ស្លឹករឹត

វចនានុក្រមខ្មែរ

ពាក្យខ្មែរ ការអាន និងអត្ថន័យ — បើកជាសាធារណៈ និងកែលម្អដោយអ្នកអាន។

៦៨,៣៦៩ ធាតុ

អលង្ការករ នាម

[អៈ-ឡ័ង-កា-រ៉ៈ-ក] aaklngokarakka

ជាងទង អ្នកធ្វើគ្រឿងអលង្ការ។

អលង្ការដ្ឋាន នាម

[អៈ-ឡ័ង-កា-រ៉ាត់-ឋាន] aaklngokaratthan

កន្លែងលក់គ្រឿងអលង្ការ។

អលង្ការភណ្ឌ

គ្រឿងអលង្ការធ្វើពីមាស ប្រាក់ លោហៈ។ល។ ដែលរចនាតាមក្បាច់ដ៏ល្អវិចិត្រ។

អលង្ការភណ្ឌ នាម

[អៈ-ឡ័ង-កា-រ៉ៈ-ភ័ន] aaklngokarakphno

គ្រឿងអលង្ការធ្វើពីមាស ប្រាក់ លោហៈ។ល។ ដែលរចនាតាមក្បាច់ដ៏ល្អវិចិត្រ។

អលង្ការី

អ្នកដែលមានចំណេះជំនាញខាងតុបតែងលម្អ។

អលង្ការី នាម

[អៈ-ឡ័ង-កា-រ៉ី] aaklngokarei

អ្នកដែលមានចំណេះជំនាញខាងតុបតែងលម្អ។

អលង្ក្រឹត នាម

[អៈ-ឡ័ង-ក្រិត] aalongkruet

(ដូចគ្នានឹង អលង្កត ដែរ) :

អលជ្ជាភាព

ភាវៈនៃសេចក្ដីឥតខ្មាស, ដំណើរឥតខ្មាស; ភាពជាអ្នកឥតខ្មាស :

អលជ្ជាភាព នាម

[អៈ-ឡ័ច-ជា-ភាប] aalochcheapheap

ភាវៈនៃសេចក្ដីឥតខ្មាស, ដំណើរឥតខ្មាស; ភាពជាអ្នកឥតខ្មាស :

អលជ្ជិតា

ភាវៈនៃបុគ្គលឥតខ្មាសឬនៃសេចក្ដីឥតខ្មាស។

អលជ្ជិតា នាម

[អៈ-ឡ័ច-ជិ-តា] aolochchita

ភាវៈនៃបុគ្គលឥតខ្មាសឬនៃសេចក្ដីឥតខ្មាស។

អលជ្ជី គុ., ន.

[អៈ-ឡ័ច-ជី] aalochchi

ដែលឥតខ្មាស; អ្នកឥតខ្មាស :

អលជ្ជី គុ., ន.

[ទៅ-មក-រក-គ្នា-ជា-អៈ-ឡ័ច-ជី] aalochchi

(ម.ព. ទៅមករកគ្នាដោយអលជ្ជី)។

អលជ្ជី គុ., ន.

[ទៅ-មក-រក-គ្នា-ដោយ-អៈ-ឡ័ច-ជី] aalochchi

ទៅមករកគ្នាដោយឥតខ្មាស គឺពុំបាច់ហៅរកក៏អាចទៅមករកគ្នាបាន ព្រោះស្និទ្ធស្នាលនឹងគ្នាណាស់ (ព.សា.) ច្រើននិយាយថា ទៅមករកគ្នាជាខួបខាលអលជ្ជី ទៅមករកគ្នាជាញឹកញយដោយឥតអៀនឥតខ្មាស)។

អលជ្ជី នាម

[អៈ-ឡ័ច-ជី-ប័ប-ពៈ-ជិត] aalochchi

(ម.ព. អលជ្ជីភិក្ខុ)។

អលជ្ជី នាម

[អៈ-ឡ័ច-ជី-បុក-គល់] aalochchi

បុគ្គលឥតខ្មាស។

អលជ្ជី នាម

[អៈ-ឡ័ច-ជី-ភាប] aalochchi

ភាពឬដំណើររបស់អ្នកឥតខ្មាស។

អលជ្ជី នាម

[អៈ-ឡ័ច-ជី-ភិក-ខុ] aalochchi

ភិក្ខុ, បព្វជិត, សមណៈ ឥតខ្មាស។

អលជ្ជីនិយម នាម

[អៈ-ឡ័ច-ជី-និ-យំ] aaklchachiniyum

ភាពឥតអៀនខ្មាស ការប្រមាថ អសីលធម៌។

អលជ្ជី—

(ម.ព. អលជ្ជី) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អលជ្ជី— នាម

[អៈ-ឡ័ច-ជី—] aaklchachi—

(ម.ព. អលជ្ជី) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អលសភាព

ភាពនៃបុគ្គលខ្ជិលច្រអូស, អំពើច្រអូស, ការទំរន់ឬកៀចមិនចង់អើពើនឹងកិច្ចការទាំងពួង :

