ស្លឹករឹត

វចនានុក្រមខ្មែរ

ពាក្យខ្មែរ ការអាន និងអត្ថន័យ — បើកជាសាធារណៈ និងកែលម្អដោយអ្នកអាន។

៦៨,៣៦៩ ធាតុ

ឃីប៊ត នាម

[ឃី-ប៊ត] khibta

(ម.ព. ក្ដារចុច)។

ឃឹកៗ

សូរដោយរលាក់អ្វីៗដែលធ្ងន់ ឬ សូរសើចដោយទប់មិនឱ្យលាន់ឮខ្លាំង។

ឃឹកៗ ឧទានសព្ទ

[ឃឹក-ឃឹក] khuek

សូរដោយរលាក់អ្វីៗដែលធ្ងន់ ឬ សូរសើចដោយទប់មិនឱ្យលាន់ឮខ្លាំង។

ឃឹម

ឈ្មោះគ្រឿងភ្លេងមួយយ៉ាង មានខ្សែធ្វើដោយលួស មានស្នូក។

ឃឹម នាម

[ឃឹម] khuem

ឈ្មោះគ្រឿងភ្លេងមួយយ៉ាង មានខ្សែធ្វើដោយលួស មានស្នូក។

ឃុន

ទីតំណែងអ្នកមានបណ្ដាស័ក្ដិបួនហ៊ូពាន់ :

ឃុន នាម

[ឃុន] khun

ទីតំណែងអ្នកមានបណ្ដាស័ក្ដិបួនហ៊ូពាន់ :

ឃុបឃិត កិរិយាសព្ទ

[ឃុប-ឃិត] khubkhit

សមគំនិត រួមគិត :

ឃុយឆាយ នាម

[ឃុយ-ឆាយ] khuyochhay

(ម.ព. ឃិនឆាយ)។

ឃុំ

ដំណើរដែលឃុំ :

ឃុំ នាម

[ឃុំ] khum

នាទីក្នុងអំណាចមេឃុំមួយ គឺប្រជុំភូមិច្រើន ឬ តិចតាមបញ្ញត្តិរាជការរដ្ឋបាល :

ឃុំ គុណនាម

[ឃុំ] khum

ដែលនៅក្ដៅឧណ្ហៗ :

ឃុំ កិរិយាសព្ទ a

[ឃុំ] khum

ខាំងរក្សាមិនឱ្យទៅណាតាមអំពើចិត្ត :

ឃុំ នាម b

[ឃុំ] khum

ដំណើរដែលឃុំ :

ឃុំឃាំង

បង្ខាំង ឃាត់ទុក រក្សាមិនឱ្យទៅណាបាន :

ឃុំឃាំង កិរិយាសព្ទ

[ឃុំ-ឃាំង] khuumkheaumng

បង្ខាំង ឃាត់ទុក រក្សាមិនឱ្យទៅណាបាន :

ឃុំរោង នាម

[ឃុំ-រោង] khuumrong

(ម.ព. ហោមរោង)។

ឃូរៗ

សូរខ្យល់កើតដោយផ្លុំ, ដោយសប់, ដោយបក់, :

ឃូរៗ ឧទានសព្ទ

[ឃូ-ឃូ] khur

សូរខ្យល់កើតដោយផ្លុំ, ដោយសប់, ដោយបក់, :

ឃូសៗ

សូរឮដោយគោះ, ដោយក្អកស្ងួត។

ឃូសៗ ឧទានសព្ទ

[ឃូស-ឃូស] khus

សូរឮដោយគោះ, ដោយក្អកស្ងួត។

ឃើញ

(សំនួន.) (ម.ព. ឱ្យដឹងសខ្មៅ) :

ឃើញ កិរិយាសព្ទ

[ឃើញ] khernh

ឆ្លុះយល់រូបប្រាកដដោយភ្នែក :

ឃើញ កិរិយាសព្ទ

[អោយ-ឃើញ-ស-ខ្មៅ] khernh

(សំនួន.) (ម.ព. ឱ្យដឹងសខ្មៅ) :

ឃែត

គ្រស៊ែត, ទទេ :

ឃែត គុ.កិ., គុ.

