ស្លឹករឹត

Khmer Dictionary

Khmer words, how to say them, and what they mean — open to read, and improved by the people who use it.

68,369 entries

អនេកត្ថសំខ្យា

សំខ្យាសព្ទប្រាប់សេចក្ដីថា "ច្រើន" គឺ សត, សហស្ស កុំប្រែថា "រយ, ពាន់" ឱ្យប្រែថា "ច្រើន" ឬថា "អនេក" វិញ, ដូចជា សតបទី, សហស្សបទី "សត្វមានជើងច្រើន" គឺម្រើមព្រះ, ក្អែប; សតតេជះ "មានតេជះច្រើន", សហស្សរំសី "មានរស្មីច្រើន" (ព្រះអាទិត្យ) ; សតបុញ្ញលក្ខណៈ "មានលក្ខណៈនៃបុណ្យច្

អនេកត្ថសំខ្យា នាម

[អៈ-ណេ-ក័ត-ថៈ-ស័ង-ខ្យា] aanektthasamkhya

សំខ្យាសព្ទប្រាប់សេចក្ដីថា "ច្រើន" គឺ សត, សហស្ស កុំប្រែថា "រយ, ពាន់" ឱ្យប្រែថា "ច្រើន" ឬថា "អនេក" វិញ, ដូចជា សតបទី, សហស្សបទី "សត្វមានជើងច្រើន" គឺម្រើមព្រះ, ក្អែប; សតតេជះ "មានតេជះច្រើន", សហស្សរំសី "មានរស្មីច្រើន" (ព្រះអាទិត្យ) ; សតបុញ្ញលក្ខណៈ "មានលក្ខណៈនៃបុណ្យច្

អនេកប្បការ ន., គុ.

[អៈ-ណែ-ក័ប-ប៉ៈ-កា] aaknaekbabakka

ការច្រើន; ដែលមានប្រការច្រើន។

អនេក—

(ម.ព. អនេក) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អនេក— ន., គុ.

[អៈ-ណេ-កៈ—] aaknekak—

(ម.ព. អនេក) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អនេសនា នាម

[អៈ-នេ-សៈ-ណា] aaknesakna

(ម.ព. អនេសនៈ)។

អនេសនៈ

ការលះអនេសនៈ គឺការស្វែងរកត្រូវតាមធម៌។

អនេសនៈ នាម ១)

[អៈ-នេ-សៈ-ណៈ] aanesaneak

ការស្វែងរកពុំត្រូវតាមធម៌ឬពុំត្រូវតាមបែបបទ :

អនេសនៈ នាម ២)

[អៈ-នេ-សៈ-ណៈ] aanesaneak

ការចិញ្ចឹមជីវិតដោយដំណើរស្វែងរកចតុប្បច្ច័យ មិនត្រូវតាមធម៌វិន័យ :

អនេសនៈ នាម

[អៈ-ណេ-សៈ-ណ័ប-ប៉ៈ-ហាន] aanesaneak

ការលះអនេសនៈ គឺការស្វែងរកត្រូវតាមធម៌។

អនេសន—

(ម.ព. អនេសនៈ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អនេសន— នាម

[អៈ-នេ-សៈ-ណៈ—] aaknesaknak—

(ម.ព. អនេសនៈ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អនោកាស

ទីដែលមិនមានឱកាស, ទីមិនទំនេរ។

អនោកាស គុណនាម

[អៈ-ណោ-កាស] aonoukas

ដែលមិនមានឱកាស :

អនោកាស នាម

[អៈ-ណោ-កាស] aonoukas

ប្រទេសឬទីដែលមិនទំនេរ :

អនោកាស នាម

[អៈ-ណោ-កា-សៈ-គ្រឹះ] aonoukas

ផ្ទះដែលមិនទំនេរ។

អនោកាស នាម

[អ-ណោ-កា-ស័ត-ឋាន] aonoukas

ទីដែលមិនមានឱកាស, ទីមិនទំនេរ។

អនោតត្ត

ឈ្មោះស្រះធំឬបឹងធំមួយក្នុងពួកស្រះធំឬបឹងធំដែលហៅ មហាស្រះ ទាំង ៧ក្នុងទីប្រជុំភ្នំហិមពាន្ត :

