វចនានុក្រមខ្មែរ

សួស្ដី នាម

[សួ-ស្ដី-ភ័ទ] suosdei

សេចក្ដីចម្រើនដោយសួស្ដី។

សួស្ដី នាម

[អៈ-រុន-សួ-ស្ដី] suosdei

សួស្ដីក្នុងវេលាព្រឹក, ពាក្យសម្រាប់ឱ្យពរគ្នាឬគំនាប់គ្នា ក្នុងវេលាតាំងពីព្រហាមរហូតដល់ថ្ងៃត្រង់ (ប្រើតាមសម័យនិយម), បានសេចក្ដីថា សូមឱ្យមានសួស្ដីក្នុងវេលាព្រឹក!

សួស្ដី!

ពាក្យឱ្យពរគ្នាបានរាល់ពេល (ប្រើតាមសម័យនិយម) :

សួស្ដី! ឧទានសព្ទ

[សួ-ស្ដី] suosdei≈

ពាក្យឱ្យពរគ្នាបានរាល់ពេល (ប្រើតាមសម័យនិយម) :

សួស្តិ៍

ពាក្យសម្រាប់ប្រើតាមប្រពៃណីក្នុងពិធីមង្គលការ នៅវេលាដែលកូនប្រុសស្រីកំពុងក្រាបសំពះផ្ទឹមគ្នា ជាទីបញ្ចប់កិច្ចមង្គលការ ជាពាក្យដែលអ្នករាំហូតដាវស្រែកសួរអ្នកទាំងអស់គ្នាក្នុងទីប្រជុំជនថា ជ័យហោង? (មង្គលការនេះប្រកបដោយជោគជ័យហើយឬ?), អ្នកចាស់ទុំឆ្លើយព្រមគ្នាថា ជ័យ!, អ្នករាំស

សួស្តិ៍ នាម

[សួស] suoste

ពាក្យសម្រាប់ប្រើតាមប្រពៃណីក្នុងពិធីមង្គលការ នៅវេលាដែលកូនប្រុសស្រីកំពុងក្រាបសំពះផ្ទឹមគ្នា ជាទីបញ្ចប់កិច្ចមង្គលការ ជាពាក្យដែលអ្នករាំហូតដាវស្រែកសួរអ្នកទាំងអស់គ្នាក្នុងទីប្រជុំជនថា ជ័យហោង? (មង្គលការនេះប្រកបដោយជោគជ័យហើយឬ?), អ្នកចាស់ទុំឆ្លើយព្រមគ្នាថា ជ័យ!, អ្នករាំស

សើ

(ម.ព. លូក)។

សើ គុណកិរិយា ១)

[សើ] saeu

យ៉ាងស្ដើងនៅខាងលើ :

សើ គុណកិរិយា ២)

[សើ] saeu

ច្បោលៗ, ទ្រួសៗ, លំៗ :

សើ គុណកិរិយា

[សើ-ក្រោម] saeu

(ម.ព. លូក)។

សើក

បើចន្លោះឫសឈើដែលបែកជាចម្ពាម ទឹកច្រោះជារូងជាជម្រកមច្ឆជាតិក្នុងបឹង ហៅថា រូងគល់ឈើ។ បើឫសឈើបែបនោះដែរ ប៉ុន្តែដុះក្នុងព្រៃរនាមបឹងឬស្ទឹង គេហៅរូងឫសឈើនោះថា រូងរាម, គេនិយាយថា ត្រីចូលជ្រកក្នុងរូងរាម។

សើក នាម ១)

[សើក] saeuk

ឫសឈើឬឫសឫស្សីនៅមាត់បឹងឬមាត់ស្ទឹងដែលដុះចុះទៅក្នុងទឹកចាក់ស្រេះយ៉ាងជិត ប៉ុន្តែស្ដើងប៉ើងរ៉ើងរ៉ើកៗ មានចន្លោះជាស្រទាប់ៗប្រហោងធ្លាក់ស្រោបចុះទៅក្រោម, ជាទីពួនសំងំនៃមច្ឆជាតិឬទីឃជាតិ គឺពស់ទឹកឬអន្ទង់ :

សើក នាម ២)

