មហា នាម
[មៈ-ហា-ទុ-រៈ-គត់] moha
(ម.ព. មហាទុរគត)។
ពាក្យខ្មែរ ការអាន និងអត្ថន័យ — បើកជាសាធារណៈ និងកែលម្អដោយអ្នកអាន។
[មៈ-ហា-ទុ-រៈ-គត់] moha
(ម.ព. មហាទុរគត)។
[មៈ-ហា-ទុ-រៈ-គត់] moha
អ្នកដែលក្រីក្រលំបាកខ្លាំង។
[មៈ-ហា-ទុ-រៈ-ភិក] moha
ដំណើរអត់ឃ្លានខ្លាំង, គ្រាអំណត់ខ្លាំង។
[មៈ-ហា-ទុ-រៈ-ភិក] moha
(ម.ព. មហាទុរភិក្ស)។
[មៈ-ហា-ទូ-លាយ] moha
ទូលាយពន់ពេក។
[មៈ-ហា-ធា-នី] moha
ក្រុងធំ, មហានគរ។
[មៈ-ហា-ន-រក់] moha
នរកធំ។
[មៈ-ហា-នុ-ភាប] moha
អានុភាពធំ, អំណាចខ្លាំង, មហាអំណាច។
[មៈ-ហា-ប្រ-សើ] moha
ប្រសើរក្រៃពេក។
[មៈ-ហា-ផល់] moha
ផ្លែធំៗ; សំដៅយកផ្លែធំៗទាំងពួង មានផ្លែដូង, ត្រឡាច, ឪឡឹក ជាដើម។
[មៈ-ហា-ពន់] moha
ព្រៃធំ (ដូចគ្នានឹង មហាវ័ន ដែរ), ឈ្មោះកណ្ឌទី ៧នៃគម្ពីរមហាជាតក៍ : (ព.ពុ.) :
[មៈ-ហា-ពិ-ធី] moha
ពិធីធំ គឺរបៀបដែលរៀបជាពិធីបុណ្យឬក្បួនហែយ៉ាងធំ។
[មៈ-ហា-ពែត] moha
ពេទ្យធំ, គ្រូពេទ្យធំ។
[មៈ-ហា-ព្រឹ-ថ-ពី] moha
ផែនដីធំ គឺផ្ទៃផែនដីទាំងមូល។
[មៈ-ហា-ព្រើល] moha
ព្រើលធំ, ព្រើលខ្លាំង។
[មៈ-ហា-ភិ-និស-ស្ក្រំ] moha
ការចេញដើម្បីគុណដ៏ធំក្រៃលែងគឺការចេញទ្រង់ព្រះផ្នួសនៃព្រះមហាសត្វក្នុងបច្ឆិមភព (ការចេញបួសធ្វើទុក្ករកិរិយាឱ្យបានត្រាស់ជាព្រះពុទ្ធ) :
[មៈ-ហា-ភិ-និស-ស្ក្រំ] moha
(ម.ព. មហាភិនិស្ក្រម)។
[មៈ-ហា-ភូត] moha
(ម.ព. ភូតរូប)។
[មៈ-ហា-ម័ក] moha
ផ្លូវធំ។
[មៈ-ហា-ម៉ាត] moha
(ម.ព. មហាមាត្រ)។
[មៈ-ហា-មិត] moha
មិត្រធំ, មិត្រប្រសើរ, មិត្រខ្ពង់ខ្ពស់ (ក្នុងសម័យបុរាណច្រើនប្រើចំពោះក្សត្រិយ៍ដែលជាមិត្រនឹងក្សត្រិយ៍ប្រទេសដទៃ;)។
[មៈ-ហា-មុ-នី] moha
អ្នកប្រាជ្ញធំ; ព្រះសព្វញ្ញុពុទ្ធ។
[មៈ-ហា-យ៉ាញ់-ញៈ] ឬ [មៈ-ហា-យ៉ាញ់] moha
យញ្ញធំ, ការបូជាធំ (ច្រើនប្រើខាងលទ្ធិព្រាហ្មណ) :
[មៈ-ហា-យុក] moha
យុគធំ គឺកាលឬសម័យដែលយូរអង្វែងគ្រប់ចំនួនយុគទាំង ៤; តាមលទ្ធិបុរាណថា កាលវែងចំនួនបួនលានបីសែនពីរហ្មឺន (៤.៣២០.០០០) ឆ្នាំមនុស្សលោក។
[មៈ-ហា-យុត] moha
