Khmer Dictionary

វិស្វកម្មភាព នាម

[វិះ-ស្វៈ-កាំ-ម៉ៈ-ភាប] vieahsveakkaammakpheab≈

ភាពស្ទាត់ជំនាញ ភាពប៉ិនប្រសប់ខាងជំនាងឬការច្នៃប្រឌិត។

វិស្វកម្មិក

ដែលស្ទាត់ជំនាញ ដែលប៉ិនប្រសប់ខាងជំនាងឬការច្នៃប្រឌិត។

វិស្វកម្មិក គុណនាម

[វិះ-ស្វៈ-កាំ-មិក] vieahsveakkaammik≈

ដែលស្ទាត់ជំនាញ ដែលប៉ិនប្រសប់ខាងជំនាងឬការច្នៃប្រឌិត។

វិស្វករ

អ្នកធ្វើការទូទៅ។

វិស្វករ នាម

[វិះ-ស្វៈ-ក] visvakar

អ្នកធ្វើការទូទៅ។

វិស្វនាថ

អ្នកដែលជាទីពឹងឬពំនាក់របស់មនុស្សសត្វទូទៅ; ព្រះសិវៈ (ហៅតាមលទ្ធិព្រាហ្មណ៍)។

វិស្វនាថ នាម

[វិះ-ស្វៈ-នាត] visvoneath

អ្នកដែលជាទីពឹងឬពំនាក់របស់មនុស្សសត្វទូទៅ; ព្រះសិវៈ (ហៅតាមលទ្ធិព្រាហ្មណ៍)។

វិស្វាមិត្រ

នាមមហាឫសីមួយរូបមានតំណាលក្នុងរឿងរាមាយណៈថាជាអាចារ្យរបស់ព្រះរាម :

វិស្វាមិត្រ នាម

[វិះ-ស្វា-មិត] visvamitror

នាមមហាឫសីមួយរូបមានតំណាលក្នុងរឿងរាមាយណៈថាជាអាចារ្យរបស់ព្រះរាម :

វិស្វាសបាត្រ

អ្នកដែលស្និទ្ធស្នាល, អ្នកទំនុកទុកចិត្ត។

វិស្វាសបាត្រ នាម

[វិះ-ស្វា-សៈ-បាត] visvasbatrar

អ្នកដែលស្និទ្ធស្នាល, អ្នកទំនុកទុកចិត្ត។

វិស្សកម្ម

នាមទេវបុត្រអ្នកមានចំណេះខាងការជាងជាអ្នកសម្រេចកិច្ចការគ្រប់យ៉ាងថ្វាយព្រះឥន្ទ្រ :

វិស្សកម្ម នាម ១)

[វិះ-សៈ-កាំ] visskamm

អ្នកធ្វើកិច្ចការបានគ្រប់យ៉ាង។

វិស្សកម្ម នាម ២)

[វិះ-សៈ-កាំ] visskamm

នាមទេវបុត្រអ្នកមានចំណេះខាងការជាងជាអ្នកសម្រេចកិច្ចការគ្រប់យ៉ាងថ្វាយព្រះឥន្ទ្រ :

វិស្សម

(ម.ព. វិស្សមមាល)។

វិស្សម នាម

[វិះ-សៈ-ម៉ៈ] vissom

ការសម្រាក; ការឈប់សម្រាក, ដំណើរឈប់ (មិនធ្វើការ) ; ការសំណាក់។

វិស្សម នាម

[វិះ-សៈ-ម៉័ត-ឋាន] vissom

ទីសម្រាប់ឈប់សម្រាក; ទីសម្រាប់សំណាក់; ទីសម្រាប់ចត, ទីសំចត។

វិស្សម នាម

[វិះ-សៈ-ម៉ៈ-មាល] vissom

រោងសម្រាប់សំណាក់, សាលាសំណាក់។

វិស្សម នាម

[វិះ-សៈ-ម៉ៈ-សង់-គ្រាម] vissom

ការឈប់ច្បាំង, ការស្ងប់សឹក; ប្រទេសដែលស្ងប់ ឥតចម្បាំង។

វិស្សម នាម

[វិះ-សៈ-ម៉ៈ-សា-លា] vissom

(ម.ព. វិស្សមមាល)។

វិស្សមកាល

កំឡុងពេលដែលឈប់សម្រាកពីការងាឬការរៀនសូត្រ, វ៉ាកង :

