ព្រលានយន្តហោះ
(ម.ព. អាកាសយានដ្ឋាន)។
ពាក្យខ្មែរ ការអាន និងអត្ថន័យ — បើកជាសាធារណៈ និងកែលម្អដោយអ្នកអាន។
(ម.ព. អាកាសយានដ្ឋាន)។
[ព្រ-លាន-យន់-ហោះ] proleanynhaoah≈
(ម.ព. អាកាសយានដ្ឋាន)។
ដែលមិនដាច់ស្រេច, មិនប្រាកដជាទៅខាងណា, មិនជាក់លាក់, មិនច្បាស់លាស់ :
[ព្រ-លាំ] proloam
ដែលមិនដាច់ស្រេច, មិនប្រាកដជាទៅខាងណា, មិនជាក់លាក់, មិនច្បាស់លាស់ :
ចាប់ច្បាមលាបដោយបាតដៃ, លាបពាសពេញក្រាស់ៗ ស្ដើងៗ ស្រមកមិនសូវស្មើ :
[ព្រ-លាំង] proleang
ចាប់ច្បាមលាបដោយបាតដៃ, លាបពាសពេញក្រាស់ៗ ស្ដើងៗ ស្រមកមិនសូវស្មើ :
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ ព្រលាំង ថា ព្រលិងព្រលាំង គឺព្រលាំងតាមតែប្រទះ, តាមតែបាន (ព.សា.)។
[ព្រ-លឹង] proling
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ ព្រលាំង ថា ព្រលិងព្រលាំង គឺព្រលាំងតាមតែប្រទះ, តាមតែបាន (ព.សា.)។
(ម.ព. ព្រលឹត)។
[ព្រ-លឹត] prolit
(ម.ព. ព្រលឹត)។
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ ព្រលែត ថា ព្រលីតព្រលែត គឺព្រលែតមិនស្មើសម្បុរ។
[ព្រ-លីត] prolit
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ ព្រលែត ថា ព្រលីតព្រលែត គឺព្រលែតមិនស្មើសម្បុរ។
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ ព្រលូស ព្រលីសព្រលូស គឺព្រលូសដុំៗ តិចខ្លះច្រើនខ្លះ។
[ព្រ-លីស] prolis
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ ព្រលូស ព្រលីសព្រលូស គឺព្រលូសដុំៗ តិចខ្លះច្រើនខ្លះ។
ដែលមានស្រីសួស្ដី, ដែលជាទីស្រឡាញ់ស្មើជីវិត; អ្នកថ្លៃ, មាសថ្លៃ ...។ ពាក្យសម្រាប់ហៅមនុស្សជាទីស្រឡាញ់ដោយសេចក្ដីថ្នមចិត្ត :
[ព្រ-លឹង] prolueng
ដំណើរជីវិត; ស្មារតី; វិញ្ញាណ; ស្រីសួស្ដី, សេចក្ដីសុខ, សេចក្ដីចម្រើន ...។
[បាត់-ព្រ-លឹង] prolueng
ដូចគ្នានឹងបាត់វិញ្ញាណ, បាត់ស្មារតី។
[ព្រ-លឹង-ចុង-សក់] prolueng
(សំនួន.) ដែលភ័យរន្ធត់ខ្លាំងណាស់ :
[ព្រ-លឹង-ព្រ-លះ] prolueng
ព្រលឹងធំតូច គឺស្មារតីធំតូចឬច្រើនតិច (ព.សា.)។
[មាន-ព្រ-លឹង] prolueng
ធាត់, មានសាច់, មានសាច់មានឈាម។ ពាក្យគួរសមសម្រាប់និយាយចំពោះមនុស្សដែលគួរគោរពឬគួរថ្នម, មនុស្សថ្នាក់ខ្ពស់រហូតដល់សេនាបតី, ចុះមកដល់ក្មេងតូច :