អនោតត្ត នាម

[អៈ-ណោ-ត័ត] aanoutatt

ឈ្មោះស្រះធំឬបឹងធំមួយក្នុងពួកស្រះធំឬបឹងធំដែលហៅ មហាស្រះ ទាំង ៧ក្នុងទីប្រជុំភ្នំហិមពាន្ត :

អនោតស្រះ នាម

[អៈ-ណោ-តៈ-ស្រះ] aaknaotaksreah

(ម.ព. អនោតត្ត)។

អនោទកៈ នាម

[អៈ-ណោ-ទៈ-កៈ] aaknaoteakkak

ដែលគ្មានទឹក។

អនោម គុណនាម

[អៈ-ណោ-មៈ] ឬ [អៈ-ណោម] aanoum

ដែលមិនថោកទាប, មិនទន់ទាប, មិនថយថោក, មិនមែនល្មាក់ល្មម (លើសលែង, ប្រសើរ, ថ្លៃថ្លា, ខ្ពង់ខ្ពស់)។

អនោម នាម

[អៈ-ណោ-មៈ-កៈ-ស័ត] aanoum

(ម.ព. អនោមសត្ត)។

អនោម ន., គុ.

[អៈ-ណោ-មៈ-គុន] aanoum

គុណខ្ពង់ខ្ពស់; ដែលមានគុណខ្ពង់ខ្ពស់ :

អនោម ន., គុ.

[អៈ-ណោ-ម័ញ-ញាន] aanoum

ញាណដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់; ដែលមានញាណខ្ពង់ខ្ពស់។

អនោម នាម

[អៈ-ណោ-ម័ប-ប៉័ញ-ញ៉ា] aanoum

ប្រាជ្ញាស្រួចស្រាល់, ប្រាជ្ញាមុត។

អនោម នាម

[អៈ-ណោ-មៈ-ស័ត] aanoum

សត្វប្រសើរ (បរមពោធិសត្វ, មហាសត្វ) ; ប្រើជា អនោមសត្វ ក៏បាន។

អនោមទស្សី

ព្រះនាមព្រះសព្វញ្ញុពុទ្ធមួយព្រះអង្គ បានត្រាស់ក្នុងអតីតកាលយូរអង្វែងណាស់ទៅហើយ ប៉ុន្តែមានសេចក្ដីតំណាលញឹកញយក្នុងគម្ពីរពុទ្ធសាសនា។

អនោមទស្សី នាម

[អៈ-ណោ-ម៉ៈ-ទ័ស-សី] aanoumtossei

ព្រះនាមព្រះសព្វញ្ញុពុទ្ធមួយព្រះអង្គ បានត្រាស់ក្នុងអតីតកាលយូរអង្វែងណាស់ទៅហើយ ប៉ុន្តែមានសេចក្ដីតំណាលញឹកញយក្នុងគម្ពីរពុទ្ធសាសនា។

អនោម—

(ម.ព. អនោម) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អនោម— នាម

[អៈ-ណោ-មៈ—] aaknaomeak—

(ម.ព. អនោម) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អនោសជ្ជភាព

ការមិនលះបង់ព្យាយាមឬគំនិតឬក៏កិច្ចការណាមួយ :

អនោសជ្ជភាព នាម

[អៈ-ណោ-ស័ច-ជៈ-ភាប] aanouschchopheap

ការមិនលះបង់ព្យាយាមឬគំនិតឬក៏កិច្ចការណាមួយ :

អន់

មានថ្នាំងថ្នាក់ចិត្ត, ខឹងសម្បាបន្តិចបន្តួច, អន់ចិត្តមានថ្នាំងថ្នាក់ឬស្រយង់ចិត្ត, តូចចិត្ត, រវាតគំនិតបន្តិចៗ; អន់ចិត្តស្រឡេត។

អន់ គុណនាម

[អន់] aan

ដែលថយចុះ, ទន់ចុះ; តិចចុះ; ខ្សោយ :

