ស្លឹករឹត

វចនានុក្រមខ្មែរ

ពាក្យខ្មែរ ការអាន និងអត្ថន័យ — បើកជាសាធារណៈ និងកែលម្អដោយអ្នកអាន។

៦៨,៣៦៩ ធាតុ

សំស្ក្រឹត

ឈ្មោះភាសាដើមដំបូងបំផុតរបស់ពួកហិណ្ឌូ; លុះចំណេរកាលតៗមកដរាបដល់សម័យបច្ចុប្បន្ននេះ សំស្ក្រឹតក្លាយជាមតកភាសា (ភាសាស្លាប់) ព្រោះមិនមានជនជាតិណាមួយប្រើជាសម្ដីសម្រាប់ជាតិរបស់ខ្លួនដោយគ្រប់គ្រាន់ឡើយ (ប្រើខ្លះបន្តិចបន្តួច), គ្រាន់តែទុកជាមូលភាសាឬប្រើកត់ត្រាគម្ពីរក្បួនច្បាប់ប

សំស្ក្រឹត នាម

[ស័ង-ស្ក្រិត] ឬ [ស័ង-សៈ-ក្រិត] samskroet

ឈ្មោះភាសាដើមដំបូងបំផុតរបស់ពួកហិណ្ឌូ; លុះចំណេរកាលតៗមកដរាបដល់សម័យបច្ចុប្បន្ននេះ សំស្ក្រឹតក្លាយជាមតកភាសា (ភាសាស្លាប់) ព្រោះមិនមានជនជាតិណាមួយប្រើជាសម្ដីសម្រាប់ជាតិរបស់ខ្លួនដោយគ្រប់គ្រាន់ឡើយ (ប្រើខ្លះបន្តិចបន្តួច), គ្រាន់តែទុកជាមូលភាសាឬប្រើកត់ត្រាគម្ពីរក្បួនច្បាប់ប

សំហារិម នាម

[ស័ង-ហា-រិម] samharim

(ម.ព. សង្ហារិម)។

សំឡាញ

ប្រដាប់សម្រាប់ទាញបង្អើលសត្វមិនឱ្យហ៊ានមកស៊ីផ្លែឈើជាដើម :

សំឡាញ នាម

[សំ-ឡាញ] samlanh

ប្រដាប់សម្រាប់ទាញបង្អើលសត្វមិនឱ្យហ៊ានមកស៊ីផ្លែឈើជាដើម :

សំឡី នាម

[សំ-ឡី] samlei

(ម.ព. សម្លី)។

សំឡី នាម

[ស្រាល-ដូច-សំ-ឡី] samlei

ស្រាលស្ងើក។

សំឡីអនាម័យ នាម

[សំ-ឡី-អៈ-ណា-ម៉ៃ] samleiaaknamai

របស់សម្រាប់ស្ត្រីប្រើនៅពេលមានរដូវ :

សំឡេង

សំឡេងគគ្រាតមិនស្អាត។

សំឡេង នាម

[សំ-ឡេង] samleng

សទ្ទជាតិដែលមកប៉ះសោតប្បសាទឱ្យឮ, សូរសព្ទឬសម្ដីដែលលាន់ឮ :

សំឡេង នាម

[សំ-ឡេង-ក្រ-អៅ] samleng

(ម.ព. សំឡេងក្រអៅ)។

សំឡេង នាម

[សំ-ឡេង-ក្រ-អៅ] samleng

សំឡេងលាន់ឮវ៉ៅគ្រលួច។

សំឡេង នាម

[សំ-ឡេង-ង៉េវ] samleng

សំឡេងខ្សេវស្ដួចតូចឆ្មារ។

សំឡេង នាម

[សំ-ឡេង-ស្អា] samleng

សំឡេងគគ្រាតមិនស្អាត។

សំឡេះ

អារ ក ឬចាក់កបន្តិចម្ដងៗ យឺតៗ ឱ្យស្លាប់ :

សំឡេះ កិរិយាសព្ទ

[សំ-ឡេះ] samleh

អារ ក ឬចាក់កបន្តិចម្ដងៗ យឺតៗ ឱ្យស្លាប់ :

សំឡែះ កិរិយាសព្ទ

[សំ-ឡែះ] samlaeah

(ម.ព. សំឡេះ)។

សំអក ន., គុ.

[សំ-អក] samaak

(ម.ព. សម្អក)។

សំអប់ ន., គុ.

