វចនានុក្រមខ្មែរ

សូត នាម

[សូត] sout

សារថី, អ្នកបររថ; សម្ដីសម្ដែងអំណរ, ការថ្លែងអំណរ។

សូត កិរិយាសព្ទ

[សូត] sout

បញ្ចេញវាចាថ្លែងសេចក្ដី; ថាតាមរបៀបពាក្យដែលទន្ទេញចាំមាត់។

សូត្រ

សូត្ររំឭកសេចក្ដីដែលទន្ទេញចាំហើយមិនឱ្យភ្លេច ព្រមទាំងរៀនសង្កេតតៗទៅទៀតផង។

សូត្រ នាម ១)

[សូត] soutror

ចេស; ខ្សែឆ្មារ; សរសៃឆ្មារល្អិត (មានសរសៃពីងពាង, សរសៃឈូកជាដើម)។

សូត្រ នាម ២)

[សូត] soutror

សរសៃដែលស្រាវយកពីសំបុកដង្កូវនាង :

សូត្រ នាម

[ក្បាល-សូត] soutror

សរសៃសូត្រធំជាងគេ ដែលមានក្រមររម៉ិងរម៉ង់មិនរាបស្មើល្អ :

សូត្រ នាម

[សូត] soutror

ពុទ្ធវចនៈចំណែកមួយ ជាវោហារប្រាប់ពន្យល់ពីបុណ្យបាប, គុណទោសជាដើម (តែមិនមានបញ្ញត្តិឬអនុញ្ញាតទេ) :

សូត្រ កិរិយាសព្ទ ១)

[សូត] soutror

ថាតាមរបៀបពាក្យដែលទន្ទេញចាំមាត់ :

សូត្រ នាម

[សូត] soutror

គោលរបស់ការសិក្សាសម្រាប់ទន្ទេញឱ្យចាំ :

សូត្រ កិរិយាសព្ទ ២)

[សូត] soutror

មើលថាតាមសេចក្ដីដែលសរសេរស្រាប់ ក៏ហៅ សូត្រ បានដែរ (តាមទម្លាប់ប្រើ) :

សូត្រ កិរិយាសព្ទ

[សូត-រៀន] soutror

សូត្ររំឭកសេចក្ដីដែលទន្ទេញចាំហើយមិនឱ្យភ្លេច ព្រមទាំងរៀនសង្កេតតៗទៅទៀតផង។

សូទ នាម

[សូ-ទៈ] sout

អ្នកចម្អិនអាហារ, អ្នកដាំស្ល, សូបការ។

សូទ នាម

[សូ-ទៈ-កាំ] sout

មុខការរបស់សូទៈ, ការដាំស្ល។

សូទ នាម

[សូ-ទៈ-គ្រឹះ] sout

ផ្ទះឬរោងសម្រាប់ចម្អិនអាហារ, ផ្ទះបាយ។

សូទ នាម

[សូ-ទៈ-វិច-ជា] sout

ចំណេះរបស់សូទៈ, ចំណេះខាងការចម្អិនអាហារ, ចំណេះដាំស្ល។

សូទ នាម

[សូ-ទៈ-វិត-ទ្យា] sout

(ម.ព. សូទវិជ្ជា)។

សូទ នាម

[សូ-ទៈ-សា-ឡា] sout

(ម.ព. សូទគ្រឹះ)។

សូទ នាម

[សូ-ទៈ-សាស] sout

ក្បួនសម្រាប់សូទៈ, ក្បួនធ្វើភោជនាហារ។

សូទ្រ នាម ១)

[សូ-ទ្រៈ] soutror

មនុស្សកើតក្នុងវណ្ណៈទី ៤ឬក្នុងកុលវគ្គទី ៤(ក្នុងប្រទេសឥណ្ឌា) :

សូទ្រ នាម ២)