ចម្បាំងធំ, មហាសង្គ្រាម (ហៅថា មហាយុទ្ធនា ក៏បាន)។
[មៈ-ហា-រ៉ាញ់] moha
ព្រៃធំ, មហាវ័ន, ព្រហាវ័ន (ព.កា.)។
[មៈ-ហា-រ៉ន់] moha
(ម.ព. មហារញ្ញ)។
[មៈ-ហា-រ-ពឹស] moha
រពឹសណាស់។
[មៈ-ហា-រឹ-សី] moha
(ម.ព. មហាឥសី)។
[មៈ-ហា-រាច-ជា-នុ-ភាប] moha
អានុភាពនៃស្ដេចធំ។
[មៈ-ហា-រាត] moha
វេលាអធ្រាត្រ (ព.កា.)។
[មៈ-ហា-លាប] moha
លាភធំ, ការបានផលយ៉ាងធំ។
[មៈ-ហា-លោប] moha
ដែលមានលោភធំ, ដែលមានសេចក្ដីជំពាក់ចិត្តខ្លាំង។
[មៈ-ហា-លោប] moha
លោភយ៉ាងធំ, លោភខ្លាំង, សេចក្ដីជំពាក់ចិត្តខ្លាំង។
[មៈ-ហា-ល្មោប] moha
ល្មោភក្រៃពេក, ល្មោភខ្លាំង។
[មៈ-ហា-លំ-បាក] moha
លំបាកខ្លាំង។
[មៈ-ហា-វិ-មៈ-លៈ-ធ័ម] ឬ [មៈ-ហា-វិ-មល់-លៈ-ធ័ម] moha
ឋានន្តរសម្រាប់បព្វជិតក្នុងកម្ពុជរដ្ឋ ទីរាជាគណៈរឿនហ្លួង, មានមុខងារជាភត្តុទ្ទេសក៍ក្នុងព្រះរាជនិមន្តន៍និងការប្រិតប្រៀបព្រះភិក្ខុសង្ឃឱ្យមានសណ្ដាប់ធ្នាប់រៀបរយ :
[មៈ-ហា-វិ-ហ៊ា] moha
វត្តធំ; កុដិធំ។ ខ្មែរប្រើពាក្យនេះសំដៅចំពោះតែរោងឧបោសថធំៗ ក្នុងវត្តនីមួយៗ។
[មៈ-ហា-វី-រិ-យៈ] moha
ព្យាយាមធំ, សេចក្ដីប្រឹងប្រែងខ្លាំង គឺព្យាយាមធ្វើពុំមានឈប់ ...។
[មៈ-ហា-វ័ន] moha
ព្រៃធំ។
[មៈ-ហា-ស័ក-កា-រៈ] moha
សក្ការៈធំឬច្រើន។
[មៈ-ហា-សង់-គ្រាម] moha
ចម្បាំងធំ។
[មៈ-ហា-ស័ត-ត្រូវ] moha
សត្រូវធំ។
[មៈ-ហា-សៈ-ម៉ា-គំ] moha
ការមកជួបជុំគ្នាច្រើន, ការប្រជុំគ្នាយ៉ាងធំ។
[មៈ-ហា-ស័ម-ម៉ៈ-តៈ-រាច] moha
ព្រះនាមប្រថមក្សត្រិយ៍ក្នុងខាងដើមនៃភទ្រកល្បនេះ :
[មៈ-ហា-សា-រ៉ី-បុត] moha
(ម.ព. សារីបុត្ត)។
[មៈ-ហា-សា-ឡា] moha
សាលាធំ។
[មៈ-ហា-សា-វ័ក] moha
(ម.ព. មហាសាវក)។
[មៈ-ហា-សេត-ឋី] moha
សេដ្ឋីធំ។
[មៈ-ហា-សេ-វ៉ៈ-កា-ម៉ាត] moha
(ម.ព. មហាសេវ័ក)។
[មៈ-ហា-សេ-វ៉ាក់] moha
សេវ័កធំឬសេវកាមាត្យធំ។
[មៈ-ហា-អៈ-វី-ចី] moha
ឈ្មោះនរកអវីចីធំ។
[មៈ-ហា-អំ-ណត់] moha
អំណត់ខ្លាំង, ដែលអត់ឃ្លានខ្លាំងណាស់ ឬដែលប៉ិនអត់ទ្រាំពេក។
[មៈ-ហា] moha