[ព្រ-លឹង] prolueng
ដែលមានស្រីសួស្ដី, ដែលជាទីស្រឡាញ់ស្មើជីវិត; អ្នកថ្លៃ, មាសថ្លៃ ...។ ពាក្យសម្រាប់ហៅមនុស្សជាទីស្រឡាញ់ដោយសេចក្ដីថ្នមចិត្ត :
(ទស្សនៈ.) ជំនឿលើទេវៈមួយ ឬច្រើនក្នុងឋានៈជាស្មារតីដែលមានក្នុងភាវៈមានជីវិត ឬគ្មានជីវិត ដូចជាសត្វ រុក្ខជាតិ និងថ្ម :
[ព្រ-លឹង-និ-យំ] proloengniyum≈
(ទស្សនៈ.) ជំនឿលើទេវៈមួយ ឬច្រើនក្នុងឋានៈជាស្មារតីដែលមានក្នុងភាវៈមានជីវិត ឬគ្មានជីវិត ដូចជាសត្វ រុក្ខជាតិ និងថ្ម :
ឈ្មោះពស់ឥតពិសមួយប្រភេទកើតនៅក្នុងទឹក :
[ព្រ-លឹត] proluet
ឈ្មោះឧប្បលពួកមួយដុះក្នុងទឹក លូតតាមទឹក, មានដើមមូលត្រសូល, ប្រើធ្វើជាបន្លែឬអន្លក់បាន; ព្រលឹតមានច្រើនប្រភេទ ខ្លះដើមស្រួយ, ខ្លះដើមស្វិត, ខ្លះផ្កា-ស, ខ្លះផ្កាលឿង។
[ព្រ-លឹត] proluet
ឈ្មោះពស់ឥតពិសមួយប្រភេទកើតនៅក្នុងទឹក :
វេលាជាខាងដើមថ្ងៃ គឺពេលដែលព្រះអាទិត្យទើបរះឃើញព្រឹមៗ :
[ព្រ-លឹម] proluem
វេលាជាខាងដើមថ្ងៃ គឺពេលដែលព្រះអាទិត្យទើបរះឃើញព្រឹមៗ :
ឈ្មោះត្រីស្រកាមួយប្រភេទ រាងមូលជ្រលមស្រដៀងនឹងត្រីច្រឡឹង តែមាត្រធំជាង; បើដល់ធំអស់ទំហំ អ្នកស្រុកខ្លះហៅ ត្រីពឹត។
[ព្រ-លូង] prolung
ឈ្មោះត្រីស្រកាមួយប្រភេទ រាងមូលជ្រលមស្រដៀងនឹងត្រីច្រឡឹង តែមាត្រធំជាង; បើដល់ធំអស់ទំហំ អ្នកស្រុកខ្លះហៅ ត្រីពឹត។
ដែលប្រឡាក់ប្រឡូសកខ្វក់ខ្មៅអ៊ូញ :
[ព្រ-លូញ] prolunh
ដែលប្រឡាក់ប្រឡូសកខ្វក់ខ្មៅអ៊ូញ :
ដែលប្រឡាក់សៅហ្មងដោយធូលីជាដើម :
[ព្រ-លូស] prolus
ដែលប្រឡាក់សៅហ្មងដោយធូលីជាដើម :
(ម.ព. ប្រលួតលាក់)។
[ព្រ-លួត-លាក់] proluotleak
(ម.ព. ប្រលួតលាក់)។
ដែលមានព័ណ៌ដិតស្ទើរ, ដែលសៅសម្បុរមិនសូវច្បាស់ :
[ព្រ-លែត] prolaet
ដែលមានព័ណ៌ដិតស្ទើរ, ដែលសៅសម្បុរមិនសូវច្បាស់ :
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ ព្រលឹង ថា :
[ព្រ-លះ] proleah
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ ព្រលឹង ថា :
(ម.ព. ព្រវីព្រវារ)។
[ព្រ-វា] provear
(ម.ព. ព្រវីព្រវារ)។
ដែលពិការដើរទៅបានវារ ឬដែលពិការទន់ជើងទន់ដៃ :
[ព្រ-វី-ព្រ-វា] proviprovear
ដែលពិការដើរបានតែវារ ឬដែលពិការទន់ជើងទន់ដៃល្វីតល្វែតដើរបានតែតោងគេឬដោលទប់នឹងដំបង, ឈើច្រត់ :