[សើក] saeuk

បើចន្លោះឫសឈើដែលបែកជាចម្ពាម ទឹកច្រោះជារូងជាជម្រកមច្ឆជាតិក្នុងបឹង ហៅថា រូងគល់ឈើ។ បើឫសឈើបែបនោះដែរ ប៉ុន្តែដុះក្នុងព្រៃរនាមបឹងឬស្ទឹង គេហៅរូងឫសឈើនោះថា រូងរាម, គេនិយាយថា ត្រីចូលជ្រកក្នុងរូងរាម។

សើកត្រើក

ស្ដើងរ៉ើកៗ, ប៉ើងរ៉ើង :

សើកត្រើក គុណនាម

[សើក-ត្រើក] saeuktraeuk

ស្ដើងរ៉ើកៗ, ប៉ើងរ៉ើង :

សើកប៉ត្រើក

(ម.ព. សើកត្រើក)។

សើកប៉ត្រើក គុណនាម

[សើក-ប៉-ត្រើក] saeukbatreuk≈

(ម.ព. សើកត្រើក)។

សើកប៉ប្រើក

(ព.ប្រ.) មនុស្សទ័លក្រ, មនុស្សសាបរលាប, ឥតអំណាច។

សើកប៉ប្រើក គុណនាម

[សើក-ប៉-ប្រើក] saeukbabraeuk

ប៉ើងរ៉ើងរ៉ើកៗ, សើកប៉ត្រើក :

សើកប៉ប្រើក នាម

[មៈ-នុស-សើក-ប៉-ប្រើក] saeukbabraeuk

(ព.ប្រ.) មនុស្សទ័លក្រ, មនុស្សសាបរលាប, ឥតអំណាច។

សើកប៉ប្លើក

ដែលមានសណ្ឋានឬអាការៈស្រប៉េកស្រប៉ើកស្ដើងៗ :

សើកប៉ប្លើក គុណនាម

[សើក-ប៉-ប្លើក] saeukboblaeuk

ដែលមានសណ្ឋានឬអាការៈស្រប៉េកស្រប៉ើកស្ដើងៗ :

សើងមម៉ើង

ដែលមិងមាំងដោយទើបភ្ញាក់ពីដេកកំពុងលក់ស៊ប់ :

សើងមម៉ើង គុណកិរិយា

[សើង-ម-ម៉ើង] saeungmomaeung

ដែលមិងមាំងដោយទើបភ្ញាក់ពីដេកកំពុងលក់ស៊ប់ :

សើងម៉ើង គុណកិរិយា

[សើង-ម-ម៉ើង] saeungmomaeung≈

(ម.ព. សើងមម៉ើង)។

សើច

ឈ្មោះក្រូចមួយប្រភេទ ស្លឹកទ្រវែងឆែកស្ដួចមួយអន្លើ ក្លិនហាងប្រហើរ ប្រើធ្វើជាគ្រឿងផ្សំឱ្យម្ហូបមុខខ្លះមានរសឆ្ងាញ់, ផ្លែមានសំបកជ្រួញ។ ក្លិនប្រហើរឆួល មានរសហាង ទឹកក្នុងផ្លែមានរសជូរ ប្រើជាថ្នាំរម្ងាប់រោគខ្យល់ ឬប្រើជាគ្រឿងស្លបាន :

សើច កិរិយាសព្ទ

[សើច] serch

ហើបបបូរមាត់លាន់សូរសព្ទតិចឬខ្លាំងចេញរន្ថាន់រអឹកទប់មិនឈ្នះ ព្រោះមានទំនងនាំឱ្យរីករាយរំជួលជ្រួលឃឹកៗឡើងដោយហសិតុប្បាទចិត្ត។

សើច កិរិយាសព្ទ

[ព្រឹក-សើច-ល្ងាច-យំ] serch

(ព.ទ.បុ.) សើចសប្បាយមិនយូរប៉ុន្មាន នឹងបានប្រទះយំវិញពុំខាន (ព្រោះសោមនស្សនិងទោមនស្សជាគូនឹងគ្នា)។

