ស្លឹករឹត

Khmer Dictionary

Khmer words, how to say them, and what they mean — open to read, and improved by the people who use it.

68,369 entries

អទិន្ន គុណនាម

[អៈ-ទិន-នៈ] aatinn

ដែលមិនឱ្យ, ដែលគេមិនបានឱ្យ។

អទិន្ន នាម

[អៈ-ទិន-នៈ-ភ័ន] aatinn

ភណ្ឌៈដែលគេមិនបានឱ្យ។

អទិន្ន នាម

[អៈ-ទិន-នៈ-វ័ត-ថុ] aatinn

វត្ថុដែលគេមិនបានឱ្យ។

អទិន្នហារី នាម

[អៈ-ទិន-នៈ-ហា-រី] aaktinneakhari

អ្នកយករបស់ដែលគេមិនឱ្យ (ចោរ)។

អទិន្នហារី នាម

[អៈ-ទិន-នា-ទា-យិ-នី] aaktinneateayini

(ម.ព. អទិន្នាទាយី)។

អទិន្នា—

(ម.ព. អទិន្ន) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អទិន្នា— នាម

[អៈ-ទិន-នា—] aaktinnea—

(ម.ព. អទិន្ន) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អទិន្ន—

(ម.ព. អទិន្ន) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អទិន្ន— នាម

[អៈ-ទិន-នៈ—] aaktinneak—

(ម.ព. អទិន្ន) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អទិស្សមាន គុណនាម

[អៈ-ទិស-សៈ-ម៉ា-ណៈ] ឬ [អៈ-ទិស-សៈ-ម៉ាន] aatissamean

ដែលមើលពុំឃើញ; ដែលពុំប្រាកដ :

អទិស្សមាន នាម

[អៈ-ទិ-សៈ-ម៉ា-ណៈ-កាយ] aatissamean

អ្នកដែលមានខ្លួនគេមើលមិនឃើញ :

អទិស្សមាន នាម

[អៈ-ទិ-សៈ-ម៉ា-ណៈ-កា] aatissamean

ដំណើរឬហេតុពុំប្រាកដ។

អទិស្សមាន នាម

[អៈ-ទិ-សៈ-ម៉ា-ណៈ-ភាប] aatissamean

ភាពដែលមើលពុំឃើញ, ភាពដែលពុំប្រាកដ។

អទិស្សមាន នាម

[អៈ-ទិ-សៈ-ម៉ា-ណៈ-ហែត] aatissamean

(ម.ព. អទិស្សមានការណ៍)។

អទុរាគត

ដែលមកដោយមិនលំបាក, ដោយងាយស្រួល ឬដោយសួស្ដី; អ្នកដែលមកដល់ដោយសុខស្រួល :

អទុរាគត គុ., ន.

[អៈ-ទុ-រា-គត់] aatureakot

ដែលមកដោយមិនលំបាក, ដោយងាយស្រួល ឬដោយសួស្ដី; អ្នកដែលមកដល់ដោយសុខស្រួល :

អទុរាគតា នាម

[អៈ-ទុ-រា-គៈ-តា] aatureakota

(ម.ព. អទុរាគត)។

អទេវនិយម

(ទស្សនៈ.) លទ្ធិឬជំនឿដែលបដិសេធអត្ថិភាពរបស់អាទិទេព :

អទេវនិយម នាម

[អៈ-ទេ-វៈ-និ-យំ] aakteveakniyum

(ទស្សនៈ.) លទ្ធិឬជំនឿដែលបដិសេធអត្ថិភាពរបស់អាទិទេព :

អទ្ធគូ

អ្នកដំណើរ, អ្នកដើរផ្លូវឆ្ងាយ :

អទ្ធគូ នាម

[អ័ត-ធៈ-គូ] aatthoku

អ្នកដំណើរ, អ្នកដើរផ្លូវឆ្ងាយ :

អទ្ធា

កាល, សម័យ; ផ្លូវ, អធ្វា, ផ្លូវឆ្ងាយ :

អទ្ធា នាម

[អ័ត-ធា] aotthea

កាល, សម័យ; ផ្លូវ, អធ្វា, ផ្លូវឆ្ងាយ :

អទ្ធាន នាម ១)

[អ័ត-ធា-នៈ] ឬ [អ័ត-ធាន] aotthean

ផ្លូវ, ផ្លូវឆ្ងាយ :

