វចនានុក្រមខ្មែរ

កំណៀរ

អ្វីៗដែលគេកៀរយកទៅឬយកមក :

កំណៀរ នាម ១)

[កំ-ណៀ] kamnier

ការកៀរ, ការប្រមូលដោយខ្នៀរ :

កំណៀរ នាម ២)

[កំ-ណៀ] kamnier

អ្វីៗដែលគេកៀរយកទៅឬយកមក :

កំណៀវ

ការកៀវ, ការព័ទ្ធកេវដោយជើង :

កំណៀវ នាម

[កំ-ណៀវ] komniev

ការកៀវ, ការព័ទ្ធកេវដោយជើង :

កំណៀស

ការកៀសដោយខ្នៀស :

កំណៀស នាម

[កំ-ណៀស] kamnies

ការកៀសដោយខ្នៀស :

កំណេះ

ការកេះ, ការឆ្កឹះដោយម្រាមដៃឬដោយក្រចក :

កំណេះ នាម

[កំ-ណេះ] kamneh

ការកេះ, ការឆ្កឹះដោយម្រាមដៃឬដោយក្រចក :

កំណែ

សំណៅឬវិញ្ញាសាដែលគេកែតម្រូវ, កន្លែងដែលគេកែហើយ :

កំណែ នាម

[កំ-ណែ] komnae

សំណៅឬវិញ្ញាសាដែលគេកែតម្រូវ, កន្លែងដែលគេកែហើយ :

កំណែទម្រង់

ការផ្លាស់ប្ដូរ, ការកែប្រែឱ្យប្រសើរជាងមុន :

កំណែទម្រង់ នាម

[កំ-ណែ-ទំ-រង់] kamnaetumrngo≈

ការផ្លាស់ប្ដូរ, ការកែប្រែឱ្យប្រសើរជាងមុន :

កំណែន

ការកែន :

កំណែន គុណនាម

[កំ-ណែន] kamnaen

ដែលត្រូវគេកែន :

កំណែន នាម

[កំ-ណែន] kamnaen

ការកែន :

កំណោង

ការកោង, ភាពដែលវៀចកោង :

កំណោង នាម

[កំ-ណោង] komnaong

ការកោង, ភាពដែលវៀចកោង :

កំណោត

ការកោត, សេចក្ដីកោត :

កំណោត នាម

[កំ-ណោត] kamnaot

ការកោត, សេចក្ដីកោត :

កំណោន

ការកោន, ការជ្រកកោន :

កំណោន នាម

[កំ-ណោន] komnaon

ការកោន, ការជ្រកកោន :

កំណោរ

មនុស្សដែលមានសក់កោរ; ជាងកោរសក់; ក្បាលដែលកោរ :

កំណោរ នាម

[កំ-ណោ] kamnaor

មនុស្សដែលមានសក់កោរ; ជាងកោរសក់; ក្បាលដែលកោរ :

កំណោស

ការដែលកោសដោយខ្នោសឬដោយកាំបិតជាដើម; ស្នាមដែលកោសឆូតដោយអ្វីៗ :

កំណោស នាម

[កំ-ណោស] kamnaos

ការដែលកោសដោយខ្នោសឬដោយកាំបិតជាដើម; ស្នាមដែលកោសឆូតដោយអ្វីៗ :

កំណោះ

ដំណើរដែលកោះ, មនុស្ស សត្វ ឬរបស់ដែលគេកោះ :

កំណោះ នាម

[កំ-ណោះ] kamnaoh

ដំណើរដែលកោះ, មនុស្ស សត្វ ឬរបស់ដែលគេកោះ :

កំនួច

ពាក្យដែលបានប្រាប់ហើយថា គួរឈប់លែងប្រើ ព្រោះបានសរសេរជា កំណួច វិញ។

កំនួច នាម

[កំ-នួច] kamnuoch

ពាក្យដែលបានប្រាប់ហើយថា គួរឈប់លែងប្រើ ព្រោះបានសរសេរជា កំណួច វិញ។

កំនៀរ

ពាក្យដែលបានប្រាប់ហើយថាគួរសរសេរជា កំណៀរ វិញ។

កំនៀរ នាម

[កំ-នៀ] kamnier

ពាក្យដែលបានប្រាប់ហើយថាគួរសរសេរជា កំណៀរ វិញ។

កំបាក់

(ព.ទ្រ.) អ្វីៗដែលបាក់ :

កំបាក់ គុ., ន.