សើច កិរិយាសព្ទ

[សើច-ក្អាក] serch

សើចខ្លាំងឮសូរក្អាក។

សើច កិរិយាសព្ទ

[សើច-ចំ-អក] serch

បញ្ចេញសំឡេងធ្វើជាសើចឡកឡាយឱ្យគេ។

សើច កិរិយាសព្ទ

[សើច-ស្ងួត] serch

ពើធ្វើជាសើចសម្ដែងទឹកមុខស្មើ។

សើច នាម

[សើច] serch

ឈ្មោះក្រូចមួយប្រភេទ ស្លឹកទ្រវែងឆែកស្ដួចមួយអន្លើ ក្លិនហាងប្រហើរ ប្រើធ្វើជាគ្រឿងផ្សំឱ្យម្ហូបមុខខ្លះមានរសឆ្ងាញ់, ផ្លែមានសំបកជ្រួញ។ ក្លិនប្រហើរឆួល មានរសហាង ទឹកក្នុងផ្លែមានរសជូរ ប្រើជាថ្នាំរម្ងាប់រោគខ្យល់ ឬប្រើជាគ្រឿងស្លបាន :

សើន

ឋានខ្ពស់ស្រឡះកដោយឥដ្ឋជាដើមសម្រាប់អុជភ្លើងបំភ្លឺជាគ្រឿងចំណាំជ្រុងជ្រោយទន្លេឬសមុទ្រ កុំឱ្យអ្នកដំណើរជើងទឹកវង្វេងផ្លូវក្នុងវេលាយប់ ឬសម្រាប់ឡើងថ្កោលមើលដំណើរចេញចូលនៃអ្នកនាំទំនិញរំលងគយ ឬក៏សម្រាប់ឡើងថ្កោលមើលដំណើរលបចូលមកនៃពួកបច្ចាមិត្ត :

សើន នាម

[សើន] saeun

ឋានខ្ពស់ស្រឡះកដោយឥដ្ឋជាដើមសម្រាប់អុជភ្លើងបំភ្លឺជាគ្រឿងចំណាំជ្រុងជ្រោយទន្លេឬសមុទ្រ កុំឱ្យអ្នកដំណើរជើងទឹកវង្វេងផ្លូវក្នុងវេលាយប់ ឬសម្រាប់ឡើងថ្កោលមើលដំណើរចេញចូលនៃអ្នកនាំទំនិញរំលងគយ ឬក៏សម្រាប់ឡើងថ្កោលមើលដំណើរលបចូលមកនៃពួកបច្ចាមិត្ត :

សើម

សើមប៉ប្ដៀច។

សើម គុណនាម

[សើម] saeum

ដែលដាបជ្រាបដោយទឹក, ដែលទទឹកបន្តិចៗ :

សើម គុណនាម

[សើម-គ-គុល] saeum

សើមជោរទឹក, សើមខ្លាំង។

សើម គុណនាម

[សើម-រ-ល] saeum

សើមឡើងរលើប, សើមរលោង។

សើម គុណនាម

[សើម-ល្អៀច] saeum

សើមប៉ប្ដៀច។

សើយ

សើយផងលាត់ផង ឬសើយៗលាត់ៗ។

សើយ កិរិយាសព្ទ

[សើយ] saeuy

ចាប់លើកលាត់ឡើងលើ, លាត់កង្ខើញឡើង :

សើយ កិរិយាសព្ទ

[សើយ-កេ] saeuy

(ព.ប្រ.) ហែកកេរ្តិ៍, សកេរ្តិ៍។

សើយ កិរិយាសព្ទ

[សើយ-លាត់] saeuy

សើយផងលាត់ផង ឬសើយៗលាត់ៗ។

សើរើ

រើតាមស្នើតាមស្រទាប់ឱ្យឃើញជាក់ប្រាកដ, រើសេចក្ដីកំបាំងឱ្យឃើញជាក់ច្បាស់ :

សើរើ កិរិយាសព្ទ

[សើ-រើ] saeurau

រើតាមស្នើតាមស្រទាប់ឱ្យឃើញជាក់ប្រាកដ, រើសេចក្ដីកំបាំងឱ្យឃើញជាក់ច្បាស់ :

សើរើនិយម

គំនិតចង់ឱ្យមានការផ្លាស់ប្ដូរជំនឿនៅក្នុងប្រព័ន្ធនយោបាយឬសាសនាណាមួយ ជាពិសេសប្រព័ន្ធនយោបាយម៉ាក្សនិយម។

សើរើនិយម នាម

[សើ-រើ-និ-យំ] saeureuniyum≈

គំនិតចង់ឱ្យមានការផ្លាស់ប្ដូរជំនឿនៅក្នុងប្រព័ន្ធនយោបាយឬសាសនាណាមួយ ជាពិសេសប្រព័ន្ធនយោបាយម៉ាក្សនិយម។

សើវ៉ើ

រាយមាយ, ចាប់នេះចាប់នោះមិនឆ្ពោះត្រង់ណា :

