ស្លឹករឹត

វចនានុក្រមខ្មែរ

ពាក្យខ្មែរ ការអាន និងអត្ថន័យ — បើកជាសាធារណៈ និងកែលម្អដោយអ្នកអាន។

៦៨,៣៦៩ ធាតុ

អ៊ែសមមែស

ស៊ែសគ្រមែស, ស៊សគ្រលស, ដែលមានអាការៈព្រងើយ ឥតគោរពកោតក្រែងអ្នកណា :

អ៊ែសមមែស គុ.កិ., គុ.

[អ៊ែស-ម-មែស] aaesmomeaes

ស៊ែសគ្រមែស, ស៊សគ្រលស, ដែលមានអាការៈព្រងើយ ឥតគោរពកោតក្រែងអ្នកណា :

អ៊ែសមែស គុ.កិ., គុ.

[អ៊ែស-មែស] aesmes

(ម.ព. អ៊ែសមមែស)។

អ៊ំ

ធំ (ឪពុកធំឬម្ដាយធំ)។ សម្ដីថ្នមឬទំយើសម្រាប់ក្មួយហៅឪពុកធំ ឬ ម្ដាយធំក្នុងទីចំពោះមុខឬកំបាំង :

អ៊ំ នាម

[អ៊ំ] om

ធំ (ឪពុកធំឬម្ដាយធំ)។ សម្ដីថ្នមឬទំយើសម្រាប់ក្មួយហៅឪពុកធំ ឬ ម្ដាយធំក្នុងទីចំពោះមុខឬកំបាំង :

អ៊្ហ‌ឹះ!

សូរឮដោយលាន់មាត់ខំប្រឹងលើកអ្វីធ្ងន់ឬប្រឹងក្រោកជាដើម :

អ៊្ហ‌ឹះ! ឧទានសព្ទ

[អ្ហ៊ឹះ] aahoeeah

សូរឮដោយលាន់មាត់ខំប្រឹងលើកអ្វីធ្ងន់ឬប្រឹងក្រោកជាដើម :

អ៊្ហ‌ឺ!

សូរឮវែងដោយលាន់មាត់ថ្ងូរជាដើម :

អ៊្ហ‌ឺ! ឧទានសព្ទ

[អ្ហ៊ឺ] aaheu

សូរឮវែងដោយលាន់មាត់ថ្ងូរជាដើម :

អ៊្ហុះ

សូរឮដោយលាន់មាត់ថ្ងូររអ៊ុះរទូៗជាដើម :

អ៊្ហុះ ឧទានសព្ទ

[អ៊្ហុះ] ahoah

សូរឮដោយលាន់មាត់ថ្ងូររអ៊ុះរទូៗជាដើម

អ៎! ឧទានសព្ទ

[អ] a

(ម.ព. អ!)។

អ៎ះ! ឧទានសព្ទ

[អះ] aah

(ម.ព. អះ!)។

អ័ក្ស

(ភូមិ.) បន្ទាត់ក្នុងមនោគតិ ដែលរត់ពីប៉ូលជើងទៅប៉ូលត្បូងកាត់តាមផ្ចិតផែនដី។

អ័ក្ស នាម

[អាក់] aaks

គ្រឿងប្រដាប់របស់ខ្មែរមួយប្រភេទ ធ្វើដោយឈើខ្លឹម មានកាំ, មានរបារ ខាងខ្នង មានសណ្ឋានមូលៗ ខាងពោះមានសណ្ឋានសំប៉ាតៗ រាយរង្វើលៗចុងទាំងពីរខាងបញ្ចុះភ្ជាប់នឹងចុងកាំ, មានភ្លៅ (អ័ក្ស) វិលបាន, មានជើងទ្រមាំ, មានដៃសម្រាប់កាន់រវៃឱ្យវិល; ជាប្រដាប់សម្រាប់ផាត់សូត្ររបស់ស្ត្រីខ្មែរ ម

អ័ក្ស នាម ១)

[អាក់] aaks

(គណិត.) បន្ទាត់ត្រង់មួយពិតឬក្នុងមនោគតិរត់កាត់ត្រង់ចំណុចកណ្ដាលនៃវត្ថុមួយ។

អ័ក្ស នាម ២)

[អាក់] aaks

(គណិត.) បន្ទាត់ត្រង់មួយដែលចែកវត្ថុមួយជាពីរផ្នែកស៊ីមេទ្រីគ្នា :