អលសភាព នាម

[អៈ-ឡៈ-សៈ-ភាប] aalosapheap

ភាពនៃបុគ្គលខ្ជិលច្រអូស, អំពើច្រអូស, ការទំរន់ឬកៀចមិនចង់អើពើនឹងកិច្ចការទាំងពួង :

អលាភ នាម

[អៈ-លាប] aaleaph

ការឥតលាភ, ការខានបាន, ដំណើរប្រទះលើការខានបាន; ការខាតបង់ :

អលាភ នាម

[អៈ-លា-ភៈ-កា] aaleaph

ហេតុដែលនាំឱ្យឥតលាភ, ឱ្យខានបាន, ឱ្យខាតបង់។

អលាភ នាម

[អៈ-លា-ភៈ-បុក-គល់] aaleaph

បុគ្គលឥតលាភ។

អលាភ នាម

[អៈ-លា-ភៈ-សៈ-ម៉ៃ] aaleaph

សម័យឥតលាភ គឺសម័យដែលមិនប្រទះលើការបាន។

អលាភ នាម

[អៈ-លា-ភៈ-ហែត] aaleaph

(ម.ព. អលាភការណ៍)។

អលាភា! ឧទានសព្ទ

[អៈ-លា-ភា] aakleaphea

(ម.ព. អលាភោ!)។

អលាភោ

ឥតលាភ!, ខាតលាភ!, ពាក្យឧទានលាន់មាត់ក្នុងវេលានឹកស្ដាយដោយសេចក្ដីតូចចិត្តខ្លាំង ព្រោះឥតលាភ ឬព្រោះខាតលាភ (ព.កា.) ឬ ពហុ. ប្រើជា អលាភា! ក៏បាន)។

អលាភោ នាម

[អៈ-លា-ភោ] aaleaphou

ដូចគ្នានឹង អលាភ។

អលាភោ ឧទានសព្ទ

[អៈ-លា-ភោ] aaleaphou

ឥតលាភ!, ខាតលាភ!, ពាក្យឧទានលាន់មាត់ក្នុងវេលានឹកស្ដាយដោយសេចក្ដីតូចចិត្តខ្លាំង ព្រោះឥតលាភ ឬព្រោះខាតលាភ (ព.កា.) ឬ ពហុ. ប្រើជា អលាភា! ក៏បាន)។

អលាភៈ នាម

[អៈ-លា-ភៈ] aakleapheak

(ម.ព. អលាភ)។

អលាភ—

(ម.ព. អលាភ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អលាភ— នាម

[អៈ-លា-ភៈ—] aakleapheak—

(ម.ព. អលាភ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អលិង្គ

ដែលមិនប្រាកដជាលិង្គអ្វី; ដែលមិនមានគ្រឿងសម្គាល់។ សព្ទដែលឥតភេទ គឺសព្ទដែលមិនមែនជាភេទប្រុស, ភេទស្រី ឬភេទខ្ទើយឡើយ :

អលិង្គ គុ., ន.

[អៈ-លិង] ឬ [អៈ-លឹង] aolingkor

ដែលមិនប្រាកដជាលិង្គអ្វី; ដែលមិនមានគ្រឿងសម្គាល់។ សព្ទដែលឥតភេទ គឺសព្ទដែលមិនមែនជាភេទប្រុស, ភេទស្រី ឬភេទខ្ទើយឡើយ :

អលោភ នាម

[អៈ-លោប] aolouph

សេចក្ដីមិនជំពាក់ចិត្ត; ដំណើរឥតលោភ :

អលោភ នាម

[អៈ-លោ-ភៈ-ចិត] aolouph

ចិត្តឥតលោភ។

អលោភ នាម

[អៈ-លោ-ភៈ-ចេ-តៈ-ណា] aolouph

គំនិតឥតលោភ។

អលោភោ

ដែលឥតលោភ ឬដែលមិនសូវមានលោភ :

អលោភោ គុណនាម

[អៈ-លោ-ភោ] aolouphou

ដែលឥតលោភ ឬដែលមិនសូវមានលោភ :

អលោភៈ នាម

[អ-លោ-ភៈ] alopheak

(ម.ព. អលោភ)។

អល់អែក កិ., គុ.កិ.

[អល់-អែក] aaloaaek

ស្ទាក់ស្ទើរ :

អល់អែក គុណនាម

[អល់-អែក] aaloaaek

រារែក, ស្ទើរទៅស្ទើរនៅ :

អល្បវិទ្យ នាម

[អ័ល-ប៉ៈ-វិត] aalbovityor

(ម.ព. អប្បវិជ្ជ ក្នុង អប្ប)។

អល្លោ!