អន់ នាម

[ចំ-ណេះ-អន់] aan

ចំណេះខ្សោយ។

អន់ កិរិយាសព្ទ

[អន់-ចិត] aan

ស្រពន់ចិត្ត, តូចចិត្ត។

អន់ កិរិយាសព្ទ

[អន់-ឈឺ] aan

ស្រាលឈឺ។

អន់ កិរិយាសព្ទ

[អាក់-អន់] aan

មានថ្នាំងថ្នាក់ចិត្ត, ខឹងសម្បាបន្តិចបន្តួច, អន់ចិត្តមានថ្នាំងថ្នាក់ឬស្រយង់ចិត្ត, តូចចិត្ត, រវាតគំនិតបន្តិចៗ; អន់ចិត្តស្រឡេត។

អន័គ្ឃ គុណនាម

[អៈ-ន័ក] aaknka

(ម.ព. អនគ្ឃ)។

អន័គ្ឃអនេក គុណនាម

[អៈ-ន័ក-អៈ-ណែក] aaknkaaaknaek

ច្រើនកាត់ថ្លៃពុំបាន, ច្រើនឥតបើគណនា :

អន្ត គុណនាម

[អន់-តៈ] ឬ [អន់] aantor

ដែលជាទីបំផុត; ដែលចប់, ស្រេច; លាមក; អាក្រក់; ថោកទាប, ខ្ជីខ្ជា, ពុំប្រសើរ។

អន្ត នាម

[អន់-តៈ] ឬ [អន់] aantor

ទីបំផុត; ការស្រេច; សេចក្ដីវិនាស, សេចក្ដីស្លាប់; ជាតិ, ធម្មតា; អារម្មណ៍; ចំណែក; ខេត្តដែន; អវយវៈ។

អន្ត នាម

[អន់-តៈ-កាំ] aantor

អំពើអាក្រក់; ការថោកទាប; ការជាចុងបំផុត។

អន្ត នាម

[អន់-តៈ-ក] aantor

អ្នកធ្វើនូវទីបំផុតទុក្ខ (ព្រះពុទ្ធ, ព្រះបច្ចេកពុទ្ធ, ព្រះអរហន្ត)។

អន្ត នាម

[អន់-តៈ-កាល] aantor

កាលជាទីបំផុត; ពេលស្លាប់។

អន្ត គុណនាម

[អន់-តៈ-គត់] aantor

ដែលស្លាប់ហើយ។

អន្ត នាម

[អន់-តៈ-គៈ-តា] aantor

(ម.ព. អន្តគត)។

អន្ត នាម

[អន់-តៈ-គូ] aantor

អ្នកដល់នូវទីបំផុតទុក្ខ (ព្រះពុទ្ធ, ព្រះបច្ចេកពុទ្ធ, ព្រះអរហន្ត)។

អន្ត នាម

[អន់-តៈ-ជាត] aantor

ជាតិទាប; អ្នកដែលមានជាតិថោកទាប។

អន្ត នាម

[អន់-តៈ-ធ័រ] aantor

(ព.ពុ.) ធម៌លាមកឬធម៌អមខាង; មាន ២យ៉ាងគឺ ១កាមសុខល្លិកានុយោគ សេចក្ដីព្យាយាមខំប្រឹងប្រព្រឹត្តវត្តប្រតិបត្តិខ្ជីខ្ជាតាមតែបាន; ២អត្តកិលមថានុយោគ សេចក្ដីព្យាយាមខំប្រឹងប្រព្រឹត្តវត្តប្រតិបត្តិតឹងពេកធ្វើខ្លួនឱ្យលំបាកហួសហេតុឃ្វាងខុសផ្លូវប្រតិបត្តិល្អ។