[ឃែត] kheaet

គ្រស៊ែត, ទទេ :

ឃោរ

បុរាណមានប្រើជា ន. ខ្លះដូចពាក្យថា :

ឃោរ គុណកិរិយា a

[ឃោ] khour

ខ្លាំង, ពន្លឹក, គួរខ្លាច, គួរស្បើម :

ឃោរ នាម b

[ឃោ] khour

បុរាណមានប្រើជា ន. ខ្លះដូចពាក្យថា :

ឃោរឃៅ

ខ្លាំងក្រៃ, ពន្លឹកគួរខ្លាច, ហៅហាន, មោះមុត, កាចខ្លាំងឥតមានមេត្តាប្រណី :

ឃោរឃៅ គុណនាម

[ឃោ-ឃៅ] khoukhov

ខ្លាំងក្រៃ, ពន្លឹកគួរខ្លាច, ហៅហាន, មោះមុត, កាចខ្លាំងឥតមានមេត្តាប្រណី :

ឃោស នាម

[ឃោ-សៈ] khous

តាមវេយ្យាករណ៍ប្រពៃណីសំដៅដល់ឈ្មោះព្យញ្ជនៈ ដែលមានសំឡេងគឹកកងមាន ២១តួ គឺ គឃង, ជឈញ, ឌឍណ, ទធន, ពភម, យរលវហឡ និងស្រៈពេញតួទាំងអស់ ក៏រាប់បញ្ចូលក្នុងពួកអក្សរ ឃោសៈ ដែរ។

ឃោសនា

បន្លឺសម្ដីគឹកកង, បន្លឺសំឡេងកងរំពង; ដែលអឺងអាប់, ដែលកងរំពង :

ឃោសនា នាម a

[ឃោ-ស្នា] khousona

សម្ដីគឹកកង, សំឡេងកងរំពង, អឺងអាប់; ការប្រកាស, ការស្រែកប្រកាសឮខ្លាំងៗ ផ្សាយដំណឹងឱ្យសាធារណជនដឹង, ការផ្សាយដំណឹងឱ្យឮសាយសុសសព្វគ្នា។ ប្រើតាមទម្លាប់ចំពោះតែការប្រកាសអង្គាសវត្ថុផ្សេងៗ ធ្វើបុណ្យឱ្យទាន។

ឃោសនា កិ., គុ. b

[ឃោ-ស្នា] khousona

បន្លឺសម្ដីគឹកកង, បន្លឺសំឡេងកងរំពង; ដែលអឺងអាប់, ដែលកងរំពង :

ឃោសនាការ

ឈ្មោះក្រសួងរដ្ឋមន្ត្រីមួយផ្នែក ខាងការផ្សាយដំណឹងផ្សេងៗ :

ឃោសនាការ នាម

[ឃោ-ស្នា-កា] khousnakar

ឈ្មោះក្រសួងរដ្ឋមន្ត្រីមួយផ្នែក ខាងការផ្សាយដំណឹងផ្សេងៗ :

ឃោសនិក

អ្នកឃោសនា អ្នកស្រែកប្រកាសឬផ្សាយដំណឹងឱ្យសាធារណជនបានដឹង។ បើស្ត្រីជាឃោសនិកា :

ឃោសនិក នាម

[ឃោ-សៈ-និក] khosaknik

អ្នកឃោសនា អ្នកស្រែកប្រកាសឬផ្សាយដំណឹងឱ្យសាធារណជនបានដឹង។ បើស្ត្រីជាឃោសនិកា :

ឃោសនិកា នាម

[ឃោ-សៈ-និ-កា] khosaknika

(ម.ព. ឃោសនិក)។

ឃោសាឃោសវិមុត្ត

អក្ខរៈដែលរួចផុតស្រឡះពីឃោសៈ និងអឃោសៈ គឺមិនមែនជាឃោសៈ ឬ អឃោសៈ បានដល់និគ្គហិត (º)។

ឃោសាឃោសវិមុត្ត នាម

[ឃោ-សា-ឃោ-សៈ-វិ-មុត] khousakhousvimutt

អក្ខរៈដែលរួចផុតស្រឡះពីឃោសៈ និងអឃោសៈ គឺមិនមែនជាឃោសៈ ឬ អឃោសៈ បានដល់និគ្គហិត (º)។

ឃោសិត្រ នាម

[ឃោ-សិត] khoset

បំពង់កផ្នែកខាងលើ។

ឃោសៈ

(ភាសា.) ព្យញ្ជនៈដែលនៅពេលបន្លឺ មានលំញ័រខ្សែសំឡេង។ ព្យញ្ជនៈ / l /, / d /, / b /,... ជាព្យញ្ជនៈឃោសៈ។

ឃោសៈ នាម

[ឃោ-សៈ] khosak

(ម.ព. ឃោស)។

ឃោសៈ នាម

[ឃោ-សៈ] khosak

(ភាសា.) ព្យញ្ជនៈដែលនៅពេលបន្លឺ មានលំញ័រខ្សែសំឡេង។ ព្យញ្ជនៈ / l /, / d /, / b /,... ជាព្យញ្ជនៈឃោសៈ។

ឃោស្នា នាម

[ឃោ-សៈ-ណា] khousna

(ម.ព. ឃោសនា)។

ឃ្ញើច

ញាក់ញោច, ខ្ញើចដោយរសើប ឬ ដោយញញើត :

ឃ្ញើច កិ., គុ.កិ., គុ.

