម្រង់គ្រឹះនៃជីវិតដែលជាផ្នែកតូចបំផុតរបស់ភាវរស់ហើយដែលអាចដំណើរការជីវិតបានដោយខ្លួនឯង :

កោសិកាវិទ្យា នាម

[កោ-សិ-កា-វិត-ទ្យា] kaosekavittyea

វិទ្យាសាស្ត្រដែលសិក្សាពីកោសិកាគ្រប់ប្រភេទ។

កោសិយ នាម

[កោ-សី] kaosey

ព្រះឥន្ទ្រ។

កោសុម

ក្លាយមកពីពាក្យ កុសុម "ផ្កា"។

កោសុម នាម

[កោ-សុម] kaosom

ក្លាយមកពីពាក្យ កុសុម "ផ្កា"។

កោសេយ្យ នាម

[កោ-សៃ] kaosey

សំពត់ដែលធ្វើដោយសូត្រ, ព្រែ។

កោសេយ្យពស្ត្រ

សំពត់សូត្រ, ព្រែ។ ដែលហៅ កោសេយ្យភស្ត្រ នេះជាសម្ដីក្លាយពីសៀម ព្រោះសៀមសរសេរ ព័សតរ៍ គេអានតាមនិរុត្តិរបស់គេថា ផ័ត; ឯខ្មែរយើងសរសេរ ពស្ត្រ អានតាមនិរុត្តិរបស់យើងថា ពាស់ ប៉ុន្តែដោយយើងថាតាមនិរុត្តិសៀម, ថាមិនដូចសៀមទៅទៀត ក៏ក្លាយសំឡេងថា ភាស់, ត្រូវថា ព័ស្ត្រ (ពាស់) ទើបត្រឹ

កោសេយ្យពស្ត្រ នាម

[កោ-សៃ-យ៉ៈ-ព័ស] kaosaiyakpsa

សំពត់សូត្រ, ព្រែ។ ដែលហៅ កោសេយ្យភស្ត្រ នេះជាសម្ដីក្លាយពីសៀម ព្រោះសៀមសរសេរ ព័សតរ៍ គេអានតាមនិរុត្តិរបស់គេថា ផ័ត; ឯខ្មែរយើងសរសេរ ពស្ត្រ អានតាមនិរុត្តិរបស់យើងថា ពាស់ ប៉ុន្តែដោយយើងថាតាមនិរុត្តិសៀម, ថាមិនដូចសៀមទៅទៀត ក៏ក្លាយសំឡេងថា ភាស់, ត្រូវថា ព័ស្ត្រ (ពាស់) ទើបត្រឹ

កោសេយ្យវប្បកម្ម នាម

[កោ-សៃ-យ៉ៈ-វ៉ាប់-ប៉ៈ-កាំ] kaoseyvobbokom

ការចិញ្ចឹមដង្កូវនាង, ការធ្វើសូត្រ, មុខរបរសូត្រ។

កោសេយ្យវប្បករ នាម

[កោ-សៃ-យ៉ៈ-វ៉ាប់-ប៉ៈ-ក] kaoseyvobbokor

អ្នកចិញ្ចឹមដង្កូវនាង, អ្នកប្រកបមុខរបរសូត្រ។

កោះ

ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹង កៀន ថា កៀនកោះ គឺ កន្លៀត ចន្លោះតូច :

កោះ កិរិយាសព្ទ ១)

[កោះ] kos

ហៅដោយអំណាចអាជ្ញា :

កោះ កិរិយាសព្ទ ២)

[កោះ] kos

អំពាវនាវហៅ (ឆ្កែ) :

កោះ កិរិយាសព្ទ

[កោះ-ប្រ-ជុំ] kos

និមន្ត អញ្ជើញ ហៅឱ្យចូលរួមប្រជុំដោយមានរបៀបវារៈនិងតាមកាលកំណត់ :

កោះ កិរិយាសព្ទ

[កោះ-ហៅ] kos

ហៅដោយអំណាចបង្គាប់បញ្ជាណាមួយ :

កោះ កិរិយាសព្ទ

[កោះ] kos

លើកផ្គងឡើង; ច្រើននិយាយតែខាងធ្នូសរ :

កោះ កិរិយាសព្ទ

[កោះ] kos

ធ្វើវត្ថុមានគ្រឿងបរិភោគជាដើមឱ្យមានទឹកព័ទ្ធជុំវិញមានសណ្ឋានជាកោះ :