[សំ-អប់] samaab

(ម.ព. សម្អប់)។

សំអប់ពុត កិរិយាសព្ទ

[សំ-អប់-ពុត] samaabaput

(ម.ព. សម្អប់ពុត)។

សំអាង

ដំណើរឬរបស់ដែលគួរអាងដល់, ភ័ស្ដុតាង, តឹកតាង :

សំអាង កិរិយាសព្ទ

[សំ-អាង] samaang

(ម.ព. សម្អាង)។

សំអាង គុណនាម

[សំ-អាង] samaang

ដែលជាគ្រឿងអាងដល់ :

សំអាង នាម

[សំ-អាង] samaang

ដំណើរឬរបស់ដែលគួរអាងដល់, ភ័ស្ដុតាង, តឹកតាង :

សំអាត កិរិយាសព្ទ

[សំ-អាត] samaat

(ម.ព. សម្អាត)។

សំអិត បុព្វបទ

[សំ-អិត] samaet

(ម.ព. សម្អិត)។

សំអុយ នាម

[សំ-អុយ] samaoy

(ម.ព. សម្អុយ)។

សំអុះ

ត្រីស្រស់ល្អិតៗ ដែលផ្សំគ្រឿងស្រដៀងនឹងប្រហិតតែឥតម្សៅ ចម្អិនដោយចំហុយ :

សំអុះ កិរិយាសព្ទ a

[សំ-អុះ] samaoh

ចំហុយត្រីស្រស់ល្អិតៗ ដែលផ្សំគ្រឿងស្រេច :

សំអុះ នាម b

[សំ-អុះ] samaoh

ត្រីស្រស់ល្អិតៗ ដែលផ្សំគ្រឿងស្រដៀងនឹងប្រហិតតែឥតម្សៅ ចម្អិនដោយចំហុយ :

សំអេក នាម

[សំ-អេក] samaek

(ម.ព. សម្អេក)។

សំអែក

ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ សំអោក ថា សំអែកសំអោក :

សំអែក បុព្វបទ

[សំ-អែក] samaaek

ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ សំអោក ថា សំអែកសំអោក :

សំអែល កិ., គុ.កិ.

[សំ-អែល] samaael

(ម.ព. សម្អែល)។

សំអោក

ដែលធំ, ធាត់, ថ្លោសរាងស្រគុក :

សំអោក គុណនាម

[សំ-អោក] samaaok

ដែលធំ, ធាត់, ថ្លោសរាងស្រគុក :

សំអ៊ែល កិ., គុ.កិ.

[សំ-អ៊ែល] samael

(ម.ព. សម្អែល)។

សំឥត នាម

[សំ-អិត] samaet

(ម.ព. សម្អិត)។

សំឫទ្ធ នាម

[សំ-រ៉ិត] samrytthor

(ម.ព. សំរឹទ្ធ១២)។

សំឫទ្ធិ នាម

[សំ-រ៉ិត] samret

(ម.ព. សំរឹទ្ធ១២)។

សំឫទ្ធី នាម

[សំ-រ៉ិត-ធី] samrytthi

(ម.ព. សំរឹទ្ធី)។

សំឱក គុណនាម

[សំ-អោក] samaaok

(ម.ព. សំអោក)។

សះ

បាត់ឈឺស្រឡះ, ជាស្រឡះពីជំងឺ, ជាស្មោះស្មាន។

សះ កិរិយាសព្ទ

[សះ] sas

ជាដំបៅ, បាត់ដំបៅ :

សះ កិរិយាសព្ទ

[សះ-ជា] sas

ជានឹងគ្នា, លែងខឹងប្រកាន់គ្នា, លែងទាស់គ្នា។

សះ កិរិយាសព្ទ

[សះ-សា] sas

(ម.ព. សះជា)។

សះ កិរិយាសព្ទ

[សះ-ស្បើយ] sas

បាត់ឈឺស្រឡះ, ជាស្រឡះពីជំងឺ, ជាស្មោះស្មាន។

ស៊ក

(សព្ទអារក្ស) ចូលរូបឬគ្របរូប, ជាន់រូប (ខ្មោចចូល) :

ស៊ក កិរិយាសព្ទ ១)

[ស៊ក] sak

ប្រហកបញ្ចូល; ដាក់សៀតឬបញ្ជ្រកឱ្យជាប់នៅ ឬក៏ឱ្យទើរនៅ :

ស៊ក កិរិយាសព្ទ ២)

[ស៊ក] sak

(ព.ប្រ.) លូកសម្ដី, សបសម្ដីឱ្យទាល់ :

ស៊ក កិរិយាសព្ទ

[ស៊ក-រូប] sak

(សព្ទអារក្ស) ចូលរូបឬគ្របរូប, ជាន់រូប (ខ្មោចចូល) :

ស៊កសៀត

ពាក្យញុះញង់; ពាក្យសបឱ្យទាល់។

ស៊កសៀត កិរិយាសព្ទ ១)

[ស៊ក-សៀត] sakasiet

ញុះញង់, និយាយអុជអាល, និយាយញុះឱ្យគេបែកបាក់គ្នា។

ស៊កសៀត កិរិយាសព្ទ ២)

[ស៊ក-សៀត] sakasiet

ជ្រៀតជ្រែក ឬសបសម្ដីឱ្យទាស់នៅស្ងៀម។

ស៊កសៀត កិរិយាសព្ទ

[ពាក-ស៊ក-សៀត] sakasiet

ពាក្យញុះញង់; ពាក្យសបឱ្យទាល់។

ស៊ង

កញ្ចប់ធ្វើដោយស្លឹកចេកស្រស់ជាដើមមានសណ្ឋានជ្រលមមានស្រទាប់ហូតទាញចេញបាន សម្រាប់ដាក់ស្លាបារី :

