អវិនិច្ឆ័យ គុណនាម
[អៈ-វិ-និច-ឆៃ] aakvinichchhai≈
ដែលគ្មានការវិនិច្ឆ័យ ដែលគេមិនទាន់សម្រេចឬមិនទាន់ចាត់ការ ដែលមិនទាន់វិនិច្ឆ័យ។
ពាក្យខ្មែរ ការអាន និងអត្ថន័យ — បើកជាសាធារណៈ និងកែលម្អដោយអ្នកអាន។
[អៈ-វិ-និច-ឆៃ] aakvinichchhai≈
ដែលគ្មានការវិនិច្ឆ័យ ដែលគេមិនទាន់សម្រេចឬមិនទាន់ចាត់ការ ដែលមិនទាន់វិនិច្ឆ័យ។
(ម.ព. អវិនយវាទិន)។
[អៈ-វិ-នៃ] aoviney
ដែលមិនមែនវិន័យ; ក្រៅវិន័យ, ក្រៅច្បាប់; ដែលខុសពីវិន័យ, ខុសច្បាប់; ដែលឥតច្បាប់, ឥតសណ្ដាប់ធ្នាប់, ឥតរបប; ដែលមិនរៀបរយ :
[អៈ-វិ-នៈ-យៈ-ក-ថា] aoviney
សម្ដីខុសច្បាប់ឬក្រៅច្បាប់។
[អៈ-វិ-នៈ-យៈ-វា-ចា] aoviney
(ម.ព. អវិនយកថា)។
[អៈ-វិ-នៈ-យៈ-វា-ទិន] aoviney
អ្នកដែលច្រើនតែនិយាយខុសច្បាប់ឬក្រៅច្បាប់។
[អៈ-វិ-នៈ-យៈ-វា-ទិ-នី] aoviney
(ម.ព. អវិនយវាទិន)។
(ម.ព. អបរិណាម)។
[អៈ-វិ-ប៉ៈ-រ៉ិ-ណាម] aakvibakrenam≈
(ម.ព. អបរិណាម)។
ភាពមិនប្រែប្រួល។
[អៈ-វិ-ប៉ៈ-រ៉ិ-ណា-មៈ-ភាប] aakvibakrenameakpheab≈
ភាពមិនប្រែប្រួល។
ជនដែលមិនរំខានដល់សង្គម។
[អៈ-វិ-ប៉ៈ-រ៉ិ-តៈ-ជន់] aakvibakretakchno≈
ជនដែលមិនរំខានដល់សង្គម។
(ច្ប.) ដែលមិនផ្ទេរសិទ្ធិ។
[អៈ-វិ-ប៉័ល-ឡាស] aakviblolas≈
ដែលមិនប្រែប្រួល ដែលមិនផ្លាស់ប្ដូរ។
[អៈ-វិ-ប៉័ល-ឡាស] aakviblolas≈
(ច្ប.) ដែលមិនផ្ទេរសិទ្ធិ។
ភាពចែកមិនបាន ភាពដែលមិនអាចបែងចែកបាន :
[អៈ-វិ-ភា-គៈ-ភាប] aakvipheakeakpheab≈
ភាពចែកមិនបាន ភាពដែលមិនអាចបែងចែកបាន :
ដែលចែកមិនបាន ដែលមិនអាចបែងចែកបាន ដែលមិនអាចបំបែកបាន។
[អៈ-វិ-ភាក-គី] aakvipheakki≈
ដែលចែកមិនបាន ដែលមិនអាចបែងចែកបាន ដែលមិនអាចបំបែកបាន។
សព្ទត្រឹមត្រូវ; សព្ទស្របគ្នា។
[អៈ-វិ-រុត] aavirutthor
ដែលមិនខុស, ឥតខុស; ឥតទាស់, ឥតឆ្គង គឺត្រឹមត្រូវ; ស្រួល; ស្របគ្នា, ត្រូវគ្នា (ប្រើជា អពិរុទ្ធ ក៏បាន)។
[អៈ-វិ-រុត-ធៈ-កៈ-ថា] aavirutthor
សម្ដីត្រឹមត្រូវ។
[អៈ-វិ-រុត-ប៉ា-ថៈ] aavirutthor
បាលីត្រឹមត្រូវ។
[អៈ-វិ-រុត-ធៈ-ភាប] aavirutthor