វិស្សមកាល នាម

[វិះ-សៈ-ម៉ៈ-កាល] vieahsakmakkal≈

កំឡុងពេលដែលឈប់សម្រាកពីការងាឬការរៀនសូត្រ, វ៉ាកង :

វិស្សមមាស

ខែដែលឈប់សម្រាកមិនធ្វើការឬមិនចូលរៀន។

វិស្សមមាស នាម

[វិះ-សៈ-ម៉ៈ-មាស] vieahsakmakmeas≈

ខែដែលឈប់សម្រាកមិនធ្វើការឬមិនចូលរៀន។

វិស្សមោកាស

ពេលសម្រាក ពេលចេញលេង។

វិស្សមោកាស នាម

[វិះ-សៈ-ម៉ោ-កាស] vieahsakmaokas≈

ពេលសម្រាក ពេលចេញលេង។

វិស្សាសិក

ដែលមានវិស្សាសៈ; ដែលប្រកបដោយសេចក្ដីស្និទ្ធស្នាល :

វិស្សាសិក គុណនាម

[វិះ-សា-សិ-កៈ] ឬ [វិះ-សា-សិក] vissasek

ដែលមានវិស្សាសៈ; ដែលប្រកបដោយសេចក្ដីស្និទ្ធស្នាល :

វិស្សាសិកា

មិត្តដែលប្រកបដោយវិស្សាសៈ។

វិស្សាសិកា នាម

[វិះ-សា-សិ-កា] vissaseka

(ម.ព. វិស្សាសិក)។

វិស្សាសិកា នាម

[វិះ-សា-សិ-ក័ត-ឋាន] vissaseka

ទីដែលប្រកបដោយវិស្សាសៈ។

វិស្សាសិកា នាម

[វិះ-សា-សិ-កៈ-មិត] vissaseka

មិត្តដែលប្រកបដោយវិស្សាសៈ។

វិស្សាសៈ

ការបានវិស្សាសៈ។

វិស្សាសៈ នាម

[វិះ-សា-សៈ] vissasak

សេចក្ដីស្និទ្ធស្នាល, ដំណើរជឿចិត្តគ្នា, ការទុកចិត្តគ្នា :

វិស្សាសៈ នាម

[វិះ-សា-សៈ-ភាប] vissasak

ភាវៈស្និទ្ធស្នាល។

វិស្សាសៈ នាម

[វិះ-សា-សៈ-លាប] vissasak

ការបានវិស្សាសៈ។

វិស្សុត

(ម.ព. ពិស្សុត)។

វិស្សុត គុណនាម

[វិះ-សុត] vissot

(ម.ព. ពិស្សុត)។

វិស្សុតកម្ម

ការធ្វើឱ្យលេចឮកេរ្តិ៍ឈ្មោះសុសសាយ មានគេស្គាល់ច្រើន មានគេរាប់អានច្រើន។

វិស្សុតកម្ម នាម

[វិះ-សុ-តៈ-កាំ] vieahsotakkaam≈

ការធ្វើឱ្យលេចឮកេរ្តិ៍ឈ្មោះសុសសាយ មានគេស្គាល់ច្រើន មានគេរាប់អានច្រើន។

វិស្សុតនាម

ភាពនៃបុគ្គលអ្នកមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះល្បីល្បាញ, ការល្បីឈ្មោះ។

វិស្សុតនាម គុណនាម

[វិះ-សុ-តៈ-នាម] vissotoneam

ដែលមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះល្បីល្បាញ :

វិស្សុតនាម នាម

[វិះ-សុ-តៈ-ភាប] vissotoneam

ភាពនៃបុគ្គលអ្នកមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះល្បីល្បាញ, ការល្បីឈ្មោះ។