សើវ៉ើ គុណនាម

[សើ-វ៉ើ] saeuvaeu

រាយមាយ, ចាប់នេះចាប់នោះមិនឆ្ពោះត្រង់ណា :

សឿង

ស្រណុក; អង់អាច, មោះមុត, ក្លាហាន :

សឿង គុណនាម

[សឿង] soeang

ស្រណុក; អង់អាច, មោះមុត, ក្លាហាន :

សៀ

ចាញ់ប្រៀប; ថយថោក។

សៀ កិរិយាសព្ទ

[សៀ] sie

បង់, លះ, លះបង់, ខូច :

សៀ គុណនាម

[សៀ-ធី] sie

អាប់ឱន, ទន់ថយ។

សៀ កិរិយាសព្ទ

[សៀ-ប្រ-យ៉ោច] sie

បង់ឬខាតប្រយោជន៍។

សៀ គុណនាម

[សៀ-ប្រៀប] sie

ចាញ់ប្រៀប; ថយថោក។

សៀក

សិល្បៈទស្សនីយភាពផ្នែករហស្សកម្ម កាយសម័្ពន្ធ ការសម្ដែងដោយសត្វជាដើម :

សៀក នាម

[សៀក] siek≈

សិល្បៈទស្សនីយភាពផ្នែករហស្សកម្ម កាយសម័្ពន្ធ ការសម្ដែងដោយសត្វជាដើម :

សៀគ្វីអគ្គិសនី

(រូប.) បង្គុំនៃគ្រឿងអគ្គិសនីដែលតភ្ជាប់គ្នាបង្កើតបានជាគន្លងឱ្យចរន្តអគ្គិសនីឆ្លងកាត់។

សៀគ្វីអគ្គិសនី នាម

[សៀ-គ្វី-អ័ក-គិ-សៈ-នី] siekviakkisakni≈

(រូប.) បង្គុំនៃគ្រឿងអគ្គិសនីដែលតភ្ជាប់គ្នាបង្កើតបានជាគន្លងឱ្យចរន្តអគ្គិសនីឆ្លងកាត់។

សៀង

គ្រាប់សណ្ដែកនុះឯងដែលជ្រក់ផ្អាប់ខាប់ ក៏ហៅ សៀង ដែរ។

សៀង នាម

[សៀង] sieng

សំឡេង; (រ.ស.) :

សៀង នាម ១)

[សៀង] sieng

ឈ្មោះសណ្ដែកមួយប្រភេទ ប្រើគ្រាប់ធ្វើជ្រក់ខាប់ :

សៀង នាម ២)

[សៀង] sieng

គ្រាប់សណ្ដែកនុះឯងដែលជ្រក់ផ្អាប់ខាប់ ក៏ហៅ សៀង ដែរ។

សៀត

ឆ្អល់រឹងក្នុងពោះដូចជាមានអ្វីសៀត (ព្រោះស្លាក់ខ្យល់)។

សៀត កិរិយាសព្ទ

[សៀត] siet

ដាក់អ្វីៗញាត់ញៀតផ្ទាប់, ដាក់ស៊កផ្ទាប់ :

សៀត កិរិយាសព្ទ ១)

[សៀត-ស៊ក] siet

(ព.ប្រ.) សូកប៉ាន់។

សៀត កិរិយាសព្ទ ២)

[សៀត-ស៊ក] siet

(សំនួន.) ប្រើសម្ដីចាក់ដោត។

សៀត កិរិយាសព្ទ

[ចុក-សៀត] siet

ចុកដូចគេសៀត។

សៀត កិរិយាសព្ទ

[សៀត-កាំ-បិត] siet

ស៊កស្រោមឬដងកាំបិតក្នុងចន្លោះខ្សែក្រវាត់ឬសំពត់ដែលក្រវាត់។

សៀត កិរិយាសព្ទ

[សៀត-ពោះ] siet

ឆ្អល់រឹងក្នុងពោះដូចជាមានអ្វីសៀត (ព្រោះស្លាក់ខ្យល់)។

សៀតផ្កា

សរីរប្បទេសត្រង់បន្ទាប់ចុងភ្នែកទាំងពីរជាខាងមុខគុម្ពត្រចៀកមនុស្ស (ហៅ តើកៗ ក៏បាន ព្រោះត្រង់កន្លែងនោះមានខ្យល់ជីពចរលោតតើកៗជានិច្ច)។