[ឃ្ញើច] khnhauch

ញាក់ញោច, ខ្ញើចដោយរសើប ឬ ដោយញញើត :

ឃ្នង

ដំណើរប្រព្រឹត្តល្មើស, ច្រឡើសគងលើច្បាប់ :

ឃ្នង នាម

[ឃ្នង] khnong

មេទទឹងគងសង្កត់ក្បាលបង្គោលក្រោល, បង្គោលរបង :

ឃ្នង គុណនាម

[ឃ្នង] khnong

ព្រហើន, ច្រឡើសខុសច្បាប់, ទ្រនង់ :

ឃ្នង នាម

[ឃ្នង] khnong

ដំណើរប្រព្រឹត្តល្មើស, ច្រឡើសគងលើច្បាប់ :

ឃ្នាង

គ្រឿងមានកាំទទឹងមួយម្ខាង សម្រាប់ដាក់កមនុស្សទោស :

ឃ្នាង នាម

[ឃ្នាង] khneang

គ្រឿងមានកាំទទឹងមួយម្ខាង សម្រាប់ដាក់កមនុស្សទោស :

ឃ្នាប នាម

[ឃ្នាប] khneab

ប្រដាប់សម្រាប់គាប :

ឃ្នាស់ នាម

[ឃ្នាស់] khneas

ប្រដាប់សម្រាប់គាស់។

ឃ្នូស នាម

[ឃ្នូស] khnus

ប្រដាប់សម្រាប់គូស :

ឃ្នើស គុណនាម

[ឃ្នើស] khnaus

ដែលទើស, ទាក់, ទាស់ :

ឃ្នើសឃ្នង

ច្រឡើសបើស, ឈ្នះឈ្នាន, ព្រហើន, ឈ្លានពាន, ទ្រើសឃ្នង :

ឃ្នើសឃ្នង គុណនាម

[ឃ្នើស-ឃ្នង] khnauskhnong

ច្រឡើសបើស, ឈ្នះឈ្នាន, ព្រហើន, ឈ្លានពាន, ទ្រើសឃ្នង :

ឃ្មង់ នាម

[ឃ្មង់] khmong

ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ។

ឃ្មត់

ឈ្មោះវល្លិមួយប្រភេទសំបកក្រអូបសម្រាប់ធ្វើធូប :

ឃ្មត់ នាម

[ឃ្មត់] khmot

ឈ្មោះវល្លិមួយប្រភេទសំបកក្រអូបសម្រាប់ធ្វើធូប :

ឃ្មមៗ

ពាក្យសម្រាប់ចម្រើនពាក្យ ស៊ី, ពាក្យ ទំពា ឱ្យប្លែកឡើង :

ឃ្មមៗ គុណកិរិយា

[ឃ្មម-ឃ្មម] khmom

ពាក្យសម្រាប់ចម្រើនពាក្យ ស៊ី, ពាក្យ ទំពា ឱ្យប្លែកឡើង :

ឃ្មាតខ្មី កិរិយាសព្ទ

[ឃ្មាត-ខ្មី] khmeatkhmei

ខំប្រឹង, សង្វាតខ្លាំង :

ឃ្មាមៗ

ពាក្យសម្រាប់ចម្រើនពាក្យ ទំពា, ពាក្យ ស៊ី ឱ្យប្លែកឡើង :

ឃ្មាមៗ គុណកិរិយា

[ឃ្មាម-ឃ្មាម] khmeam

ពាក្យសម្រាប់ចម្រើនពាក្យ ទំពា, ពាក្យ ស៊ី ឱ្យប្លែកឡើង :

ឃ្មឹក

ពាក្យសម្រាប់ចម្រើនពាក្យក្រាស់ឱ្យវិសេសឡើង :