ពាក្យសម្រាប់បន្លឺក្នុងការឱ្យដំណឹងឬសួរគ្នាជាមុននៅវេលាផ្ដើមនិយាយដោយទូរសព្ទ :

អល្លោ! ឧទានសព្ទ

[អាល់-លោ] aallo

ពាក្យសម្រាប់បន្លឺក្នុងការឱ្យដំណឹងឬសួរគ្នាជាមុននៅវេលាផ្ដើមនិយាយដោយទូរសព្ទ :

អវកដ

ដែលមានន័យ, មានដំណើរ, មានទំនង ផ្សេងគ្នា; ដែលជាទំនាស់នឹងគ្នា, ដែលផ្ទុយគ្នា, ដែលទីទៃពីគ្នា, ដែលផ្សេងគ្នា ឬដោយខ្លួនពីគ្នា :

អវកដ គុណនាម

[អៈ-វៈ-កត់] aovokod

ដែលមានន័យ, មានដំណើរ, មានទំនង ផ្សេងគ្នា; ដែលជាទំនាស់នឹងគ្នា, ដែលផ្ទុយគ្នា, ដែលទីទៃពីគ្នា, ដែលផ្សេងគ្នា ឬដោយខ្លួនពីគ្នា :

អវកាស

(ភូមិ.) ផ្នែកក្រៅពីមណ្ឌលបរិយាកាសនានារបស់ផែនដី។

អវកាស នាម ១)

[អៈ-វៈ-កាស] aavokas

(ម.ព. ឱកាស)។

អវកាស នាម ២)

[អៈ-វៈ-កាស] aavokas

(ភូមិ.) ផ្នែកក្រៅពីមណ្ឌលបរិយាកាសនានារបស់ផែនដី។

អវកាសយាន នាម

[អៈ-វៈ-កា-សៈ-យាន] aakveakkasakyean

(ម.ព. យានអវកាស)។

អវកាសយានដ្ឋាន

មូលដ្ឋានសម្រាប់បាញ់បង្ហោះ រក្សាទុក និងធ្វើពិសោធន៍យានអវកាស :

អវកាសយានដ្ឋាន នាម

[អៈ-វៈ-កា-សៈ-យា-ណាត់-ឋាន] aakveakkasakyeanatthan

មូលដ្ឋានសម្រាប់បាញ់បង្ហោះ រក្សាទុក និងធ្វើពិសោធន៍យានអវកាស :

អវកាសយានិក នាម

[អៈ-វៈ-កា-សៈ-យា-និក] aakveakkasakyeanik

អ្នកដែលធ្វើដំណើរតាមយានអវកាស :

អវកាសវិទ្យា

ផ្នែកមួយនៃតារាវិទ្យាដែលសិក្សាអំពីដើមកំណើតនិងរចនាសម្ព័ន្ធរបស់អវកាស :

អវកាសវិទ្យា នាម

[អៈ-វៈ-កា-សៈ-វិត-ទ្យា] aakveakkasakvittyea

ផ្នែកមួយនៃតារាវិទ្យាដែលសិក្សាអំពីដើមកំណើតនិងរចនាសម្ព័ន្ធរបស់អវកាស :

អវកុដារ គុណនាម

[អៈ-វៈ-កុ-ដា] aavokodar

ដូចគ្នានឹង អវកដ។

អវគមន៍

សេចក្ដីចូលចិត្ត, ការយល់ជាក់ :

អវគមន៍ នាម

[អៈ-វៈ-គំ] aavokomon

សេចក្ដីចូលចិត្ត, ការយល់ជាក់ :

អវគ្គ គុ., ន.

[អៈ-វ័ក] aovokk

ដែលឥតវគ្គ, ឥតពួក; ព្យញ្ជនៈឥតពួក។

អវគ្គៈ គុ., ន.

[អៈ-វ័ក-គៈ] aakvkakeak

(ម.ព. អវគ្គ)។

អវគ្រហៈ

ក្នុងវេយ្យាករណ៍សំស្ក្រឹតប្រើជាឈ្មោះវណ្ណយុត្តមួយយ៉ាង មានសណ្ឋានស្រដៀងនឹងរាងដងកណ្ដៀវខ្មែរ (ៜ) នេះ (ហៅថា អវគ្រហៈ “វណ្ណយុត្តជាគ្រឿងធ្វើស្រៈ អៈ ឱ្យខ្ចាត់ចេញ”), សម្រាប់ប្រើតបទសន្ធិជាជំនួសស្រៈ អ, មានវិធីប្រើដូចគ្នានឹង អាប៉ុស្ត្រុហ្វិ៍ Apostrophe បារាំងសែស (') នេះ, ប្រ