ស៊ង នាម ១)

[ស៊ង] song

ទីដែលហ៊ុមព្រួលបញ្ចូលត្រី, បង្ខាំងត្រី :

ស៊ង នាម ២)

[ស៊ង] song

ច្រកឬប្រហប់មានសណ្ឋានជាទ្វារជ្រលមឬជ្រៅ :

ស៊ង នាម

[ស៊ង] song

កញ្ចប់ធ្វើដោយស្លឹកចេកស្រស់ជាដើមមានសណ្ឋានជ្រលមមានស្រទាប់ហូតទាញចេញបាន សម្រាប់ដាក់ស្លាបារី :

ស៊ន

ស្ទួន, ស្ទួនគ្នា, ផ្ទួនលើគ្នា :

ស៊ន កិរិយាសព្ទ ១)

[ស៊ន] son

តម្រួតលើគ្នា, ដាក់តម្រួតបន្ទើតលើគ្នា :

ស៊ន កិរិយាសព្ទ ២)

[ស៊ន] son

ស្ទួន, ស្ទួនគ្នា, ផ្ទួនលើគ្នា :

ស៊ប់

ស៊ប់មាំ; ទៀងទាត់ប្រាកដ, ឥតប្រែប្រួល :

ស៊ប់ កិ., គុ.កិ.

[ស៊ប់] sab

គ្រប់គ្រាន់, ពេញទី, ពេញលេញ, ឥតខ្វះខាត; ទៀងទាត់ :

ស៊ប់ កិ., គុ.កិ.

[ស៊ប់-សួន] sab

ស៊ប់មាំ; ទៀងទាត់ប្រាកដ, ឥតប្រែប្រួល :

ស៊ប់មាត់ កិរិយាសព្ទ

[ស៊ប់-មាត់] sbameat

ស្និទ្ធមាត់, មិនញញើតមាត់។

ស៊ប់ស៊ាំ

ស៊ាំចិត្តស៊ប់, ថ្នឹកចិត្តគំនិតមិនញញើតញញើម។

ស៊ប់ស៊ាំ កិរិយាសព្ទ

[ស៊ប់-ស៊ាំ] sbaseaum

ស៊ាំចិត្តស៊ប់, ថ្នឹកចិត្តគំនិតមិនញញើតញញើម។

ស៊យ

ប្រដាប់មានសណ្ឋានស្រដៀងនឹងស្នៀតសក់ ធ្វើដោយមាស, ប្រាក់, ទង់ហ៊្វា, ទង់ដែង, ស្ពាន់, ស្នែងជាដើម សម្រាប់កៀសកៀរប្រមុំឬពង្រាបសក់បួងឬកួចផ្នួងសក់ :

ស៊យ កិ., គុ.

[ស៊យ] say

មិនប្រទះលាភ, ឃ្វាងលាភ; មិនសមបំណង; មោឃៈ, ឃែត, ឥតបានអ្វី :

ស៊យ កិរិយាសព្ទ

[ស៊យ-ដំ-ណើ] say

ឃ្វាងដំណើរ។

ស៊យ កិរិយាសព្ទ

[ស៊យ] say

កៀសកៀរប្រមុំឬពង្រាបសក់បួងដោយស៊យឱ្យរៀបរយស្រួល :

ស៊យ នាម

[ស៊យ] say

ប្រដាប់មានសណ្ឋានស្រដៀងនឹងស្នៀតសក់ ធ្វើដោយមាស, ប្រាក់, ទង់ហ៊្វា, ទង់ដែង, ស្ពាន់, ស្នែងជាដើម សម្រាប់កៀសកៀរប្រមុំឬពង្រាបសក់បួងឬកួចផ្នួងសក់ :

ស៊សគ្រលស

ដែលឆ្គងឥតគួរឥតសម, ច្រឡោះបោះ; តោសម៉ោស ឬតោសមម៉ោស :

ស៊សគ្រលស គុ.កិ., គុ.

[ស៊ស-គ្រ-លស] sasakrolos

ដែលឆ្គងឥតគួរឥតសម, ច្រឡោះបោះ; តោសម៉ោស ឬតោសមម៉ោស :

ស៊ាន

ដែលមានសូរសំឡេងលាន់ឮខ្លាំងកងរំពង, ពាក្យនេះច្រើនប្រើជាមួយនឹងពាក្យ សូរ :

ស៊ាន គុណកិរិយា

[ស៊ាន] san

ដែលមានសូរសំឡេងលាន់ឮខ្លាំងកងរំពង, ពាក្យនេះច្រើនប្រើជាមួយនឹងពាក្យ សូរ :

ស៊ាំ កិរិយាសព្ទ

[ស៊ាំ] sam

អាចប្រព្រឹត្តទៅបានព្រោះការថ្នឹក, មានដំណើរថ្នឹក :

ស៊ាំ គុណនាម

[ស៊ាំ] sam

ថ្នឹក :

ស៊ាំទាំ គុណនាម

[ស៊ាំ-ទាំ] seaumteaum

(ម.ព. សាំទាំ)។