អ័ក្ស នាម ៣)

[អាក់] aaks

(គណិត.) បន្ទាត់នឹងមួយប្រើសម្រាប់បង្ហាញទីតាំងនៃចំណុចណាមួយ :

អ័ក្ស នាម

[អាក់-ផែន-ដី] aaks

(ភូមិ.) បន្ទាត់ក្នុងមនោគតិ ដែលរត់ពីប៉ូលជើងទៅប៉ូលត្បូងកាត់តាមផ្ចិតផែនដី។

អ័ព្ទ

ផ្សែងខាប់ដែលបណ្ដាលកើតឡើងអំពីអាកាសធាតុ ងងឹតដាសជិតចាក់ភ្នែកពុំយល់ឬមើលឃើញអ្វីៗស្ទុងៗពុំប្រាកដ (ខ្មែរប្រើសំដៅសេចក្ដីខាងក្រោយនេះ) :

អ័ព្ទ នាម ១)

[អ័ប] aoaptor

ពពក, ពពកខាប់ឬពពកក្រាស់; មេឃ; មេឃមីរ :

អ័ព្ទ នាម ២)

[អ័ប] aoaptor

ផ្សែងខាប់ដែលបណ្ដាលកើតឡើងអំពីអាកាសធាតុ ងងឹតដាសជិតចាក់ភ្នែកពុំយល់ឬមើលឃើញអ្វីៗស្ទុងៗពុំប្រាកដ (ខ្មែរប្រើសំដៅសេចក្ដីខាងក្រោយនេះ) :

អ័ព្ភ នាម

[អ័ប-ភៈ] ឬ [អ័ប] abpheak]rue[ab

(ម.ព. អព្ភ)។

អ័ភ្រ នាម

[អ័ប] aoaphror

(ម.ព. អ័ព្ទ)។

អ័រគីដេ

(ជីវ.) កេសរកូល, រុក្ខជាតិមួយប្រភេទ មានផ្កាជាកញ្ចុំពណ៌ស្រស់ (មានក្លិនក្រអូប) ជាទីទាក់ទាញដោយសារសោភណភាពរបស់វា។

អ័រគីដេ នាម

[អ័រ-គី-ដេ] arkide

(ជីវ.) កេសរកូល, រុក្ខជាតិមួយប្រភេទ មានផ្កាជាកញ្ចុំពណ៌ស្រស់ (មានក្លិនក្រអូប) ជាទីទាក់ទាញដោយសារសោភណភាពរបស់វា។

អ័រដោណេ

(គណិត.) y កូអ័រដោណេ, ធាតុទីពីរនៃគូលំដាប់ណាមួយនៅក្នុងប្លង់កូអ័រដោណេ :

អ័រដោណេ នាម

[អ័រ-ដោ-ណេ] ardaone

(គណិត.) y កូអ័រដោណេ, ធាតុទីពីរនៃគូលំដាប់ណាមួយនៅក្នុងប្លង់កូអ័រដោណេ :

អ័រម៉ូន

និយ័តករគីមីដែលត្រូវបានបញ្ចេញនិងដឹកនាំទៅកន្លែងណាមួយក្នុងសារពាង្គកាយបណ្ដាលឱ្យជាលិកាឬសរីរាង្គឆ្លើយតបវិញ :

អ័រម៉ូន នាម

[អ័រ-ម៉ូន] armoun

និយ័តករគីមីដែលត្រូវបានបញ្ចេញនិងដឹកនាំទៅកន្លែងណាមួយក្នុងសារពាង្គកាយបណ្ដាលឱ្យជាលិកាឬសរីរាង្គឆ្លើយតបវិញ :

អ្ងែង

(ព.សា.) ហងឯង។ សម្រាប់និយាយទៅរកស្រីក្មេងឬមានសភាពស្មើគ្នាដោយស្និទ្ធស្នាល :

អ្ងែង សព្វនាម

[អ្ងែង] angaeng

(ព.សា.) ហងឯង។ សម្រាប់និយាយទៅរកស្រីក្មេងឬមានសភាពស្មើគ្នាដោយស្និទ្ធស្នាល :

អ្នក សព្វនាម ១)

