Khmer Dictionary

ព្រហ្ម នាម

[ព្រះ-ហ្មៈ-ចា-រិ-ណី] ឬ [ព្រំ-មៈ-ចា-រិ-ណី] prohmor

(ម.ព. ព្រហ្មចារី)។

ព្រហ្ម នាម

[ព្រះ-ហ្មៈ-ចា-រ៉ី] ឬ [ព្រំ-មៈ-ចា-រ៉ី] prohmor

អ្នកប្រព្រឹត្តព្រហ្មចារ្យ។ ពាក្យនេះ, តាមលទ្ធិព្រាហ្មណ៍ សំដៅយកអ្នកដែលកំពុងហាត់រៀនវេទ ឬអ្នកដែលកំពុងសិក្សាលទ្ធិសាសនា ឬក៏កំពុងប្រព្រឹត្តធម៌តាមបែបសាសនា; តាមលទ្ធិពុទ្ធសាសនា សំដៅយកអ្នកប្រព្រឹត្តព្រហ្មចរិយធម៌ណាមួយ ឬសំដៅចំពោះតែអ្នកដែលវៀរមេថុនធម្មដោយដាច់ខាត យ៉ាងដូចបព្វជ

ព្រហ្ម នាម

[ព្រំ-មៈ-ជាត] prohmor

ឈ្មោះក្បួនហោរមួយប្រភេទសម្រាប់មើលជតារាសីមនុស្ស :

ព្រហ្ម នាម

[ព្រំ-មៈ-ជាត] prohmor

(ម.ព. ព្រហ្មជាត)។

ព្រហ្ម គុណនាម

[ព្រះ-ហ្ម័ញ] ឬ [ព្រំ-ម័ញ] prohmor

ដែលជាប់ទាក់ទងដោយព្រហ្ម ឬដែលជារបស់ពួកព្រាហ្មណ៍ :

ព្រហ្ម នាម

[ព្រះ-ហ្ម័ញ-ញៈ-សា-សៈ-ណា] prohmor

សាសនាដែលមានការជាប់ទាក់ទងដោយសេចក្ដីប្រកាន់ជឿថា មហាព្រហ្មជាអ្នកបង្កើតពពួកសត្វ ... (សាសនារបស់ពួកព្រាហ្មណ៍)។

ព្រហ្ម នាម

[ព្រំ-ម៉័ញ-ញៈ-សា-ស្នា] prohmor

(ម.ព. ព្រហ្មញ្ញសាសនា)។

ព្រហ្ម គុណនាម

[ព្រះ-ហ្ម័ន] ឬ [ព្រំ-ម៉័ន] prohmor

(ម.ព. ព្រហ្មញ្ញ)។

ព្រហ្ម នាម

[ព្រះ-ហ្មៈ-ទៃ] ឬ [ព្រំ-មៈ-ទៃ] prohmor

ទាន ឬរង្វាន់ដ៏ប្រសើរ; របស់ប្រទាន; រង្វាន់ដែលព្រះមហាក្សត្រទ្រង់ព្រះរាជទានដល់អ្នកណាមួយ ដោយអ្នកនោះបានធ្វើកិច្ចការអ្វីមួយឱ្យពេញព្រះទ័យ; ក្នុងរាជ្យពីព្រេងនាយ ច្រើនតែប្រោសប្រទាន គោ, ក្របី, ដំរី, សេះ ...; ស្រែ, ស្រុក, ខេត្ត ឱ្យដាច់មុខអាករទៅលើអ្នកនោះ, មិនតោងទាមជាប្រយោ

ព្រហ្ម នាម

[ព្រះ-ហ្មៈ-ធ័រ] ឬ [ព្រំ-មៈ-ធ័រ] prohmor

ធម៌ដ៏ប្រសើរ; ព្រហ្មវិហារ; ព្រះពុទ្ធសាសនា។

ព្រហ្ម នាម

[ព្រះ-ហ្មៈ-លោក] ឬ [ព្រំ-មៈ-លោក] prohmor

លោកជាទីនៅនៃពួកព្រហ្ម, ឋានព្រហ្ម។

ព្រហ្ម នាម

[ព្រះ-ហ្មៈ-វិ-មាន] ឬ [ព្រំ-មៈ-វិ-មាន] prohmor

វិមាននៃព្រហ្ម។

ព្រហ្ម នាម

[ព្រះ-ហ្មៈ-វិ-ហា] ឬ [ព្រំ-មៈ-វិ-ហ៊ា] prohmor

ធម៌ជាទីនៅនៃព្រហ្ម, ធម៌ជាលំនៅនៃចិត្តដ៏ប្រសើរ; មាន៤យ៉ាងគឺ ១- មេត្តា ផ្សាយសេចក្ដីរាប់អានទៅរកសព្វសត្វ; ២- ករុណា ផ្សាយសេចក្ដីអាណិតទៅរកសព្វសត្វ; ៣- មុទិតា ផ្សាយអំណរទៅរកសព្វសត្វដែលបានសេចក្ដីសុខចម្រើន គឺមានអំណរនឹងគេបានសុខចម្រើន; ៤- ឧបេក្ខា ផ្សាយសេចក្ដីស្មោះស្មើទៅរកសព្