[ព្រ-វី-ព្រ-វា] proviprovear
ដែលពិការដើរទៅបានវារ ឬដែលពិការទន់ជើងទន់ដៃ :
រពីង (ហៅតាមទម្លាប់ដោយស្រុក គឺអ្នកស្រុកខ្លះហៅ ព្រវឹង អ្នកស្រុកខ្លះហៅ រពីង), បានជាគេហៅរន្ធកសត្វនេះថា ព្រវឹង ពីព្រោះសត្វនេះកាលបើគេយកវត្ថុសៃមម៉ៃមានចុងស្មៅជើងក្រាស់ជាដើមរុកចូលរន្ធវា ត្បារបង្វិលរឿយៗ គេបញ្ចេញសំឡេងបណ្ដើរថា វឹងវុងៗ ... វាតែងតែឡើងពីខាងក្រោមមកខាំវត្ថុសៃម
[ព្រ-វឹង] provueng
រពីង (ហៅតាមទម្លាប់ដោយស្រុក គឺអ្នកស្រុកខ្លះហៅ ព្រវឹង អ្នកស្រុកខ្លះហៅ រពីង), បានជាគេហៅរន្ធកសត្វនេះថា ព្រវឹង ពីព្រោះសត្វនេះកាលបើគេយកវត្ថុសៃមម៉ៃមានចុងស្មៅជើងក្រាស់ជាដើមរុកចូលរន្ធវា ត្បារបង្វិលរឿយៗ គេបញ្ចេញសំឡេងបណ្ដើរថា វឹងវុងៗ ... វាតែងតែឡើងពីខាងក្រោមមកខាំវត្ថុសៃម
ឈ្មោះជលបក្សីមួយប្រភេទ មានម្រាមជើងព្រែកជាប់គ្នា ពួកប្រវឹក តែមាត្រតូចជាង, សម្បុរពព្រុស, ហើរលឿនស្លៅដូចគេពួយ។
[ព្រ-វែក] proveaek
ឈ្មោះជលបក្សីមួយប្រភេទ មានម្រាមជើងព្រែកជាប់គ្នា ពួកប្រវឹក តែមាត្រតូចជាង, សម្បុរពព្រុស, ហើរលឿនស្លៅដូចគេពួយ។
(ម.ព. ព្រហក់កន្តរ៉)។
[ព្រ-ហ៊ក់] prohok
(ម.ព. ប្រហុក)។
[ព្រ-ហ៊ក់-កន់-ត-រ៉] prohok
ឈ្មោះព្រហក់មួយប្រភេទ, ធ្វើតាមបែបលាវ, គេហាលត្រីចង្វាតូចៗ ដូចយ៉ាងត្រីចង្វាមូល, ត្រីស្លឹកឫស្សីជាដើមឱ្យស្ងួតក្រៀម ហើយដាក់ញាត់សង្កត់ឱ្យណែនក្នុងបំពង់ឫស្សីស្ងួត (ច្រើនប្រើបំពង់វែង ២ថ្នាំង) រួចយកដីស្អិត (ដែលលញ់ធ្វើជាឆ្នុកហាលថ្ងៃឱ្យស្ងួតស្រេច) ញាត់បិទមាត់បំពង់នោះឱ្យជិត
[ព្រ-ហ៊ក់-ត-រ៉] prohok
(ម.ព. ព្រហក់កន្តរ៉)។
មួយជុំហុកសិបឆ្នាំ :
[ព្រ-ហ៊ាស់-ស្ប៉ៈ-តិ-ច័ក] prohasbatechakrar
មួយជុំហុកសិបឆ្នាំ :
ឈ្មោះភពមួយក្នុងប្រព័ន្ធព្រះអាទិត្យ ដែលនៅចន្លោះភពអង្គារ និង ភពសៅរ៍ :
[ព្រ-ហ៊ាស់] prohors
ឈ្មោះថ្ងៃទី ៥នៃសប្ដាហ៍ :
[ព្រ-ហ៊ាស់] prohors
ពោលតាមលទ្ធិព្រាហ្មណ៍ ថាជានាមនៃទេវតាវិសេសអង្គមួយ ជាប្រធានឬជាម្ចាស់នៃមន្តវិជ្ជានិងអក្សរសាស្ត្រ, ជាគ្រូនៃពួកទេវតា, ហៅថា ព្រះវ្ឫហស្បតិ (ព្រះព្រហស្បតិ៍) ; ខាងតារាសាស្ត្រ ថាជាឈ្មោះនៃផ្កាយមួយ ក្នុងពួកផ្កាយនព្វគ្រោះ ហៅថា ផ្កាយព្រហស្បតិ៍; ព្រោះហេតុនោះ បានជាបុព្វបុរសទាំ
[ព្រ-ហ៊ាស់] prohors
