Khmer Dictionary

អមរ នាម

[អៈ-ម៉ៈ-រ៉ៈ-និ-កាយ] aomor

(ម.ព. អមរនិករ)។

អមរ នាម

[អៈ-ម៉ៈ-រ៉ៈ-ប៉ៈ-ដី] aomor

ម្ចាស់ឬចៅហ្វាយទេវតា (ព្រះឥន្ទ្រ)។

អមរ នាម

[អៈ-ម៉ៈ-រ៉ៈ-ប-រ៉ៈ-ពត់] aomor

ភ្នំទេវតា គឺភ្នំសុមេរុ។

អមរ នាម

[អៈ-ម៉ៈ-រ៉ៈ-បុ-រ៉ី] aomor

(ម.ព. អមរបុរៈ)។

អមរ នាម

[អៈ-ម៉ៈ-រ៉ៈ-ពិ-មាន] aomor

(ម.ព. អមរវិមាន)។

អមរ នាម

[អៈ-ម៉ៈ-រ៉ៈ-យោ-សិត] aomor

ស្រីសួគ៌។

អមរ នាម

[អៈ-ម៉ៈ-រ៉ៈ-រាច] aomor

ស្ដេចទេវតា (ព្រះឥន្ទ្រ)។

អមរ នាម

[អៈ-ម៉ៈ-រ៉ៈ-រ័ត] aomor

ពេជ្រ។

អមរ នាម

[អៈ-ម៉ៈ-រ៉ៈ-លោក] aomor

ឋានសួគ៌។

អមរ នាម

[អៈ-ម៉ៈ-រ៉ៈ-វិ-មាន] aomor

វិមានឬលំនៅទេវតា។

អមរ នាម

[អៈ-ម៉ៈ-រ៉ៈ-ស័ប] aomor

សំឡេងទេវតា។

អមរ នាម

[អៈ-ម៉ៈ-រ៉ៈ-ស្ត្រី] aomor

(ម.ព. អមរយោសិត)។

អមរ នាម

[អៈ-ម៉ៈ-រ៉ា-គា] aomor

ផ្ទះទេវតា; ទេវស្ថាន; ចេតិយ, ចេតិយដ្ឋាន។

អមរ នាម

[អៈ-ម៉ៈ-រ៉ា-ទ្រិ] aomor

(ម.ព. អមរបព៌ត)។

អមរគោយាន

(ម.ព. អបរគោយាន)។

អមរគោយាន នាម

[អៈ-ម៉ៈ-រ៉ៈ-គោ-យាន] aamorokouyean

(ម.ព. អបរគោយាន)។

អមរាវិក្ខេប

ឈ្មោះមិច្ឆាទិដ្ឋិមួយយ៉ាង ប្រកាន់ប្រើសម្ដីមិនឱ្យដាច់ស្រេចទៅខាងណា គឺប្រកាន់ប្រើសម្ដីបន្លំប្រឡិមប្រឡុំមិនឱ្យប្រាកដ។

អមរាវិក្ខេប នាម ១)

[អៈ-ម៉ៈ-រ៉ា-វិក-ខេប] aamoreavikkheb

ការនិយាយមិនឱ្យស្លាប់ពាក្យ។

អមរាវិក្ខេប នាម ២)

[អៈ-ម៉ៈ-រ៉ា-វិក-ខេប] aamoreavikkheb

ឈ្មោះមិច្ឆាទិដ្ឋិមួយយ៉ាង ប្រកាន់ប្រើសម្ដីមិនឱ្យដាច់ស្រេចទៅខាងណា គឺប្រកាន់ប្រើសម្ដីបន្លំប្រឡិមប្រឡុំមិនឱ្យប្រាកដ។

អមរាវិក្ខេបទិដ្ឋិ

(ម.ព. អមរាវិក្ខេប)។

អមរាវិក្ខេបទិដ្ឋិ នាម

[អៈ-ម៉ៈ-រ៉ា-វិក-ខេ-ប៉ៈ-ទិត-ឋិ] aakmakravikkhebaktitthe≈

(ម.ព. អមរាវិក្ខេប)។

អមរិន្ទ

អ្នកដែលជាធំជាងទេវតា (ព្រះឥន្ទ្រ)។

អមរិន្ទ នាម

[អៈ-ម៉ៈ-រិន] aomorintor

អ្នកដែលជាធំជាងទេវតា (ព្រះឥន្ទ្រ)។

អមរេន្ទ្រ

(ម.ព. អមរិន្ទ)។

អមរេន្ទ្រ នាម

[អៈ-ម៉ៈ-រេន] aakmakren≈

(ម.ព. អមរិន្ទ)។

អមរ—

(ម.ព. អមរ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អមរ— នាម

[អៈ-ម៉ៈ-រ៉ៈ—] aakmakrak—≈

(ម.ព. អមរ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អមាត្យ

សម្លាញ់។ ច្រើនប្រើជា មិត្រអមាត្យ ឬ មិត្តាមាត្យ (បា. មិត្តាមច្ចា) មិត្រនិងសម្លាញ់ :