ព្រហ្ម នាម

[ព្រះ-ហ្មៈ-សូត] ឬ [ព្រំ-មៈ-សូត] prohmor

អំបោះដ៏ប្រសើរ គឺអំបោះមង្គលក្នុងយញ្ញពិធី ឬអំបោះដែលប្រសិទ្ធីជាមង្គលសម្រាប់ពាក់សីសៈ ឬសៀតត្រចៀក ស្ពាយឆៀងជាដើម (តាមលទ្ធិព្រាហ្មណ៍)។

ព្រហ្ម នាម

[ព្រះ-ហ្មា] ឬ [ព្រំ-មា] prohmor

ព្រហ្ម (ព.កា.)។

ព្រហ្ម នាម

[ព្រះ-ហ្មាន] ឬ [ព្រំ-មាន] prohmor

(ម.ព. ព្រហ្មញ្ញ និង ព្រហ្មាណ្យ)។

ព្រហ្ម នាម

[ព្រះ-ហ្មា-ធិ-ប៉ៈ-ដី] ឬ [ព្រំ-មា-ធិ-ប៉ៈ-ដី] prohmor

ព្រហ្មជាអធិបតី គឺព្រហ្មដែលជាចម្បងជាងអស់ពួកព្រហ្ម។

ព្រហ្ម នាម

[ព្រំ-មាន] prohmor

(ម.ព. ព្រហ្ម)។

ព្រហ្ម នាម

[ព្រំ-មាស] prohmor

ឈ្មោះសរដ៏វិសេសមួយប្រភេទ :

ព្រហ្ម នាម

[ព្រះ-ហ្មិន] ឬ [ព្រំ-មិន] prohmor

(ម.ព. ព្រហ្មាធិបតី)។

ព្រហ្ម នាម

[ព្រំ-ម៉័ន] prohmor

ព្រហ្ម។

ព្រហ្មទណ្ឌ

ឈ្មោះច្បាប់ដែលរាជការបញ្ញត្ត សម្រាប់ពិភាក្សា កាត់ទោស, ពិន័យមនុស្សដែលប្រព្រឹត្តល្មើសនឹងបញ្ញត្តិសម្រាប់ប្រទេស; ក្រមច្បាប់នោះសម្រាប់កម្ពុជរដ្ឋហៅថា ក្រមព្រហ្មទណ្ឌខេមរៈ ឬហៅថា ច្បាប់ព្រហ្មទណ្ឌ ក៏បាន។

ព្រហ្មទណ្ឌ នាម

[ព្រំ-មៈ-ទ័ន] prummeaktno≈

ដំបងព្រហ្ម, អាជ្ញាព្រហ្ម; អាជ្ញាជាន់ខ្ពស់។

ព្រហ្មទណ្ឌ នាម ១)

[ព្រំ-មៈ-ទ័ន] prummeaktno≈

ឈ្មោះទណ្ឌកម្មមួយយ៉ាង សម្រាប់ជំនុំសង្ឃក្នុងពុទ្ធសាសនា ដាក់ទោសដល់បព្វជិតដែលរបឹងរឹងរូសមិនកោតខ្លាចវិន័យ, មានលក្ខណៈត្រូវជំនុំសង្ឃហាមមិនឱ្យបព្វជិតណាមួយនិយាយស្ដីរកបព្វជិតនោះជាដាច់ខាត, ត្រាតែបព្វជិតនោះដឹងខ្លួនហើយទន់ចិត្តអស់ពុតព្យសន៍ ចូលមកសូមលន់តួទើបជំនុំសង្ឃត្រូវលើកទណ

ព្រហ្មទណ្ឌ នាម ២)

[ព្រំ-មៈ-ទ័ន] prummeaktno≈

ឈ្មោះច្បាប់ដែលរាជការបញ្ញត្ត សម្រាប់ពិភាក្សា កាត់ទោស, ពិន័យមនុស្សដែលប្រព្រឹត្តល្មើសនឹងបញ្ញត្តិសម្រាប់ប្រទេស; ក្រមច្បាប់នោះសម្រាប់កម្ពុជរដ្ឋហៅថា ក្រមព្រហ្មទណ្ឌខេមរៈ ឬហៅថា ច្បាប់ព្រហ្មទណ្ឌ ក៏បាន។

ព្រហ្មទត្ត

អ្នកឱ្យនូវទានដ៏ប្រពៃ; ព្រះនាមរបស់ព្រះមហាក្សត្រិយ៍មួយព្រះអង្គគ្រប់គ្រងក្រុងពារាណសីសម័យមុនពុទ្ធកាល។

ព្រហ្មទត្ត នាម

[ព្រំ-មៈ-ទាត់] prummeakteat≈

អ្នកឱ្យនូវទានដ៏ប្រពៃ; ព្រះនាមរបស់ព្រះមហាក្សត្រិយ៍មួយព្រះអង្គគ្រប់គ្រងក្រុងពារាណសីសម័យមុនពុទ្ធកាល។

ព្រហ្មបុត្រ

ឈ្មោះទន្លេមួយពីសម័យបុរាណក្នុងប្រទេសឥណ្ឌា ស្ថិតនៅភ្នំហិមាល័យ។

ព្រហ្មបុត្រ នាម

[ព្រំ-មៈ-បុត] prummeakbot≈

ឈ្មោះទន្លេមួយពីសម័យបុរាណក្នុងប្រទេសឥណ្ឌា ស្ថិតនៅភ្នំហិមាល័យ។

ព្រហ្មលិខិត

ជោគវាសនា; ដំណើរនៃជីវិតរបស់មនុស្សម្នាក់ៗ។