Khmer Dictionary

អប្បិច្ឆោ នាម

[អ័ប-ប៉ិច-ឆៈ-តា] aobbechchhao

ភាពឬបែបបទនៃអ្នកដែលមានសេចក្ដីប្រាថ្នាតិច :

អប្បិច្ឆោ នាម

[អ័ប-ប៉ិច-ឆៈ-តា-គុន] aobbechchhao

គុណនៃអប្បិច្ឆតា។

អប្បិច្ឆោ នាម

[អ័ប-ប៉ិច-ឆៈ-បុក-គល់] aobbechchhao

បុគ្គលមានសេចក្ដីប្រាថ្នាតិច។

អប្បិច្ឆោ នាម

[អ័ប-ប៉ិច-ឆៈ-ភាប] aobbechchhao

(ម.ព. អប្បិច្ឆតា)។

អប្បិច្ឆ—

(ម.ព. អប្បិច្ឆ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អប្បិច្ឆ— គុ., ន.

[អ័ប-ប៉ិច-ឆៈ—] abbechchhak—≈

(ម.ព. អប្បិច្ឆ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អប្បិយ

(ម.ព. អប្រិយសព្ទ)។

អប្បិយ គុណនាម

[អ័ប-ប៉ិ-យ៉ៈ] aobbey

ដែលមិនជាទីស្រឡាញ់, ដែលពុំគួរស្រឡាញ់។

អប្បិយ នាម

[អ័ប-ប៉ិ-យ៉ៈ] aobbey

បុគ្គលឬអ្វីៗដែលមិនជាទីស្រឡាញ់។

អប្បិយ នាម

[អ័ប-ប៉ិ-យ៉ៈ-ជន់] aobbey

ជនមិនជាទីស្រឡាញ់។

អប្បិយ នាម

[អ័ប-ប៉ិ-យ៉ៈ-បុត] aobbey

បុត្រដែលមាតាបិតាស្អប់, កូនសម្អប់។

អប្បិយ នាម

[អ័ប-ប៉ិ-យ៉ៈ-ភ័ន] aobbey

របស់ដែលពុំគួរស្រឡាញ់, របស់សម្អប់។

អប្បិយ នាម

[អ័ប-ប៉ិ-យ៉ៈ-ភាប] aobbey

ភាពអប្រិយ។

អប្បិយ នាម

[អ័ប-ប៉ិ-យ៉ៈ-វ័ត-ថុ] aobbey

(ម.ព. អប្បិយភណ្ឌ)។

អប្បិយ នាម

[អ័ប-ប៉ិ-យ៉ៈ-វា-ចា] aobbey

សម្ដីដែលមិនជាទីស្រឡាញ់។

អប្បិយ នាម

[អ័ប-ប៉ិ-យ៉ៈ-វាត] aobbey

(ម.ព. អប្បិយវាចា)។

អប្បិយ នាម

[អ័ប-ប៉ិ-យ៉ៈ-វា-ទិ-នី] aobbey

(ម.ព. អប្បិយវាទី)។

អប្បិយ នាម

[អ័ប-ប៉ិ-យ៉ៈ-វា-ទី] aobbey

អ្នកដែលច្រើនតែនិយាយសម្ដីឱ្យគេស្អប់។

អប្បិយ នាម

[អ័ប-ប៉ិ-យ៉ៈ-ស័ប] aobbey

(ម.ព. អប្រិយសព្ទ)។

អប្បិយជំនឿ

ជំនឿពុំសមហេតុផល :

អប្បិយជំនឿ នាម

[អ័ប-ប៉ិ-យ៉ៈ-ជំ-នឿ] ឬ [អ័ប-ប៉ី-ជំ-នឿ] abbeyakchumneu]rue[abbeichumneu≈

ជំនឿពុំសមហេតុផល :

អប្បិយ—

(ម.ព. អប្បិយ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អប្បិយ— នាម

[អ័ប-ប៉ិ-យ៉ៈ—] abbeyak—≈

(ម.ព. អប្បិយ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អប្បេសក្ខ គុណនាម

[អ័ប-ប៉េ-ស័ក] aobbesokkhor

ដែលមានអំណាចតិច, ដែលខ្សោយអំណាចជាងគេ, ដែលតូចជាងគេ :