អទ្ធាន នាម ២)

[អ័ត-ធា-នៈ] ឬ [អ័ត-ធាន] aotthean

កាល, សម័យ; វេលា។

អទ្ធាន នាម

[អ័ត-ធា-នៈ-គៈ-មៈ-នៈ-សៈ-ម៉ៃ] aotthean

(ម.ព. អទ្ធានសម័យ)។

អទ្ធាន នាម

[អ័ត-ធា-នៈ-គៈ-មៈ-នា-គំ] aotthean

ការទៅមកតាមផ្លូវឆ្ងាយ; ការធ្វើដំណើរទៅមកឆ្ងាយ។

អទ្ធាន នាម

[អ័ត-ធា-នៈ-គំ] aotthean

ការដើរផ្លូវឆ្ងាយ, ការធ្វើដំណើរទៅឆ្ងាយ។

អទ្ធាន នាម

[អ័ត-ធា-នៈ-សៈ-ម៉ៃ] aotthean

វេលាដើរផ្លូវឆ្ងាយ។

អទ្ធាន—

(ម.ព. អទ្ធាន) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អទ្ធាន— នាម

[អ័ត-ធា-នៈ—] attheaneak—

(ម.ព. អទ្ធាន) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អធម គុណនាម

[អៈ-ធំ] aathom

ថយថោកឬថោកថយ, ថោកទាបឬទាបថោក; ដែលមិនរុងរឿង; លាមក; សាបរលាប; រម៉េះរម៉ោះ; រប៉ិចរប៉ី; រាយរង; បន្ទាប់បន្សំ :

អធម បុព្វបទ

[អៈ-ធំ] aathom

ប្រើផ្សំជាមួយនឹង អធិក ផងជា :

អធម នាម

[អៈ-ធៈ-មៈ-បុ-រ៉ស់] aathom

បុរសថយថោក។

អធម នាម

[អៈ-ធៈ-មៈ-ភាន់] aathom

របស់រប៉ិចរប៉ី។

អធម នាម

[អៈ-ធៈ-មៈ-វៈ-ណិច-ជា] aathom

ជំនួញរាយរង។

អធម៌

ដូចគ្នានឹង អធម្ម (ម.ព. អធម្ម)។

អធម៌ គុណនាម

[អៈ-ធ័រ] aothomr

ដូចគ្នានឹង អធម្ម (ម.ព. អធម្ម)។

អធម្ម

អ្នកនិយាយខុសធម៌, ខុសច្បាប់ :

អធម្ម គុណនាម

[អៈ-ធ័ម] aothomm

ដែលពុំមែនធម៌, ដែលខុសធម៌, ក្រៅគន្លងធម៌, ខុសច្បាប់; អាក្រក់, ពុំប្រសើរ :

អធម្ម នាម

[អៈ-ធ័ម] aothomm

ដំណើរខុសធម៌, ខុសច្បាប់; ការពុំប្រសើរ; ទុច្ចរិត :

អធម្ម នាម

[អៈ-ធ័ម-មៈ-កាំ] aothomm

កម្មអាក្រក់, អំពើពុំប្រសើរ។

អធម្ម នាម

[អៈ-ធ័ម-មៈ-កា-រិ-នី] aothomm

(ម.ព. អធម្មការី)។

អធម្ម នាម

[អៈ-ធ័ម-មៈ-កា-រ៉ី] aothomm

អ្នកធ្វើអំពើពុំប្រសើរ។

អធម្ម នាម

[អៈ-ធ័ម-មៈ-វា-ចា] aothomm

សម្ដីខុសធម៌, ខុសច្បាប់។

អធម្ម នាម

[អៈ-ធ័ម-មៈ-វាត] aothomm

(ម.ព. អធម្មវាចា)។

អធម្ម នាម

[អៈ-ធ័ម-មៈ-វា-ទិ-នី] aothomm

(ម.ព. អធម្មវាទី)។

អធម្ម នាម

[អៈ-ធ័ម-មៈ-វា-ទី] aothomm

អ្នកនិយាយខុសធម៌, ខុសច្បាប់ :