ឋានន្តរស័ក្ដិសម្រាប់បព្វជិតដែលដេញប្រយោគព្រះបរិយត្តិធម៌បាន គឺភិក្ខុឬសាមណេរដែលប្រឡងវិធីប្រែបាលីក្នុងសន្និបាតនៃមេប្រយោគមួយក្រុមជាអ្នកពិនិត្យ, អាចប្រែរួចមិនទើសទាក់, ហើយមានរាជានុញ្ញាតតាំងកំណត់ពីត្រឹមថ្នាក់ ៣ប្រយោគឡើងទៅ, ហៅថា មហា ៣ប្រយោគ, មហា៤ប្រយោគ។ល។ ហៅយ៉ាងខ្លីត្រ
[មៈ-ហា] moha
បុរសដែលគេសន្មតឱ្យជាអ្នកស្ដីទី មហាទេព ឬ មហាមន្ត្រី ក្នុងវេលាធ្វើមង្គលការអាពាហ៍ពិពាហ៍, ជាអ្នកនិយាយការគ្រប់ជំពូកជាមួយនឹងពួកមេបា; ហៅកាត់ពាក្យខ្លីត្រឹមតែ មហា ឬ អ្នកមហា ជាគូនឹងស្ត្រីជា អ្នកផ្លូវ, ជួនកាលហៅរួមថា អ្នកផ្លូវចៅមហា។
[មៈ-ហា] moha
(ម.ព. ម្ហា)។
នាមព្រះមហាថេរមួយអង្គក្នុងពុទ្ធសម័យ (រាប់ចូលក្នុងពួកអសីតិមហាសាវ័ក, ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធទ្រង់លើកសរសើរថា ជាអ្នកប៉ិនប្រសប់ខាងការសម្ដែងសេចក្ដីសង្ខេបឱ្យពិស្ដារទូលាយបាន)។ មានព្រះមហាថេរមួយអង្គផ្សេងទៀតមាននាមថា មហាកច្ចាយនៈ ដែរ កើតនៅក្នុងក្រុង មថុរា រដ្ឋសុរសេន (ប្រទេសឥណ្ឌាខ
[មៈ-ហា-ក័ច-ចា-យ៉ៈ-ណៈ] meakhakchachayaknak≈
នាមព្រះមហាថេរមួយអង្គក្នុងពុទ្ធសម័យ (រាប់ចូលក្នុងពួកអសីតិមហាសាវ័ក, ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធទ្រង់លើកសរសើរថា ជាអ្នកប៉ិនប្រសប់ខាងការសម្ដែងសេចក្ដីសង្ខេបឱ្យពិស្ដារទូលាយបាន)។ មានព្រះមហាថេរមួយអង្គផ្សេងទៀតមាននាមថា មហាកច្ចាយនៈ ដែរ កើតនៅក្នុងក្រុង មថុរា រដ្ឋសុរសេន (ប្រទេសឥណ្ឌាខ
ចំនួនបកតិសំខ្យាមួយរយសែនកថានៈ (ច្រើនប្រើតែក្នុងគម្ពីរខាងពុទ្ធសាសនា)។
[មៈ-ហា-កៈ-ថា-ណៈ] mohakthanek
ចំនួនបកតិសំខ្យាមួយរយសែនកថានៈ (ច្រើនប្រើតែក្នុងគម្ពីរខាងពុទ្ធសាសនា)។
អ្នកប្រាជ្ញធំ, អ្នកប្រាជ្ញធំខាងការតែងកាព្យ។
[មៈ-ហា-កៈ-វ៉ី] meakhakakvei≈
អ្នកប្រាជ្ញធំ, អ្នកប្រាជ្ញធំខាងការតែងកាព្យ។
កោលាហលធំ គឺសូរសព្ទគឹកកងរំពងខ្លាំង, ការផ្អើលជ្រួលជ្រើមបញ្ចេញសូរសព្ទកងរំពងខ្លាំង។
[មៈ-ហា-កោ-ឡា-ហល់] meakhakaolahlo≈
កោលាហលធំ គឺសូរសព្ទគឹកកងរំពងខ្លាំង, ការផ្អើលជ្រួលជ្រើមបញ្ចេញសូរសព្ទកងរំពងខ្លាំង។