[នាក់] Nak

(ព.បុ.) សព្វថ្ងៃនេះប្រើជាអញ្ញត្រសព្ទ) ពាក្យប្រើជាជំនួសឈ្មោះបុគ្គលដែលត្រូវនិយាយទៅរកក្នុងទីចំពោះមុខ សម្រាប់ប្រជាពលរដ្ឋហៅគ្នាដោយសេចក្ដីគួរសម មិនចេញឈ្មោះបុគ្គលនោះ (ប្រើបានទាំងបុរសទាំងស្ត្រី) :

អ្នក សព្វនាម ២)

[នាក់] Nak

សាធារណជនហៅបងថ្លៃក៏ប្រើពាក្យ អ្នក ដែរ។

អ្នក នាម ៣)

[នាក់] Nak

ប្រើជាពាក្យនាំមុខឈ្មោះបុគ្គលក៏បាន :

អ្នក សព្វនាម ៤)

[នាក់] Nak

ទំនៀមសាធារណជនខ្មែរក្នុងសម័យពីដើម មុនសម័យបច្ចុប្បន្ននេះ, បើបុរសណាបានបួសជាភិក្ខុហើយសឹកមក ត្រូវហៅ អ្នក (អ្នកសោម, អ្នកសម) ; បើបានបួសជាសាមណេរហើយសឹកមកត្រូវហៅ ជី (ជីមាស, ជីមិត្រ) ; បើមិនបានបួសសោះទេ ត្រូវហៅ ចៅ (ចៅប្រាក់ ចៅមាស) ; បើនៅជំទង់ឬកំលោះហៅ អា។ ដោយហេតុនេះ ទើបមាន

អ្នក នាម

[នាក់] Nak

(ជាអញ្ញត្រសព្ទ) បុគ្គល, ជន, មនុស្ស។

អ្នក នាម

[នាក់-កន់-ដៀត] Nak

ជនឯទៀតក្រៅពីញាតិ គឺជនដែលមិនមែនជាសាច់ញាតិ (អញ្ញាតកជន) :

