ស្លឹករឹត

វចនានុក្រមខ្មែរ

ពាក្យខ្មែរ ការអាន និងអត្ថន័យ — បើកជាសាធារណៈ និងកែលម្អដោយអ្នកអាន។

៦៨,៣៦៩ ធាតុ

មេលំ នាម ២)

[មេ-លំ] melom

(ព.ប្រ.) មនុស្ស សត្វ ឬឈើ ដែលជាចាស់ឬជាប្រធានលើគេក្នុងពួកមួយៗ :

មេល័ក្ដ

សត្វល្អិតរស់នៅលើរុក្ខជាតិ ដែលសម្បុករបស់វាមានសារធាតុជ័រខាប់ ពណ៌ក្រហម សម្រាប់ប្រើផ្សំជាពណ៌ជ្រលក់សូត្រឬអំបោះក្នុងកិច្ចការតម្បាញរបស់ខ្មែរ :

មេល័ក្ដ នាម

[មេ-លាក់] meleak

សត្វល្អិតរស់នៅលើរុក្ខជាតិ ដែលសម្បុករបស់វាមានសារធាតុជ័រខាប់ ពណ៌ក្រហម សម្រាប់ប្រើផ្សំជាពណ៌ជ្រលក់សូត្រឬអំបោះក្នុងកិច្ចការតម្បាញរបស់ខ្មែរ :

មេល័ខ នាម

[មេ-លាក់] meleak

(ម.ព. មេល័ក្ដ)។

មេវត្ត នាម

[មេ-វ័ត] mevott

ចៅអធិការវត្ត :

មេស នាម

[មេ-ស] mes

បិសាចស្រី, យាយទែព, អ្នកតាស្រី :

មេស នាម

[មេស] mes

ពពែឬចៀម; ឈ្មោះខែទី១នៃសុរិយគតិ, មាន៣០ថ្ងៃ, ត្រូវគ្នានឹងខែអាវ្រីល (ខែទី ៤) បារាំងសែស :

មេសបាល

អ្នកឃ្វាលពពែឬគង្វាលចៀម; បើស្ត្រីជា មេសបាលី។

មេសបាល នាម

[មេ-សៈ-បាល] mesabal

អ្នកឃ្វាលពពែឬគង្វាលចៀម; បើស្ត្រីជា មេសបាលី។

មេសបាលី នាម

[មេ-សៈ-បា-ឡី] mesakbalei

(ម.ព. មេសបាល)។

មេសា

ឈ្មោះខែទី ៤តាមសុរិយគតិ មាន ៣០ថ្ងៃ និងរាសីរូបពពែ។

មេសា នាម

[មេ-សា] mesa

ឈ្មោះខែទី ៤តាមសុរិយគតិ មាន ៣០ថ្ងៃ និងរាសីរូបពពែ។

មេសូត្រ

កំណាព្យដែលគ្រូបង្រៀនតម្រូវឱ្យសិស្សទន្ទេញចាំមាត់ :

មេសូត្រ នាម ១)

[មេ-សូត] mesoutror

ពាក្យដែលចងជាមេទន្ទេញប្រាប់វិធីវេយ្យាករណ៍បាលីសម្រាប់ប្រើក្នុងការរៀនបាលីភាសា (ខាងវេយ្យាករណ៍សំស្ក្រឹតបែបបុរាណ ក៏មានមេសូត្រដែរ)។

មេសូត្រ នាម ២)

[មេ-សូត] mesoutror

កំណាព្យដែលគ្រូបង្រៀនតម្រូវឱ្យសិស្សទន្ទេញចាំមាត់ :