ក្សត្រធំ, ក្សត្រិយ៍ប្រសើរ។
[មៈ-ហា-ក្ស័ត] meakhakast≈
ក្សត្រធំ, ក្សត្រិយ៍ប្រសើរ។
អានុភាពរបស់ព្រះមហាក្សត្រ, អំណាចតេជះ, សេចក្ដីអង់អាច, សេចក្ដីក្លាហានរបស់ព្រះមហាក្សត្រ។
[មៈ-ហា-ក្ស័ត-ត្រា-នុ-ភាប] meakhakasttreanupheab≈
អានុភាពរបស់ព្រះមហាក្សត្រ, អំណាចតេជះ, សេចក្ដីអង់អាច, សេចក្ដីក្លាហានរបស់ព្រះមហាក្សត្រ។
(ម.ព. មហាក្សត្រ)។
[មៈ-ហា-ក្ស័ត-ត្រី-យ៉ា-នី] meakhakasttriyani≈
(ម.ព. មហាក្សត្រ)។
ដូចគ្នានឹង មហាក្សត្រ ដែរ។
[មៈ-ហា-ក្ស័ត] meakhakast≈
ដូចគ្នានឹង មហាក្សត្រ ដែរ។
(ម.ព. មហាក្សត្រ)។
[មៈ-ហា-ក្ស័ត-ត្រី] meakhakasttri≈
(ម.ព. មហាក្សត្រ)។
ស្ដេចចក្រពត្តិធំ; ហៅថា មហាចក្រពត្តិរាជ ឬហៅខ្លីត្រឹមតែ មហាចក្រ ក៏មាន, គេច្រើននិយាយថា សម្បត្តិមហាចក្រ។
[មៈ-ហា-ច័ក-ក្រៈ-ព័ត] meakhachkakreakpta≈
ស្ដេចចក្រពត្តិធំ; ហៅថា មហាចក្រពត្តិរាជ ឬហៅខ្លីត្រឹមតែ មហាចក្រ ក៏មាន, គេច្រើននិយាយថា សម្បត្តិមហាចក្រ។
ជនច្រើន, ពួកមនុស្សច្រើន, ប្រជាជន។
[មៈ-ហា-ជន់] m'ha jun
ជនច្រើន, ពួកមនុស្សច្រើន, ប្រជាជន។
ជាតកធំ; ឈ្មោះគម្ពីរជាតកមួយខាងពុទ្ធសាសនាសម្ដែងរឿងរ៉ាវព្រះវេស្សន្តរ ...; ពួកពុទ្ធសាសនិកជនរាប់អានណាស់, ច្រើននិមន្តភិក្ខុសាមណេរទេស្នា តាមកាលរដូវរៀងរាល់ឆ្នាំមិនសូវដែលខាន (ហៅថា មហាជាតិ ឬ មហាវេស្សន្តរជាតក ក៏បាន)។
[មៈ-ហា-ជាត] meakhacheat≈
ជាតកធំ; ឈ្មោះគម្ពីរជាតកមួយខាងពុទ្ធសាសនាសម្ដែងរឿងរ៉ាវព្រះវេស្សន្តរ ...; ពួកពុទ្ធសាសនិកជនរាប់អានណាស់, ច្រើននិមន្តភិក្ខុសាមណេរទេស្នា តាមកាលរដូវរៀងរាល់ឆ្នាំមិនសូវដែលខាន (ហៅថា មហាជាតិ ឬ មហាវេស្សន្តរជាតក ក៏បាន)។
(ព.ប្រ.) ពួកថ្លើងឬក្មេងពាលដែលឥតរបប មិនស្ដាប់ពាក្យចាស់ហាមប្រាម ក៏ហៅថា មហាត ដែរ, ហៅដោយប្រៀបប្រដូចទៅនឹងសូទ្រៈជាពួកមហាតនុះឯង; គេតែងនិយាយថា ឥតរបបដូចជាមហាត; (គួរនឹងចូលចិត្តថា ពាក្យនេះក្លាយមកពី សំ. មហត្វ "ភាវៈនៃអ្នកធំ (ហ្លួង) " ដោយសំដៅសេចក្ដីថា "អាងអំណាចអ្នកធំ (អំណាច
[មៈ-ហាត] mohat