ឈ្មោះភពមួយក្នុងប្រព័ន្ធព្រះអាទិត្យ ដែលនៅចន្លោះភពអង្គារ និង ភពសៅរ៍ :
វេលាដែលអរុណទើបនឹងរះស្រាងៗ, ពេលបំព្រាង (បច្ចូសកាល) :
[ព្រ-ហ៊ាម] proham
វេលាដែលអរុណទើបនឹងរះស្រាងៗ, ពេលបំព្រាង (បច្ចូសកាល) :
ព្រៃធំ, ព្រៃស្ដុក។
[ព្រៈ-ហា-រ៉ាញ់] proharonhnh
ព្រៃធំ, ព្រៃស្ដុក។
(ម.ព. ព្រហារញ្ញ)។
[ព្រៈ-ហា-រ៉ាន់] preakharan≈
(ម.ព. ព្រហារញ្ញ)។
ព្រៃធំ, ព្រៃស្ដុក, ដងព្រៃធំ :
[ព្រៈ-ហា-វាន់] prohavon
ព្រៃធំ, ព្រៃស្ដុក, ដងព្រៃធំ :
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ ព្រហែត ថា ព្រហីតព្រហែត គឺព្រហែតខ្លាំង។
[ព្រ-ហ៊ីត] proheit
ឈ្មោះជលបក្សីមួយប្រភេទច្រើនតែអាស្រ័យនៅលើត្រឹប, លើបឿន (ពួក ទោម, ត្លុំ)។
[ព្រ-ហ៊ីត] proheit
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ ព្រហែត ថា ព្រហីតព្រហែត គឺព្រហែតខ្លាំង។
ឈ្មោះព័ណ៌មួយប្រភេទលឿងស្រអាប់ :
[ព្រ-ហ៊ូត] prohout
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ស្លឹកធំក្រាស់, ស្រដៀងនឹងមង្ឃុតស្ទើរចាប់ច្រឡំ, សំបកក្រាស់ ផ្លែមូលៗមានរសជូរ, គេដាំយកសំបកសម្រាប់ជ្រលក់សូត្រជាដើមយកព័ណ៌លឿងស្រអាប់ :
[ព្រ-ហ៊ូត] prohout
ឈ្មោះព័ណ៌មួយប្រភេទលឿងស្រអាប់ :
ដែលមានមុខជូរហួញ :
[ព្រ-ហួញ] prohounh
ដែលមានមុខជូរហួញ :
ដែលអង្គុយត្របោមក្បាលជង្គង់ឬបញ្ឈរក្បាលជង្គង់ឬក៏បង់ជំទាញ ចំហមាត់បន្តិច មានអាការៈសឺទ្រមើយឥតរាសី ឬដែលអង្គុយយ៉ាងនោះ ថែមទាំងស្ងាបហួមៗ រឿយៗផង :
[ព្រ-ហួម] prohoum
ដែលអង្គុយត្របោមក្បាលជង្គង់ឬបញ្ឈរក្បាលជង្គង់ឬក៏បង់ជំទាញ ចំហមាត់បន្តិច មានអាការៈសឺទ្រមើយឥតរាសី ឬដែលអង្គុយយ៉ាងនោះ ថែមទាំងស្ងាបហួមៗ រឿយៗផង :
អាការៈច្រឡោងខាម, ច្រឡើសបើស, កោងកាច, ឥតមានសេចក្ដីគោរព :
[ព្រ-ហ៊ើន] prohaeun
ដែលច្រឡោងខាម, ច្រឡើសបើស, កោងកាច, ឈ្លានពាន ឥតមានសេចក្ដីគោរព :
[ព្រ-ហ៊ើន] prohaeun
អាការៈច្រឡោងខាម, ច្រឡើសបើស, កោងកាច, ឥតមានសេចក្ដីគោរព :
ដែលមានរសជាតិ ឬក្លិនស្ទើរមិនប្រាកដ, មិនស៊ប់ទៅខាងណា គឺមិនប្រាកដជាប្រៃ ឬភ្លាវ, ជូរ ឬចត់, ក្រពុល ឬហាងជាដើម :
[ព្រ-ហ៊ែត] prohaet
ដែលមានរសជាតិ ឬក្លិនស្ទើរមិនប្រាកដ, មិនស៊ប់ទៅខាងណា គឺមិនប្រាកដជាប្រៃ ឬភ្លាវ, ជូរ ឬចត់, ក្រពុល ឬហាងជាដើម :
