Khmer words, how to say them, and what they mean — open to read, and improved by the people who use it.
[មៈ-ហា-ទ្វីប] meakhatvib≈
ទ្វីបធំ; តាមលទ្ធិពុទ្ធសាសនាថាមហាទ្វីបមាន ៤គឺបុព្វវិទេហៈ ឬ បូព៌វិទេហទ្វីប, ជម្ពូទ្វីប, អបរគោយានទ្វីប, ឧត្តរកុរុទ្វីប; តាមលទ្ធិបុរាណប្រាប់ចំនួននិងឈ្មោះផ្សេងៗគ្នា ខុសពីបែបនេះក៏មាន; តាមលទ្ធិសព្វថ្ងៃនេះថា មហាទ្វីបចាស់ គឺទ្វីបដែលគេស្គាល់ជាក់មកយូរហើយមាន ៣គឺ ទ្វីបអាស៊
នគរធំ, ក្រុងធំ ។ នគរធំ ក្នុងខេត្តសៀមរាប។
[មៈ-ហា-ន-គ] meakhanoko≈
នគរធំ, ក្រុងធំ ។ នគរធំ ក្នុងខេត្តសៀមរាប។
ឈ្មោះពួកបព្វជិតពុទ្ធសាសនិកក្នុងប្រទេសសៀម លាវ ខ្មែរ សម័យសព្វថ្ងៃនេះ, ជាពីរឬជាគូនឹង ធម្មយុត្តិកនិកាយ (ឈ្មោះនិកាយទាំង ២នេះកើតមានឡើងជាដំបូងនៅប្រទេសសៀម ក្នុងសតវត្សទី ២៤នៃពុទ្ធសករាជ។
[មៈ-ហា-និ-កាយ] meakhanikay≈
ឈ្មោះពួកបព្វជិតពុទ្ធសាសនិកក្នុងប្រទេសសៀម លាវ ខ្មែរ សម័យសព្វថ្ងៃនេះ, ជាពីរឬជាគូនឹង ធម្មយុត្តិកនិកាយ (ឈ្មោះនិកាយទាំង ២នេះកើតមានឡើងជាដំបូងនៅប្រទេសសៀម ក្នុងសតវត្សទី ២៤នៃពុទ្ធសករាជ។
អ្នកប្រាជ្ញធំ។
[មៈ-ហា-បន់-ឌិត] meakhabnodit≈
អ្នកប្រាជ្ញធំ។
លក្ខណៈ ៣២យ៉ាង នារូបកាយនៃមហាបុរស គឺបុរសអស្ចារ្យក្នុងលោក, មានទំនាយថា បើនៅជាគ្រហស្ថនឹងបានជាស្ដេចចក្រពត្តិ, បើចេញបួសនឹងបានត្រាស់ជាព្រះពុទ្ធ (មហាបុរិសលក្ខណៈ ទាំង ៣២យ៉ាងនោះ មាននិយាយក្នុងលក្ខណសូត្រនិងព្រហ្មាយុសូត្រខាងព្រះសុត្តន្តបិដក ព្រះពុទ្ធសាសនា)។
[មៈ-ហា-ប៉ុ-រ៉ិ-សៈ-ល័ក-ខៈ-ណៈ] mohaborislokkhonak
លក្ខណៈ ៣២យ៉ាង នារូបកាយនៃមហាបុរស គឺបុរសអស្ចារ្យក្នុងលោក, មានទំនាយថា បើនៅជាគ្រហស្ថនឹងបានជាស្ដេចចក្រពត្តិ, បើចេញបួសនឹងបានត្រាស់ជាព្រះពុទ្ធ (មហាបុរិសលក្ខណៈ ទាំង ៣២យ៉ាងនោះ មាននិយាយក្នុងលក្ខណសូត្រនិងព្រហ្មាយុសូត្រខាងព្រះសុត្តន្តបិដក ព្រះពុទ្ធសាសនា)។
ផែនដីធំ គឺផ្ទៃផែនដីទាំងមូល។
[មៈ-ហា-ប្រិត-ថៈ-ពី] meakhabritthakpi≈
ផែនដីធំ គឺផ្ទៃផែនដីទាំងមូល។