អប្បេសក្ខា

(ម.ព. អប្បេសក្ខ)។

អប្បេសក្ខា គុណនាម

[អ័ប-ប៉េ-ស័ក-ខា] abbeskakha≈

(ម.ព. អប្បេសក្ខ)។

អប្បេសក្ខោ

ទេវរាជមានស័ក្ដិតូចឬមានអំណាចតិច។

អប្បេសក្ខោ គុណនាម

[អ័ប-ប៉េ-ស័ក-ខោ] abbeskakhao≈

(ម.ព. អប្បេសក្ខ)។

អប្បេសក្ខោ នាម

[អ័ប-ប៉េ-ស័ក-ខៈ-ទេ-វៈ-ដា] abbeskakhakteveakda≈

ទេវតាមានស័ក្ដិតូចឬមានអំណាចតិច។

អប្បេសក្ខោ នាម

[អ័ប-ប៉េ-ស័ក-ខៈ-ទេ-វៈ-បុត] abbeskakhakteveakbot≈

ទេវបុត្តមានស័ក្ដិតូចឬមានអំណាចតិច។

អប្បេសក្ខោ នាម

[អ័ប-ប៉េ-ស័ក-ខៈ-ទេ-វៈ-រាច] abbeskakhakteveakreach≈

ទេវរាជមានស័ក្ដិតូចឬមានអំណាចតិច។

អប្បេសក្ខ—

(ម.ព. អប្បេសក្ខ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អប្បេសក្ខ— គុណនាម

[អ័ប-ប៉េ-ស័ក-ខៈ—] abbeskakhak—≈

(ម.ព. អប្បេសក្ខ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អប្បេស័ក្ខ

(ម.ព. អប្បេសក្ខ)។

អប្បេស័ក្ខ គុណនាម

[អ័ប-ប៉េ-ស័ក] abbeska≈

(ម.ព. អប្បេសក្ខ)។

អប្បោទក

សម្លតិចទឹក។

អប្បោទក គុ., ន.

[អ័ប-ប៉ោ-ទៈ-កៈ] ឬ [អ័ប-ប៉ោ-ទក់] aobbaotok

ដែលមានទឹកតិច; ទឹកតិច; អ្វីៗឬម្ហូបចំណីដែលមិនសូវមានទឹក, ដែលខាប់ :

អប្បោទក នាម

[អ័ប-ប៉ោ-ទៈ-កៈ-បា-យ៉ាស] aobbaotok

បាយាសតិចទឹក, បាយាសខាប់។

អប្បោទក នាម

[អ័ប-ប៉ោ-ទៈ-កៈ-យា-គូ] aobbaotok

បបរខាប់។

អប្បោទក នាម

[អ័ប-ប៉ោ-ទៈ-កៈ-សូ-ប៉ៈ] aobbaotok

សម្លតិចទឹក។

អប្បោទក—

(ម.ព. អប្បោទក) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អប្បោទក— នាម

[អ័ប-ប៉ោ-ទៈ-កៈ—] abbaoteakkak—≈

(ម.ព. អប្បោទក) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អប្ប—

(ម.ព. អប្ប) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អប្ប— នាម

[អ័ប-ប៉ៈ—] abbak—≈

(ម.ព. អប្ប) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អប្ផោដនសព្ទ នាម

[អ័ប-ផោ-ដៈ-ណៈ-ស័ប] aabphaodnosaptor

សូរទះដៃ; សូរទះដៃទទួលអំណរឬឱ្យពរ :

អប្ផោដនស័ព្ទ

(ម.ព. អប្ផោដនសព្ទ)។

អប្ផោដនស័ព្ទ នាម

[អ័ប-ផោ-ដៈ-ណៈ-ស័ប] abphaodaknaksba≈

(ម.ព. អប្ផោដនសព្ទ)។

អប្រការ

(ម.ព. អប្បការ)។

អប្រការ គុណនាម

[អ័ប-ប្រៈ-កា] aabrakar

(ម.ព. អប្បការ)។

អប្រក្រតីភាព

ភាពមិនប្រក្រតី, ដំណើរមិនប្រព្រឹត្តទៅដូចធម្មតា :