សៀតផ្កា នាម

[សៀត-ផ្កា] sietphka

សរីរប្បទេសត្រង់បន្ទាប់ចុងភ្នែកទាំងពីរជាខាងមុខគុម្ពត្រចៀកមនុស្ស (ហៅ តើកៗ ក៏បាន ព្រោះត្រង់កន្លែងនោះមានខ្យល់ជីពចរលោតតើកៗជានិច្ច)។

សៀន

ប្រដាប់ត្បាញដោយបន្ទោះផ្ដៅឬបន្ទោះឫស្សី ហើយខ្មុកម្រ័ក្សណ៍ជាដើម មានទ្រង់ទ្រាយជាផ្តិល សម្រាប់ប្រើការជាជំនួសផ្តិល :

សៀន នាម

[សៀន] sien

ប្រដាប់ត្បាញដោយបន្ទោះផ្ដៅឬបន្ទោះឫស្សី ហើយខ្មុកម្រ័ក្សណ៍ជាដើម មានទ្រង់ទ្រាយជាផ្តិល សម្រាប់ប្រើការជាជំនួសផ្តិល :

សៀនមមៀន

ដែលអែបនៅត្រង់ទីកៀន ឬត្រង់ទីក្រវេចក្រវៀន :

សៀនមមៀន គុណកិរិយា

[សៀន-ម-មៀន] sienmomien

ដែលអែបនៅត្រង់ទីកៀន ឬត្រង់ទីក្រវេចក្រវៀន :

សៀម

ជាតិមនុស្សក្នុងប្រទេសនោះ ក៏ហៅ សៀម ដែរ :

សៀម នាម ១)

[សៀម] seam

ឈ្មោះប្រទេសមួយមានព្រំប្រទល់ជាប់គ្នានឹងប្រទេសកម្ពុជា ភាគខាងលិចនិងភាគខាងជើង មួយចំហៀងខាងលិចឬខាងពាយ័ព្យ :

សៀម នាម ២)

[សៀម] seam

ជាតិមនុស្សក្នុងប្រទេសនោះ ក៏ហៅ សៀម ដែរ :

សៀមប្រៀម

ជ្រក់ផ្លែចេកជ្វាខ្ចី គឺផ្លែចេកជ្វាខ្ចីដែលគេចិតយកសំបកចេញហើយសាប់ឱ្យល្អិត តែមិនឱ្យដាច់ចេញពីគ្នា (ឱ្យនៅទាំងមូល) រួចត្រាំទឹកខ្មេះ ដាក់អំបិលខ្លះផង ឬសាប់មើមខ្ញីដាក់លាយខ្លះផងក៏បាន, ដាក់មើមខ្ទឹម សលាយខ្លះផងក៏បាន (បើចង់ប្រញាប់ ត្រូវប្រើលាយមើមខ្ទឹមប្រៃ), ដាក់ស្ករលាយខ្លះផង

សៀមប្រៀម នាម

[សៀម-ប្រៀម] siembriem

ជ្រក់ផ្លែចេកជ្វាខ្ចី គឺផ្លែចេកជ្វាខ្ចីដែលគេចិតយកសំបកចេញហើយសាប់ឱ្យល្អិត តែមិនឱ្យដាច់ចេញពីគ្នា (ឱ្យនៅទាំងមូល) រួចត្រាំទឹកខ្មេះ ដាក់អំបិលខ្លះផង ឬសាប់មើមខ្ញីដាក់លាយខ្លះផងក៏បាន, ដាក់មើមខ្ទឹម សលាយខ្លះផងក៏បាន (បើចង់ប្រញាប់ ត្រូវប្រើលាយមើមខ្ទឹមប្រៃ), ដាក់ស្ករលាយខ្លះផង

សៀមរាប

ឈ្មោះភូមិមួយនៅក្នុងស្រុកកណ្ដាលស្ទឹង ខេត្តកណ្ដាល, អ្នកនៅឆ្ងាយៗច្រើនហៅ សៀមរាប រានថ្ម ព្រោះនៅជិតគ្នានឹងភូមិរានថ្ម, ដើម្បីមិនឱ្យច្រឡំគ្នានឹងខេត្តសៀមរាបផង។

សៀមរាប នាម ១)