ឈ្មោះក្រសួងរដ្ឋមន្ត្រីសម្រេចកិច្ចការរាជការទទួលភារៈគ្រប់គ្រងខាងការរដ្ឋបាល; ខ្មែរប្រើជា មហាថៃ ក៏បាន; សម័យមុន រួមក្រសួងធម្មការចូលផង ហៅថា ក្រសួងមហាថៃ និងធម្មការ ឬ មហាថៃធម្មការ។ សព្វថ្ងៃខ្មែរប្រើជា មហាផ្ទៃវិញ (តាមក្នុងបុរាណសម័យព្រេងនាយ)។
[មៈ-ហា-ផ្ទៃ] mohaphtey
ឈ្មោះក្រសួងរដ្ឋមន្ត្រីសម្រេចកិច្ចការរាជការទទួលភារៈគ្រប់គ្រងខាងការរដ្ឋបាល; ខ្មែរប្រើជា មហាថៃ ក៏បាន; សម័យមុន រួមក្រសួងធម្មការចូលផង ហៅថា ក្រសួងមហាថៃ និងធម្មការ ឬ មហាថៃធម្មការ។ សព្វថ្ងៃខ្មែរប្រើជា មហាផ្ទៃវិញ (តាមក្នុងបុរាណសម័យព្រេងនាយ)។
ដើមពោធិ៍ដ៏ប្រសើរ គឺដើមពោធិ៍ដែលព្រះសក្យមុនីគោតមទ្រង់គង់ក្នុងម្លប់ក៏បានត្រាស់ជាព្រះពុទ្ធ។
[មៈ-ហា-ពោ-ធិ] meakhapothi≈
ដើមពោធិ៍ដ៏ប្រសើរ គឺដើមពោធិ៍ដែលព្រះសក្យមុនីគោតមទ្រង់គង់ក្នុងម្លប់ក៏បានត្រាស់ជាព្រះពុទ្ធ។
ទីដែលព្រះពុទ្ធទ្រង់បានត្រាស់។
[មៈ-ហា-ពោ-ធិ-ស្ថាន] meakhapothisthan≈
ទីដែលព្រះពុទ្ធទ្រង់បានត្រាស់។
ឈ្មោះឋានព្រហ្មជាន់ទី ៣ក្នុងរូបព្រហ្ម ១៦ជាន់។
[មៈ-ហា-ព្រំ] meakhaprum≈
ព្រហ្មធំ។
[មៈ-ហា-ព្រំ] meakhaprum≈
ឈ្មោះឋានព្រហ្មជាន់ទី ៣ក្នុងរូបព្រហ្ម ១៦ជាន់។
ឋានន្តរសម្រាប់បព្វជិតក្នុងកម្ពុជរដ្ឋ ទីរាជាគណៈរឿនហ្លួង, មាននាទីជាភត្តុទ្ទេសក៍និងការប្រិតប្រៀបរៀបចំភិក្ខុសង្ឃឱ្យមានសណ្ដាប់ធ្នាប់ត្រឹមត្រូវ ក្នុងព្រះរាជនិមន្តន៍ ... (ជាគូគ្នានឹង ព្រះមហាវិមលធម្ម)។
[មៈ-ហា-ព្រំ-មុ-នី] meakhaprummuni≈
ឋានន្តរសម្រាប់បព្វជិតក្នុងកម្ពុជរដ្ឋ ទីរាជាគណៈរឿនហ្លួង, មាននាទីជាភត្តុទ្ទេសក៍និងការប្រិតប្រៀបរៀបចំភិក្ខុសង្ឃឱ្យមានសណ្ដាប់ធ្នាប់ត្រឹមត្រូវ ក្នុងព្រះរាជនិមន្តន៍ ... (ជាគូគ្នានឹង ព្រះមហាវិមលធម្ម)។
(ម.ព. ភារតយុទ្ធ)។
[មៈ-ហា-ភា-រៈ-តៈ-យុត] mohapheartayutthor
(ម.ព. ភារតយុទ្ធ)។
(ម.ព. ភារតៈ)។
[មៈ-ហា-ភា-រៈ-តៈ] mohaphearotak
(ម.ព. ភារតៈ)។
ឋានន្តរមន្ត្រីក្រុមព្រះរាជមន្ទីរ (រឿនហ្លួង) ជាចាងហ្វាងស្ដាំ :
[មៈ-ហា-មន់-ត្រី] meakhamnotri≈
ឋានន្តរមន្ត្រីក្រុមព្រះរាជមន្ទីរ (រឿនហ្លួង) ជាចាងហ្វាងស្ដាំ :
គ្រឹហាធំ, វិហារធំ, ផ្ទះធំ, ទីចាត់ការធំ។
[មៈ-ហា-មន់-ទី] mohamontir
គ្រឹហាធំ, វិហារធំ, ផ្ទះធំ, ទីចាត់ការធំ។