អធម្មនុញ្ញភាព នាម

[អៈ-ធ័ម-មៈ-នុញ-ញៈ-ភាប] aakthmomeaknunhnheakpheab

(ច្ប.) ភាពផ្ទុយឬមិនស្របនឹងរដ្ឋធម្មនុញ្ញ។

អធម្ម—

(ម.ព. អធម្ម) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អធម្ម— នាម

[អៈ-ធ័ម-មៈ—] aakthmomeak—

(ម.ព. អធម្ម) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អធម—

(ម.ព. អធម) បើរៀងភ្ជាប់ជាមួយនឹងសព្ទដទៃ។

អធម— គុណនាម

[អៈ-ធៈ-មៈ—] aaktheakmeak—

(ម.ព. អធម) បើរៀងភ្ជាប់ជាមួយនឹងសព្ទដទៃ។

អធរមាន

ដែលផ្ទុយគ្នានឹង ធរមាន គឺកំពុងតែគ្មាន, ដែលឥតមានសោះឡើយ។

អធរមាន គុណនាម

[អៈ-ធៈ-រៈ-មាន] aathoromean

ដែលផ្ទុយគ្នានឹង ធរមាន គឺកំពុងតែគ្មាន, ដែលឥតមានសោះឡើយ។

អធិក គុណនាម

[អៈ-ធិ-ក] aothik

ក្រៃ, ក្រៃលែង; លើស, លើសលែង, លើសលន់; ពន់ប្រមាណ; ពេក, ពេកក្រៃ; ដែលថែម, បន្ថែម; ដែលបំពេញ; ដែលបង្គ្រប់; ផ្ទួន :

អធិក នាម

[អៈ-ធិ-កៈ-តៈ-រ៉ៈ-ភាប] aothik

ភាវៈច្រើនក្រៃលែង។

អធិក នាម

[អៈ-ធិ-កៈ-ពា] aothik

(ម.ព. អធិកវារៈ)។

អធិក នាម

[អៈ-ធិ-កៈ-មាស] aothik

ខែលើក គឺខែអាសាឍ ទី២ដែលលើកបង្គ្រប់តាមចន្ទគតិ (ខែអាសាឍទី ១ហៅ បឋមាសាឍ, អធិកមាសហៅ ទុតិយាសាឍ មាន ៣០ថ្ងៃដូចគ្នា; ក្នុងឆ្នាំនោះមាន ១៣ខែ ហៅថា ឆ្នាំមានអធិកមាស)។

អធិក នាម

[អៈ-ធិ-កៈ-វា-រៈ] aothik

ថ្ងៃលើក គឺថ្ងៃមួយដែលថែមត្រង់ខែជេស្ឋតាមចន្ទគតិ (ខែជេស្ឋនោះមាន ៣០ថ្ងៃ) :

អធិក នាម

[អៈ-ធិ-កៈ-សុ-រ៉ៈ-ទិន] aothik

ថ្ងៃមួយដែលលើកបន្ថែមត្រង់ខែកុម្ភៈតាមសុរិយគតិ (តាមធម្មតា, ខែកុម្ភៈមាន ២៨ថ្ងៃ, កាលណាមានអធិកសុរទិនទៅជាមាន ២៩ថ្ងៃ)។

អធិក នាម

[អៈ-ធិ-កៈ-សូ-រ្យ៉ៈ-ទិន] aothik

(ម.ព. អធិកសុរទិន)។

អធិកផរណា

ការកើនឡើងខ្លាំងហើយលឿនក្នុងរយៈពេលខ្លីដែលមិនអាចគ្រប់គ្រងបាននៃអត្រាអតិផរណា។

អធិកផរណា នាម

[អៈ-ធិ-កៈ-ផៈ-រ៉ៈ-ណា] aakthikakphakrakna

ការកើនឡើងខ្លាំងហើយលឿនក្នុងរយៈពេលខ្លីដែលមិនអាចគ្រប់គ្រងបាននៃអត្រាអតិផរណា។

អធិកភាព នាម

[អៈ-ធិ-កៈ-ភាប] aakthikakpheab

ភាពលើសលប់នៃបរិមាណឬអំណាច :

អធិករណៈ នាម

[អៈធិ-កៈ-រ៉ៈ-ណៈ] aathikaronak

ការអាងហេតុផល; ទោស; រឿងហេតុ; វិវាទ, ជម្លោះ, ការទាស់ទែងគ្នា; ការប្ដឹងប្រកាន់គ្នា, ក្ដី, ក្ដីក្ដាំ :