អន្ត នាម

[អន់-តៈ-ព័រ] aantor

មនុស្សជាតិទាប, ជនជាតិសូទ្រៈ។

អន្ត នាម

[អន់-តៈ-វ័ន] aantor

(ម.ព. អន្តព័ណ៌)។

អន្ត នាម

[អន់-តៈ-វ៉ា-សិន] aantor

សិស្ស, កូនសិស្ស។

អន្ត នាម

[អន់-តៈ-វ៉ា-សិ-នី] aantor

(ម.ព. អន្តវាសិន)។

អន្តគុណ នាម

[អន់-តៈ-គុន] aantokun

ពោះវៀនរង, ពោះវៀនបន្ទាប់ (ពោះវៀនតូច), (រ.ស.) ព្រះអន្តគុណ ឬ ព្រះអន្តគុណំ។

អន្តគុណំ នាម

[អន់-តៈ-គុ-ណ័ង] antakkunngo

(ម.ព. អន្តគុណ)។

អន្តយ គុណកិរិយា

[អន់-តយ] aantoy

តយង៉យអៀនប្រៀន :

អន្តរ

អាបត្តិក្នុងចន្លោះគឺអាបត្តិសង្ឃាទិសេសដែលភិក្ខុត្រូវក្នុងកាលកំពុងនៅបរិវាស (ព.វិ.)។

អន្តរ នាម

[អ័ន-ដ] ឬ [អន់-តៈ-រ៉ៈ] and]arue[antakrak

ចន្លោះ, រវាង; ដទៃ; រយៈ; ប្រហោង, រូង, រន្ធ; ទោសភ្លាំងភ្លាត់; ឱកាស; ចំណែកឬប៉ែកខាងក្នុង; ចិត្ត, វិញ្ញាណ; សំពត់, សំពត់ស្លៀក។

អន្តរ នាម ១)

[អន់-ដ-រ៉ៈ-ក័ប] ឬ [អន-ដ-ក័ប] andarakkb]arue[andakba

កប្បជាចន្លោះឬក្នុងរវាងនៃកប្បមួយៗ។

អន្តរ នាម ២)

[អន់-ដ-រ៉ៈ-ក័ប] ឬ [អន-ដ-ក័ប] andarakkb]arue[andakba

ខ្មែរច្រើននិយាយថា កើតអន្តរកប្បសំដៅសេចក្ដីថា "កើតជម្លោះវាយកាប់ចាក់គ្នា" :

អន្តរ នាម

[អន់-តៈ-រ៉ៈ-កា] antakrakka

ការណ៍ដែលនាំឱ្យទើសទាក់, រឿងហេតុទើសទាក់, ឧបសគ្គ; ហេតុជាទោស។

អន្តរ នាម

[អន់-តៈ-រ៉ៈ-គៈ-វេ-សិ-នី] antakrakkeakveseni

(ម.ព. អន្តរគវេសី)។

អន្តរ នាម

[អន់-តៈ-រ៉ៈ-គៈ-វេ-សី] antakrakkeakvesei

អ្នកស្វែងឬរំពៃរកទោសគេ។

អន្តរ នាម

[អន់-តៈ-រ៉ៈ-គ្រឹះ] antakrakkroeeah

ចន្លោះផ្ទះ។

អន្តរ នាម

[អន់-តៈ-រ៉ៈ-សៈ-ម៉ៃ] antakraksakmai

(ម.ព. អន្តរកាល)។

អន្តរ នាម

[អន់-តៈ-រ៉ៈ-ហែត] antakrakhaet

(ម.ព. អន្តរការណ៍)។

អន្តរ នាម

[អន់-តៈ-រ៉ា-ត្មា] antakratmea

(ម.ព. អន្តរាត្ម័ន)។

អន្តរ នាម

[អន់-តៈ-រ៉ា-ត្មាន់] antakratmean

ចិត្តឯង, ខ្លួនឯង; ក្នុងចិត្ត; ក្នុងខ្លួន។

អន្តរ នាម

[អន់-តៈ-រ៉ា-ប័ត] antakrabta

អាបត្តិក្នុងចន្លោះគឺអាបត្តិសង្ឃាទិសេសដែលភិក្ខុត្រូវក្នុងកាលកំពុងនៅបរិវាស (ព.វិ.)។

អន្តរ!