មន្ត្រីមានស័ក្ដិធំ, សេនាបតី; ហៅថា រាជមហាមាត្រ ក៏មាន (ច្រើនប្រើតែពីក្នុងសម័យបុរាណ, សម័យសព្វថ្ងៃនេះ ជួនកាលប្រើជាឋានន្តរសម្រាប់មន្ត្រីសាមញ្ញក៏មាន)។
[មៈ-ហា-ម៉ាត] meakhamat≈
មន្ត្រីមានស័ក្ដិធំ, សេនាបតី; ហៅថា រាជមហាមាត្រ ក៏មាន (ច្រើនប្រើតែពីក្នុងសម័យបុរាណ, សម័យសព្វថ្ងៃនេះ ជួនកាលប្រើជាឋានន្តរសម្រាប់មន្ត្រីសាមញ្ញក៏មាន)។
ព្រះនាមព្រះអគ្គមហេសីនៃព្រះបាទសិរីសុទ្ធោទនៈ (ព្រះមាតានៃព្រះសក្យមុនីសព្វញ្ញុពុទ្ធ) :
[មៈ-ហា-មា-យា] meakhameayea≈
ព្រះនាមព្រះអគ្គមហេសីនៃព្រះបាទសិរីសុទ្ធោទនៈ (ព្រះមាតានៃព្រះសក្យមុនីសព្វញ្ញុពុទ្ធ) :
ពពកខាប់ដាលខ្មៅងងឹតដាបដែលបង្អុរភ្លៀង, ភ្លៀងធំ, ភ្លៀងខ្លាំង។
[មៈ-ហា-មេក] meakhamek≈
ពពកខាប់ដាលខ្មៅងងឹតដាបដែលបង្អុរភ្លៀង, ភ្លៀងធំ, ភ្លៀងខ្លាំង។
(ម.ព. មោគ្គល្លាន)។
[មៈ-ហា-មោក-គៈ-លាន] meakhamokkeaklean≈
(ម.ព. មោគ្គល្លាន)។
នាមរបស់សាស្ដាម្នាក់ កើតនៅក្រុង ម៉េក្កះ ដែនអារ៉ាប់ ក្នុងខាងដើមសតវត្សទី ១២នៃពុទ្ធសករាជ (ព. ស. ១១១៣ឬ ១១១៤) ជាមេលទ្ធិបង្កើតសាសនា អ៊ិស្លាម; ធ្វើមរណកាល នៅក្រុង ម៉េឌីន ឬ ម៉េឌីន៉ា (ដែនអារ៉ាប់) ក្នុងកាលពុទ្ធសករាជ ១១៧៥; ពួកជនជាសាវ័កបានកំណត់តាំងសករាជ អ៊ិស្លាម (រាប់ ១) ពី
[មៈ-ហា-ម៉ាត់] mohamat
នាមរបស់សាស្ដាម្នាក់ កើតនៅក្រុង ម៉េក្កះ ដែនអារ៉ាប់ ក្នុងខាងដើមសតវត្សទី ១២នៃពុទ្ធសករាជ (ព. ស. ១១១៣ឬ ១១១៤) ជាមេលទ្ធិបង្កើតសាសនា អ៊ិស្លាម; ធ្វើមរណកាល នៅក្រុង ម៉េឌីន ឬ ម៉េឌីន៉ា (ដែនអារ៉ាប់) ក្នុងកាលពុទ្ធសករាជ ១១៧៥; ពួកជនជាសាវ័កបានកំណត់តាំងសករាជ អ៊ិស្លាម (រាប់ ១) ពី
ឈ្មោះពួកពុទ្ធសាសនិកដែលបែកលទ្ធិចេញផ្សេងច្រើនអន្លើឃ្លាតពីលទ្ធិដើម ដូចយ៉ាងពួកអ្នកកាន់ពុទ្ធសាសនានៅប្រទេសចិន, ជប៉ុន, យួន ជាដើមហៅថា ពួកមហាយាន ឬ លទ្ធិមហាយាន សំដៅសេចក្ដីថា "ពួកឬលទ្ធិមានធម៌ជាយានដ៏ធំឬជាយានដ៏ប្រសើរ" (ជាគូគ្នានឹង ហីនយាន; ហៅថា អាចរិយវាទ ឬ អាចរិយវាទី "អ្នកព
[មៈ-ហា-យាន] meakhayean≈
យានធំ។
[មៈ-ហា-យាន] meakhayean≈