ភាពត្រឹមត្រូវ; ភាពឥតឆ្គង។
[អៈ-វិ-រុត-ធៈ-វា-ចា] aavirutthor
(ម.ព. អវិរុទ្ធកថា)។
[អៈ-វិ-រុត-ធៈ-ស័ប] aavirutthor
សព្ទត្រឹមត្រូវ; សព្ទស្របគ្នា។
(ម.ព. អវិរុទ្ធ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[អៈ-វិ-រុត-ធៈ—] aakviruttheak—≈
(ម.ព. អវិរុទ្ធ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
អ្នកដែលមានវិជ្ជាមិនលូតលាស់ គឺអ្នកដែលរៀនវិជ្ជាមិនចេះ។
[អៈ-វិ-រូល-ហៈ] aavirulhar
ដែលមិនដុះ, មិនលូត, មិនលាស់, មិនលូតលាស់; មិនចម្រើន។
[អៈ-វិ-រូល-ហៈ-ធ័រ] aavirulhar
អ្នកដែលមានធម៌មិនលូតលាស់ គឺអ្នកដែលរៀនធម៌មិនចាំ, មិនចេះ។
[អៈ-វិ-រូល-ហៈ-វិត] aavirulhar
អ្នកដែលមានវិជ្ជាមិនលូតលាស់ គឺអ្នកដែលរៀនវិជ្ជាមិនចេះ។
សេចក្ដីមិនពិរោធ; ដំណើរឥតកំហុស, ឥតសេចក្ដីស្អប់; អ្នកដែលឥតពិរោធ, ឥតកំហុស។
[អៈ-វិ-រោត] aovirouth
សេចក្ដីមិនពិរោធ; ដំណើរឥតកំហុស, ឥតសេចក្ដីស្អប់; អ្នកដែលឥតពិរោធ, ឥតកំហុស។
[អៈ-វិ-រោ-ធៈ-នៈ] aovirouthoneak
សេចក្ដីមិនពិរោធ; ការមិនបំពានលើធម៌លើច្បាប់ :
(ម.ព. អវិរោធនៈ)។
[អៈ-វិ-រោត] aakvirot≈
(ម.ព. អវិរោធនៈ)។
[អៈ-វិ-សា-រ៉ៈ-ទៈ] aavisarot
ដែលមិនក្លៀវក្លា, មិនអង់អាច, មិនឈ្លាសវៃ ក្នុងការនិយាយស្ដីឬក្នុងការជជែក (ក្នុងទីប្រជុំ) :
[អៈ-វិ-សា-រ៉ៈ-ទៈ] aavisarot
អ្នកមូរមុខ; មនុស្សអឹមអៀម; មនុស្សមិនលុះជំនុំឬមិនលះជំនុំ។
[អៈ-វិ-សា-រ៉ៈ-ទៈ-ភាប] aavisarot
ភាពជាអ្នកមិនក្លៀវក្លា, មិនអង់អាច។
(ម.ព. អវិសារទ)។
[អៈ-វិ-សា-រ៉ៈ-ទា] aovisarotea
(ម.ព. អវិសារទ)។
(ម.ព. អវិសារទ)។
[អៈ-វិ-សា-រ៉ៈ-ទោ] aakvisarakto≈
(ម.ព. អវិសារទ)។
(ម.ព. អវិសារទ)។
[អៈ-វិ-សា-រ៉ៈ-ទៈ] aakvisarakteak≈
(ម.ព. អវិសារទ)។
ដែលមិនមានវិស្សាសៈ, ដែលមិនប្រកបដោយសេចក្ដីស្និទ្ធស្នាល :
[អៈ-វិស-សា-សិ-កៈ] ឬ [អៈ-វិស-សា-សិក] aavissasek
ដែលមិនមានវិស្សាសៈ, ដែលមិនប្រកបដោយសេចក្ដីស្និទ្ធស្នាល :
ទីដែលមិនមានវិស្សាសៈ។
[អៈ-វិស-សា-សិ-កា] aavissaseka