[សូ-ទ្រៈ] soutror

អ្នកងារ (ក្នុងកម្ពុជរដ្ឋសម័យពីដើម)។

សូទ្រ នាម

[សូ-ទ្រៈ-បុត] soutror

កូនប្រុសរបស់សូទ្រៈ។

សូទ្រ នាម

[សូ-ទ្រៈ-បុត-ត្រី] soutror

កូនស្រីរបស់សូទ្រៈ។

សូទ្រនិគម

ឈ្មោះស្រុកមួយក្នុងអាណាខេត្តសៀមរាប (ស្រុករលួស) នៅខាងកើតទីរួមខេត្តសៀមរាបសព្វថ្ងៃនេះ (ប្រហែលជាកាលពីក្នុងសម័យមហានគរ ស្រុកនេះជាភូមិលំនៅរបស់ពួកសូទ្រៈទេដឹង?)។

សូទ្រនិគម នាម ១)

[សូ-ទ្រៈ-និ-គំ] soutrnikom

និគមនៃពួកសូទ្រៈ។

សូទ្រនិគម នាម ២)

[សូ-ទ្រៈ-និ-គំ] soutrnikom

ឈ្មោះស្រុកមួយក្នុងអាណាខេត្តសៀមរាប (ស្រុករលួស) នៅខាងកើតទីរួមខេត្តសៀមរាបសព្វថ្ងៃនេះ (ប្រហែលជាកាលពីក្នុងសម័យមហានគរ ស្រុកនេះជាភូមិលំនៅរបស់ពួកសូទ្រៈទេដឹង?)។

ទន្ទេញ; ថាតាមរបៀបពាក្យដែលទន្ទេញចាំមាត់; អានតាមពាក្យដែលសរសេរស្រាប់; អានឱ្យគេថាតាម សូធ្យធម៌, សូធ្យមេរៀន, សូធ្យសេចក្ដីឱ្យគេសរសេរតាម; មេសូធ្យ។ ប៉ុន្តែខ្មែរយើងជ្រុលប្រើជា សូត្រ យូរណាស់ហើយ ពិបាកនឹងកែឱ្យទៅជា សូធ្យវិញ, បើអាច, លុះតែព្រមព្រៀងគ្នាប្រើ ទើបប្រើបាន។

សូធ្យ កិរិយាសព្ទ

[សូត] southyor

ទន្ទេញ; ថាតាមរបៀបពាក្យដែលទន្ទេញចាំមាត់; អានតាមពាក្យដែលសរសេរស្រាប់; អានឱ្យគេថាតាម សូធ្យធម៌, សូធ្យមេរៀន, សូធ្យសេចក្ដីឱ្យគេសរសេរតាម; មេសូធ្យ។ ប៉ុន្តែខ្មែរយើងជ្រុលប្រើជា សូត្រ យូរណាស់ហើយ ពិបាកនឹងកែឱ្យទៅជា សូធ្យវិញ, បើអាច, លុះតែព្រមព្រៀងគ្នាប្រើ ទើបប្រើបាន។

សូន

ប្រមូលអ្វីៗដែលមានសាច់ទន់ជ្រាយឱ្យកើតជាដុំ, ជាគ្រាប់ឬជារូប :

សូន កិរិយាសព្ទ

[សូន] soun

ប្រមូលអ្វីៗដែលមានសាច់ទន់ជ្រាយឱ្យកើតជាដុំ, ជាគ្រាប់ឬជារូប :

សូន្យ

លេខតាងចំនួនទទេ (០) :

សូន្យ គុណនាម ១)

[សូន] sounyor

ធេង, ទទេ, សោះទទេ, ឃែត។

សូន្យ នាម ២)

[សូន] sounyor

ភាវៈទទេ; អាកាស។

សូន្យ គុណនាម

[សូន-ឈឹង] sounyor

សូន្យឥតឮសូរសព្ទឬដំណឹងអ្វីសោះ :

សូន្យ គុណនាម

[សូន-សុង] sounyor

សូន្យគ្មានពន្លឺតិចតួច :

សូន្យ គុណនាម

[សូន-សោះ] sounyor

ឃែតទទេ, ឥតអំពើ, ឥតប្រយោជន៍ :

សូន្យ គុណនាម

[សោះ-សូន] sounyor

(ម.ព. សូន្យសោះ)។

សូន្យ នាម

[សូន] sounyor

ពិន្ទុឬក្បិល, និគ្គហិត (°)។

សូន្យ នាម

[សូន] sounyor

លេខតាងចំនួនទទេ (០) :

