Khmer Dictionary

មុខ កិរិយាសព្ទ

[ង-ងឹត-មុក] mok

វិលមុខងងឹតឈឹងមើលអ្វីពុំឃើញ។

មុខ កិរិយាសព្ទ

[ដាក់-មុក] mok

ឱនមុខចុះបន្តិចស្រពោនស្រពាប់ព្រោះសេចក្ដីអៀនខ្មាសឬទញ់តុះ :

មុខ គុណនាម

[យា-មុក] mok

ស្រុងស្លុយខាងមុខជាងខាងក្រោយ :

មុខ កិរិយាសព្ទ ២)

[កាត់-មុក] mok

កាត់នាទីឬកាត់ប្រយោជន៍; កាត់លាភរបស់អ្នកដទៃ :

មុខ កិរិយាសព្ទ

[ង-ងឹត-មុក] mok

(ព.ប្រ.) ទញ់ទាល់គំនិតងងឹតឈឹង។

មុខ កិរិយាសព្ទ

[ដាក់-មុក] mok

នៅទីចំពោះមុខ, ផ្គើននៅមុខ :

មុខ គុណកិរិយា

[យា-មុក] mok

(ព.ប្រ.) ងងុលចូលមិនថយក្រោយ។

មុខ គុណនាម

[ក្រៀម-មុក] mok

(ម.ព. មុខក្រៀម)។

មុខ គុណនាម

[កំ-បាំង-មុក] mok

ដែលកំបាំងគេមើលមិនឃើញ :

មុខ កិរិយាសព្ទ

[ខុស-មុក] mok

ខុសបែបគ្នា; មិនត្រូវមុខ។

មុខ កិ., គុ.

[ងប់-មុក] mok

(ម.ព. មុខងប់)។

មុខ កិរិយាសព្ទ

[ចាំ-មុក] mok

មិនភ្លេចមុខគេ។

មុខ កិរិយាសព្ទ

[ចេញ-មុក-ចេញ-មាត់] mok

ចេញទាំងមុខទាំងសម្ដី។

មុខ កិរិយាសព្ទ

[ចែក-មុក] mok

ចែកឱ្យដោយមុខ ដោយឡែកពីគ្នា។

មុខ គុណកិរិយា

[ច្រើន-មុក] mok

ច្រើនបែប, ច្រើនយ៉ាង :

មុខ ធ.

[ចំ-ពោះ-មុក] mok

ដែលប្រាកដនៅមុខ; ប្រឈមនឹង ធៀបនឹង ក្នុងក្របខ័ណ្ឌនៃ :

មុខ ធ.

[ចំ-មុក] mok

ត្រង់ពីមុខ។

មុខ កិរិយាសព្ទ

[ជច់-មុក] mok

(ព.ប្រ.) ចុះទឹកមុខឬជ្រប់មុខហាក់ដូចជាជច់ ព្រោះគេបន្តុះបង្អាប់ឬស្ដីថាឱ្យ។

មុខ កិរិយាសព្ទ

[ជូ-មុក] mok

(ព.ប្រ.) បញ្ចេញអាការៈធ្វើមុខស្មូញ ព្រោះធុញ, ទ្រាន់។

មុខ កិរិយាសព្ទ

[ញាក់-មុក] mok

កម្រើកចង្កាងើបងើយខ្វិចបន្តិចឡើងឬបិទមាត់ផ្អឹបកម្រើកចង្កាញាក់ខ្វើកឡើងលើ។

មុខ កិរិយាសព្ទ

[ញាក់-មុក-ញាក់-មាត់] mok

(ម.ព. ញាក់មុខ)។

មុខ កិរិយាសព្ទ

[ដាច់-មុក] mok

ផុតអស់មុខការ, ផុតនាទី; ដាច់នាទីឬមុខការដោយឡែក។

មុខ កិរិយាសព្ទ

[ដឹង-មុក] mok

ដឹងដោយសារគេប្រាប់ថា ឈ្មោះនេះ ឈ្មោះនោះ ដែលជាសត្រូវ ...។

មុខ គុណកិរិយា

[ដោយ-មុក] mok

ដោយឡែក, ដោយបែប, ដោយយ៉ាង :

