វចនានុក្រមខ្មែរ

អភិ នាម

[អៈ-ភិ-តៈ-រ៉ុ-ណី] aophi

(ម.ព. អភិតរុណ)។

អភិ នាម

[អៈ-ភិ-ធា-វ័ន] aophi

ការស្ទុះរត់; ការរត់ដេញតាម, ការរត់ដេញប្រកិត។

អភិ នាម

[អៈ-ភិ-ធៃ] aophi

ឈ្មោះ; ពាក្យជាគ្រឿងសម្គាល់ (រ.ស.) ប្រើជា នាមាភិធេយ្យ ឬ នាមាភិធៃយ ក៏មាន :

អភិ នាម

[អៈ-ភិ-ធៃ] aophi

(ម.ព. អភិធេយ្យ)។

អភិ កិរិយាសព្ទ

[អៈ-ភិ-នន់] aophi

ត្រេកអរខ្លំាង។

អភិ នាម

[អៈ-ភិ-នន់-ទៈ-នៈ-ភាប] aophi

ភាពឬភាវៈនៃអំណរខ្លំាង។

អភិ នាម

[អៈ-ភិ-នន់-ទៈ-នា-កា] aophi

អាការៈអភិនន្ទន៍។

អភិ នាម

[អៈ-ភិ-នន់] aophi

អំណរខ្លាំង។

អភិ គុណនាម

[អៈ-ភិ-នប់] aophi

ថ្មីណាស់, ថ្មីសន្លាង, ថ្មីចែស :

អភិ នាម

[អៈ-ភិ-នៈ-វៈ-កាំ] aophi

ការដែលទើបបង្កើតថ្មី។

អភិ នាម

[អៈ-ភិ-បូ-ជា] aophi

បូជាចំពោះ, ការថ្វាយឬជូនគ្រឿងសក្ការៈដោយគោរព។

អភិ កិ., ន.

[អៈ-ភិ-ម] aophi

កាប់សម្លាប់; ទ្រុស្តមិត្រ; ការកាប់សម្លាប់; ការទ្រុស្តមិត្រ; សង្គ្រាម។

អភិ នាម

[អៈ-ភិ-មាន] aophi

សេចក្ដីប្រកាន់ហួសពេក; ការកាន់ខ្លួន; សេចក្ដីព្រហើន; សេចក្ដីមើលងាយគេ។

អភិ គុណកិរិយា

[អៈ-ភិ-មុក] aophi

ចំមុខ, ចំពោះមុខ។

អភិ នាម

[អៈ-ភិ-មុក] aophi

ប្រមុខ, ប្រធាន; អ្នកនំាមុខគេ, អ្នកដែលជាមេគេ។

អភិ នាម

[អៈ-ភិ-យោគ] aophi

ការព្យាយាមខ្លាំង, ការខំប្រឹងពេញកម្លាំង :

អភិ កិរិយាសព្ទ

[អៈ-ភិ-រ័ក] aophi

(ម.ព. អភិរក្ស)។

អភិ នាម

[អៈ-ភិ-រ័ក-ខា] aophi

(ម.ព. អភិរក្ស)។

អភិ នាម

[អៈ-ភិ-រ៉ៈ-តិ] aophi

សេចក្ដីរីករាយក្រៃពេក; តម្រេកខ្លំាង។

អភិ កិរិយាសព្ទ

[អៈ-ភិ-រូប] aophi

មានរូបល្អ, មានលម្អ។

អភិ នាម

[អៈ-ភិ-រូ-ប៉ា] aophi

(ម.ព. អភិរូប)។

អភិ នាម

[អៈ-ភិ-រោត] aophi

(ម.ព. អភិរោធ)។

អភិ នាម

[អៈ-ភិ-រោត] aophi

ក្រោធខ្លាំង។

អភិ នាម

[អៈ-ភិ-រ័ត] aophi

(ម.ព. អភិរតិ)។

អភិ នាម

[អៈ-ភិ-លាប] aophi

ពាក្យ, ពាក្យពេចន៍; សត្យាធិស្ឋាន។

អភិ នាម

[អៈ-ភិ-លាស] aophi

សេចក្ដីប្រាថ្នា; អភិជ្ឈា។

អភិ នាម

[អៈ-ភិ-លា-សក់] aophi

អ្នកដែលមានអភិលាស។

អភិ នាម

[អៈ-ភិ-លា-សិ-កា] aophi

(ម.ព. អភិលាសក)។

អភិ នាម

[អៈ-ភិ-សន់-ដាប] (ជើង ត អានជា ដ)] aophi

កម្ដៅខ្លាំង; សេចក្ដីក្ដៅក្រហាយខ្លាំង; សេចក្ដីនឿយពន់ពេក; ការច្បាំងគ្នា, សង្គ្រាម។

អភិ នាម

[អៈ-ភិ-សាប] aophi

ការស្បថបំពាន; ការដាក់សម្បថ គឺការពោលពាក្យសច្ចាប្រណិធានដាក់សម្បថឱ្យធ្លាក់ទុក្ខទោសទៅលើគេ។

