ស្លឹករឹត

វចនានុក្រមខ្មែរ

ពាក្យខ្មែរ ការអាន និងអត្ថន័យ — បើកជាសាធារណៈ និងកែលម្អដោយអ្នកអាន។

៦៨,៣៦៩ ធាតុ

អប់រំ កិរិយាសព្ទ ២)

[អប់-រំ] aoborum

បង្រៀន ប្រៀនប្រដៅ ឬបណ្ដុះបណ្ដាលកាយសម្បទា សតិបញ្ញា និងសីលធម៌តាមគ្រប់សកម្មភាពដើម្បីទទួលបានចំណេះដឹង ជំនាញ សមត្ថភាព និងគុណតម្លៃ ហើយក្លាយខ្លួនជាបុគ្គលល្អនិងមានប្រយោជន៍សម្រាប់ខ្លួនឯង គ្រួសារ សហគមន៍ ប្រទេសជាតិ និងមនុស្សជាតិ។

អប់រំ នាម

[អប់-រំ] aoborum

ឈ្មោះក្រសួងរដ្ឋមន្ត្រីកាន់កាប់មុខការផ្នែកខាងការអប់រំ, ការសិក្សា :

អប្ប គុណនាម

[អ័ប-ប៉ៈ] aabb

តិច; តូច; ស្ដួចស្ដើងឬស្ដើងស្ដួច។

អប្ប នាម

[អ័ប-បុ័ក-ឃៈ-ព័ស] aabb

របស់ដែលមានតម្លៃតិច។

អប្ប នាម

[អ័ប-បុ័ក-ឃៈ-ភ័ន] aabb

(ម.ព. អប្បគ្ឃព័ស្ដុ)។

អប្ប នាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ទ្រ័ប] aabb

ទ្រព្យតិច; អ្នកដែលមានទ្រព្យតិច។

អប្ប នាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ធន់] aabb

(ម.ព. អប្បទ្រព្យ)។

អប្ប នាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ប៉័ញ-ញ៉ា] aabb

ប្រាជ្ញាតិច, ប្រាជ្ញាអន់។

អប្ប នាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ប៉ៈ-រ៉ិ-ម៉ាន] aabb

បរិមាណតិច, ចំនួនយ៉ាងតិច។

អប្ប នាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ប្រាច-ញ៉ា] aabb

(ម.ព. អប្បបញ្ញា)។

អប្ប គុណនាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ពុត-ធិ] aabb

ដែលមានសេចក្ដីចេះដឹងតិច; ដែលមិនឈ្លាស; ល្ងង់។

អប្ប នាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ភោក] aabb

ភោគៈតិច; អ្នកដែលមានភោគៈតិច។

អប្ប គុណនាម

[អ័ប-ប៉ៈ-មូល] aabb

ថ្លៃតិច; ដែលមានតម្លៃតិច :

អប្ប នាម

[អ័ប-ប៉ៈ-លាប] aabb

លាភតិច; អ្នកដែលមានលាភតិច។

អប្ប គុ., ន.

[អ័ប-ប៉ៈ-វិច] aabb

ដែលចេះដឹងតិច, អ្នកដែលមានវិជ្ជាតិច។

អប្ប គុណនាម

[អ័ប-ប៉ៈ-វៃ] aabb

ដែលនៅក្មេង។

អប្ប នាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ស័ក] aabb

ស័ក្ដិតូច, អ្នកដែលមានស័ក្ដិតូច។

អប្ប នាម

[អ័ប-ប៉ៈ-សុក] aabb

សុខតិច; អ្នកដែលមានសុខតិច។

អប្ប នាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ស័ក] aabb

(ម.ព. អប្បសក្ដិ)។

អប្ប នាម

[អ័ប-ប្រៈ-ម៉ា-ទៈ-មូល] aabb

(ម.ព. អប្បមាទមូល)។

អប្ប នាម

[អ័ប-ប្រៈ-ម៉ា-ទៈ-ល័ក-សៈ-ណៈ] aabb

(ម.ព. អប្បមាទលក្ខណៈ)។

អប្ប នាម

[អ័ល-ប៉ៈ-វិត-ទ្យា] aabb

(ម.ព. អប្បវិជ្ជ)។

អប្បការ

ដែលមានរូបប្រែប្លែកខុសពីប្រក្រតីដើម; ដែលប្រែរូបប្រែទ្រង់ :

អប្បការ គុណនាម

[អ័ប-ប៉ៈ-កា] aobbokar

ដែលមានរូបប្រែប្លែកខុសពីប្រក្រតីដើម; ដែលប្រែរូបប្រែទ្រង់ :