មេសៈ នាម

[មេ-សៈ] mesak

(ម.ព.មេស)។

មេស្រុក

មន្ត្រីជាអធិបតីក្នុងឃុំ គឺពញារក្សាភិបាល (ក្នុងសម័យឥឡូវហៅថា នាយសង្កាត់ ...)។

មេស្រុក នាម

[មេ-ស្រុក] mesrok

មន្ត្រីជាអធិបតីក្នុងឃុំ គឺពញារក្សាភិបាល (ក្នុងសម័យឥឡូវហៅថា នាយសង្កាត់ ...)។

មេអណ្ដើក

អ្នកនាំការឱ្យបុរសស្ត្រី គឺអ្នកដែលនាំការចុះឡើងពីប្រុសទៅស្រី ពីស្រីមកប្រុស ដើម្បីឱ្យបានគ្នាជាសហាយស្មន់។

មេអណ្ដើក នាម

[មេ-អន់-ដើក] meandaeuk

អ្នកនាំការឱ្យបុរសស្ត្រី គឺអ្នកដែលនាំការចុះឡើងពីប្រុសទៅស្រី ពីស្រីមកប្រុស ដើម្បីឱ្យបានគ្នាជាសហាយស្មន់។

មេអំបៅ

សុខុមសត្វមួយប្រភេទ មានច្រើនបែប, មានស្លាបបួនផ្នែកសណ្ឋានស្រទាង មានសាច់ទន់ផុយ ឬជាផង់ធូលី សម្បុរតែមួយព័ណ៌ ឬរំលេចព័ណ៌ផ្សេងៗ, ជាសត្វមានកំណើតក្លាយមកពីដង្កូវ :

មេអំបៅ នាម

[មេ-អំ-បៅ] meaambau

សុខុមសត្វមួយប្រភេទ មានច្រើនបែប, មានស្លាបបួនផ្នែកសណ្ឋានស្រទាង មានសាច់ទន់ផុយ ឬជាផង់ធូលី សម្បុរតែមួយព័ណ៌ ឬរំលេចព័ណ៌ផ្សេងៗ, ជាសត្វមានកំណើតក្លាយមកពីដង្កូវ :

មែ គុ.កិ., ឧ.

[មែ] meae

ច៎ះ, ចា៎ះ ឬ ចាស; ពាក្យសម្រាប់ស្ត្រីឆ្លើយចំពោះក្សត្រី (ស្ដេចស្រី) គឺឆ្លើយថា ព្រះមែម្ចាស់!, ព្រះមែ!, មែម្ចាស់!, មែ! (តាមស័ក្ដិធំតូច) ; បើស្ត្រីឆ្លើយក្សត្រ (ស្ដេចប្រុស) ថា ព្រះពរម្ចាស់!, ពរម្ចាស់, ពរ!

មែក

(ព.ប្រ.) ជួរឬក្រសែវង្សត្រកូលដែលកើតបែកចេញពីត្រកូលមួយតៗទៅ :

មែក នាម ១)

[មែក] meaek

អវយវៈឬប៉ែកនៃរុក្ខជាតិដែលដុះបែកចេញពីដើម :

មែក នាម ២)

[មែក] meaek

(ព.ប្រ.) ជួរឬក្រសែវង្សត្រកូលដែលកើតបែកចេញពីត្រកូលមួយតៗទៅ :

មែកធាង

រចនាសម្ព័ន្ធឬការបែងចែកទៅតាមវិស័យ ចំណាត់ប្រភេទ ពួក ក្រុម ជាដើម :

មែកធាង នាម

[មែក-ធាង] mektheang

រចនាសម្ព័ន្ធឬការបែងចែកទៅតាមវិស័យ ចំណាត់ប្រភេទ ពួក ក្រុម ជាដើម :