សូប នាម

[សូប] soub

សម្លទឹក, ម្ហូបមានទឹក។

សូប នាម

[សូ-ប៉ៈ-កា] soub

សូទៈ។

សូប នាម

[សូ-ប៉ៈ-កា-រិ-កា] soub

(ម.ព. សូបការ)។

សូប នាម

[សូ-ប៉ៈ-ព្យ័ញ-ជៈ-នៈ] soub

សម្លទឹកនិងសម្លគោក, ម្ហូបមានទឹកនិងម្ហូបគោកឬខាប់, ក្រៀម។

សូបៈ

(ម.ព. សូប)។

សូបៈ នាម

[សូ-ប៉ៈ] soubak≈

(ម.ព. សូប)។

សូម

ពាក្យសម្រាប់ប្រើនាំមុខឬជាជំនួយកិរិយាសព្ទមានអាការៈជាកិរិយានុគ្រោះ ឬប្រើជាជំនួយតាមសព្ទក៏បាន ដោយសេចក្ដីអង្វរ ឬដោយសេចក្ដីគោរព, ដោយសេចក្ដីគួរសម (តាមថ្នាក់បុគ្គល) :

សូម កិរិយាសព្ទ ១)

[សូម] som

បញ្ចេញវាចាឬសម្ដែងអាការៈឱ្យគេឱ្យអ្វីៗដែលខ្លួនត្រូវការ :

សូម កិរិយាសព្ទ ២)

[សូម] som

ពាក្យសម្រាប់ប្រើនាំមុខឬជាជំនួយកិរិយាសព្ទមានអាការៈជាកិរិយានុគ្រោះ ឬប្រើជាជំនួយតាមសព្ទក៏បាន ដោយសេចក្ដីអង្វរ ឬដោយសេចក្ដីគោរព, ដោយសេចក្ដីគួរសម (តាមថ្នាក់បុគ្គល) :

សូមក្រាបបង្គំទូល

និយាយពីពាក្យសម្រាប់ក្រាបទូលព្រះមហាក្សត្រិយ៍ជាអម្ចាស់ជីវិត ដោយគារវភាពដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ក្រៃលែង គឺអ្នកសរសេរចុតហ្មាយនោះ សូមក្រាបបង្គំព្រមទាំងសូមយកសិរៈរបស់ខ្លួនទូលព្រះបាទាព្រះអង្គផង ប៉ុន្តែសូមទូលពីក្រោមល្អងធូលីដែលជាប់នៅត្រង់បាតព្រះបាទា ដោយផ្ដើមសេចក្ដីត្រង់បន្ទាត់លើបំផុត

សូមក្រាបបង្គំទូល កិរិយាសព្ទ

[សូម-ក្រាប-បង់-គំ-ទូល] soumkrabbangkumtul

និយាយពីពាក្យសម្រាប់ក្រាបទូលព្រះមហាក្សត្រិយ៍ជាអម្ចាស់ជីវិត ដោយគារវភាពដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ក្រៃលែង គឺអ្នកសរសេរចុតហ្មាយនោះ សូមក្រាបបង្គំព្រមទាំងសូមយកសិរៈរបស់ខ្លួនទូលព្រះបាទាព្រះអង្គផង ប៉ុន្តែសូមទូលពីក្រោមល្អងធូលីដែលជាប់នៅត្រង់បាតព្រះបាទា ដោយផ្ដើមសេចក្ដីត្រង់បន្ទាត់លើបំផុត

សូម្បី

(ម.ព. ទោះបី, ទោះជា)។

សូម្បី ឈ.

[សូម-បី] sombey

(ម.ព. ទោះបី, ទោះជា)។

សូរ

ព្រះអាទិត្យ។

សូរ នាម

[សូ] sour

សព្ទ, សំឡេង; សំឡេងលាន់ឮ :

សូរ នាម

[សូ-សៀង] sour

សូរសំឡេងឬសំឡេងភ្លៀងក្លា; (រ.ស.) :