[កំ-បាក់] kambak

(ព.ទ្រ.) អ្វីៗដែលបាក់ :

កំបាប

(ព.ទ្រ.) មនុស្សដែលប្រព្រឹត្តធ្វើតែអំពើលាមកអាក្រក់ :

កំបាប គុ., ន.

[កំ-បាប] kombab

(ព.ទ្រ.) មនុស្សដែលប្រព្រឹត្តធ្វើតែអំពើលាមកអាក្រក់ :

កំបាំង គុណនាម

[កំ-បាំង] kambang

ដែលបាំងបាត់មើលមិនឃើញ :

កំបុត

ដែលដាច់រប៉ាត់រប៉ាយ :

កំបុត គុណនាម

[កំ-បុត] kombot

ដែលដាច់ចុង :

កំបុត គុ., គុ.កិ. ១)

[កំ-បុត-កំ-បុយ] kombot

ដែលគំរោះគំរើយ ដែលនិយាយឥតក្បាលឥតកន្ទុយ :

កំបុត គុ., គុ.កិ. ២)

[កំ-បុត-កំ-បុយ] kombot

ដែលដាច់រប៉ាត់រប៉ាយ :

កំបុតច្រមុះ

ឈ្មោះត្រីស្រកាមួយប្រភេទក្នុងពួកត្រីឆ្កោក តែមាឌតូចជាង, ច្រមុះកំបុតខ្លីហៅ ត្រីកំបុតច្រមុះ។

កំបុតច្រមុះ នាម

[កំ-បុត-ច្រ-ម៉ុះ] kambotchramuh

ឈ្មោះត្រីស្រកាមួយប្រភេទក្នុងពួកត្រីឆ្កោក តែមាឌតូចជាង, ច្រមុះកំបុតខ្លីហៅ ត្រីកំបុតច្រមុះ។

កំបុតត្បូង

ឈ្មោះខ្យល់មួយប្រភេទ ដែលបក់កួចឡើងជាមណ្ឌលវិលទៅ :

កំបុតត្បូង នាម

[កំ-បុត-ត្បូង] kambottboung

ឈ្មោះខ្យល់មួយប្រភេទ ដែលបក់កួចឡើងជាមណ្ឌលវិលទៅ :

កំបូវ

ដែលបិទមាត់ទៅឃើញទុល :

កំបូវ គុណនាម

[កំ-បូវ] kambouv

ដែលបិទមាត់ទៅឃើញទុល :

កំបែក

(ព.ទ្រ.) ដែលបែក, អ្វីៗដែលបែក :

កំបែក គុ., ន.

[កំ-បែក] kombaek

(ព.ទ្រ.) ដែលបែក, អ្វីៗដែលបែក :

កំបែប

ដែលយំ, ធ្វើអាការៈដោយប្រទាញមាត់យំច្រវែប, ពេបច្បែប, ពេបមាត់ឱ្យ ឬពេបជ្រាយឱ្យដោយរិះគន់ ឬដោយចំអកឡកឡឺយឱ្យ។

កំបែប គុណកិរិយា

[កំ-បែប] kambaeb≈

ដែលយំ, ធ្វើអាការៈដោយប្រទាញមាត់យំច្រវែប, ពេបច្បែប, ពេបមាត់ឱ្យ ឬពេបជ្រាយឱ្យដោយរិះគន់ ឬដោយចំអកឡកឡឺយឱ្យ។

កំបោរ

វត្ថុមានសាច់ផុសផង់ មានពណ៌ស កើតអំពីថ្ម១យ៉ាងដែលដុតសុសឬអំពីសំបកលៀស, គ្រំជាដើម, ដែលគេដុតឱ្យសុស :