កោះ នាម

[កោះ] kos

ទីដី ឬភ្នំ ដែលមានទឹកព័ទ្ធជុំវិញ :

កោះ កិរិយាសព្ទ

[កោះ] kos

ថ្ពក់ :

កោះ នាម

[កោះ] kos

អវយវៈក្នុងពោះបក្សី, ក្រពះបក្សី :

កោះ បុព្វបទ

[កោះ] kos

ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹង កៀន ថា កៀនកោះ គឺ កន្លៀត ចន្លោះតូច :

កោះកុង

ឈ្មោះខេត្តមួយរបស់កម្ពុជរដ្ឋ ឋិតនៅប្រទល់ឈូងសមុទ្រប្រទេសថៃ។ កាលពីដើមមក កោះកុង ជាស្រុកមួយនៅក្នុងខេត្តកំពត, បានបំបែកចេញពីខេត្តនេះ ហើយតែងតាំងជាខេត្តមួយដាច់ដោយឡែក ក្នុង គ. ស. ១៩៥៨(ព្រះរាជក្រមលេខ ២៤៦នស ចុះថ្ងៃទី ១៣មករា ១៩៥៨) :

កោះកុង នាម

[កោះ-កុង] kohkong

ឈ្មោះខេត្តមួយរបស់កម្ពុជរដ្ឋ ឋិតនៅប្រទល់ឈូងសមុទ្រប្រទេសថៃ។ កាលពីដើមមក កោះកុង ជាស្រុកមួយនៅក្នុងខេត្តកំពត, បានបំបែកចេញពីខេត្តនេះ ហើយតែងតាំងជាខេត្តមួយដាច់ដោយឡែក ក្នុង គ. ស. ១៩៥៨(ព្រះរាជក្រមលេខ ២៤៦នស ចុះថ្ងៃទី ១៣មករា ១៩៥៨) :

កោះកេរ

រាជធានីរបស់អាណាចក្រខ្មែរបុរាណសម័យសតវត្សរ៍ទី១០:

កោះកេរ នាម

[កោះ-កេ] kaoahke

រាជធានីរបស់អាណាចក្រខ្មែរបុរាណសម័យសតវត្សរ៍ទី១០:

កោះទឹក កិរិយាសព្ទ

[កោះ-ទឹក] kaoahtoek

(ម.ព. កោះ៣)។

កោះធំ

ឈ្មោះស្រុកមួយក្នុងខេត្តកណ្ដាល :

កោះធំ នាម

[កោះ-ធំ] kosthom

ឈ្មោះស្រុកមួយក្នុងខេត្តកណ្ដាល :

កោះផ្កាថ្ម

ផ្កាថ្មប៉ប្រះទឹក ដែលព័ទ្ធជុំវិញត្រពាំងទឹកប្រៃ។ វាកកើតឡើងដោយបន្ទះនៃថ្មប៉ប្រះទឹកជាច្រើន ដែលជាទូទៅមានរាងមូល។

កោះផ្កាថ្ម នាម

[កោះ-ផ្កា-ថ្ម] kaoahphkathmo

ផ្កាថ្មប៉ប្រះទឹក ដែលព័ទ្ធជុំវិញត្រពាំងទឹកប្រៃ។ វាកកើតឡើងដោយបន្ទះនៃថ្មប៉ប្រះទឹកជាច្រើន ដែលជាទូទៅមានរាងមូល។

កោះសូទិន

ឈ្មោះស្រុកមួយឋិតនៅតាមដងទន្លេមេគង្គ រួមចូលក្នុងខេត្តកំពង់ចាម :

កោះសូទិន នាម

[កោះ-សូ-ទិន] kossotin

ឈ្មោះស្រុកមួយឋិតនៅតាមដងទន្លេមេគង្គ រួមចូលក្នុងខេត្តកំពង់ចាម :

កោះអណ្ដែត នាម

[កោះ-អន់-ដែត] kohondet

ឈ្មោះស្រុកមួយក្នុងខេត្តតាកែវ :

កៅឆាយ

លក់បើកមុខ លក់ដោយពុំសាញតម្លៃសម្រាប់អតិថិជនដំបូងគេ :

កៅឆាយ កិ., គុ.កិ.