អប្បច្ចយភាព

ដំណើរឥតហេតុ, ឥតទំនង, ការទាស់ទំនង; ដំណើរគ្មានគ្រឿងអាស្រ័យ។ ដំណើរមិនសប្បាយចិត្ត, ការមិនស្រួលចិត្ត :

អប្បច្ចយភាព នាម

[អ័ប-បុ័ច-ចៈ-យ៉ៈ-ភាប] aobbochchoyopheap

ដំណើរឥតហេតុ, ឥតទំនង, ការទាស់ទំនង; ដំណើរគ្មានគ្រឿងអាស្រ័យ។ ដំណើរមិនសប្បាយចិត្ត, ការមិនស្រួលចិត្ត :

អប្បជនាធិបតេយ្យ នាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ជៈ-នា-ធិ-ប៉ៈ-តៃ] abbakcheakneathibaktai

របបគ្រប់គ្រងដែលអំណាចធ្លាក់ក្នុងដៃជនមួយចំនួនតូច។

អប្បដិ

ពាក្យបដិសេធន័យ សម្រាប់ប្រើភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អប្បដិ នាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ដិ] aobbode

ពាក្យបដិសេធន័យ សម្រាប់ប្រើភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អប្បដិបត្តិ នាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ដិ-បាត់] abbakdebat

ការមិនប្រតិបត្តិតាម ការមិនធ្វើតាម។

អប្បដិ— នាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ដិ—] abbakde—

(ម.ព. អប្បដិ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អប្បដិ— នាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ដិ-កា] abbakdeka

ការមិនធ្វើតប, មិនធ្វើត្រឡប់ទៅវិញ។

អប្បដិ— នាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ដិ-ឃៈ-ចិត] abbakdekheakchet

ចិត្តមិនក្នាញ់។

អប្បដិ— គុ., ន.

[អ័ប-ប៉ៈ-ដិ-ឃៈ] abbakdekheak

ដែលមិនគ្នាន់ក្នាញ់; សេចក្ដីមិនក្នាញ់, មិនគ្នាន់ចិត្ត; ដំណើរមិនប៉ះទង្គុកដោយសេចក្ដីក្រោធ។

អប្បដិ— នាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ដិ-បុក-គល់] abbakdebokklo

ដែលឥតមានបុគ្គលប្រៀបផ្ទឹមបាន; អ្នកដែលប្រសើរបំផុតឥតមានបុគ្គលប្រៀបផ្ទឹម :

អប្បដិ— គុណនាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ដិ-បុក-គល់] abbakdebokklo

ដែលឥតមានបុគ្គលប្រៀបផ្ទឹមបាន; អ្នកដែលប្រសើរបំផុតឥតមានបុគ្គលប្រៀបផ្ទឹម :

អប្បដិ— គុណនាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ដិ-ភាក] abbakdepheak

ដែលឥតមានចំណែកប្រៀបផ្ទឹមឱ្យត្រឹមស្មើបាន។

អប្បដិ— គុណនាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ដិ-រូប] abbakderub

ដែលពុំសមគួរ, ពុំគប្បី :

អប្បដិ— គុណនាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ដិ-វ័ត] abbakdevta

ដែលប្រព្រឹត្តទៅពុំបាន; ដែលធ្វើពុំកើត :

អប្បដិ— នាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ដិ-វ័ត] abbakdevta

អំពើឬអ្វីៗដែលប្រព្រឹត្តទៅពុំបាន, ដែលធ្វើពុំកើត :

អប្បដិ— នាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ដិ-វ័ត-តិ-យ៉ៈ-កាំ] abbakdevtateyakkaam

អំពើឬការជាអប្បដិវត្តិយ៍។

អប្បដិ— គុណនាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ដិ-វ័ត-តិ-យ៉ៈ] abbakdevtateyak

ដែលឥតមានអ្នកណាអាចឱ្យប្រព្រឹត្តទៅបាន គឺអ្នកណាក៏ធ្វើពុំកើត, និយាយប្រាប់គ្នាមិនកើត។

អប្បដិ— គុណនាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ដិ-វ័ត] abbakdevta

(ម.ព. អប្បដិវត្តិយៈ)។

អប្បនា

ការតម្កល់ចិត្តស៊ប់មាំឬការទប់ចិត្តឱ្យតាំងនៅស្មើក្នុងអារម្មណ៍ដែលប្រកបដោយអង្គឈាន (ពាក្យប្រើក្នុងកម្មដ្ឋាន)។