កំបោរ នាម

[កំ-បោ] kambaor

វត្ថុមានសាច់ផុសផង់ មានពណ៌ស កើតអំពីថ្ម១យ៉ាងដែលដុតសុសឬអំពីសំបកលៀស, គ្រំជាដើម, ដែលគេដុតឱ្យសុស :

កំប៉ាង

ដែលធំកំប៉ាត :

កំប៉ាង នាម

[កំ-ប៉ាង] kampang

សព្ទមេមត់ហៅប្រាក់រៀល។

កំប៉ាង គុណនាម

[កំ-ប៉ាង] kampang

ដែលធំកំប៉ាត :

កំប៉ាត

ដែលស្ដើងហើយរាប :

កំប៉ាត គុណនាម

[កំ-ប៉ាត] kompat

ដែលស្ដើងហើយរាប :

កំប៉ិកកំប៉ុក

ដែលមិនសំខាន់ :

កំប៉ិកកំប៉ុក គុណនាម ១)

[កំ-ប៉ិក-កំ-ប៉ុក] kompekkampok

ដែលតូចៗ ខ្លីៗ មិនប៉ុនគ្នា :

កំប៉ិកកំប៉ុក គុណនាម ២)

[កំ-ប៉ិក-កំ-ប៉ុក] kompekkampok

ដែលមិនសំខាន់ :

កំប៉ឺត

ដែលរឹតតឹងក្បឺត :

កំប៉ឺត គុណនាម

[កំ-ប៉ឺត] kompeut

ដែលរឹតតឹងក្បឺត :

កំប៉ុក

ដបតូចខ្លីធ្វើពីដី សាច់ដូចពាងឬខួច :

កំប៉ុក នាម

[កំ-ប៉ុក] kompok

ដបតូចខ្លីធ្វើពីដី សាច់ដូចពាងឬខួច :

កំប៉ុង

(ម.ព. ជើងជ្រូក)។

កំប៉ុង នាម

[កំ-ប៉ុង] kampong

បំពង់តូចខ្លីធ្វើដោយសាំង្កសីឬដោយដែកស៊ីវីឡាត :

កំប៉ុង នាម

[កំ-ប៉ុង] kampong

(ម.ព. ជើងជ្រូក)។

កំប៉ុល

ដែលខ្លីហើយមូលត្រមុល :

កំប៉ុល គុណនាម

[កំ-ប៉ុល] kampol

ដែលខ្លីហើយមូលត្រមុល :

កំប៉ុស

ល្បាយនៃអង្គធាតុសរីរាង្គ ដែលបានមកពីសំណល់សរីរាង្គនានា ដូចជា សំណល់ពីផ្ទះបាយ, សំណល់កសិកម្ម :

កំប៉ុស នាម

[កំ-ប៉ុស] kambos≈

ល្បាយនៃអង្គធាតុសរីរាង្គ ដែលបានមកពីសំណល់សរីរាង្គនានា ដូចជា សំណល់ពីផ្ទះបាយ, សំណល់កសិកម្ម :

កំប៉ូត

សក់ដែលគេកោរជុំវិញទុកឱ្យនៅសល់តែមួយដុំ :

កំប៉ូត នាម

[កំ-ប៉ូត] kompout

សក់ដែលគេកោរជុំវិញទុកឱ្យនៅសល់តែមួយដុំ :

កំប៉ើញ

ដែលខ្លីខើច អស់សម្រុង :

កំប៉ើញ គុណនាម

[កំ-ប៉ើញ] kompaeunh

ដែលខ្លីខើច អស់សម្រុង :

កំប៉េង

(ព.ទ្រ.) ដែលប៉េងទៅខាង :

កំប៉េង គុណនាម

[កំ-ប៉េង] kampeng

(ព.ទ្រ.) ដែលប៉េងទៅខាង :

កំប៉េត

ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ កំប៉ូត ថា កំប៉េតកំប៉ូត គឺដែលមានសភាពរកេតរកូត :

កំប៉េត បុព្វបទ

[កំ-ប៉េត] kambet≈

ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ កំប៉ូត ថា កំប៉េតកំប៉ូត គឺដែលមានសភាពរកេតរកូត :

កំប៉េវអារ៉េវ

ស្គមកំព្រឹងកំព្រយ តឺតរខឺត :

កំប៉េវអារ៉េវ គុណនាម

[កំ-ប៉េវ-អា-រ៉េវ] kompevaarev

ស្គមកំព្រឹងកំព្រយ តឺតរខឺត :

កំប៉េះ

ឈ្មោះថាសទាបរាក់កំផែល ធ្វើដោយបន្ទោះឫស្សីឬផ្ដៅ :

កំប៉េះ គុ., ន.