សូរ គុណនាម

[សូ] sour

ក្លៀវក្លា, អង់អាច, ក្លាហាន, អាចហាន, ដែលមានចិត្តមុត, មោះមុត។

សូរ នាម

[សូ] sour

អ្នកក្លៀវក្លា, អ្នកអង់អាច, ...អ្នកចម្បាំង។

សូរ នាម

[សូ-រ៉ៈ-ចិត] sour

ចិត្តក្លាហាន។

សូរ នាម

[សូ-រ៉ៈ-បុ-រ៉ស់] sour

បុរសក្លៀវក្លា; អ្នកចម្បាំង។

សូរ នាម

[សូ-រ៉ៈ-ពាក] sour

សម្ដីក្លៀវក្លា, សម្ដីក្អេងក្អាង; សម្ដីអ្នកក្លៀវក្លា។

សូរ នាម

[សូ-រ៉ៈ-ភាប] sour

ភាពក្លៀវក្លា, សេចក្ដីអង់អាច។

សូរ នាម

[សូ-រ៉ៈ-យុត] sour

ចម្បាំងក្លាខ្លាំង។

សូរ នាម

[សូ-រ៉ៈ-វាក] sour

(ម.ព. សូរពាក្យ)។

សូរ នាម

[សូ-រ៉ៈ-សេ-នា] sour

សេនាចិត្តមុត។

សូរ នាម

[សូ] sour

ព្រះអាទិត្យ។

សូរក្រអូម

(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលមានទីបន្លឺនៅត្រង់ក្រអូម គឺខ្នងអណ្ដាតទល់នឹងក្រអូម។ ព្យញ្ជនៈសូរក្រអូម មាន [ c ] [ ɟ ] [ ɲ ] ...។

សូរក្រអូម នាម

[សូ-ក្រ-អូម] soukroaoum≈

(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលមានទីបន្លឺនៅត្រង់ក្រអូម គឺខ្នងអណ្ដាតទល់នឹងក្រអូម។ ព្យញ្ជនៈសូរក្រអូម មាន [ c ] [ ɟ ] [ ɲ ] ...។

សូរគន្លាក់ក្រអូម

(ម.ព. សូរជើងធ្មេញ)។

សូរគន្លាក់ក្រអូម នាម

[សូ-គន់-លាក់-ក្រ-អូម] souknoleakkroaoum≈

(ម.ព. សូរជើងធ្មេញ)។

សូរង

ក (ប្រើចំពោះតែរាជសព្ទ) :

សូរង នាម

[សូ-រ៉ង] sourong

ក (ប្រើចំពោះតែរាជសព្ទ) :

សូរងក

(វ.វិចិ.) គ្រឿងអលង្ការមួយយ៉ាងមានសណ្ឋានជាបន្ទះលម្អ ដោយក្បាច់រចនាផ្សេងៗសម្រាប់ពាក់ជុំវិញកអ្នកសម្ដែងរបាំបុរាណ ល្ខោនខោល ល្ខោនយីកេ ល្ខោនបាសាក់...។ កាលពីសម័យបុរាណ សូរង ក ធ្វើពីមាសឬលោហៈមានតម្លៃ ដោយមិនដេរភ្ជាប់ជាមួយកំណាត់ជាទ្រនាប់ដូចសម័យបច្ចុប្បន្ន។

សូរងក នាម

[សូ-រ៉ង-ក] sourngoka≈

(វ.វិចិ.) គ្រឿងអលង្ការមួយយ៉ាងមានសណ្ឋានជាបន្ទះលម្អ ដោយក្បាច់រចនាផ្សេងៗសម្រាប់ពាក់ជុំវិញកអ្នកសម្ដែងរបាំបុរាណ ល្ខោនខោល ល្ខោនយីកេ ល្ខោនបាសាក់...។ កាលពីសម័យបុរាណ សូរង ក ធ្វើពីមាសឬលោហៈមានតម្លៃ ដោយមិនដេរភ្ជាប់ជាមួយកំណាត់ជាទ្រនាប់ដូចសម័យបច្ចុប្បន្ន។

សូរចន្លោះខ្សែសំឡេង

(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលមានទីបន្លឺនៅចន្លោះខ្សែសំឡេង។ ព្យញ្ជនៈសូរចន្លោះខ្សែសំឡេង មាន [ʔ] ...។

សូរចន្លោះខ្សែសំឡេង នាម

[សូ-ចន់-ឡោះ-ខ្សែ-សំ-ឡេង] souchnolaoahkhsaesamleng≈

(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលមានទីបន្លឺនៅចន្លោះខ្សែសំឡេង។ ព្យញ្ជនៈសូរចន្លោះខ្សែសំឡេង មាន [ʔ] ...។