វិហគ

(ម.ព. វិហង្គយានសាលា)។

វិហគ នាម

[វិ-ហក់] vihok

អ្នកដែលទៅតាមអាកាស, សត្វស្លាប។

វិហគ នាម

[វិ-ហៈ-គា-ធិប] vihok

ស្តេចបក្សី គ្រុឌ (ពាក្យសន្មតប្រើតាមសម័យ)។

វិហគ នាម

[វិ-ហៈ-គា-ធិ-ប៉ៈ-ដី] vihok

(ម.ព. វិហគាធិប)។

វិហគ នាម

[អា-កា-សៈ-យា-នៈ-សា-ឡា] vihok

(ម.ព. វិហង្គយានសាលា)។

វិហគ—

(ម.ព. វិហគ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

វិហគ— នាម

[វិ-ហៈ-គៈ—] vihakkeak—≈

(ម.ព. វិហគ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

វិហង្គ

បក្សី, ពួកបក្សី (ទូទៅ)។

វិហង្គ នាម

[វិ-ហង់] vihngo≈

(ម.ព. វិហគ)។

វិហង្គ នាម

[វិ-ហង់-គៈ-ច័ក] vihngokeakchka≈

គ្រឿងចក្រឬយន្តសម្រាប់ទៅតាមអាកាស (អាកាសយាន)។

វិហង្គ នាម

[វិ-ហង់-គៈ-ជន់] vihngokeakchno≈

ជនអ្នកទៅតាមអាកាសបាន, អ្នកជិះយន្តហោះ (អាកាសយានិក)។

វិហង្គ នាម

[វិ-ហង់-គៈ-ពា-ហៈ-នៈ] vihngokeakpeahakneak≈

(ម.ព. វិហង្គយាន)។

វិហង្គ នាម

[វិ-ហង់-គៈ-មៈ] ឬ [វិ-ហង់-គម] vihngokeakmeak]rue[vihngokmo≈

(ម.ព. វិហង្គយានារោហក)។

វិហង្គ នាម

[វិ-ហង់-គៈ-យន់] vihngokeakyn≈

(ម.ព. វិហង្គចក្រ)។

វិហង្គ នាម

[វិ-ហង់-គៈ-យាន] vihngokeakyean≈

អាកាសយាន។

វិហង្គ នាម

[វិ-ហង់-គៈ-យា-ណ័ត-ឋាន] vihngokeakyeantathan≈

ទី, កន្លែងសម្រាប់យន្តហោះឡើងចុះឬសម្រាប់ចតយន្តហោះ។

វិហង្គ នាម

[វិ-ហង់-គៈ-យា-នៈ-មាល] vihngokeakyeaneakmeal≈

(ម.ព. វិហង្គយានសាលា)។

វិហង្គ នាម

[វិ-ហង់-គៈ-យា-នៈ-សា-ឡា] vihngokeakyeaneaksala≈

រោងដាក់យន្តហោះ។

វិហង្គ នាម

[វិ-ហង់-គៈ-យា-នា-រោ-ហៈ-កៈ] ឬ [វិ-ហង់-យា-នា-រោ-ហក់] vihngokeakyeanearohakkak]rue[vihngoyeanearohka≈

អ្នកជិះយន្តហោះ។

វិហង្គ នាម

[វិ-ហង់-គៈ-វា-ហៈ-ណៈ] vihngokeakveahaknak≈

(ម.ព. វិហង្គពាហនៈ)។

វិហង្គ នាម

[វិ-ហង់-គៈ-ស័ត] vihngokeaksta≈

បក្សី, ពួកបក្សី (ទូទៅ)។

វិហង្គ—

(ម.ព. វិហគ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

វិហង្គ— នាម

[វិ-ហង់-គៈ—] vihngokeak—≈

(ម.ព. វិហគ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

វិហា

ឋានសួគ៌; អាកាស។

វិហា នាម

[វិ-ហ៊ា] viha

ឋានសួគ៌; អាកាស។

វិហារ នាម ១)

[វិ-ហ៊ា] vihar

ការនៅ, ការនៅអាស្រ័យ។

វិហារ នាម ២)

[វិ-ហ៊ា] vihar

លំនៅ, កុដិធំ, ទីវត្ត (ទាំងមូល) សម្រាប់ពួកបព្វជិតពុទ្ធសាសនិក។

វិហារ នាម ៣)

[វិ-ហ៊ា] vihar

ខ្មែរហៅតាមទម្លាប់ ចំពោះតែឧបោសថាគារ (រោងឧបោសថ៍) ថា "វិហារ" :