មែន

ពិតហើយ, ប្រាកដហើយ។

មែន គុណកិរិយា

[មែន] man

ពិត, ប្រាកដ។

មែន គុណកិរិយា

[ពិត-រឺ] man

(ម.ព. មែន)។

មែន គុណកិរិយា

[មែន] man

ដូចពាក្យ មិនមែនឬ? ដូចពាក្យ មិនពិតឬ? ពិតមែនឬ?។

មែន គុណកិរិយា

[មែន-ដែ] man

ពិតដែរ។

មែន គុណកិរិយា

[មែន-ណាស់] man

ពិតណាស់។

មែន គុណកិរិយា

[មែន-ទើប-គេ-ថា] man

(ព.ទ.បុ.) បានជាគេថាព្រោះដំណើរនុះពិត។

មែន គុណកិរិយា

[មែន-ទែន] man

ពិតមែន, ប្រាកដប្រជា។

មែន គុណកិរិយា

[មែន-ពិត] man

ដោយពិត, ដោយនូវពិត, តាមពិត្ត។

មែន គុណកិរិយា

[មែន-ហើយ] man

ពិតហើយ, ប្រាកដហើយ។

មែនមាន កិរិយាសព្ទ

[មែន-មាន] meaenomean

មានមែន, មានពិតមែន :

មែនមាំ

ជាប់មិនដាច់, ប្រដិតប្រជី, ប៉ុកប៉ឺន :

មែនមាំ គុណកិរិយា

[មែន-មាំ] meaenomoam

ជាប់មិនដាច់, ប្រដិតប្រជី, ប៉ុកប៉ឺន :

មែរ នាម

[មែ] me

(ម.ព. ម៉ាក់)។

មៃៗ

មមៃ, ដែលភ្នករឿយៗ :

មៃៗ គុណកិរិយា

[មៃ-មៃ] mey

មមៃ, ដែលភ្នករឿយៗ :

មោក

ឈ្មោះឈើព្រៃមួយប្រភេទ មានបន្លាតាមដើមនិងមែក ស្លឹកល្អិតៗ :

មោក នាម

[មោក] mouk

ឈ្មោះឈើព្រៃមួយប្រភេទ មានបន្លាតាមដើមនិងមែក ស្លឹកល្អិតៗ :

មោក្ខ នាម

[មោក-ខៈ] moukkhar

ការរួច, រដោះ, ផុតចាកទុក្ខភ័យ; ព្រះនិព្វាន។

មោក្ខ នាម

[មោក-ខៈ-ធ័រ] moukkhar

ធម៌ដែលនាំសត្វឱ្យរួចចាកទុក្ខ (មគ្គផល និព្វាន)។

មោក្ខុបាយ

ឧបាយដែលនឹងឱ្យរួច, ឱ្យរដោះ, ឱ្យផុតចាកទុក។

មោក្ខុបាយ នាម

[មោក-ខុ-បាយ] moukkhobay

ឧបាយដែលនឹងឱ្យរួច, ឱ្យរដោះ, ឱ្យផុតចាកទុក។

មោក្ខៈ នាម

[មោក-ខៈ] mokkhak

(ម.ព. មោក្ខ)។

មោគ្គល្លាន

នាមព្រះថេរៈជាសាវ័កទី២(សាវ័កឆ្វេង) នៃព្រះសក្យមុនីគោតម; ហៅដោយដាក់ពាក្យថា មហាស៊ែមមកផងជា មហាមោគ្គល្លាន ក៏បាន; បកតិនាមរបស់ព្រះថេរៈអង្គនេះជា កោលិត លុះមកបួសក្នុងពុទ្ធសាសនា ព្រះបរមសាស្តាទ្រង់ត្រាស់ហៅថា មោគ្គល្លាន ព្រោះលោកជាបុត្រនៃព្រាហ្មណីឈ្មោះ មោគ្គល្លី ឬព្រោះលោកជា ម

មោគ្គល្លាន នាម

[មោក-គ័ល-លាន] moukkllean

នាមព្រះថេរៈជាសាវ័កទី២(សាវ័កឆ្វេង) នៃព្រះសក្យមុនីគោតម; ហៅដោយដាក់ពាក្យថា មហាស៊ែមមកផងជា មហាមោគ្គល្លាន ក៏បាន; បកតិនាមរបស់ព្រះថេរៈអង្គនេះជា កោលិត លុះមកបួសក្នុងពុទ្ធសាសនា ព្រះបរមសាស្តាទ្រង់ត្រាស់ហៅថា មោគ្គល្លាន ព្រោះលោកជាបុត្រនៃព្រាហ្មណីឈ្មោះ មោគ្គល្លី ឬព្រោះលោកជា ម