សូរច្រមុះ

(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលពេលបន្លឺ រនាំងក្រអូមបើកចំហ ដើម្បីឱ្យខ្យល់ក្នុងសួតចេញមកក្រៅតាមច្រមុះផង តាមមាត់ផង។ ព្យញ្ជនៈសូរច្រមុះឬនាសិកជៈ មាន [m] [n] [ŋ] [ɲ] ...។

សូរច្រមុះ នាម

[សូ-ច្រ-ម៉ុះ] souchromoah≈

(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលពេលបន្លឺ រនាំងក្រអូមបើកចំហ ដើម្បីឱ្យខ្យល់ក្នុងសួតចេញមកក្រៅតាមច្រមុះផង តាមមាត់ផង។ ព្យញ្ជនៈសូរច្រមុះឬនាសិកជៈ មាន [m] [n] [ŋ] [ɲ] ...។

សូរជើងធ្មេញ

(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលមានទីបន្លឺនៅជើងធ្មេញ គឺចុងអណ្ដាតទល់នឹងជើងធ្មេញមុខ។ ព្យញ្ជនៈសូរជើងធ្មេញ មាន [ţ] [ʠ] ...។

សូរជើងធ្មេញ នាម

[សូ-ជើង-ធ្មេញ] soucheungthmenh≈

(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលមានទីបន្លឺនៅជើងធ្មេញ គឺចុងអណ្ដាតទល់នឹងជើងធ្មេញមុខ។ ព្យញ្ជនៈសូរជើងធ្មេញ មាន [ţ] [ʠ] ...។

សូរដើមក

(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលមានទីបន្លឺនៅដើម ក។ ព្យញ្ជនៈសូរដើម ក មាន [h] ...។

សូរដើមក នាម

[សូ-ដើម-ក] soudaeumka≈

(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលមានទីបន្លឺនៅដើម ក។ ព្យញ្ជនៈសូរដើម ក មាន [h] ...។

សូរត្រដុស

(ភាសា.) សូរត្រដុសនឹងផ្ទៃគុហាមាត់ អណ្ដាត ធ្មេញ ដោយបង្កើតសូរត្រដុស ដូចជា [f] [v] [s] [z] ...។ ព្យញ្ជនៈសូរត្រដុសជាព្យញ្ជនៈដែលមានរង្វះខ្យល់កម្រិត១។

សូរត្រដុស នាម

[សូ-ត្រ-ដុះ] soutrodoah≈

(ភាសា.) សូរត្រដុសនឹងផ្ទៃគុហាមាត់ អណ្ដាត ធ្មេញ ដោយបង្កើតសូរត្រដុស ដូចជា [f] [v] [s] [z] ...។ ព្យញ្ជនៈសូរត្រដុសជាព្យញ្ជនៈដែលមានរង្វះខ្យល់កម្រិត១។

សូរធ្មេញ

(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលមានទីបន្លឺនៅត្រង់ធ្មេញ គឺចុងអណ្ដាតទល់នឹងធ្មេញ។ ព្យញ្ជនៈសូរធ្មេញ មាន [t] [d] [n] ...។

សូរធ្មេញ នាម

[សូ-ធ្មេញ] southmenh≈

(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលមានទីបន្លឺនៅត្រង់ធ្មេញ គឺចុងអណ្ដាតទល់នឹងធ្មេញ។ ព្យញ្ជនៈសូរធ្មេញ មាន [t] [d] [n] ...។

សូរបង្ហូរ

(ម.ព. សូរលំហូរ)។

សូរបង្ហូរ នាម

[សូ-បង់-ហូ] soubngohou≈

(ម.ព. សូរលំហូរ)។

សូរបបូរមាត់

(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលមានទីបន្លឺនៅបបូរមាត់គឺបបូរមាត់លើនិងបបូរមាត់ក្រោមប៉ះគ្នា។ ព្យញ្ជនៈសូរបបូរមាត់ មាន [p] [b] [m] ...។