[កៅ-ឆាយ] kavchhay

លក់បើកមុខ លក់ដោយពុំសាញតម្លៃសម្រាប់អតិថិជនដំបូងគេ :

កៅដាយ

ឈ្មោះសាសនាមានកំណើតនៅប្រទេសវៀតណាម ដែលជាការរួមបញ្ចូលគ្នានៃលទ្ធិសាសនាជាច្រើន ដូចជាព្រះពុទ្ធសាសនា, គ្រិស្តសាសនា, លទ្ធិតាវ, ខុងជឺ, អ៊ិស្លាមជាដើម :

កៅដាយ នាម

[កៅ-ដាយ] kavday

ឈ្មោះសាសនាមានកំណើតនៅប្រទេសវៀតណាម ដែលជាការរួមបញ្ចូលគ្នានៃលទ្ធិសាសនាជាច្រើន ដូចជាព្រះពុទ្ធសាសនា, គ្រិស្តសាសនា, លទ្ធិតាវ, ខុងជឺ, អ៊ិស្លាមជាដើម :

កៅទណ្ឌ

ធ្នូ។ សព្វថ្ងៃប្រើជារាជសព្ទ :

កៅទណ្ឌ នាម

[កៅ-ទាន់] kauton

ធ្នូ។ សព្វថ្ងៃប្រើជារាជសព្ទ :

កៅយក់

ឈ្មោះថ្នាំមួយយ៉ាងសម្រាប់បិទឱ្យជក់ខ្យល់, ឱ្យជក់ឈាម, ឱ្យជក់ខ្ទុះ ឬទឹករងៃ។

កៅយក់ នាម

[កៅ-យក់] kauyok

ឈ្មោះថ្នាំមួយយ៉ាងសម្រាប់បិទឱ្យជក់ខ្យល់, ឱ្យជក់ឈាម, ឱ្យជក់ខ្ទុះ ឬទឹករងៃ។

កៅសិប

ដប់ចំនួនប្រាំបួនដង (៩០)។

កៅសិប គុណនាម

[កៅ-សិប] kauseb

ដប់ចំនួនប្រាំបួនដង (៩០)។

កៅស៊ូ

សារធាតុពណ៌ខ្មៅដែលបានមកពីកាកប្រេងកាតសម្រាប់ផ្សំជាមួយនឹងវត្ថុធាតុដើមផ្សេងទៀតនៅក្នុងសំណង់ផ្លូវថ្នល់ :

កៅស៊ូ នាម

[កៅ-ស៊ូ] kausu

ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទមានជ័រស្អិតយឺតសម្រាប់ធ្វើសម្ភារៈបានច្រើនយ៉ាង :

កៅស៊ូ នាម

[កៅ-ស៊ូ] kausu

រូបធាតុស្វិតយឺតដែលគេចាក់បង្ហូរពីដើមឈើនោះ ក៏ហៅថា កៅស៊ូ ដែរ :

កៅស៊ូ នាម

[កៅ-ស៊ូ-កង] kausu

កៅស៊ូមានរាងជារង្វង់ សម្រាប់ចងរឹតវត្ថុប្រើប្រាស់ ឬជាល្បែងក្មេងខ្លះ :

កៅស៊ូ នាម

[កៅ-ស៊ូ-ភ្លៀង] kausu

សម្ភារៈធ្វើអំពីក្រណាត់កៅស៊ូមិនជ្រាបទឹក ប្រើសម្រាប់ការពារជម្រាបទឹកឬទឹកភ្លៀង :

កៅស៊ូ នាម

[កៅ-ស៊ូ-លុប] kausu

(ម.ព. ជ័រលុប)។

កៅស៊ូ នាម

[កៅ-ស៊ូ-ស័ង-យោក] kausu

សារធាតុម្យ៉ាងធ្វើពីកាកសំណល់ប្រេងកាត ដោយលាយជាមួយសារធាតុផ្សេងៗ ដើម្បីផលិតជាសម្ភារៈប្រើប្រាស់។

កៅស៊ូ នាម

[កៅ-ស៊ូ] kausu

សារធាតុពណ៌ខ្មៅដែលបានមកពីកាកប្រេងកាតសម្រាប់ផ្សំជាមួយនឹងវត្ថុធាតុដើមផ្សេងទៀតនៅក្នុងសំណង់ផ្លូវថ្នល់ :

កៅហាយ

ឈ្មោះសាស្ត្រាល្បែងមួយច្បាប់ :

កៅហាយ នាម

[កៅ-ហាយ] kauhay

ឈ្មោះសាស្ត្រាល្បែងមួយច្បាប់ :