វិហារ នាម

[វិ-ហា-រៈ-កាំ] vihar

ការសាងវត្ត; ការធ្វើវិហារ។

វិហារ នាម

[វិ-ហា-រៈ-បាល] vihar

អ្នករក្សាទីវត្ត, អ្នកអ្នកថែវត្ត។

វិហារ នាម

[វិ-ហា-រៈ-ប៉ា-លិ-នី] vihar

ស្ត្រីអ្នកថែទីវត្ត; ដូនជីឬយាយជី។

វិហារ នាម

[វិ-ហា-រៈ-ភ័ន] vihar

របស់សម្រាប់កុដិធំ; របស់សម្រាប់វត្ត, ទ្រព្យវត្ត (ទ្រព្យសង្ឃ)។

វិហារ នាម

[វិ-ហា-រៈ-មៈ-ហៈ-កាំ] vihar

បុណ្យឆ្លងវត្ត; ឬបុណ្យឆ្លងវិហារ។

វិហារ នាម

[វិ-ហា-រៈ-វ័ត-ថុ] vihar

អ្វីៗដែលមាននៅក្នុងទីវត្តមានដើមឈើ, ដំណាំជាដើម។

វិហារ នាម

[វិ-ហា-រៈ-វិ-ឃា-សាត] vihar

អ្នកបរិភោគបាយដែលក្នុងវត្ត (អ្នកស៊ីបាយវត្ត)។

វិហារ នាម

[វិ-ហា-រៈ-វិ-ឃា-សា-ទិ-កា] vihar

(ម.ព. វិហារវិឃាសាទ)។

វិហារៈ

ការនៅជាសុខ។

វិហារៈ នាម

[វិ-ហា-រៈ] vihareak

ការនៅ, ការនៅដោយសប្បាយ; ការដើរលេង, ការដើរកម្សាន្តសប្បាយ; ការសម្រួលអារម្មណ៍ឱ្យគេចផុតចាកកង្វល់។

វិហារៈ នាម

[ទិប-ពៈ-វិ-ហ៊ា] vihareak

ការនៅដូចជា ទេវតា។

វិហារៈ នាម

[វិះ-សៈ-ម៉ៈ-ទិន] vihareak

(ម.ព. វិហារទិន)។

វិហារៈ នាម

[វិ-ហា-រៈ-កាល] vihareak

(ម.ព. វិហារមាស)។

វិហារៈ នាម

[វិ-ហា-រៈ-កី-ឡា] vihareak

ល្បែងកម្សាន្តចិត្ត, ការលេងកម្សាន្តអារម្មណ៍។

វិហារៈ នាម

[វិ-ហា-រៈ-ក្រី-ឌា] vihareak

(ម.ព. វិហារកីឡា)។

វិហារៈ នាម

[វិ-ហា-រ៉ាត់-ឋាន] vihareak

ទីសម្រាប់ឈប់សម្រាកកម្សាន្តសប្បាយ (ដូចយ៉ាងទីសម្រាប់ពួកសិស្សឈប់សម្រាកកម្សាន្តក្នុងចន្លោះម៉ោងរៀនជាដើម)។

វិហារៈ នាម

[វិ-ហា-រៈ-ទិន] vihareak

ថ្ងៃឈប់សម្រាក។

វិហារៈ នាម

[វិ-ហា-រៈ-ទេស] vihareak

(ម.ព. វិហារដ្ឋាន)។

វិហារៈ នាម

[វិ-ហា-រៈ-ធ័រ] vihareak

ធម៌ឬសភាវៈជាទីសម្រាកចិត្ត; ឈាន, សមាបត្តិ។

វិហារៈ នាម

[វិ-ហា-រៈ-ប-រ-ពត់] vihareak

ភ្នំសម្រាប់កម្សាន្តសប្បាយ។

វិហារៈ នាម

[វិ-ហា-រៈ-មាស] vihareak

ខែឬពេល, ឧកាស ដែលឈប់សម្រាកមិនធ្វើការឬមិនចូលសាលារៀន (វិស្សមមាស, វិស្សមកាល, វិស្សមោកាស)។

វិហារៈ នាម

[វិ-ហា-រៈ-យា-ត្រា] vihareak

ការដើរលេងសប្បាយ, ការដើរលេងកម្សាន្តចិត្ត ឬ រំហើយខ្លួន។

វិហារៈ នាម

[វិ-ហា-រៈ-វ័ន] vihareak

ព្រៃសម្រាប់កម្សាន្តសប្បាយ, ឧទ្យាន។

វិហារៈ នាម

[វិ-ហា-រ៉ោ-កាស] vihareak

(ម.ព. វិហារកាល)។

វិហារៈ នាម

[សុ-ខៈ-វិ-ហ៊ា] vihareak

ការនៅជាសុខ។

វិហារៈ— នាម

[វិ-ហា-រៈ—] vihareak—≈

(ម.ព. វិហារៈ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

វិហារ—

(ម.ព. វិហារ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

វិហារ— នាម

[វិ-ហា-រៈ—] vihareak—≈

(ម.ព. វិហារ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

វិហិង្សា

សេចក្ដីបៀតបៀន, ការធ្វើឱ្យគេបានសេចក្ដីទុក្ខពិបាក, ការធ្វើទុក្ខបុកម្នេញគេ។