អមាត្យ នាម

[អៈ-ម៉ាត] aomeatyor

មន្ត្រីអ្នកស្និទ្ធជិតនឹងព្រះរាជា, មន្ត្រីអ្នកប្រឹក្សាកិច្ចការផែនដីជាមួយនឹងព្រះរាជា។ ខ្មែរច្រើនប្រើសំដៅសេចក្ដីថា "នាហ្មឺនខ្ញុំរាជការក្នុងព្រះរាជសម្នាក់ ឬខ្ញុំរាជការជិតព្រះអង្គ"។

អមាត្យ នាម

[មៈ-ហា-អៈ-ម៉ាត] aomeatyor

អាមាត្យធំ (សេនាបតី)។

អមាត្យ នាម

[អៈ-ម៉ា-ត្យា-ធិ-ប៉ៈ-ដី] aomeatyor

អធិបតីនៃពួកអមាត្យ (សេនាបតីធំ; នាយករដ្ឋមន្ត្រី)។

អមាត្យ នាម

[អៈ-ម៉ាត] aomeatyor

សម្លាញ់។ ច្រើនប្រើជា មិត្រអមាត្យ ឬ មិត្តាមាត្យ (បា. មិត្តាមច្ចា) មិត្រនិងសម្លាញ់ :

អមាវសី

រាត្រីដែលមានពន្លឺព្រះអាទិត្យនិងពន្លឺព្រះចន្ទ្រនៅរួមជាមួយគ្នា ឬរាត្រីដែលមានពន្លឺព្រះអាទិត្យគ្របបាំងពន្លឺព្រះចន្ទ្រ គឺយប់ខែដាច់ (យប់ ១៤រោច ឬ ១៥រោចនៃខែខាងចន្ទគតិ) :

អមាវសី នាម

[អៈ-ម៉ា-វ៉ៈ-សី] aameavosei

រាត្រីដែលមានពន្លឺព្រះអាទិត្យនិងពន្លឺព្រះចន្ទ្រនៅរួមជាមួយគ្នា ឬរាត្រីដែលមានពន្លឺព្រះអាទិត្យគ្របបាំងពន្លឺព្រះចន្ទ្រ គឺយប់ខែដាច់ (យប់ ១៤រោច ឬ ១៥រោចនៃខែខាងចន្ទគតិ) :

អមាវាសី

(ម.ព. អមាវសី)។

អមាវាសី នាម

[អៈ-ម៉ា-វ៉ា-សី] aakmavasei≈

(ម.ព. អមាវសី)។

អមិដា

(ម.ព. អមិតាភៈ)។

អមិដា នាម

[អៈ-មិ-ដា] aomida

(ម.ព. អមិតាភៈ)។

អមិត

ផ្លែច្រើនឬឈើដែលមានផ្លែច្រើនរាប់ពុំអស់។

អមិត គុណនាម

[អៈ-មិ-តៈ] aomit

ដែលរាប់ពុំបាន, រាប់ពុំអស់, ច្រើនឥតគណនា។ អមិតទ្រព្យ, អមិតធន ឬ អមិតភោគ ទ្រព្យច្រើនរាប់ពុំអស់; អ្នកដែលមានទ្រព្យច្រើនឥតគណនា។

អមិត គុ., ន.

[អៈ-មិ-តៈ-ផល់] aomit

ផ្លែច្រើនឬឈើដែលមានផ្លែច្រើនរាប់ពុំអស់។

អមិតាភៈ

អ្នកដែលមានពន្លឺឬរស្មីរាប់ពុំបាន គឺមានពន្លឺឬរស្មីច្រើនឥតគណនា។ ជានាមព្រះធ្យានិពុទ្ធដែលពួកពុទ្ធសាសនិកខាងមហាយានសន្មត :

អមិតាភៈ នាម

[អៈ-មិ-តា-ភៈ] aomitapheak

អ្នកដែលមានពន្លឺឬរស្មីរាប់ពុំបាន គឺមានពន្លឺឬរស្មីច្រើនឥតគណនា។ ជានាមព្រះធ្យានិពុទ្ធដែលពួកពុទ្ធសាសនិកខាងមហាយានសន្មត :