[សៀម-រាប] siemreap

ឈ្មោះខេត្តមួយក្នុងកម្ពុជរដ្ឋនៅក្នុងទិសភាគខាងជើងឆៀងខាងលិចក្រុងភ្នំពេញ; បុរាណស្ថានប្លែកៗមានច្រើនក្នុងខេត្តនេះជាងខេត្តឯទៀត។

សៀមរាប នាម ២)

[សៀម-រាប] siemreap

ឈ្មោះភូមិមួយនៅក្នុងស្រុកកណ្ដាលស្ទឹង ខេត្តកណ្ដាល, អ្នកនៅឆ្ងាយៗច្រើនហៅ សៀមរាប រានថ្ម ព្រោះនៅជិតគ្នានឹងភូមិរានថ្ម, ដើម្បីមិនឱ្យច្រឡំគ្នានឹងខេត្តសៀមរាបផង។

សៀរ

ដើរតាមក្បែរទីប្របេះឬទីផុតមានក្បែរជញ្ជាំង, ក្បែរមាត់ព្រែកជាដើម :

សៀរ កិ., គុ.កិ.

[សៀ] sier

ដើរតាមក្បែរទីប្របេះឬទីផុតមានក្បែរជញ្ជាំង, ក្បែរមាត់ព្រែកជាដើម :

សៀវ

វៀចឆែវ, សេវ :

សៀវ គុណនាម

[សៀវ] seav

វៀចឆែវ, សេវ :

សៀវភៅ

ប្រជុំក្រដាសដែលដេរកាត់ស្រេចមានទំហំនិងកម្រាស់តាមការប្រកប មានក្របពីខាងក្រៅ, សម្រាប់ប្រើការសរសេរកត់ត្រាឬដែលសរសេរ, ដែលបោះពុម្ពហើយ :

សៀវភៅ នាម

[សៀវ-ភៅ] sievophov

ប្រជុំក្រដាសដែលដេរកាត់ស្រេចមានទំហំនិងកម្រាស់តាមការប្រកប មានក្របពីខាងក្រៅ, សម្រាប់ប្រើការសរសេរកត់ត្រាឬដែលសរសេរ, ដែលបោះពុម្ពហើយ :

សៀវភៅផែនទី

(ភូមិ.) កម្រងផែនទីភូមិសាស្ត្រ។

សៀវភៅផែនទី នាម

[សៀវ-ភៅ-ផែន-ទី] sievphovphaenti≈

(ភូមិ.) កម្រងផែនទីភូមិសាស្ត្រ។

សៀវភៅសិក្សាគោល

សៀវភៅដែលជាគោលសម្រាប់ឱ្យសិស្សរៀននិងគ្រូយកមកបង្រៀន :

សៀវភៅសិក្សាគោល នាម

[សៀវ-ភៅ-សិក-សា-គោល] sievphovseksakol≈

សៀវភៅដែលជាគោលសម្រាប់ឱ្យសិស្សរៀននិងគ្រូយកមកបង្រៀន :

សេ គុ.កិ., គុ.

[សេ] se

សិញ; ស្អេក, ស្អេកស្កះ, ញឹកណាស់ :

សេក

ឈ្មោះម្ហូបឆាមួយប្រភេទ ដែលមានស្រោចឈាមស្រស់បន្ថែម លាយនឹងបន្លែស្រស់និងទឹកប្រហុក :

សេក នាម

[សេក] sek

បក្សីពួកមួយ សម្បុរបៃតង ចំពុះខ្លីខុប, មាន ៣ប្រភេទគឺ សេកសោម សេកមាឌធំ ចំពុះក្រហម; សេកយារ សេកមាឌប៉ុនសេកសោមតែចំពុះខ្មៅ; សេកអាត់ សេកមាឌតូច ចំពុះខ្មៅ (អ្នកស្រុកខ្លះហៅ សេកក្រិច, ខ្លះហៅសេកក្រិស "សេកតូច") ; សេកទាំង៣ប្រភេទនេះសុទ្ធតែស៊ីគ្រាប់ធញ្ញជាតិនិងផ្លែឈើ, គ្រាប់ឈើជាច

សេក នាម a

[សែក] sek

ការស្រោចទឹក; ការប្រោះព្រំ, ការជជុះរលាស់។

សេក កិរិយាសព្ទ b

[សែក] sek

សូត្រមន្តអាគមប្រសិទ្ធីឱ្យពូកែ (តាមទម្លាប់ច្រើនសរសេរ សែក ជាង) :