អធិករណៈ នាម

[អៈ-ធិ-កៈ-រ៉ៈ-ណៈ-ម័ន-ដប់] aathikaronak

សាលាជំនុំក្ដី។

អធិករណៈ នាម

[អៈ-ធិ-កៈ-រ៉ៈ-ណៈ-មាល] aathikaronak

(ម.ព. អធិករណមណ្ឌប)។

អធិករណៈ នាម

[អៈ-ធិ-កៈ-រៈ-ណៈ-លិ-ខិត] aathikaronak

(ម.ព. អធិករណលេខា)។

អធិករណៈ នាម

[អៈ-ធិ-កៈ-រ៉ៈ-ណៈ-លេ-ខៈ-កៈ] aathikaronak

ស្មៀនតុលាការ។

អធិករណៈ នាម

[អៈ-ធិ-កៈ-រ៉ៈ-ណៈ-លេ-ខា] aathikaronak

លិខិតកាត់ក្ដី, សាលក្រម។

អធិករណៈ នាម

[អៈ-ធិ-កៈ-រ៉ៈ-ណៈ-លេ-ខិ-កា] aathikaronak

(ម.ព. អធិករណលេខកៈ)។

អធិករណ—

(ម.ព. អធិករណៈ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អធិករណ— នាម

[អៈធិ-កៈ-រ៉ៈ-ណៈ—] aakthikakraknak—

(ម.ព. អធិករណៈ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អធិកលាភ

(ច្ប.) តម្លៃលើសនៃទ្រព្យណាមួយពីតម្លៃមុន។

អធិកលាភ នាម ១)

[អៈ-ធឹ-កៈ-លាប] aakthoekakleab

ការកើន ដំណើរលើស តម្លៃលើស លាភដ៏ក្រៃលែង លាភដ៏លើសលន់។

អធិកលាភ នាម ២)

[អៈ-ធឹ-កៈ-លាប] aakthoekakleab

(ច្ប.) តម្លៃលើសនៃទ្រព្យណាមួយពីតម្លៃមុន។

អធិកអធម

ខ្មែរប្រើពាក្យនេះចំពោះតែពិធីបុណ្យឬពិធីអ្វីមួយ ដែលរុងរឿងផង រម៉េះរម៉ោះឬរប៉ិចរប៉ីរាយរងខ្លះផង :

អធិកអធម នាម

[អៈ-ធិក-អៈ-ធំ] aathikaaathom

ខ្មែរប្រើពាក្យនេះចំពោះតែពិធីបុណ្យឬពិធីអ្វីមួយ ដែលរុងរឿងផង រម៉េះរម៉ោះឬរប៉ិចរប៉ីរាយរងខ្លះផង :

អធិការ

នាទីតំបន់មានកំណត់ព្រំដែនដែលអធិការត្រូវពិនិត្យត្រួតត្រា។

អធិការ នាម

[អៈ-ធិ-កា] aothikar

ការបំពេញកុសលដ៏ក្រៃលែង (មហាបរិច្ចាគ) ; អំណាច; សិទ្ធិ ឬសិទ្ធិភាព; ការគ្រប់គ្រង; ការបង្គាប់បញ្ជា, បញ្ជាការ; មុខការ; មុខក្រសួង; ទីធ្វើរាជការ; ភារៈ; ច្បាប់, ច្បាប់បញ្ញត្ត; ចំពូកសេចក្ដី; ដំណើរសេចក្ដី។

អធិការ នាម ១)

[អៈ-ធិ-កា] aothikar

អ្នកគ្រប់គ្រង; អ្នកត្រួតត្រា; អ្នកទទួលការខុសត្រូវ :

អធិការ នាម ២)

[អៈ-ធិ-កា] aothikar

ខ្មែរច្រើនប្រើពាក្យនេះចំពោះការហៅបព្វជិតដែលបានទទួលសញ្ញាប័ត្រតាំងជាអធិបតីក្នុងវត្តមួយៗ :

អធិការ នាម

[អៈ-ធិ-កា-រ័ត-ឋាន] aothikar

ទីចាត់ការរបស់អធិការ, ការិយាល័យនៃអធិការ។

អធិការ នាម

[អធិ-កា-រ៉ៈ-មន់-ឌល់] aothikar

នាទីតំបន់មានកំណត់ព្រំដែនដែលអធិការត្រូវពិនិត្យត្រួតត្រា។