អប្បនា នាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ណា] aabbanea

ការអែបនែប, អែបផ្ទាប់, អែបជិត, អែបស៊ប់; ការចូលឈាន។

អប្បនា នាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ណា-ចិត] aabbanea

(ព.ពុ.) ចិត្តដែលចុះស៊ប់ក្នុងអង្គឈាន។

អប្បនា នាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ណា-ជៈ-វាន់] aabbanea

សន្ទុះចិត្តដែលស្ទុះទៅចាប់អារម្មណ៍ក្នុងអង្គឈាន។

អប្បនា នាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ណា-ឈាន] aabbanea

ឈានដែលចុះស៊ប់ក្នុងអង្គតាមលំដាប់។

អប្បនា នាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ណា-សៈ-ម៉ា-ធិ] aabbanea

ការតម្កល់ចិត្តស៊ប់មាំឬការទប់ចិត្តឱ្យតាំងនៅស្មើក្នុងអារម្មណ៍ដែលប្រកបដោយអង្គឈាន (ពាក្យប្រើក្នុងកម្មដ្ឋាន)។

អប្បនា—

(ម.ព. អប្បនា) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អប្បនា— នាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ណា—] abbakna—

(ម.ព. អប្បនា) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អប្បបរមា

ដែលតិចបំផុត, ដែលមានកំណត់យ៉ាងតូចបំផុត, កម្រិតយ៉ាងតិចឬយ៉ាងតូចបំផុត :

អប្បបរមា គុ., ន.

[អ័ប-ប៉ៈ-ប៉ៈ-រ៉ៈ-ម៉ា] abbakbakrakma

ដែលតិចបំផុត, ដែលមានកំណត់យ៉ាងតូចបំផុត, កម្រិតយ៉ាងតិចឬយ៉ាងតូចបំផុត :

អប្បផរណា

(សេ.ហិ.) ការធ្លាក់ចុះនៃកម្រិតថ្លៃជាទូទៅរបស់ទំនិញនិងសេវា ក្នុងប្រទេសឬតំបន់ ក្នុងរយៈពេលជាក់លាក់ណាមួយ ក្នុងពេលដែលអត្រាអតិផរណាធ្លាក់ចុះក្រោមសូន្យភាគរយ។

អប្បផរណា នាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ផៈ-រ៉ៈ-ណា] abbakphakrakna

(សេ.ហិ.) ការធ្លាក់ចុះនៃកម្រិតថ្លៃជាទូទៅរបស់ទំនិញនិងសេវា ក្នុងប្រទេសឬតំបន់ ក្នុងរយៈពេលជាក់លាក់ណាមួយ ក្នុងពេលដែលអត្រាអតិផរណាធ្លាក់ចុះក្រោមសូន្យភាគរយ។

អប្បផរណាករ

(សេ.ហិ.) អត្រាអតិផរណាដែលប្រើជាតួចែកដើម្បីបំប្លែងថ្លៃទំនិញនិងសេវាពីចំនួនណូមីណាល់ទៅចំនួនពិត។

អប្បផរណាករ នាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ផៈ-រ៉ៈ-ណា-ក] abbakphakraknaka

(សេ.ហិ.) អត្រាអតិផរណាដែលប្រើជាតួចែកដើម្បីបំប្លែងថ្លៃទំនិញនិងសេវាពីចំនួនណូមីណាល់ទៅចំនួនពិត។

អប្បមាណ គុណនាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ម៉ាន] aobbomean

ដែលឥតប្រមាណ, ប្រមាណពុំបាន, ដែលស្មានពុំត្រូវ, ដែលមិនមានចំនួន, ដែលរាប់ពុំអស់, ច្រើនក្រៃលែង :

អប្បមាណ នាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ម៉ា-ណៈ-ភ័ន] aobbomean

របស់ច្រើនរាប់ពុំអស់។

អប្បមាណ នាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ម៉ា-ណៈ-ភាប] aobbomean

ភាវៈឬដំណើរនៃអ្វីៗដែលមានច្រើនក្រៃលែង។

អប្បមាណ នាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ម៉ា-ណៈ-វ័ត-ថុ] aobbomean

(ម.ព. អប្បមាណភណ្ឌ)។

អប្បមាណ—

(ម.ព. អប្បមាណ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អប្បមាណ— នាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ម៉ា-ណៈ—] abbakmanak—

(ម.ព. អប្បមាណ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អប្បមាទ

ការផ្ដល់ឬបំពេញអប្បមាទ គឺការធ្វើអប្បមាទឱ្យបរិបូណ៌, ឱ្យគ្រប់គ្រាន់, ឱ្យពេញ។ល។ គួររលឹកនឹកដល់ :