ឈ្មោះពួកពុទ្ធសាសនិកដែលបែកលទ្ធិចេញផ្សេងច្រើនអន្លើឃ្លាតពីលទ្ធិដើម ដូចយ៉ាងពួកអ្នកកាន់ពុទ្ធសាសនានៅប្រទេសចិន, ជប៉ុន, យួន ជាដើមហៅថា ពួកមហាយាន ឬ លទ្ធិមហាយាន សំដៅសេចក្ដីថា "ពួកឬលទ្ធិមានធម៌ជាយានដ៏ធំឬជាយានដ៏ប្រសើរ" (ជាគូគ្នានឹង ហីនយាន; ហៅថា អាចរិយវាទ ឬ អាចរិយវាទី "អ្នកព
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ពេទ្យខ្មែរបុរាណប្រើជាឱសថ យកសំបកដាំ (ស្ងោរ) យកទឹកផឹករម្លាយឈាមដែលក្រំក្នុងខ្លួន, ហៅ ថ្នាំមហារម្លាយ ឬហៅ ថ្នាំក្រំមហារម្លាយ, ក្បួនថ្នាំខ្លះហៅ ថ្នាំមហារលាយ។
[មៈ-ហា-រំ-លាយ] moharmleay
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ពេទ្យខ្មែរបុរាណប្រើជាឱសថ យកសំបកដាំ (ស្ងោរ) យកទឹកផឹករម្លាយឈាមដែលក្រំក្នុងខ្លួន, ហៅ ថ្នាំមហារម្លាយ ឬហៅ ថ្នាំក្រំមហារម្លាយ, ក្បួនថ្នាំខ្លះហៅ ថ្នាំមហារលាយ។
[មៈ-ហា-រ-លាយ] moharoleay
(ម.ព. មហារំលាយ)។
ស្ដេចធំ។
[មៈ-ហា-រាច] meakhareach≈
ស្ដេចធំ។
សម្ដីប្រាក្រឹតមួយបែប។
[មៈ-ហា-រា-ស្ត្រី] mohareastrei
សម្ដីប្រាក្រឹតមួយបែប។
ផ្លេកបន្ទោរដែលបញ្ចេញពន្លឺព្រិចៗព្រើតៗរឿយៗក្នុងវេលាមានភ្លៀងច្រើន ឃើញច្បាស់តែនៅពេលយប់ (ហៅ ស្វាញាក់ចិញ្ចើម ក៏បាន)។
[មៈ-ហា-រីក] moharik
ឈ្មោះរោគមួយប្រភេទ កើតត្រង់មាត់បបូរមាត់រីកស្ទាញដូចផ្សិតក៏មាន កើតត្រង់សរីរាវយវៈខាងក្នុងផ្សេងពីមាត់ក៏មាន, ជារោគរបឹងរឹងត្អឹងក្រៃពេក ពេទ្យពិបាកនឹងព្យាបាលឱ្យសះជាបាន :
[មៈ-ហា-រីក] moharik
ផ្លេកបន្ទោរដែលបញ្ចេញពន្លឺព្រិចៗព្រើតៗរឿយៗក្នុងវេលាមានភ្លៀងច្រើន ឃើញច្បាស់តែនៅពេលយប់ (ហៅ ស្វាញាក់ចិញ្ចើម ក៏បាន)។
វិទ្យាសាស្ត្រសិក្សាពីជំងឺមហារីក, វិធីសាស្ត្រការពារនិងព្យាបាលជំងឺមហារីក។
[មៈ-ហា-រីក-វិត-ទ្យា] meakharikvittyea≈
វិទ្យាសាស្ត្រសិក្សាពីជំងឺមហារីក, វិធីសាស្ត្រការពារនិងព្យាបាលជំងឺមហារីក។
(ព.ប្រ.) ទីដែលមានមនុស្សឬសត្វអនាថាឈឺចាប់ជាទម្ងន់ ស្រែកថ្ងូរឮសូរសព្ទខ្លាំងៗ; មនុស្សមហារោរព មនុស្សអនាថោ ដែលមានជំងឺធ្ងន់ស្រែកថ្ងូរឮខ្លាំងៗឥតស្រាក។
[មៈ-ហា-រោ-រប់] meakharorba≈
ដែលមានសូរសព្ទសម្រែកដោយសេចក្ដីទុក្ខឮខ្លាំងក្រៃ; ដែលមានសូរសម្រែកថ្ងូរខ្លាំងគួរខ្លាច។
[មៈ-ហា-រោ-រប់] meakharorba≈