មុខ គុណកិរិយា

[តូច-មុក] mok

(ព.ប្រ.) អាប់មុខ, មិនពេញមុខ។

មុខ គុណកិរិយា

[ថ្លោះ-មុក] mok

(ម.ព. មុខថ្លោះ)។

មុខ គុណកិរិយា

[ទ-ទឹង-មុក] mok

(ព.ប្រ.) នៅទទឹងចំពីមុខ។

មុខ គុណកិរិយា

[ទ-ទឹង-មុក-ទាប់] mok

(ព.ប្រ.) ទទឹងដំណើរអាជ្ញា ដែលមានអានុភាពស្រដៀងនឹងទ័ព។

មុខ គុណកិរិយា

[ទាប-មុក] mok

(ម.ព. តូចមុខ)។

មុខ គុណកិរិយា

[ទុក-មុក-ទុក-មាត់-អោយ] mok

(ម.ព. ទុកមុខឱ្យ)។

មុខ គុណកិរិយា

[ទុក-មុក-អោយ] mok

ទុកនាទីឱ្យ, ទុកអំណាចឱ្យ, យោគយល់។

មុខ កិរិយាសព្ទ

[ទើស-មុក] mok

(ព.ប្រ.) ទើសទាល់ដោយយល់មុខ, ដោយខ្លាចចិត្តឬដោយអៀនអន់ព្រោះមានគេនៅមុខ, នាំឱ្យធ្វើអ្វីមិនស៊ប់។

មុខ កិរិយាសព្ទ

[ទើស-មុក-ទើស-មាត់] mok

(ម.ព. ទើសមុខ)។

មុខ កិរិយាសព្ទ

[ទៅ-មុក] mok

ទៅឯខាងមុខ, ទៅឯកាលខាងមុខ!

មុខ កិរិយាសព្ទ

[ធ្វើ-មុក-ក្រ-ញ៉ូវ] mok

សម្ដែងទឹកមុខឡើងក្រញូវ។

មុខ កិរិយាសព្ទ

[ធ្វើ-មុក-ធ្វើ-មាត់-អោយ] mok

ញាក់មុខញាក់មាត់ក្រមាច់ក្រមើមឱ្យ។

មុខ កិរិយាសព្ទ

[ធំ-មុក] mok

ពេញមុខ។

មុខ កិរិយាសព្ទ

[នៅ-មុក] mok

ចំពោះមុខ!

មុខ កិរិយាសព្ទ

[បំ-បាក់-មុក] mok

(ព.ប្រ.) ធ្វើឱ្យអាប់ឱនហាក់ដូចជាធ្វើមុខឱ្យបាក់។

មុខ កិរិយាសព្ទ

[បំ-បាត់-មុក] mok

ធ្វើឱ្យបាត់មិនឱ្យឃើញមុខ, គេចលែងឱ្យឃើញមុខ :

មុខ គុណនាម

[ពាប់-មុក] mok

(ម.ព. មុខពាប់)។

មុខ គុណកិរិយា

[ពេញ-មុក] mok

(ព.ប្រ.) ចេញមុខពេញលេញមិនរលឹបរល, មានមុខមានឈ្មោះ។

មុខ នាម

[មៈ-នុស-មាន-មុក-មាត់] mok

អ្នកដែលមានអ្នកធំអ្នកតូចរាប់អានច្រើន :

មុខ គុណនាម

[មុក-ក្រាយ] mok

(ព.ប្រ.) មុខដែលមានទ្រង់ទ្រាយប្រៀបប្រដូចនឹងសណ្ឋានមុខត្រីក្រាយ។

មុខ គុណនាម

[មុក-ក្រាស់] mok

(សំនួន.) ដែលមានអំណត់ខ្លាំង អាចទ្រាំទ្រដូចជាការជេរស្ដីឬបន្តុះបង្អាប់ជាដើមបាន :

មុខ គុណនាម

[មុក-ក្រូច-សើច] mok

(ព.ប្រ.) មុខដែលឡើងសាច់ពកតូចៗឃ្មឹល ស្រដៀងនឹងសំបកផ្លែក្រូចសើច។

មុខ គុណនាម

[មុក-ក្រៀម] mok

(ព.ប្រ.) មុខមិនស្រស់ឬមិនរីក ព្រោះមានព្រួយ។

មុខ គុណនាម

[មុក-ខ្មោច] mok

(ម.ព. មុខងាប់)។

មុខ គុណនាម

[មុក-ងុប] mok

ចចេសងប់មិនងាកតាម។

មុខ គុណនាម

[មុក-ងាប់] mok

(ព.ប្រ.) ដែលមានទឹកមុខដូចជាមុខបុគ្គលស្លាប់ (ពាក្យជេរ, បង្អាប់ដោយមើលងាយ) :