(ម.ព. អវិស្សាសិក)។
[អៈ-វិស-សា-សិ-ក័ត-ឋាន] aavissaseka
ទីដែលមិនមានវិស្សាសៈ។
ឈ្មោះព្រហ្មលោកជាន់សុទ្ធាវាសទី ១ជាលំនៅនៃពួកព្រហ្មជាអនាគាមិបុគ្គល :
[អៈ-វិ-ហា] aaviha
ឈ្មោះព្រហ្មលោកជាន់សុទ្ធាវាសទី ១ជាលំនៅនៃពួកព្រហ្មជាអនាគាមិបុគ្គល :
ការមិនបៀតបៀនគេ, ការមិនធ្វើគេឱ្យបានសេចក្ដីទុក្ខលំបាក, ការមិនធ្វើទុក្ខបុកម្នេញគេ :
[អៈ-វិ-ហិង-សា] aovihengsea
ការមិនបៀតបៀនគេ, ការមិនធ្វើគេឱ្យបានសេចក្ដីទុក្ខលំបាក, ការមិនធ្វើទុក្ខបុកម្នេញគេ :
(ម.ព. អវិហិង្សា)។
[អៈ-វិ-ហិង-សា] aakvihengsa≈
(ម.ព. អវិហិង្សា)។
(ម.ព. អវិហិង្សា)។
[អៈ-វិ-ហិង-សា] aakvihengsa≈
(ម.ព. អវិហិង្សា)។
(ម.ព. អវិហិង្សា)។
[អៈ-វិ-ហេ-សា] aakvihesa≈
(ម.ព. អវិហិង្សា)។
ឈ្មោះរណ្ដៅនរកធំមួយ ក្នុងពួកនរកធំទាំង៨រណ្ដៅ (សត្វដែលមានបាបធ្ងន់ តែងទៅកើតក្នុងនរកនេះ)។ ប្រើតាមទម្លាប់ថា នរកអវិចី ឬ អវិចីនរក។
[អៈ-វី-ចី] aavichei
ឈ្មោះរណ្ដៅនរកធំមួយ ក្នុងពួកនរកធំទាំង៨រណ្ដៅ (សត្វដែលមានបាបធ្ងន់ តែងទៅកើតក្នុងនរកនេះ)។ ប្រើតាមទម្លាប់ថា នរកអវិចី ឬ អវិចីនរក។
ចេតនាដែលប្រុងប្រយ័ត្នមិនបម្រុងនឹងកន្លងឬបំពានលើបញ្ញត្តិ។
[អៈ-វី-តិក-កៈ-ម៉ៈ] aavitekkam
ការមិនកន្លងឬមិនល្មើសបញ្ញត្តិ, ការមិនបំពានច្បាប់។
[អៈ-វី-តិក-កៈ-ម៉ៈ-ចេ-តៈ-ណា] aavitekkam
ចេតនាដែលប្រុងប្រយ័ត្នមិនបម្រុងនឹងកន្លងឬបំពានលើបញ្ញត្តិ។
(ម.ព. អវីតិក្កម)។
[អៈ-វី-តិក-ក្រៈ-ម៉ៈ] aakvitekkreakmak≈
(ម.ព. អវីតិក្កម)។
(អ.សិ.) វិធីតែងនិពន្ធមួយបែបដែលកវី អ្នកនិពន្ធ ប្រើដោយលើកយកហេតុការណ៍ សកម្មភាពផ្សេងៗ មកបង្ហាញរៀបរាប់ លាតត្រដាងឱ្យឃើញជាក់ស្ដែង ហាក់ដូចជានៅនឹងភ្នែក :
[អៈ-វេក-ខៈ-ណៈ-វិ-ធី] aakvekkhaknakvithi≈
(អ.សិ.) វិធីតែងនិពន្ធមួយបែបដែលកវី អ្នកនិពន្ធ ប្រើដោយលើកយកហេតុការណ៍ សកម្មភាពផ្សេងៗ មកបង្ហាញរៀបរាប់ លាតត្រដាងឱ្យឃើញជាក់ស្ដែង ហាក់ដូចជានៅនឹងភ្នែក :
(ម.ព. អវេវចនសព្ទ)។
[អៈ-វេ-វៈ-ចៈ-ណៈ-វាក] aakveveakchaknakveak≈