ឈ្មោះនរកធំមួយ (រោរពនរក)។
[ទី-ម-ហា-រោ-រប់] timoharorba≈
(ព.ប្រ.) ទីដែលមានមនុស្សឬសត្វអនាថាឈឺចាប់ជាទម្ងន់ ស្រែកថ្ងូរឮសូរសព្ទខ្លាំងៗ; មនុស្សមហារោរព មនុស្សអនាថោ ដែលមានជំងឺធ្ងន់ស្រែកថ្ងូរឮខ្លាំងៗឥតស្រាក។
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ពេទ្យខ្មែរបុរាណប្រើជាឱសថ យកសំបកដាំ (ស្ងោរ) យកទឹកផឹករម្លាយឈាមដែលក្រំក្នុងខ្លួន, ហៅ ថ្នាំមហារម្លាយ ឬហៅ ថ្នាំក្រំមហារម្លាយ, ក្បួនថ្នាំខ្លះហៅ ថ្នាំមហារលាយ។
[មៈ-ហា-រំ-លាយ] meakharumleay≈
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ពេទ្យខ្មែរបុរាណប្រើជាឱសថ យកសំបកដាំ (ស្ងោរ) យកទឹកផឹករម្លាយឈាមដែលក្រំក្នុងខ្លួន, ហៅ ថ្នាំមហារម្លាយ ឬហៅ ថ្នាំក្រំមហារម្លាយ, ក្បួនថ្នាំខ្លះហៅ ថ្នាំមហារលាយ។
ផ្លូវធំៗក្នុងទីក្រុង។
[មៈ-ហា-វិ-ថី] meakhavithei≈
ផ្លូវធំៗក្នុងទីក្រុង។
កន្លែងសម្រាប់រៀនវិជ្ជាជាន់ខ្ពស់, សាលារៀនចំណេះខ្ពស់។
[មៈ-ហា-វិត-ទ្យា-ឡៃ] meakhavittyealai≈
កន្លែងសម្រាប់រៀនវិជ្ជាជាន់ខ្ពស់, សាលារៀនចំណេះខ្ពស់។
សករាជធំ, កើតមុនចុល្លសករាជ ៥៦០ឆ្នាំក្នុងកាលពុទ្ធសករាជ ៦២១(ប្រើអក្សរសង្ខេប ថា ម.ស.)។
[មៈ-ហា-សៈ-កៈ-រ៉ាច] ឬ [មៈ-ហា-ស័ក-ក្រាច] meakhasakkakrach]rue[meakhaskakreach≈
សករាជធំ, កើតមុនចុល្លសករាជ ៥៦០ឆ្នាំក្នុងកាលពុទ្ធសករាជ ៦២១(ប្រើអក្សរសង្ខេប ថា ម.ស.)។
សំបុត្រប្រាប់ដំណើរចូលឆ្នាំថ្មី ព្រមទាំងទំនាយទឹកភ្លៀងជាដើម ក្នុងឆ្នាំនោះផង, ប្រក្រតិទិនឬប្រតិទិន។
[មៈ-ហា-សង់-ក្រាន] meakhasngokrean≈
សំបុត្រប្រាប់ដំណើរចូលឆ្នាំថ្មី ព្រមទាំងទំនាយទឹកភ្លៀងជាដើម ក្នុងឆ្នាំនោះផង, ប្រក្រតិទិនឬប្រតិទិន។
សមណស័ក្ដិទីសម្ដេចថ្នាក់ខ្ពស់បំផុត សម្រាប់បព្វជិតក្នុងកម្ពុជរដ្ឋ, បានទទួលសមណុត្តមាភិសេក មាននាទីជាស្ដេចខាងសង្ឃជាធំបំផុតជាងបព្វជិតទាំងអស់ក្នុងដែនកម្ពុជាទាំងមូល, អ្នកទាំងពួងនិយាយស្ដីទៅរកត្រូវប្រើជារាជសព្ទទាំងអស់ : (ក្នុងកម្ពុជរដ្ឋ មិនមានសមណស័ក្ដិនេះរាល់រាជ្យក្សត្រ
[មៈ-ហា-សង់-ឃៈ-រាច] mohasngkhoreach
ព្រះនាមរបស់សម្ដេចព្រះសង្ឃរាជដែលជាធំលើព្រះសង្ឃទាំងពួង។