អភិ នាម

[អៈ-ភិ-សាប] aophi

(ម.ព. អភិសាប)។

អភិ នាម

[អៈ-ភិ-សា] aophi

ការបានចួបឬបានប្រទះ, ការពើបពះ។

អភិ នាម

[អៈ-ភិ-សិត] aophi

សេចក្ដីសម្រេចសព្វគ្រប់ឬដាច់ខាត។

អភិ នាម

[អៈ-ភិ-ហា] aophi

ការដណ្ដើមឬឆក់យកអីវ៉ាន់; ការតស៊ូពេញកម្លាំង។

អភិ នាម

[អៈ-ភិ-ហា-រិន] aophi

ចោរអ្នកដណ្ដើមឬឆក់យកអីវ៉ាន់។

អភិ នាម

[អៈ-ភិ-ហា-រិ-នី] aophi

(ម.ព. អភិហារិន)។

អភិចរិយា

ឫកពាខ្ពង់ខ្ពស់, ភាពថ្លៃថ្នូរ។

អភិចរិយា នាម

[អៈ-ភិ-ចៈ-រ៉ិ-យ៉ា] aakphichakreya≈

ឫកពាខ្ពង់ខ្ពស់, ភាពថ្លៃថ្នូរ។

អភិចលនា

កោលាហល ការជ្រួលច្របល់ខ្លាំង ការរំជើបរំជួលក្នុងចិត្ត។

អភិចលនា នាម

[អៈ-ភិ-ចៈ-ឡៈ-ណា] aakphichaklakna≈

កោលាហល ការជ្រួលច្របល់ខ្លាំង ការរំជើបរំជួលក្នុងចិត្ត។

អភិជន

មនុស្សខ្ពង់ខ្ពស់; ជាតិ; វង្ស, ត្រកូល; ជាតិភូមិ។

អភិជន នាម

[អៈ-ភិ-ជន់] aophichon

មនុស្សខ្ពង់ខ្ពស់; ជាតិ; វង្ស, ត្រកូល; ជាតិភូមិ។

អភិជនភាព

ភាពជាអភិជន ភាពខ្ពង់ខ្ពស់ថ្លៃថ្នូរ។

អភិជនភាព នាម

[អៈ-ភិ-ជន់-ភាប] aakphichnopheab≈

ភាពជាអភិជន ភាពខ្ពង់ខ្ពស់ថ្លៃថ្នូរ។

អភិជនាធិបតេយ្យ

របបគ្រប់គ្រងដែលអំណាចស្ថិតនៅលើក្រុមអភិជន។

អភិជនាធិបតេយ្យ នាម

[អៈ-ភិ-ជៈ-នា-ធិ-ប៉ៈ-តៃ] aakphicheakneathibaktai≈

របបគ្រប់គ្រងដែលអំណាចស្ថិតនៅលើក្រុមអភិជន។

អភិជ្ឈា

ដែលត្រូវអភិជ្ឈាគ្របសង្កត់ឬជិះជាន់ស៊ប់ :

អភិជ្ឈា នាម

[អៈ-ភិច-ឈា] aaphichchhea

គំនិតសម្លឹងរំពៃរកទំនងឱ្យបានទ្រព្យអ្នកដទៃមកជារបស់ខ្លួន; ការចង់បានហួសហេតុហួសទំនង; តណ្ហា; អភិលាស :

អភិជ្ឈា នាម

[អៈ-ភិច-ឈា-កា-យ៉ៈ-គ័ន-ថៈ] aaphichchhea

កិលេសជាតដែលរួបរឹតនាមកាយ, រូបកាយឱ្យជាប់នៅក្នុងអារម្មណ៍កាមគុណ។

អភិជ្ឈា គុណនាម

[អៈ-ភិច-ឈា-ភិ-ភូត] aaphichchhea

ដែលត្រូវអភិជ្ឈាគ្របសង្កត់ឬជិះជាន់ស៊ប់ :