[កំ-ប៉េះ] kampeh

អ្វីៗដែលកំបុត; ទាល់, រាក់។ ច្រើននិយាយថា កំប៉េះគូទ, រាក់កំប៉េះ។

កំប៉េះ នាម

[កំ-ប៉េះ] kampeh

ឈ្មោះថាសទាបរាក់កំផែល ធ្វើដោយបន្ទោះឫស្សីឬផ្ដៅ :

កំប៉ែត

ដែលតិចកម្រាស់ :

កំប៉ែត នាម

[កំ-ប៉ែត] kompaet

ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ក្នុងពួកទន្លា ជាឈើមានឫសច្រើន, ច្រើនដុះប្របមាត់ស្ទឹង, មាត់ព្រែក មានប្រយោជន៍ដាំការពារមិនឱ្យច្រាំងបាក់។

កំប៉ែត គុណនាម

[កំ-ប៉ែត] kompaet

ដែលតិចកម្រាស់ :

កំប៉ោក

ដែលប៉ោង, ធំប៉ោង :

កំប៉ោក គុណនាម

[កំ-ប៉ោក] kambaok≈

ដែលប៉ោង, ធំប៉ោង :

កំប៉ោង

(ព.ទ្រ.) ដែលប៉ោងឡើង, ដែលប៉ោងទៅខាងមុខ :

កំប៉ោង គុណនាម

[កំ-ប៉ោង] kampaong

(ព.ទ្រ.) ដែលប៉ោងឡើង, ដែលប៉ោងទៅខាងមុខ :

កំប៉ោយ

កំប៉ូតសក់វែង ទុកខាងក្រោយក្បាលឬសក់សេះដែលនៅចុងប៉ូចក្បាល :

កំប៉ោយ នាម

[កំ-ប៉ោយ] kompaoy

កំប៉ូតសក់វែង ទុកខាងក្រោយក្បាលឬសក់សេះដែលនៅចុងប៉ូចក្បាល :

កំប្រុក

សត្វព្រៃមាឌតូច ជើង ៤ក្នុងពួកសត្វមានដោះ រោមវែងទន់ញឹក កន្ទុយត្រសុំ មុខធ្មេញបែបកណ្ដុរ សម្បុរប្រផេះក៏មាន ក្រហមក៏មាន។

កំប្រុក នាម

[កំ-ប្រុក] kombrok

សត្វព្រៃមាឌតូច ជើង ៤ក្នុងពួកសត្វមានដោះ រោមវែងទន់ញឹក កន្ទុយត្រសុំ មុខធ្មេញបែបកណ្ដុរ សម្បុរប្រផេះក៏មាន ក្រហមក៏មាន។

កំប្រេវ

ដែលស្គមពុំសូវមានសាច់ឈាម :

កំប្រេវ គុណនាម

[កំ-ប្រេវ] kombrev

ដែលស្គមពុំសូវមានសាច់ឈាម :

កំប្រោង

សំពត់ដែលមានផ្នត់ច្រើននៅផ្នែកចង្កេះនិងមានថង់ប៉ោងធំទូលាយ :

កំប្រោង នាម

[កំ-ប្រោង] kombraong

ស្បោងធ្វើដោយបន្ទោះឫស្សី បន្ទោះផ្ដៅ ឬដោយស្បែក មានដៃយួរដូចអ៊ុយ សម្រាប់ដាក់សរពើអ្វីតូចៗ ស្រាលៗ ឬត្រីសាច់បន្លែ, សម្រាប់កាន់ជាប់នឹងខ្លួន។