មោឃ

សញ្ញាឬសន្យាឥតអំពើ គឺសន្យាឥតប្រយោជន៍ទទេគ្មានផ្លូវសេចក្ដីនឹងសើរើ ឬប្ដឹងតវ៉ាបាន។

មោឃ គុណនាម

[មោ-ឃៈ] ឬ [មោក] mokh

ដែលសោះសូន្យ, ឥតប្រយោជន៍, អសារឥតការ, ឥតអំពើ; ទទេ, ឃែត, ចោលម្សៀត :

មោឃ នាម

[មោ-ឃៈ-កាំ] mokh

ការឥតប្រយោជន៍, ការឥតអំពើ។

មោឃ នាម

[មោ-ឃៈ-ជិន] mokh

ចាស់ឥតអំពើ (ចាស់ត្នោតចាស់ដូង) គឺអ្នកដែលមានវ័យចាស់ហើយ តែជាមនុស្សពាលមិនស្គាល់ខុសត្រូវ; បើស្ត្រីជា មោឃជិណ្ណា ឬ មោឃព្រឹទ្ធា។

មោឃ នាម

[មោ-ឃៈ-ជិន-ណា] mokh

(ម.ព. មោឃជិណ្ណ)។

មោឃ នាម

[មោ-ឃៈ-បុ-រ៉ស់] mokh

បុរសឥតអំពើ, បុរសសោះសូន្យ (ចាកប្រយោជន៍ឬចាកមគ្គផលដែលគួរបានក្នុងវេលានោះឬក្នុងជាតិនោះ), ប្រុសចោលម្សៀត។

មោឃ នាម

[មោ-ឃៈ-វា-ចា] mokh

(ម.ព. មោឃវាទ)។

មោឃ នាម

[មោ-ឃៈ-វាត] mokh

ពាក្យឥតអំពើ, សម្ដីឥតប្រយោជន៍, សម្ដីចោលម្សៀត។

មោឃ នាម

[មោ-ឃៈ-វា-ទិ-នី] mokh

(ម.ព. មោឃវាទី)។

មោឃ នាម

[មោ-ឃៈ-វា-ទី] mokh

អ្នកដែលពោលពាក្យឥតប្រយោជន៍។

មោឃ នាម

[មោ-ឃៈ-ស័ញ-ញ៉ា] mokh

សញ្ញាឬសន្យាឥតអំពើ គឺសន្យាឥតប្រយោជន៍ទទេគ្មានផ្លូវសេចក្ដីនឹងសើរើ ឬប្ដឹងតវ៉ាបាន។

មោឃ!

ចោលម្សៀត! ឬអាចោលម្សៀត! (ព.ទ្រ.)។

មោឃ! គុណនាម

[មោក] mok

ចោលម្សៀត! ឬអាចោលម្សៀត! (ព.ទ្រ.)។

មោឃភាព

ទណ្ឌកម្មដែលប្រកាសដោយចៅក្រមលុបបំបាត់ជាប្រតិសកម្មនូវលិខិតគតិយុត្តមិនបានបំពេញលក្ខខណ្ឌដែលច្បាប់កំណត់ឬសកម្មភាពណាមួយដែលផ្ទុយពីនីតិវិធីច្បាប់។

មោឃភាព នាម ១)

[មោ-ឃៈ-ភាប] mokheakpheab

ភាពពុំមានអានុភាពតាមផ្លូវច្បាប់នៃសកម្មភាពគតិយុត្ត។

មោឃភាព នាម ២)

[មោ-ឃៈ-ភាប] mokheakpheab

ទណ្ឌកម្មដែលប្រកាសដោយចៅក្រមលុបបំបាត់ជាប្រតិសកម្មនូវលិខិតគតិយុត្តមិនបានបំពេញលក្ខខណ្ឌដែលច្បាប់កំណត់ឬសកម្មភាពណាមួយដែលផ្ទុយពីនីតិវិធីច្បាប់។