អភិញ្ញា

សេចក្ដីដឹងយ៉ាងខ្ពស់; សេចក្ដីដឹងវិសេសដែលកើតអំពីកម្លាំងនៃឈាន :

អភិញ្ញា នាម

[អៈ-ភិញ-ញា] aophinhnhea

សេចក្ដីដឹងយ៉ាងខ្ពស់; សេចក្ដីដឹងវិសេសដែលកើតអំពីកម្លាំងនៃឈាន :

អភិញ្ញាណ

(ព.ពុ.) សេចក្ដីដឹងវិសេសខាងផ្លូវព្រះនិញ្វន។

អភិញ្ញាណ នាម

[អៈ-ភិញ-ញាន] aophinhnhean

គ្រឿងសម្គាល់; ស្លាកស្នាម; ភិនភាគ។

អភិញ្ញាណ នាម

[អៈ-ភិញ-ញាន] aophinhnhean

(ព.ពុ.) សេចក្ដីដឹងវិសេសខាងផ្លូវព្រះនិញ្វន។

អភិណ្ហ

ការប្រជុំគ្នារឿយៗឬញឹកញយ។

អភិណ្ហ នាម

[អៈ-ភិន] aaphinhar

រឿយៗ, ញយៗ, ញឹកញយ។

អភិណ្ហ នាម

[អៈ-ភិន-ហៈ-គៈ-មៈ-នា-គំ] aaphinhar

ការទៅមករឿយៗ :

អភិណ្ហ នាម

[អៈ-ភិន-ហ័ប-ប៉័ច-ចៈ-វ៉េក-ខៈ-ណៈ] aaphinhar

(ព.ពុ.) ការពិចារណាឃើញរឿយៗ, ការរំពឹងឃើញរឿយៗថា "ខ្លួនអញគេចមិនរួចពីជរា, ពីព្យាធិ, ពីមរណៈ, ពីសេចក្ដីព្រាត់ប្រាសនិរាស, ខ្លួនអញមានអំពើល្អអាក្រក់ជារបស់ខ្លួនអញ"។

អភិណ្ហ នាម

[អៈ-ភិន-ហៈ-សន់-និ-បាត] aaphinhar

ការប្រជុំគ្នារឿយៗឬញឹកញយ។

អភិណ្ហ—

(ម.ព. អភិណ្ហ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អភិណ្ហ— នាម

[អៈ-ភិន-ហៈ—] aakphinhak—≈

(ម.ព. អភិណ្ហ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អភិទោស

(ម.ព. អភិទោសកាល)។

អភិទោស នាម

[អៈ-ភិ-ទោស] aaphitous

ព្រលប់។

អភិទោស នាម

[អៈ-ភិ-ទោ-សៈ-កាល] aaphitous

ពេលព្រលប់។

អភិទោស នាម

[អៈ-ភិ-ទោ-សៈ-សៈ-ម៉ៃ] aaphitous

(ម.ព. អភិទោសកាល)។

អភិទ្រោះ

ការកំហែង, គំរាម, សង្កត់សង្កិន, ជំលាបដាក់ :

អភិទ្រោះ ន., កិ., គុ.

[អៈ-ភិ-ទ្រោះ] aaphitruoh

ការកំហែង, គំរាម, សង្កត់សង្កិន, ជំលាបដាក់ :

អភិធជមហារដ្ឋគុរុ

គ្រូនៃមហារដ្ឋដូចជាទង់ដ៏ខ្ពស់។ ឋានន្តរជាសមណស័ក្ដិថ្នាក់ខ្ពស់បំផុត ឡើងពីថ្នាក់ អគ្គមហាបណ្ឌិត មក, ជាសមណស័ក្ដិដែលរដ្ឋាភិបាលតាំងព្រះមហាថេរជាអ្នកប្រាជ្ញក្នុងសហភាពភូមា។

អភិធជមហារដ្ឋគុរុ នាម

[អៈ-ភិ-ធៈ-ជៈ-មៈ-ហា-រ័ត-ឋៈ-គុ-រុ] aophithchomohardthokuru

គ្រូនៃមហារដ្ឋដូចជាទង់ដ៏ខ្ពស់។ ឋានន្តរជាសមណស័ក្ដិថ្នាក់ខ្ពស់បំផុត ឡើងពីថ្នាក់ អគ្គមហាបណ្ឌិត មក, ជាសមណស័ក្ដិដែលរដ្ឋាភិបាលតាំងព្រះមហាថេរជាអ្នកប្រាជ្ញក្នុងសហភាពភូមា។