ឃ្មឹក បុព្វបទ

[ឃ្មឹក] khmuek

ពាក្យសម្រាប់ចម្រើនពាក្យក្រាស់ឱ្យវិសេសឡើង :

ឃ្មឹល

ដែលឡើងសាច់ក្រាស់កន្ទឹស :

ឃ្មឹល គុណនាម

[ឃ្មឹល] khmuel

ដែលឡើងសាច់ក្រាស់កន្ទឹស :

ឃ្មុំ

ឈ្មោះខ្លាមួយប្រភេទ សម្បុរខ្មៅ ឬ ស ក៏មាន ខ្លះបរិភោគឃ្មុំជាអាហារ :

ឃ្មុំ នាម

[ឃ្មុំ] kmum

ឈ្មោះសត្វល្អិតមួយប្រភេទក្នុងពួកភមរជាតិ មានទឹកផ្អែម សំណុសសម្រាប់ធ្វើក្រមួន; ឃ្មុំមានច្រើនយ៉ាង :

ឃ្មុំ នាម

[ឃ្មុំ] kmum

ឈ្មោះខ្លាមួយប្រភេទ សម្បុរខ្មៅ ឬ ស ក៏មាន ខ្លះបរិភោគឃ្មុំជាអាហារ :

ឃ្មោះ

គ្រឿងវាយដំប្រគំធ្វើដោយសំរឹទ្ធិ, ដោយស្ពាន់ មានសណ្ឋានដូចគងធំ តែគ្មានដោះ :

ឃ្មោះ នាម

[ឃ្មោះ] khmuoh

គ្រឿងវាយដំប្រគំធ្វើដោយសំរឹទ្ធិ, ដោយស្ពាន់ មានសណ្ឋានដូចគងធំ តែគ្មានដោះ :

ឃ្លង់

មានន័យថា បើឪពុកកើតឃ្លង់ដែក ដល់មកកូនឬចៅ គង់មានកូនឬចៅណាមួយកើតឃ្លង់ដែកដូចឪពុកឬជីតាដែរ។ ធ្លាប់បានសង្កេតហើយ ឃើញពិតខ្លះមិនពិតខ្លះ។

ឃ្លង់ នាម

[ឃ្លង់] khlong

ឈ្មោះរោគកើតអំពីឈាមបណ្ដាលចេញមកដល់សាច់ស្បែកខាងក្រៅឱ្យមានសម្បុរក្រហមជាំដាំដុំៗ ពកផ្លែហើយប្រែទៅជាដំបៅ, បើថែរក្សាដាក់ថ្នាំមិនត្រូវ ក៏នឹងបណ្ដាលឱ្យកាន់តែខ្លាំងឡើង រហូតដល់កាច់ដៃជើងឱ្យក្រញឹងក្រញង់, ឃ្លង់នេះហៅថា ឃ្លង់ភ្លើង។ មានឃ្លង់មួយយ៉ាង ហៅថា ឃ្លង់ផេះ កើតបណ្ដាលឱ្យសាច់

ឃ្លង់ នាម

[ឃ្លង់] khlong

មានន័យថា បើឪពុកកើតឃ្លង់ដែក ដល់មកកូនឬចៅ គង់មានកូនឬចៅណាមួយកើតឃ្លង់ដែកដូចឪពុកឬជីតាដែរ។ ធ្លាប់បានសង្កេតហើយ ឃើញពិតខ្លះមិនពិតខ្លះ។

ឃ្លា នាម ១)

[ឃ្លា] khlea

ល្បះពាក្យ, ល្បះសេចក្ដី ដែលមានទំនងត្រូវដកឱ្យដាច់ ឱ្យឃ្លាត :

ឃ្លា នាម ២)

[ឃ្លា] khlea

(ម.ព. អនុប្រយោគ)។

ឃ្លា នាម ៣)

[ឃ្លា] khlea

ធាតុក្នុងល្បះកាព្យ ដែលកើតឡើងដោយចំនួនព្យាង្គក្នុងកម្រិតជាក់លាក់តាមរង្វាស់កាព្យ :

ឃ្លាត

ងាកចេញផុតពីគ្នា ឬបែកពីគ្នាទៅឆ្ងាយ :

ឃ្លាត កិរិយាសព្ទ

[ឃ្លាត] khleat

ងាកចេញផុតពីគ្នា ឬបែកពីគ្នាទៅឆ្ងាយ :

ឃ្លាតឃ្លា

ឃ្លាតដាច់ស្រឡះ, ឃ្លាតឆ្ងាយដាច់សង្វែង។