មោង នាម

[មោង] moung

ដំបងធំវែងមានគល់ទ្រមីង, ត្មោងធំវែង :

មោង នាម

[មោង] moung

ឈ្មោះស្រុកមួយក្នុងខេត្តបាត់ដំបងប៉ែកខាងកើត ប្រទល់គ្នានឹងខេត្តពោធិ៍សាត់ :

មោង នាម

[មោង] moung

ឈ្មោះស្ទឹងមួយក្នុងស្រុកមោងដែលហូរចុះទៅក្នុងទន្លេសាប :

មោទកភាព

ភាពឬភាវៈជាអ្នករីករាយ, ភាវៈនៃសេចក្ដីត្រេកអរ, សេចក្ដីអរគុណ :

មោទកភាព នាម

[មោ-ទៈ-កៈ-ភាប] moutkopheap

ភាពឬភាវៈជាអ្នករីករាយ, ភាវៈនៃសេចក្ដីត្រេកអរ, សេចក្ដីអរគុណ :

មោទនភាព

ភាពជាទីគួរឱ្យកោតស្ញប់ស្ញែង ជាទីគួរឱ្យគោរពកោតសរសើរ :

មោទនភាព នាម

[មោ-ទៈ-នៈ-ភាប] moteakneakpheab

ភាពជាទីគួរឱ្យកោតស្ញប់ស្ញែង ជាទីគួរឱ្យគោរពកោតសរសើរ :

មោទនា

ការរីករាយ, ការស្រស់ស្រាយសប្បាយចិត្ត, សេចក្ដីត្រេកអរ (ម.ប្រ., ច្រើនប្រើ អនុមោទនា ជាង)។

មោទនា នាម

[មោ-ទៈ-នា] moutonea

ការរីករាយ, ការស្រស់ស្រាយសប្បាយចិត្ត, សេចក្ដីត្រេកអរ (ម.ប្រ., ច្រើនប្រើ អនុមោទនា ជាង)។

មោទនៈ

ដែលជាទីរីករាយ ត្រេកអរ, ដែលជាទីគាប់ចិត្ត :

មោទនៈ គុណនាម

[មោ-ទៈ-នៈ] moteakneak

ដែលជាទីរីករាយ ត្រេកអរ, ដែលជាទីគាប់ចិត្ត :

មោនភាព

ភាវៈស្ងៀម, ដំណើរស្ងៀម (មិនស្ដី)។

មោនភាព នាម

[មោ-នៈ-ភាប] mounopheap

ភាវៈស្ងៀម, ដំណើរស្ងៀម (មិនស្ដី)។

មោនេយ្យភាព

ភាពឬភាវៈជាអ្នកប្រាជ្ញ, បែបបទឬសណ្ដាប់ធ្នាប់របស់អ្នកប្រាជ្ញ :

មោនេយ្យភាព នាម

[មោ-នៃ-យៈ-ភាប] mouneyyopheap

ភាពឬភាវៈជាអ្នកប្រាជ្ញ, បែបបទឬសណ្ដាប់ធ្នាប់របស់អ្នកប្រាជ្ញ :

មោរកលាប នាម

[មោ-រៈ-កៈ-ឡាប] mourkaleab

សំណុំឬបាច់កន្ទុយក្ងោក :

មោរ៉ា

ឈ្មោះថ្មកែវមួយប្រភេទមានសម្បុរឡាយ (ជាពួកត្បូង) ប្រើជា ម៉ូរ៉ា ក៏មាន (តាមទម្លាប់ហៅ)។

មោរ៉ា នាម

[មោ-រ៉ា] moura

ឈ្មោះថ្មកែវមួយប្រភេទមានសម្បុរឡាយ (ជាពួកត្បូង) ប្រើជា ម៉ូរ៉ា ក៏មាន (តាមទម្លាប់ហៅ)។

មោលី

ខ្មែរហៅកំពូលស្រួចដែលធ្វើរបរស្មីកួចមូលលើព្រះសិរស៍ព្រះពុទ្ធរូបថា មោលី ដែរ :