មាត់ដែលប្រហាតមិនចាប់រសជាតិ គឺដឹងរសមិនប្រាកដ ព្រោះជិវ្ហាបសាទប្រែប្រួលខុសប្រក្រតីដោយហេតុទាស់ មានទើបនឹងស្វាងគ្រុនជាដើម។
[ព្រ-ហ៊ែត-ព្រ-ហ៊ែត] prohetprohet≈
ដែលមានអាការៈស្ពែតៗ (ប្រើចំពោះតែមុខនិងមាត់) :
[ព្រ-ហ៊ែត-មាត់] prohetmeat≈
(ម.ព. មាត់ព្រហែត)។
[មាត់-ព្រ-ហ៊ែត] meatprohet≈
មាត់ដែលប្រហាតមិនចាប់រសជាតិ គឺដឹងរសមិនប្រាកដ ព្រោះជិវ្ហាបសាទប្រែប្រួលខុសប្រក្រតីដោយហេតុទាស់ មានទើបនឹងស្វាងគ្រុនជាដើម។
ព្រហ្ម។
[ព្រំ] prohmor
សេចក្ដីចម្រើន; សេចក្ដីរីកចិត្ត; សេចក្ដីប្រសើរ; ចំណែកចិត្ត; វេទ; សីល ...។ ទេវតាដែលកើតនៅព្រហ្មលោក ដោយអំណាចផលនៃឈានចិត្ត :
[ព្រំ] prohmor
មាតាបិតាក៏ហៅថា ព្រហ្ម (របស់កូន) ព្រោះមានព្រហ្មវិហារផ្សាយទៅរកបុត្រ។
[ព្រំ] prohmor
ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ និងព្រះអរហន្តក៏ហៅថា ព្រហ្ម ព្រោះមានព្រហ្មចរិយធម៌ដ៏ប្រសើរបំផុត។
[ព្រំ] prohmor
ព្រាហ្មណ៍ក៏ហៅថា ព្រហ្ម ដែរ ព្រោះពួកព្រាហ្មណ៍ប្រកាសជំនឿថា ពូជដើមរបស់ខ្លួនកើតអំពីព្រះឱស្ឋព្រហ្ម។
[ព្រំ] prohmor
ប្រសើរ, ខ្ពង់ខ្ពស់, ទូលាយ ...។
[ព្រះ-ហ្មៈ-កាយ] ឬ [ព្រំ-មៈ-កាយ] prohmor
ពួកព្រហ្ម, ពួកព្រហ្មនីមួយៗ។
[ព្រំ-មៈ-កា-យិ-កៈ-ទេ-វៈ-ដា] prohmor
ទេវតាពួកព្រហ្ម ឬពួកទេវតាដែលកើតក្នុងព្រហ្មលោក។
[ព្រំ-មៈ-កា-យិ-កា] prohmor
(ម.ព. ព្រហ្មកាយិកទេវតា)។
[ព្រំ-មៈ-គី-តិ] ឬ [ព្រំ-មៈ-គីត] prohmor
ឈ្មោះកាព្យមួយយ៉ាង មានជើង ៤គឺក្នុងមួយរបះមាន ៤ឃ្លា, ត្រង់ឃ្លាទី ១និងទី ៣មាន ៥ពាក្យ, ឃ្លាទី ២និងទី ៤មាន ៦ពាក្យ :
[ព្រះ-ហ្មៈ-គោល] ឬ [ព្រំ-មៈ-គោល] prohmor
ចក្រវាល, មណ្ឌលចក្រវាល។
[ព្រះ-ហ្មៈ-ច័ក] ឬ [ព្រំ-មៈ-ច័ក] prohmor
ចក្រវាល; ពុទ្ធសាសនា។
[ព្រះ-ហ្មៈ-ចៈ-រ៉ិ-យ៉ៈ] ឬ [ព្រំ-មៈ-ចៈ-រ៉ិ-យ៉ៈ] prohmor
បែបបទ ឬសណ្ដាប់ធ្នាប់របស់ព្រហ្មចារី ឬព្រហ្មចារិនី; ការប្រព្រឹត្តធម៌ដ៏ប្រសើរ។ តាមន័យខាងពុទ្ធសាសនាថា ការឱ្យទាន, ការខ្វល់ខ្វាយ ឬខ្នះខ្នែងចំពោះអំពើជាកុសល, ការរក្សាសីល ៥, ការចម្រើនព្រហ្មវិហារ ៤, ការសម្ដែងធម៌ ឬណែនាំពន្យល់ឱ្យអ្នកដទៃកាន់អំពើសុចរិត, ការវៀរចាកមេថុនធម្ម,
[ព្រះ-ហ្មៈ-ចៈ-រ៉ិ-យ៉ៈ-ធ័រ] ឬ [ព្រំ-មៈ-ចៈ-រ៉ិ-យ៉ៈ-ធ័រ] prohmor
(ម.ព. ព្រហ្មចរិយ)។