អវគ្រហៈ នាម

[អៈ-វ័ក-គ្រៈ-ហៈ] aavokrohak

គ្រឿងជំទាស់, គ្រឿងរារាំង, ហេតុដែលនាំឱ្យទើសទាក់, ឧបសគ្គ :

អវគ្រហៈ នាម

[អៈ-វ័ក-គ្រៈ-ហៈ] aavokrohak

ក្នុងវេយ្យាករណ៍សំស្ក្រឹតប្រើជាឈ្មោះវណ្ណយុត្តមួយយ៉ាង មានសណ្ឋានស្រដៀងនឹងរាងដងកណ្ដៀវខ្មែរ (ៜ) នេះ (ហៅថា អវគ្រហៈ “វណ្ណយុត្តជាគ្រឿងធ្វើស្រៈ អៈ ឱ្យខ្ចាត់ចេញ”), សម្រាប់ប្រើតបទសន្ធិជាជំនួសស្រៈ អ, មានវិធីប្រើដូចគ្នានឹង អាប៉ុស្ត្រុហ្វិ៍ Apostrophe បារាំងសែស (') នេះ, ប្រ

អវគ្រោះ នាម

[អៈ-វ័ក-គ្រោះ] aavokruoh

ដូចគ្នានឹង អវគ្រហៈ។

អវចរ

ដំណើរអន្ទោលឬត្រាច់រង្គាត់ទៅមក, ការវិលកើតវិលស្លាប់; ដែន, ខេត្ត, ខេត្តដែន; វិស័យ។

អវចរ នាម

[អៈ-វៈ-ច] aavochar

ដំណើរអន្ទោលឬត្រាច់រង្គាត់ទៅមក, ការវិលកើតវិលស្លាប់; ដែន, ខេត្ត, ខេត្តដែន; វិស័យ។

អវជាត គុណនាម

[អៈ-វៈ-ជាត] aavocheat

ដែលមានកំណើតទាប, ដែលកើតមកហើយថោកទាប។

អវជាត នាម

[អៈ-វៈ-ជា-តៈ-បុត] aavocheat

កូនដែលមានចរិយាធម៌ថោកទាបជាងត្រកូលរបស់ខ្លួន, កូនក្រៅគន្លងធម៌។

អវជាត នាម

[អៈ-វៈ-ជា-តៈ-បុត] aavocheat

(ម.ព. អវជាតបុត្ត)។

អវជ័យ

ការឈ្នះហើយធ្វើឱ្យលុះនៅក្នុងអំណាចឬក្នុងកណ្ដាប់ដៃ, ការប្រាបប្រាមឬពង្រាបឱ្យបាក់បប, ឱ្យខ្លបខ្លាច :

អវជ័យ នាម

[អៈ-វៈ-ជៃ] aavochey

ការឈ្នះហើយធ្វើឱ្យលុះនៅក្នុងអំណាចឬក្នុងកណ្ដាប់ដៃ, ការប្រាបប្រាមឬពង្រាបឱ្យបាក់បប, ឱ្យខ្លបខ្លាច :

អវជ្ឈាន

ការជ្រប់មុខ, ការសញ្ជប់សញ្ជឹង, ទ្រមឹងទ្រមើយដោយមានសេចក្ដីទុក្ខព្រួយខ្លាំង។

អវជ្ឈាន នាម

[អៈ-វ័ច-ឈាន] aavochchhean

ការជ្រប់មុខ, ការសញ្ជប់សញ្ជឹង, ទ្រមឹងទ្រមើយដោយមានសេចក្ដីទុក្ខព្រួយខ្លាំង។

អវតារ

ចុតិនៃទេវតា, ការចុះចាកឋានសួគ៌មកចាប់កំណើតជាមនុស្ស; ការបែងភាគមកកើតនៃវិស្ណុ :

អវតារ នាម ១)

[អៈ-វៈ-តា] aovotar

ដំណើរឆ្លងចុះ (ពីមួយទៅមួយជាលំដាប់គ្នា), លំដាប់តៗគ្នា។

អវតារ នាម ២)

[អៈ-វៈ-តា] aovotar

ចុតិនៃទេវតា, ការចុះចាកឋានសួគ៌មកចាប់កំណើតជាមនុស្ស; ការបែងភាគមកកើតនៃវិស្ណុ :

អវត្តមាន

(វេជ្ជ.) អាការៈបាត់ការចងចាំនិងអាចឈានដល់ការបាត់ស្មារតីមួយរយៈពេលខ្លី ដោយសារកង្វះឈាមទៅចិញ្ចឹមខួរក្បាល។ (ពាក្យនេះប្រើក្នុងជំនាញជំងឺផ្លូវចិត្ត)។