សូរបបូរមាត់ នាម

[សូ-ប-បូ-មាត់] soubaboumeat≈

(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលមានទីបន្លឺនៅបបូរមាត់គឺបបូរមាត់លើនិងបបូរមាត់ក្រោមប៉ះគ្នា។ ព្យញ្ជនៈសូរបបូរមាត់ មាន [p] [b] [m] ...។

សូរផ្ទុះ

(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលបន្លឺឡើង ដោយមានដំណើរខ្យល់ចេញពីសួតមកប៉ះខ្លាំងនឹងគ្រឿងប្រដាប់បន្លឺសំឡេង បណ្ដាលឱ្យមានបន្ទុះ ដូចជា [p] [b] [t] [d] [k] [ɡ] [m] [n] [ɲ] [ŋ] ជាដើម។ ព្យញ្ជនៈសូរផ្ទុះឬសូរស្ទះជាព្យញ្ជនៈដែលមានរង្វះខ្យល់កម្រិតសូន្យ។

សូរផ្ទុះ នាម

[សូ-ផ្ទុះ] souphtueah≈

(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលបន្លឺឡើង ដោយមានដំណើរខ្យល់ចេញពីសួតមកប៉ះខ្លាំងនឹងគ្រឿងប្រដាប់បន្លឺសំឡេង បណ្ដាលឱ្យមានបន្ទុះ ដូចជា [p] [b] [t] [d] [k] [ɡ] [m] [n] [ɲ] [ŋ] ជាដើម។ ព្យញ្ជនៈសូរផ្ទុះឬសូរស្ទះជាព្យញ្ជនៈដែលមានរង្វះខ្យល់កម្រិតសូន្យ។

សូរផ្ទុះត្រដុស

(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលបន្លឺឡើងដោយបន្សំចូលគ្នារវាងសូរផ្ទុះឬសូរស្ទះជាមួយនឹងសូរត្រដុស (fricative) ដូចជា ព្យញ្ជនៈ [tʃ] ក្នុងពាក្យ [tʃaild] (child) ព្យញ្ជនៈ [dʒ] ក្នុងពាក្យ [dʒæm] (jam) នៃភាសាអង់គ្លេស ជាដើម។

សូត នាម

សូត កិរិយាសព្ទ

សូត្រ នាម ១)

សូត្រ នាម ២)

សូត្រ នាម

សូត្រ នាម

សូត្រ កិរិយាសព្ទ ១)

សូត្រ នាម

សូត្រ កិរិយាសព្ទ ២)

សូត្រ កិរិយាសព្ទ

សូទ នាម

សូទ នាម

សូទ នាម

សូទ នាម

សូទ នាម

សូទ នាម

សូទ នាម

សូទៈ នាម

សូទ្រ នាម ១)

សូទ្រ នាម ២)

សូទ្រ នាម

សូទ្រ នាម

សូទ្រ នាម

សូទ្រនិគម នាម ១)

សូទ្រនិគម នាម ២)

សូទ្រា នាម

សូទ្រានី នាម

សូទ្រៈ នាម

សូធ្យ កិរិយាសព្ទ

សូន កិរិយាសព្ទ

សូន្យ គុណនាម ១)

សូន្យ នាម ២)

សូន្យ គុណនាម

សូន្យ គុណនាម

សូន្យ គុណនាម

សូន្យ គុណនាម

សូន្យ នាម

សូន្យ នាម

សូប នាម

សូប នាម

សូប នាម

សូប នាម

សូបៈ នាម

សូម កិរិយាសព្ទ ១)

សូម កិរិយាសព្ទ ២)

សូមក្រាបបង្គំទូល កិរិយាសព្ទ

សូម្បី ឈ.

សូរ នាម

សូរ នាម

សូរ គុណនាម

សូរ នាម

សូរ នាម

សូរ នាម

សូរ នាម

សូរ នាម

សូរ នាម

សូរ នាម

សូរ នាម

សូរ នាម

សូរក្រអូម នាម

សូរគន្លាក់ក្រអូម នាម

សូរង នាម

សូរងក នាម

សូរចន្លោះខ្សែសំឡេង នាម

សូរច្រមុះ នាម

សូរជើងធ្មេញ នាម

សូរដើមក នាម

សូរត្រដុស នាម

សូរធ្មេញ នាម

សូរបង្ហូរ នាម

សូរបបូរមាត់ នាម

សូរផ្ទុះ នាម