[មៈ-ហា-សង់-ឃៈ-រាច] mohasngkhoreach
សមណស័ក្ដិទីសម្ដេចថ្នាក់ខ្ពស់បំផុត សម្រាប់បព្វជិតក្នុងកម្ពុជរដ្ឋ, បានទទួលសមណុត្តមាភិសេក មាននាទីជាស្ដេចខាងសង្ឃជាធំបំផុតជាងបព្វជិតទាំងអស់ក្នុងដែនកម្ពុជាទាំងមូល, អ្នកទាំងពួងនិយាយស្ដីទៅរកត្រូវប្រើជារាជសព្ទទាំងអស់ : (ក្នុងកម្ពុជរដ្ឋ មិនមានសមណស័ក្ដិនេះរាល់រាជ្យក្សត្រ
សត្វប្រសើរ; ពាក្យសម្រាប់ហៅពោធិសត្វដែលកំពុងបំពេញបារមី ជិតនឹងដល់កាលកំណត់បានត្រាស់ជាព្រះពុទ្ធ (ព.ពុ.)។
[មៈ-ហា-ស័ត] meakhasta≈
សត្វប្រសើរ; ពាក្យសម្រាប់ហៅពោធិសត្វដែលកំពុងបំពេញបារមី ជិតនឹងដល់កាលកំណត់បានត្រាស់ជាព្រះពុទ្ធ (ព.ពុ.)។
នាមសម្រាប់ហៅព្រះពោធិសត្វ កាលដែលព្រះពុទ្ធនៅមិនទាន់ត្រាស់ដឹងនៅឡើយ។
[មៈ-ហា-ស័ត] mohasotvor
នាមសម្រាប់ហៅព្រះពោធិសត្វ កាលដែលព្រះពុទ្ធនៅមិនទាន់ត្រាស់ដឹងនៅឡើយ។
ការប្រជុំធំ, មហាសមាគម។
[មៈ-ហា-សន់-និ-បាត] mohasonnibat
ការប្រជុំធំ, មហាសមាគម។
ពាក្យដែលមានន័យគ្របដណ្ដប់លើពាក្យផ្សេងទៀតដែលជាអនុសព្ទ :
[មៈ-ហា-ស័ប] meakhasba≈
ពាក្យដែលមានន័យគ្របដណ្ដប់លើពាក្យផ្សេងទៀតដែលជាអនុសព្ទ :
សមុទ្រធំ។
[មៈ-ហា-សៈ-ម៉ុត] meakhasakmot≈
សមុទ្រធំ។
(ម.ព. មហាសមុទ្ទ)។
[មៈ-ហា-សៈ-ម៉ុត] meakhasakmot≈
(ម.ព. មហាសមុទ្ទ)។
ដែលមានទ្រព្យខ្លឹមសារច្រើន; អ្នកមានទ្រព្យច្រើនលើសលន់ ...; ហៅតាមថ្នាក់វណ្ណៈ ថា ខត្តិយមហាសាល, ព្រាហ្មណមហាសាល, គហបតិមហាសាល។
[មៈ-ហា-សាល] mohasal
ដែលមានទ្រព្យខ្លឹមសារច្រើន; អ្នកមានទ្រព្យច្រើនលើសលន់ ...; ហៅតាមថ្នាក់វណ្ណៈ ថា ខត្តិយមហាសាល, ព្រាហ្មណមហាសាល, គហបតិមហាសាល។
សាវ័កធំ គឺព្រះមហាថេរទាំងឡាយ ដែលជាសិស្សសំខាន់របស់ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ ក្នុងពុទ្ធសម័យ, មាន ៨០អង្គ ហៅថា អសីតិសាវក ឬ អសីតិមហាសាវ័ក (ព.ពុ.)។
[មៈ-ហា-សា-វ៉ាក់] meakhasavak≈
សាវ័កធំ គឺព្រះមហាថេរទាំងឡាយ ដែលជាសិស្សសំខាន់របស់ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ ក្នុងពុទ្ធសម័យ, មាន ៨០អង្គ ហៅថា អសីតិសាវក ឬ អសីតិមហាសាវ័ក (ព.ពុ.)។