មុខ គុណនាម

[មុក-ឆ្កែ] mok

(ព.ប្រ.) ដែលជជ្រកមមករកគេដោយអាការៈឥតអៀនខ្មាសដូចជាឆ្កែ :

មុខ គុណនាម

[មុក-ជូ] mok

(ព.ប្រ.) មុខដែលចេញអាការៈជ្រួញជ្រេញ ហាក់ដូចជាកំពុងបរិភោគវត្ថុជូរខ្លាំង។

មុខ គុណនាម

[មុក-ឈ្មង] mok

មុខដែលមានទ្រង់ទ្រាយសមរម្យឥតឆ្គង, មុខស្រស់បំព្រង។

មុខ គុណនាម

[មុក-ថ្លោះ] mok

(ព.ប្រ.) ប្រែឈាមមុខស្រុតចុះហាក់ដូចជាថ្លោះ (ព្រោះភ័យឬព្រោះមានជំងឺ)។

មុខ នាម

[មុក-ទឹក] mok

ផ្លូវទឹក, ធ្នារទឹក។

មុខ នាម

[មុក-ទាប់] mok

ទីចំពីខាងមុខកងទ័ពដែលកំពុងលើក។

មុខ នាម

[មុក-ពាប់] mok

(ព.ប្រ.) មុខដែលចេញអាការៈដូចជាពាប់ចុះ (ព្រោះភ័យឬព្រោះតូចចិត្តខ្លាំង) :

មុខ នាម

[មុក-ព្រំ] mok

រូបមុខដែលបែកចេញជាបួន ភ្ជាប់នឹងកំពូលប្រាសាទឬកំពូលចេតិយ។

មុខ នាម

[មុក-ព្រះ-លាន] mok

ទីវាលឬផ្លូវធំត្រង់មុខព្រះរាជវាំង។

មុខ នាម

[មុក-មន់-ត្រី] mok

មន្ត្រីដែលជាប្រធានឬជាអធិបតីលើអស់មន្ត្រីទាំងពួង, អធិបតីនៃពួកសេនាបតី; ច្រើនប្រើថា នាម៉ឺនសព្វមុខមន្ត្រី។

មុខ នាម

[មុក-មាត់] mok

មុខនិងមាត់ គឺការចេញបង្ហាញមុខនិងការបញ្ចេញសម្ដីថ្វីមាត់ក្នុងទីប្រជុំជន :

មុខ នាម

[មុក-មាំ] mok

មុខដែលសម្ដែងអាការៈមាំសម្បើម :

មុខ នាម

[មុក-យ័ក] mok

រូបមុខស្មាច់សម្រាប់ល្ខោនពាក់ធ្វើយក្ស។

មុខ នាម

[មុក-រា] mok

(ព.ប្រ.) មុខមនុស្សដែលមានទ្រង់ទ្រាយកំពាង ស្រដៀងនឹងរូបរាហូ :

មុខ នាម

[មុក-រីក] mok

មុខដែលចេញអាការៈរីករាយ។

មុខ នាម

[មុក-រឹង] mok

(ព.ប្រ.) ដែលរឹងរូស, មានះ, ចចេស ទោះអ្នកដែលមានអំណាចលើ សម្លឹងសម្លក់ដាក់ក៏មិនជច់មុខ :

មុខ នាម

[មុក-សឹក] mok

(ម.ព. មុខទ័ព)។

មុខ នាម

[មុក-ស្ងួត] mok

(ព.ប្រ.) មុខដែលចេញអាការៈក្រៀមក្រំហាក់ដូចជាស្ងួត។

មុខ នាម

[មុក-ស្មន់] mok

នាទីឬដំណើរដែលមានព្រោះស្មន់អន្ធករឬសហាយស្មន់នឹងគ្នា :

មុខ នាម

[មុក-ស្មើ] mok

មុខជើយដោយអាការៈតោះតើយ មិនអើពើ :