អមិតាយុស

(ម.ព. អមិតាភៈ)។

អមិតាយុស នាម

[អៈ-មិ-តា-យុស] aamitayus

(ម.ព. អមិតាភៈ)។

អមិត្ត

ភាពនៃបុគ្គលមិនមែនជាមិត្ត, ភាពនៃជនជាសត្រូវ, ការដែលជាខ្មាំងសត្រូវនឹងគ្នា, ទោសសត្រូវ។

អមិត្ត នាម

[អៈ-មិត] aamitt

អ្នកដែលមិនមែនជាមិត្រ (សត្រូវ)។

អមិត្ត នាម

[អៈ-មិត-តៈ-ភាប] aamitt

ភាពនៃបុគ្គលមិនមែនជាមិត្ត, ភាពនៃជនជាសត្រូវ, ការដែលជាខ្មាំងសត្រូវនឹងគ្នា, ទោសសត្រូវ។

អមិត្តតាបនា

ឈ្មោះស្ត្រីម្នាក់ជាបុត្រីព្រាហ្មណ៍ ប្រពន្ធតាជូជក មាននិយាយក្នុងរឿងមហាវេស្សន្តរជាតក កណ្ឌទី ៥(ជូជកកណ្ឌ)។

អមិត្តតាបនា នាម

[អៈ-មិត-តៈ-តា-ប៉ៈ-ណា] aakmittaktabakna≈

ឈ្មោះស្ត្រីម្នាក់ជាបុត្រីព្រាហ្មណ៍ ប្រពន្ធតាជូជក មាននិយាយក្នុងរឿងមហាវេស្សន្តរជាតក កណ្ឌទី ៥(ជូជកកណ្ឌ)។

អមិត្រ

(ម.ព. អមិត្ត)។

អមិត្រ នាម

[អៈ-មិត] aakmit≈

(ម.ព. អមិត្ត)។

អមិស្សសព្ទ

(ម.ព. ពាក្យទោល)។

អមិស្សសព្ទ នាម

[អៈ-មិស-សៈ-ស័ប] aakmissaksba≈

(ម.ព. ពាក្យទោល)។

អមូត្រ

អាការៈគ្មានទឹកនោមក្នុងប្លោកនោម។

អមូត្រ នាម

[អៈ-ម៉ូត] aakmout≈

អាការៈគ្មានទឹកនោមក្នុងប្លោកនោម។

អមូល

ដែលឥតមូល, ឥតហេតុ, ឥតដើមទង :

អមូល គុណនាម

[អៈ-មូល] aamul

ដែលឥតមូល, ឥតហេតុ, ឥតដើមទង :

អមូលក

(ម.ព. អមូល)។

អមូលក គុណនាម

[អៈ-មូ-លៈ-កៈ] aakmuleakkak≈

(ម.ព. អមូល)។

អមូលកភាព

ភាពមិនសមហេតុសមផល ដំណើរខ្វះមូលហេតុមិនត្រូវទំនង គ្មានសំអាង។

អមូលកភាព នាម

[អៈ-មូ-លៈ-កៈ-ភាប] aakmuleakkakpheab≈

ភាពមិនសមហេតុសមផល ដំណើរខ្វះមូលហេតុមិនត្រូវទំនង គ្មានសំអាង។

អមូលកែ

(ម.ព. អមូល) :

អមូលកែ គុណនាម

[អៈ-មូ-លៈ-កែ] aamulokae

(ម.ព. អមូល) :

អមោក្ស

អ្នកដែលស្ទុះពុំរួចឬគេមិនផុតពីកណ្ដាប់ដៃគេ; អ្នកដែលជាប់ទោសឃុំខាំងអស់មួយជីវិត។

អមោក្ស នាម

[អៈ-ម៉ោក] aamouksar

អ្នកដែលស្ទុះពុំរួចឬគេមិនផុតពីកណ្ដាប់ដៃគេ; អ្នកដែលជាប់ទោសឃុំខាំងអស់មួយជីវិត។

អមោក្សា

(ម.ព. អមោក្ស)។

អមោក្សា នាម

[អៈ-ម៉ោ-ក្សា] aamouksa

(ម.ព. អមោក្ស)។

អមោឃ

សព្ទមានប្រយោជន៍; អមោឃពាក្យ។

អមោឃ គុណនាម

[អៈ-មោក] aamoukh

ដែលមិនមែនទទេ, មិនសោះសូន្យ, មិនឥតប្រយោជន៍, មិនឥតអំពើ, មិនឃែតគឺកើតការ, បានការ, មានប្រយោជន៍។ (ព.ផ្ទ.) មោឃ។