សីមាធំក្នុងវិស័យពុទ្ធសាសនា សំដៅយកអវិប្បវាសសីមាគឺសីមាដែលសង្ឃសន្មតិសម្រាប់ឱ្យភិក្ខុនៅប្រាសចាកត្រៃចីវរបាន។
[មៈ-ហា-សី-ម៉ា] meakhaseima≈
សីមាធំក្នុងវិស័យពុទ្ធសាសនា សំដៅយកអវិប្បវាសសីមាគឺសីមាដែលសង្ឃសន្មតិសម្រាប់ឱ្យភិក្ខុនៅប្រាសចាកត្រៃចីវរបាន។
ឋានន្តរសមណស័ក្ដិសម្រាប់ព្រះសង្ឃនាយក ឬជួនកាលជាព្រះសង្ឃរាជ ខាងគណៈមហានិកាយក្នុងប្រទេសកម្ពុជា :
[មៈ-ហា-សុ-មេ-ធា-ធិ-ប៉ៈ-ដី] mohasometheathibotei
ឋានន្តរសមណស័ក្ដិសម្រាប់ព្រះសង្ឃនាយក ឬជួនកាលជាព្រះសង្ឃរាជ ខាងគណៈមហានិកាយក្នុងប្រទេសកម្ពុជា :
ឈ្មោះបូសឬពិសដែលចាប់កើតឡើងបណ្ដាលឱ្យតែងងុយដេក។
[មៈ-ហា-ស្រ-ណុក] meakhasronok≈
ស្រណុកច្រើន គឺអ្នកដែលរមែងនៅជាសុខមិនប្រទះសេចក្ដីនឿយហត់; កិច្ចការឬដំណើរអ្វីមួយដែលងាយដែលស្រួលជាបំផុត។
[មៈ-ហា-ស្រ-ណុក] meakhasronok≈
ឈ្មោះបូសឬពិសដែលចាប់កើតឡើងបណ្ដាលឱ្យតែងងុយដេក។
ខ្មែរប្រើជាឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ មានផ្កាជាចង្កោមធំៗ មានពណ៌ក្រហមច្រាល ជាអគន្ធកបុស្ប ឥតក្លិនក្រអូប ផ្លែមានសណ្ឋានសំប៉ែតវែងៗ ផ្លែទុំស្ងួតក្រៀមប្រើធ្វើឧសដុតបាន, គេច្រើនដាំជាលំអក្នុងវត្តអារាមឬនៅក្បែរផ្លូវ, ក្បែរថ្នល់ ឬក៏នៅទីប្របមាត់ទ្វាររបងភូមិលំនៅជាដើម តាមដោយគេត្រូវការដ
[មៈ-ហា-ហង់] mohahongsor
សត្វហង្សធំ ឬប្រសើរ គឺរាជហង្ស, ជាពាក្យសន្មតហៅដោយប្រៀបប្រដូច។
[មៈ-ហា-ហង់] mohahongsor
ខ្មែរប្រើជាឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ មានផ្កាជាចង្កោមធំៗ មានពណ៌ក្រហមច្រាល ជាអគន្ធកបុស្ប ឥតក្លិនក្រអូប ផ្លែមានសណ្ឋានសំប៉ែតវែងៗ ផ្លែទុំស្ងួតក្រៀមប្រើធ្វើឧសដុតបាន, គេច្រើនដាំជាលំអក្នុងវត្តអារាមឬនៅក្បែរផ្លូវ, ក្បែរថ្នល់ ឬក៏នៅទីប្របមាត់ទ្វាររបងភូមិលំនៅជាដើម តាមដោយគេត្រូវការដ
ឈ្មោះជ័រស្លមួយប្រភេទ មានក្លិនស្អុយឆួលហឹរក្ដៅភាយ សម្រាប់ប្រើផ្សំជាគ្រឿងឱសថខ្មែរតាំងពីក្នុងបុរាណកាលរៀងមកហៅថា ថ្នាំមហាហិង្គុ។
[មៈ-ហា-ហឹង] mohahengku
ឈ្មោះជ័រស្លមួយប្រភេទ មានក្លិនស្អុយឆួលហឹរក្ដៅភាយ សម្រាប់ប្រើផ្សំជាគ្រឿងឱសថខ្មែរតាំងពីក្នុងបុរាណកាលរៀងមកហៅថា ថ្នាំមហាហិង្គុ។