មុខ នាម

[មុក-ស្រ-ង៉ូត] mok

មុខមិនរីកដោយអាការៈក្រៀមក្រំ។

មុខ នាម

[មុក-ស្រ-ពោន] mok

(ព.ប្រ.) មុខមិនស្រស់, មិនរីករាយហាក់ដូចជាស្រពោន។

មុខ នាម

[មុក-ស្អុយ] mok

(ព.ប្រ.) មុខស្រពោនស្រពាប់ដោយហេតុទើសទាក់គំនិតឬតានតឹងចិត្ត។

មុខ នាម

[មុក-អា-ក] mok

នាទីដែលកើតអាករ កើតលាភ។

មុខ នាម

[មុក-អុត] mok

មុខដែលមានស្នាមអុត។

មុខ នាម

[មុក-អំ-ណាច] mok

នាទីរបស់អំណាច។

មុខ កិរិយាសព្ទ

[យក-មុក-យក-ឈ្មោះ] mok

(ម.ព. យកមុខ)។

មុខ កិរិយាសព្ទ

[យោង-មុក] mok

អន្ទងនាំផ្លូវពីមុខ, យោងមិនឱ្យឃ្លាតពីមុខ :

មុខ កិរិយាសព្ទ

[ស្ងួត-មុក] mok

(ម.ព. មុខស្ងួត)។

មុខ កិរិយាសព្ទ

[ស្រ-ពោន-មុក] mok

(ម.ព. មុខស្រពោន)។

មុខ កិរិយាសព្ទ

[ស្អប់-មុក] mok

ស្អប់មិនចង់ឃើញមុខ។

មុខ នាម

[មុក] mok

ប្រធាន; ទី; នាទី; លំអាន; ធ្នារ; ឡែក; បែប, យ៉ាង ...។

មុខ នាម

[មុក] mok

ផ្នែកដែលមុតនៃឧបករណ៍ប្រើប្រាស់មួយចំនួន ខ្លះសំប៉ែតស្ដើង ខ្លះស្រួច ឬខ្លះទៀតរាងដូចធ្មេញត្រីជាដើម :

មុខ នាម

[មុក-ដាវ-មុក-លំ-ពែង] mok

(ព.ប្រ.) ទទួលភារៈចេញមុខតតាំងជាជំនួសគេ :

មុខ នាម

[មុក-សាស់] mok

មុខរបួសដែលមុតដោយសស្ត្រា។

មុខការ

ការដោយមុខ គឺការដោយឡែកពីគ្នា។

មុខការ នាម

[មុក-កា] mukka≈

ការដោយមុខ គឺការដោយឡែកពីគ្នា។

មុខកំពូល

ឈ្មោះស្រុកមួយក្នុងខេត្តកណ្ដាល។

មុខកំពូល នាម

[មុក-កំ-ពូល] mukhkampul

ឈ្មោះស្រុកមួយក្នុងខេត្តកណ្ដាល។

មុខក្រសួង

ក្រសួងដោយឡែកពីគ្នា។

មុខក្រសួង នាម

[មុក-ក្រ-សួង] mukkrosuong≈

ក្រសួងដោយឡែកពីគ្នា។

មុខគួរ

គួរតែ, សមតែ, ល្មមតែ; ពាក្យសម្រាប់ប្រើជាជំនួយកិរិយាសព្ទបានទាំងបីកាល (អតីតកាល, បច្ចុប្បន្នកាល, អនាគតកាល) :

មុខគួរ កិរិយាសព្ទ

[មុក-កួ] mukhokuor

គួរតែ, សមតែ, ល្មមតែ; ពាក្យសម្រាប់ប្រើជាជំនួយកិរិយាសព្ទបានទាំងបីកាល (អតីតកាល, បច្ចុប្បន្នកាល, អនាគតកាល) :

មុខងារ

នាទីសម្រាប់ងារ។

មុខងារ នាម

[មុក-ងា] mukhongear

នាទីសម្រាប់ងារ។

មុខជា

គង់ជា, គង់តែ; ពាក្យសម្រាប់ប្រើជាជំនួយកិរិយាសព្ទជាអនាគត :

មុខជា គុណកិរិយា

[មុក-ជា] mukhochea

គង់ជា, គង់តែ; ពាក្យសម្រាប់ប្រើជាជំនួយកិរិយាសព្ទជាអនាគត :

មុខជៈ

(ម.ព. សូរមាត់)។

មុខជៈ នាម

[មុ-ខៈ-ជៈ] mukhakcheak≈

(ម.ព. សូរមាត់)។

មុខឈ្នាង

ឈ្មោះស្មៅមួយប្រភេទដើមនិងស្លឹកស្រដៀងនឹងពួកឈើតូច, ស្លឹកស្រួចៗស្រដៀងនឹងប៉័ង្កបាត, គេច្រើនប្រើធ្វើជាថ្នាំចំហុយផ្សះដំបៅ។