អប្រក្រតីភាព នាម

[អៈ-ប្រក់-ក្រ-ដី-ភាប] aakbarkkrodeipheab≈

ភាពមិនប្រក្រតី, ដំណើរមិនប្រព្រឹត្តទៅដូចធម្មតា :

អប្រជាប្រិយភាព

គ្មានប្រជាប្រិយភាព, ភាពមិនជាទីពេញនិយម, មិនត្រូវបានទទួលការគាំទ្រពីអ្នកដទៃ។

អប្រជាប្រិយភាព នាម

[អៈ-ប្រ-ជា-ប្រិ-យ៉ៈ-ភាប] aakbrocheabriyakpheab≈

គ្មានប្រជាប្រិយភាព, ភាពមិនជាទីពេញនិយម, មិនត្រូវបានទទួលការគាំទ្រពីអ្នកដទៃ។

អប្រតិ

(ម.ព. អប្បដិរូប)។

អប្រតិ នាម

[អ័ប-ប្រៈ-តិ] aabrate

(ម.ព. អប្បដិ)។

អប្រតិ នាម

[អ័ប-ប្រៈ-តិ-ឃៈ-ចិត] aabrate

(ម.ព. អប្បដិឃចិត្ត)។

អប្រតិ នាម

[អ័ប-ប្រៈ-តិ-ឃៈ] aabrate

(ម.ព. អប្បដិឃៈ)។

អប្រតិ នាម

[អ័ប-ប្រៈ-តិ-ភាក] aabrate

(ម.ព. អប្បដិភាគ)។

អប្រតិ នាម

[អ័ប-ប្រៈ-តិ-រូប] aabrate

(ម.ព. អប្បដិរូប)។

អប្រតិសកម្មភាព

បទដ្ឋានគតិយុត្តថ្មីដែលមិនត្រូវយកទៅអនុវត្តលើអំពើទាំងឡាយណាដែលកើតឡើងមុនបទដ្ឋានចូលជាធរមាន។

អប្រតិសកម្មភាព នាម

[អៈ-ប្រ-តិ-សៈ-កាំ-ម៉ៈ-ភាប] aakbrotesakkaammakpheab≈

បទដ្ឋានគតិយុត្តថ្មីដែលមិនត្រូវយកទៅអនុវត្តលើអំពើទាំងឡាយណាដែលកើតឡើងមុនបទដ្ឋានចូលជាធរមាន។

អប្រតិ—

(ម.ព. អប្បដិ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អប្រតិ— នាម

[អ័ប-ប្រៈ-តិ—] abbreakte—≈

(ម.ព. អប្បដិ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អប្រមាណ

(ម.ព. អប្បមាណ)។

អប្រមាណ គុណនាម

[អ័ប-ប្រៈ-ម៉ាន] aabramean

(ម.ព. អប្បមាណ)។

អប្រមាណ—

(ម.ព. អប្បមាណ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អប្រមាណ— គុណនាម

[អ័ប-ប្រៈ-ម៉ាន—] abbreakman—≈

(ម.ព. អប្បមាណ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អប្រមាថ

ការមិនបៀតបៀន; ការមិនធ្វើទុក្ខបុកម្នេញអ្នកដទៃ។

អប្រមាថ នាម

[អ័ប-ប្រៈ-ម៉ាត] aobromeath

ការមិនបៀតបៀន; ការមិនធ្វើទុក្ខបុកម្នេញអ្នកដទៃ។

អប្រមាទ

(ម.ព. អប្បមាទប្បដិបទា)។

អប្រមាទ នាម

[អ័ប-ប្រៈ-ម៉ាត] abbreakmat≈

(ម.ព. អប្បមាទ)។

អប្រមាទ នាម

[អ័ប-ប្រៈ-ម៉ា-ទ័ប-ប្រៈ-តិ-ប័ត] abbreakmatbabreaktebta≈

(ម.ព. អប្បមាទប្បដិបទា)។

អប្រាស៊ី

វិរូបភាពគ្មានដៃពីកំណើត។

អប្រាស៊ី នាម

[អៈ-ប្រា-ស៊ី] aakbreasi≈

វិរូបភាពគ្មានដៃពីកំណើត។

អប្រិយ

សំឡេងឬសូរមិនជាទីស្រឡាញ់គឺមិនគួរឱ្យចង់ឮចង់ស្ដាប់។

អប្រិយ គុណនាម

[អ័ប-ប្រី] aabrey

(ម.ព. អប្បិយ) :