មនុស្សពូជសូទ្រៈពួកពលរក្សាដំរី, សេះ, គោ, ក្របីព្រះរាជទ្រព្យក្នុងបុរាណសម័យ; ជាមនុស្សព្រហើនដោយអាងរាជានុភាព, ច្រើនបណ្ដោយដំរី, សេះ ឬគោក្របីឱ្យចូលលុកលុយស៊ីដំណាំអ្នកស្រុក មិនសូវក្រែងរអែងចិត្តគេ :
[មៈ-ហាត] mohat
(ព.ប្រ.) ពួកថ្លើងឬក្មេងពាលដែលឥតរបប មិនស្ដាប់ពាក្យចាស់ហាមប្រាម ក៏ហៅថា មហាត ដែរ, ហៅដោយប្រៀបប្រដូចទៅនឹងសូទ្រៈជាពួកមហាតនុះឯង; គេតែងនិយាយថា ឥតរបបដូចជាមហាត; (គួរនឹងចូលចិត្តថា ពាក្យនេះក្លាយមកពី សំ. មហត្វ "ភាវៈនៃអ្នកធំ (ហ្លួង) " ដោយសំដៅសេចក្ដីថា "អាងអំណាចអ្នកធំ (អំណាច
(ម.ព. មហាផ្ទៃ)។
[មៈ-ហាត-ថៃ] mohatathai
(ម.ព. មហាផ្ទៃ)។
ខ្ញុំរាជការមានមុខងារគាល់បម្រើព្រះរាជា :
[មៈ-ហា-ត្លិក] mohatalik
ខ្ញុំរាជការមានមុខងារគាល់បម្រើព្រះរាជា :
ឈ្មោះចេកមួយប្រភេទផ្លែធំៗសំបកក្រាស់, សាច់ជ្រាយ, ផ្លែទុំមានរសផ្អែមត្រជាក់ :
[មៈ-ហា-ត្រ-កាល] mohatrakal
ឈ្មោះចេកមួយប្រភេទផ្លែធំៗសំបកក្រាស់, សាច់ជ្រាយ, ផ្លែទុំមានរសផ្អែមត្រជាក់ :
(សព្ទអារក្ស) ចេក។
[មៈ-ហា-ត្រ-សោល] mohatrasaol
(សព្ទអារក្ស) ចេក។
ថេរៈធំ, ព្រះថេរៈធំ; បើភិក្ខុនីជាមហាថេរី "ថេរីធំ"។
[មៈ-ហា-ថេ-រ៉ៈ] ឬ [មៈ-ហា-ថែ] meakhatherak]rue[meakhathae≈
ថេរៈធំ, ព្រះថេរៈធំ; បើភិក្ខុនីជាមហាថេរី "ថេរីធំ"។
(ម.ព. មហាតថៃ)។
[មៈ-ហា-ថៃ] mohathai
(ម.ព. មហាតថៃ)។
(ម.ព. មហាត្រកាល)។
[មៈ-ហា-ថ្លៃ] mohathlai
(ម.ព. មហាត្រកាល)។
ឋានន្តរមន្ត្រីទីចាងហ្វាងឆ្វេងក្រុមព្រះរាជមន្ទីរ (រឿនហ្លួង) ក្នុងព្រះបរមរាជវាំងនៃកម្ពុជរដ្ឋ :
[មៈ-ហា-ទេប] meakhateb≈
ឋានន្តរមន្ត្រីទីចាងហ្វាងឆ្វេងក្រុមព្រះរាជមន្ទីរ (រឿនហ្លួង) ក្នុងព្រះបរមរាជវាំងនៃកម្ពុជរដ្ឋ :
ទ្វីបធំ; តាមលទ្ធិពុទ្ធសាសនាថាមហាទ្វីបមាន ៤គឺបុព្វវិទេហៈ ឬ បូព៌វិទេហទ្វីប, ជម្ពូទ្វីប, អបរគោយានទ្វីប, ឧត្តរកុរុទ្វីប; តាមលទ្ធិបុរាណប្រាប់ចំនួននិងឈ្មោះផ្សេងៗគ្នា ខុសពីបែបនេះក៏មាន; តាមលទ្ធិសព្វថ្ងៃនេះថា មហាទ្វីបចាស់ គឺទ្វីបដែលគេស្គាល់ជាក់មកយូរហើយមាន ៣គឺ ទ្វីបអាស៊