(ម.ព. អវេវចនសព្ទ)។
ពាក្យដែលមានន័យផ្ទុយគ្នា។
[អៈ-វេ-វៈ-ចៈ-ណៈ-ស័ប] aakveveakchaknaksba≈
ពាក្យដែលមានន័យផ្ទុយគ្នា។
(ម.ព. អាវាសែ)។
[អៈ-វ៉ា-សែ] aakvasae≈
(ម.ព. អាវាសែ)។
ដែលស្ពឹកស្រពន់ គ្មានសកម្មភាព; ដែលពុំសូវមានដំណើរការ, ខុសឆ្គង :
[អៈ-សៈ-កាំ] aaksakkaam≈
ដែលស្ពឹកស្រពន់ គ្មានសកម្មភាព; ដែលពុំសូវមានដំណើរការ, ខុសឆ្គង :
ការមិនមានសកម្មភាព, ការមិនមានដំណើរការ :
[អៈ-សៈ-កាំ-ម៉ៈ-ភាប] aaksakkaammakpheab≈
ការមិនមានសកម្មភាព, ការមិនមានដំណើរការ :
ធម៌ដែលបច្ច័យប្រជុំតាក់តែងពុំបាន :
[អៈ-សង់-ខៈ-តៈ-ធ័រ] aosongkhotothomr
ធម៌ដែលបច្ច័យប្រជុំតាក់តែងពុំបាន :
(ម.ព. អសង្ខតធម៌)។
[អៈ-សង់-ខៈ-តៈ-ធាត] aosongkhototheato
(ម.ព. អសង្ខតធម៌)។
ច្រើនរាប់ពុំបានស្មានឬបៀបប្រដូចពុំកើត ... :
[អៈ-សង់-ខៃ] aosongkheyy
ដែលច្រើនរាប់ពុំអស់, ដែលរាប់ពុំបានប្រមាណពុំអស់ :
[អៈ-សង់-ខៃ] aosongkheyy
ឈ្មោះសំខ្យាចំនួនមួយរយសែនមហាកថានៈ (មាន ១៤០សូន្យ)។
[អៈ-សង់-ខៃ-អ័ប-ប៉ៈ-ម៉ៃ] aosongkheyy
ច្រើនរាប់ពុំបានស្មានឬបៀបប្រដូចពុំកើត ... :
(ម.ព. អសង្ខេយ្យ)។
[អៈ-សង់-ខៃ] aosongkheyy
(ម.ព. អសង្ខេយ្យ)។
(ម.ព. អសង្ហារិមភណ្ឌ)។
[អៈ-សង់-ហា-រិ-មៈ—] aaksngoharimeak—≈
(ម.ព. អសង្ហារិមៈ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[អៈ-សង់-ហា-រិ-មៈ-កាំ] aaksngoharimeakkaam≈
ការធ្វើឱ្យអ្វីៗនៅនឹងថ្កល់។
[អៈ-សង់-ហា-រិ-មៈ-កាំ] aaksngoharimeakkaam≈
ដែលនាំយក ឬដែលលើកយកទៅមកពុំបាន, ដែលពុំអាចធ្វើឱ្យកក្រើកឬឱ្យឃ្លាតចាកទីបាន :
[អៈ-សង់-ហា-រិ-មៈ-ទ្រ័ប] aaksngoharimeaktorb≈
ទ្រព្យជាអសង្ហារិមៈ។
[អៈ-សង់-ហា-រិ-មៈ-ភ័ន] aaksngoharimeakphno≈
ភណ្ឌៈឬវត្ថុជាអសង្ហារិមៈ។
[អៈ-សង់-ហា-រិ-មៈ-វ័ត-ថុ] aaksngoharimeakvtatho≈
(ម.ព. អសង្ហារិមភណ្ឌ)។
ដំណើរអស់ជីវិត (បុរាណប្រើចំពោះតែសេនាបតី) :
[អៈ-ស័ញ-ញ៉ៈ-កាំ] aasanhnhokamm
ដំណើរអស់ជីវិត (បុរាណប្រើចំពោះតែសេនាបតី) :