អមោឃ នាម

[អៈ-មោ-ឃៈ-កាំ] aamoukh

អំពើមានប្រយោជន៍។

អមោឃ នាម

[អៈ-មោ-ឃៈ-ជី-វិត] aamoukh

ជីវិតមិនឥតអំពើ, ការរស់នៅប្រកបដោយសុចរិត។

អមោឃ នាម

[អៈ-មោ-ឃៈ-បត់] aamoukh

ផ្លូវមានប្រយោជន៍, ផ្លូវត្រូវ។

អមោឃ នាម

[អៈ-មោ-ឃៈ-ប-រ៉ិច-ចាក] aamoukh

ការចំណាយទ្រព្យដើម្បីអំពើមានប្រយោជន៍។

អមោឃ នាម

[អៈ-មោ-ឃៈ-ប្រៈ-តិ-ប័ត] aamoukh

ប្រតិបត្តិត្រូវទំនង។

អមោឃ នាម

[អៈ-មោ-ឃៈ-ប្រៈ-តិ-ប័ត] aamoukh

(ម.ព. អមោឃប្រតិបត្តិ)។

អមោឃ នាម

[អៈ-មោ-ឃៈ-ពាក] aamoukh

ពាក្យមានប្រយោជន៍, សម្ដីបានការ។

អមោឃ នាម

[អៈ-មោ-ឃៈ-ម័ក] aamoukh

(ម.ព. អមោឃបថ)។

អមោឃ នាម

[អៈ-មោ-ឃៈ-វា-ចា] aamoukh

(ម.ព. អមោឃពាក្យ)។

អមោឃ នាម

[អៈ-មោ-ឃៈ-វា-ទិន] aamoukh

អ្នកដែលច្រើនតែនិយាយសម្ដីមានប្រយោជន៍ឬសម្ដីបានការ។

អមោឃ នាម

[អៈ-មោ-ឃៈ-វា-ទិ-នី] aamoukh

(ម.ព. អមោឃវាទិន)។

អមោឃ នាម

[អៈ-មោ-ឃៈ-ស័ប] aamoukh

សព្ទមានប្រយោជន៍; អមោឃពាក្យ។

អមោឃ—

(ម.ព. អមោឃ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អមោឃ— នាម

[អៈ-មោ-ឃៈ—] aakmokheak—≈

(ម.ព. អមោឃ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អមោហោ

(ម.ព. អមោហៈ)។

អមោហោ នាម

[អៈ-មោ-ហោ] aakmohao≈

(ម.ព. អមោហៈ)។

អមោហៈ

ការមិនវង្វេងស្មារតី, ការមិនភ័ន្តច្រឡំ, សេចក្ដីដឹង; ការស្គាល់ខុសត្រូវ; ប្រីជា, ប្រាជ្ញា :

អមោហៈ នាម

[អៈ-មោ-ហៈ] aamouhak

ការមិនវង្វេងស្មារតី, ការមិនភ័ន្តច្រឡំ, សេចក្ដីដឹង; ការស្គាល់ខុសត្រូវ; ប្រីជា, ប្រាជ្ញា :

អម្ចត់

(ព.បុ.) (ម.ព. ម្ចត់)។

អម្ចត់ គុណនាម

[អំ-ម្ចត់] aamchot

(ព.បុ.) (ម.ព. ម្ចត់)។

អម្ចាស់

(ព.បុ.) (ម.ព. ម្ចាស់)។

អម្ចាស់ នាម

[អំ-ម្ចាស់] aomcheas

(ព.បុ.) (ម.ព. ម្ចាស់)។

អម្នេញ

(ព.បុ.) (ដូចគ្នានឹង ម្នេញ)។

អម្នេញ នាម

[អំ-ម្នេញ] aomnenh

(ព.បុ.) (ដូចគ្នានឹង ម្នេញ)។

អម្បាញ់មិញ

មួយរំពេចមុននេះ, ភ្លាមៗមុននេះ :

អម្បាញ់មិញ គុណកិរិយា

[អំ-បាញ់-មិញ] aombeanhominh

មួយរំពេចមុននេះ, ភ្លាមៗមុននេះ :

អម្បាយ

(ព.បុ.) មាល្បាយ :

អម្បាយ គុណកិរិយា

[អំ-បាយ] aombeay

(ព.បុ.) មាល្បាយ :

អម្បាល

ប្រហែលនឹងអ្វី?។

អម្បាល គុណកិរិយា

[អំ-បាល] aambeal

ដូចជា, ប្រហែលដូច, ប្រហែលដូចជា :