អប្រិយ នាម

[អ័ប-ប្រិ-យ៉ៈ-ជន់] aabrey

(ម.ព. អប្បិយជន)។

អប្រិយ នាម

[អ័ប-ប្រិ-យ៉ៈ-បុត] aabrey

(ម.ព. អប្បិយបុត្ត)។

អប្រិយ នាម

[អ័ប-ប្រិ-យ៉ៈ-ពាក] aabrey

(ម.ព. អប្បិយវាចា)។

អប្រិយ នាម

[អ័ប-ប្រិ-យ៉ៈ-ព័ស] (ជើង ត)] aabrey

(ម.ព. អប្បិយភណ្ឌ)។

អប្រិយ នាម

[អ័ប-ប្រិ-យ៉ៈ-ភាប] aabrey

(ម.ព. អប្បិយភាព)។

អប្រិយ នាម

[អ័ប-ប្រិ-យ៉ៈ-វា-ទិន] aabrey

(ម.ព. អប្បិយវាទី)។

អប្រិយ នាម

[អ័ប-ប្រិ-យ៉ៈ-ស័ប] aabrey

សំឡេងឬសូរមិនជាទីស្រឡាញ់គឺមិនគួរឱ្យចង់ឮចង់ស្ដាប់។

អប្រីយ៍

(ម.ព. អប្រិយ) :

អប្រីយ៍ គុណនាម

[អ័ប-ប្រី] abbri≈

(ម.ព. អប្រិយ) :

អប្សរ

(ម.ព. អប្សរទេពី)។

អប្សរ នាម

[អ័ប-ប្ស] aobsor

ស្ត្រីសួគ៌ :

អប្សរ នាម

[អ័ប-ប្ស-ទេ-ពី] aobsor

(ព.ប្រ.) ទេពីឬទេវីមានលម្អដូចស្រីអប្សរ ឬក៏ដូចអប្សរា។

អប្សរ នាម

[អ័ប-ប្ស-ទេ-វី] aobsor

(ម.ព. អប្សរទេពី)។

អប្សរា

ដូចគ្នានឹង អច្ឆរា :

អប្សរា នាម

[អ័ប-ប្សៈ-រ៉ា] aobsorea

ដូចគ្នានឹង អច្ឆរា :

អប្សាន្ត

(ម.ព. អប្បសាន្ត)។

អប្សាន្ត បុព្វបទ

[អប់-ប្សាន] aobsantor

(ម.ព. អប្បសាន្ត)។

អប—

(ម.ព. អប{¥¥}២{££}) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អប— នាម

[អៈ-ប៉ៈ—] aakbak—≈

(ម.ព. អប២) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អផលប្រទានព្រឹក្ស

(ម.ព. អផលព្រឹក្ស)។

អផលប្រទានព្រឹក្ស នាម

[អៈ-ផៈ-ឡ័ប-ប្រៈ-ទា-នៈ-ព្រឹក] aopholobroteanprueksor

(ម.ព. អផលព្រឹក្ស)។

អផលព្រឹក្ស

ឈើដែលឥតផ្លែ ឬឈើដែលមានផ្កាតែឥតផ្លែ (ហៅ អផលប្រទានព្រឹក្ស ក៏បាន អ.ថ. អៈផៈលុ័ប ប្រៈទានៈ ព្រឹក) "ឈើដែលមិនផ្ដល់ផ្លែឱ្យ" (ឈើដែលឥតផ្លែសោះ)។

អផលព្រឹក្ស នាម

[អៈ-ផៈ-ឡៈ-ព្រឹក] aaphaloprueksar

ឈើដែលឥតផ្លែ ឬឈើដែលមានផ្កាតែឥតផ្លែ (ហៅ អផលប្រទានព្រឹក្ស ក៏បាន អ.ថ. អៈផៈលុ័ប ប្រៈទានៈ ព្រឹក) "ឈើដែលមិនផ្ដល់ផ្លែឱ្យ" (ឈើដែលឥតផ្លែសោះ)។

អផាសុ

សេចក្ដីមិនសប្បាយ; សេចក្ដីអផ្សុក; ដំណើរព្រួយចិត្ត។