អប្បមាទ នាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ម៉ាត] aabbameat

សេចក្ដីមិនធ្វេស, មិនប្រហែស ឬមិនធ្វេសប្រហែស; ការមិនធ្វេសស្មារតី; ការប្រុងប្រយ័ត្នជានិច្ច, ការប្រុងមិនឱ្យភ្លាំងភ្លាត់; ការប្រយ័ត្នមិនធ្វើអំពើអាក្រក់ :

អប្បមាទ នាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ម៉ា-ទ័ប-ប៉ៈ-ដិ-ប៉ៈ-ទា] aabbameat

បដិបទាឬប្រតិប័ទដោយអប្បមាទ។

អប្បមាទ នាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ម៉ា-ទៈ-មូល] aabbameat

កុសលធម៌មានអប្បមាទជាឫសឬជាទីតាំង, អប្បមាទទុកថាជាឫសនៃកុសលធម៌។

អប្បមាទ នាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ម៉ា-ទៈ-ល័ក-ខៈ-ណៈ] aabbameat

លក្ខណៈនៃអប្បមាទ។

អប្បមាទ នាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ម៉ា-ទៈ-ស័ម-ប៉ា-ទៈ-ណៈ] aabbameat

ការផ្ដល់ឬបំពេញអប្បមាទ គឺការធ្វើអប្បមាទឱ្យបរិបូណ៌, ឱ្យគ្រប់គ្រាន់, ឱ្យពេញ។ល។ គួររលឹកនឹកដល់ :

អប្បមាទ—

(ម.ព. អប្បមាទ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អប្បមាទ— នាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ម៉ា-ទៈ—] abbakmateak—

(ម.ព. អប្បមាទ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អប្បមេយ្យ

ដែលច្រើនរាប់ពុំបានប្រមាណពុំអស់, ដែលឥតបើគណនាត្រារាប់បាន :

អប្បមេយ្យ គុណនាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ម៉ៃ] aabbameyy

ដែលច្រើនរាប់ពុំបានប្រមាណពុំអស់, ដែលឥតបើគណនាត្រារាប់បាន :

អប្បមេយ្យគុណ នាម

[អ័ប-ប៉ៈ-ម៉ៃ-យ៉ៈ-គុន] abbakmaiyakkun

អ្នកដែលមានគុណអនេកអនន្ត :

អប្បសាន្ត គុណនាម a

[អប់-ប្សាន] aobbosantor

ដែលមានសេចក្ដីស្ងប់តិច គឺដែលព្រួយចិត្ត, រសាប់រសល់ឬខ្វល់ចិត្ត។

អប្បសាន្ត បុព្វបទ b

[អប់-ប្សាន] aobbosantor

ពាក្យផ្សំជាមួយនឹងពាក្យ អផ្សុក :

អប្បហារ

ទឹកប្រាក់ដែលទទួលបានឬយល់ព្រមនៅពេលដែលមានការទូទាត់មុនឥណប្រតិទានកម្រៃដែលបង្វិលឱ្យសងមុនពេលកំណត់ការបញ្ចុះតម្លៃ។

អប្បហារ នាម ១)

[អ័ប-ប៉ៈ-ហា] abbakha

ការបញ្ចុះតម្លៃ។

អប្បហារ នាម ២)

[អ័ប-ប៉ៈ-ហា] abbakha

ទឹកប្រាក់ដែលទទួលបានឬយល់ព្រមនៅពេលដែលមានការទូទាត់មុនឥណប្រតិទានកម្រៃដែលបង្វិលឱ្យសងមុនពេលកំណត់ការបញ្ចុះតម្លៃ។

អប្បិច្ឆ

ដែលមានសេចក្ដីប្រាថ្នាតិច; អ្នកដែលមានសេចក្ដីប្រាថ្នាតិច។

អប្បិច្ឆ គុ., ន.

[អ័ប-ប៉ិច-ឆៈ] aabbechchhar

ដែលមានសេចក្ដីប្រាថ្នាតិច; អ្នកដែលមានសេចក្ដីប្រាថ្នាតិច។

អប្បិច្ឆា

សេចក្ដីប្រាថ្នាតិច; ការមិនរវះរវាម, មិនវាតអាទិ៍; ស្ត្រីឬបុរសទាំងឡាយអ្នកមានសេចក្ដីប្រាថ្នាតិច (ព.កា.)។

អប្បិច្ឆា នាម

[អ័ប-ប៉ិច-ឆា] aobbechchha

សេចក្ដីប្រាថ្នាតិច; ការមិនរវះរវាម, មិនវាតអាទិ៍; ស្ត្រីឬបុរសទាំងឡាយអ្នកមានសេចក្ដីប្រាថ្នាតិច (ព.កា.)។