ពាក្យជេរសាមញ្ញប្រើកាត់ខ្លីអំពីពាក្យ អន្តរធាន! ជេរគ្នាលេងដោយសេចក្ដីស្និទ្ធស្នាលស្មោះស្មើ :

អន្តរ! ឧទានសព្ទ

[អន់-ដ] anda

ពាក្យជេរសាមញ្ញប្រើកាត់ខ្លីអំពីពាក្យ អន្តរធាន! ជេរគ្នាលេងដោយសេចក្ដីស្និទ្ធស្នាលស្មោះស្មើ :

អន្តរកម្ម នាម

[អន់-តៈ-រ៉ៈ-កាំ] aantorokamm

អំពើឬឥទ្ធិពលលើគ្នាទៅវិញទៅមក :

អន្តរកម្មនិយម

(ប.ព.) ទំនាក់ទំនងទៅវិញទៅមករវាងបណ្ដាញពីរឬច្រើន (ពាក្យនេះអាចសម្គាល់ទៅលើផលិតផល នីតិវិធី ឬបច្ចេកវិទ្យា)។

អន្តរកម្មនិយម នាម

[អន់-តៈ-រ៉ៈ-កាំ-និ-យំ] antakrakkaamniyum

(ទស្សនៈ.) ទស្សនៈរបស់ពួកទ្វិកនិយមដែលអះអាងថា ថ្វីបើចិត្តនិងកាយជាសារធាតុពីរដាច់ដោយឡែកពីគ្នាក៏ដោយ ក៏វាជះឥទ្ធិពលលើគ្នាទៅវិញទៅមកតាមទំនាក់ទំនងហេតុផល :

អន្តរកម្មនិយម នាម

[អន់-តៈ-រ៉ៈ-កាំ-នៃ-បន់-ដាញ] antakrakkaamneybnodanh

(ប.ព.) ទំនាក់ទំនងទៅវិញទៅមករវាងបណ្ដាញពីរឬច្រើន (ពាក្យនេះអាចសម្គាល់ទៅលើផលិតផល នីតិវិធី ឬបច្ចេកវិទ្យា)។

អន្តរការី

ភ្នាក់ងារកណ្ដាលឬអ្នកភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងភាគី។

អន្តរការី នាម

[អន់-តៈ-រ៉ៈ-កា-រ៉ី] antakrakkarei

ភ្នាក់ងារកណ្ដាលឬអ្នកភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងភាគី។

អន្តរកាល

ដំណើរការឬកំឡុងពេលនៃការផ្លាស់ប្ដូរពីស្ថានភាព (ឬលក្ខខណ្ឌ) មួយទៅស្ថានភាព (ឬលក្ខខណ្ឌ) មួយទៀត :

អន្តរកាល នាម ១)

[អន់-តៈ-រ៉ៈ-កាល] aontorokal

កាលឬសម័យដែលមានហេតុនាំឱ្យទើសទាក់ពុំស្រួល.។

អន្តរកាល គុណនាម ២)

[អន់-តៈ-រ៉ៈ-កាល] aontorokal

ដែលនៅចន្លោះពេលពីរផ្សេងគ្នា, ដែលនៅចន្លោះព្រឹត្តិការណ៍ផ្សេងគ្នា :

អន្តរកាល នាម ៣)

[អន់-តៈ-រ៉ៈ-កាល] aontorokal

ដំណើរការឬកំឡុងពេលនៃការផ្លាស់ប្ដូរពីស្ថានភាព (ឬលក្ខខណ្ឌ) មួយទៅស្ថានភាព (ឬលក្ខខណ្ឌ) មួយទៀត :

អន្តរក្រសួង

រវាងក្រសួង, ដែលមានក្រសួងជាច្រើនរួមគ្នាដើម្បីធ្វើការអ្វីមួយ :

អន្តរក្រសួង គុណនាម

[អន់-តៈ-រ៉ៈ-ក្រ-សួង] antakrakkrosuong

រវាងក្រសួង, ដែលមានក្រសួងជាច្រើនរួមគ្នាដើម្បីធ្វើការអ្វីមួយ :

អន្តរចិត្តវិជ្ជា នាម

[អន់-តៈ-រ៉ៈ-ចិត-វិច-ជា] antakrakchetvichchea

វិទ្យាដែលសិក្សាពីទំនាក់ទំនងរវាងចិត្តនិងចិត្ត។