អ្នក នាម

[នាក់-កាន់-កា] Nak

(ម.ព. អ្នកការ)។

អ្នក នាម

[នាក់-កា] Nak

បុគ្គលដែលធ្វើការឬដែលកាន់ការ។

អ្នក នាម

[នាក់-ក្រ] Nak

ជនដែលក្រទ្រព្យ។

អ្នក នាម

[នាក់-ក្រុង] Nak

ជនដែលនៅក្នុងក្រុង។

អ្នក នាម

[នាក់-ខ្លាច] Nak

ជនដែលខ្លាច។

អ្នក នាម

[នាក់-ខ្លៅ] Nak

បុគ្គលខ្លៅ។

អ្នក នាម

[នាក់-ខ្លះ] Nak

ជនខ្លះ។

អ្នក នាម

[នាក់-គ្រួ] Nak

ជនដែលចម្អិនភោជនាហារ (អារាលិក ឬ អាឡារិក)។

អ្នក នាម

[នាក់-ចំ-កា] Nak

មនុស្សដែលធ្វើចម្ការ។

អ្នក នាម

[នាក់-ចេះ] Nak

បុគ្គលមានចំណេះ។

អ្នក នាម

[នាក់-ចោត] Nak

បុគ្គលដែលចោទប្រកាន់ឬដែលដាក់ចំណោទ។

អ្នក នាម

[នាក់-ឆ្លើយ] Nak

ជនអ្នកឆ្លើយ។

អ្នក នាម

[នាក់-ជា] Nak

ភុជិស្សជន។

អ្នក នាម

[នាក់-ជំ-នួញ] Nak

ជនដែលធ្វើជំនួញ។

អ្នក នាម

[នាក់-ឈ្លប] Nak

បុគ្គលដែលឈ្លប។

អ្នក នាម

[នាក់-ដឹង] Nak

ជនដែលដឹង។

អ្នក នាម

[នាក់-តូច] Nak

បុគ្គលដែលតូចជាងគេ។

អ្នក នាម

[នាក់-ទាប] Nak

បុគ្គលដែលទាបថោក។

អ្នក នាម

[នាក់-ទេស] Nak

បព្វជិតដែលចេះទេសន៍ (ធម្មកថិក)។

អ្នក នាម

[នាក់-ធំ] Nak

បុគ្គលជាធំ (ឥស្សរជន)។

អ្នក នាម

[នាក់-ផ្សា] Nak

ជនដែលមានផ្ទះលំនៅក្នុងប្រជុំផ្សារ ឬដែលលក់ទំនិញក្នុងផ្សារ។

អ្នក នាម

[នាក់-ព្រៃ] Nak

ជនដែលនៅក្នុងស្រុកព្រៃ។

អ្នក នាម

[នាក់-ភ្លេង] Nak

មនុស្សដែលចេះភ្លេងឬដែលលេងភ្លេង។

អ្នក នាម

[នាក់-មាន] Nak

អ្នកដែលមានទ្រព្យច្រើន អ្នកបរិបូរដោយទ្រព្យសម្បត្តិ។

អ្នក នាម

[នាក់-មុក-នាក់-កា] Nak

ជនដែលមានមុខមានឈ្មោះនិងជនដែលមានមុខការឬដែលជាប្រមុខក្នុងកិច្ចការ។

អ្នក នាម

[នាក់-រក] Nak

ជនដែលរក; ជនដែលខំប្រឹងធ្វើការរកស៊ី។

អ្នក នាម

[នាក់-រា-ជៈ-កា] Nak

មនុស្សដែលធ្វើរាជការ។

អ្នក នាម

[នាក់-រៀន] Nak

ជនដែលកំពុងរៀន, សិស្សរៀន។

អ្នក នាម

[នាក់-ស្រុក] Nak

ជនដែលនៅក្នុងស្រុក; ប្រជុំជនឬពួកជនក្នុងស្រុកនីមួយៗ។

អ្នក នាម

[នាក់-ស្រែ] Nak

ជនដែលធ្វើស្រែ។

អ្នក នាម

[នាក់-ស៊ើប] Nak

ជនដែលស៊ើបការណ៍។

អ្នក នាម

[នាក់-អស់-នឹង] Nak

ជនអស់ហ្នឹង។

អ្នកកីឡា

ជនអ្នកលេងល្បែងមានប្រយោជន៍តាមសម័យនិយម។

អ្នកកីឡា នាម ១)

[នាក់-កី-ឡា] neakkeila

បុគ្គលដែលលេងល្បែងកម្សាន្តចិត្ត។

អ្នកកីឡា នាម ២)

[នាក់-កី-ឡា] neakkeila

ជនអ្នកលេងល្បែងមានប្រយោជន៍តាមសម័យនិយម។

អ្នកងារ

អ្នកធ្វើការងារមានកម្រិតតាមរាជប្បញ្ញត្តិ គឺជនដែលត្រូវទោសរបឹបជាដើមហើយធ្លាក់ខ្លួនទៅជាមនុស្សថ្នាក់ទី ៤(សូទ្រៈ) ជាប់ជាពូជវង្សតរៀងទៅឬជនដែលកើតក្នុងពូជវង្សនោះ :

អ្នកងារ នាម

[នាក់-ងា] anokongear

អ្នកធ្វើការងារមានកម្រិតតាមរាជប្បញ្ញត្តិ គឺជនដែលត្រូវទោសរបឹបជាដើមហើយធ្លាក់ខ្លួនទៅជាមនុស្សថ្នាក់ទី ៤(សូទ្រៈ) ជាប់ជាពូជវង្សតរៀងទៅឬជនដែលកើតក្នុងពូជវង្សនោះ :

អ្នកដូន

ពាក្យសម្រាប់ហៅភូតបិសាចស្រី ឬទេព្រ័ក្សស្រី, យាយទែព ដែលមានខ្ទមឬរោងអាស្រមជាលំនៅ, ជាគូគ្នានឹង អ្នកតា, ច្រើននិយាយថា អ្នកតាអ្នកដូន។

អ្នកដូន នាម ១)

[នាក់-ដូន] anokodoun

អ្នកជីដូន, អ្នកយាយ។

អ្នកដូន នាម ២)

[នាក់-ដូន] anokodoun

ពាក្យសម្រាប់ហៅភូតបិសាចស្រី ឬទេព្រ័ក្សស្រី, យាយទែព ដែលមានខ្ទមឬរោងអាស្រមជាលំនៅ, ជាគូគ្នានឹង អ្នកតា, ច្រើននិយាយថា អ្នកតាអ្នកដូន។

អ្នកតា

អ្នកតាសម្រាប់ស្រុកជាយូរអង្វែងមកហើយ។

អ្នកតា នាម ១)

[នាក់-តា] anakata

អ្នកជីតា។

អ្នកតា នាម ២)

[នាក់-តា] anakata

ពាក្យសម្រាប់ហៅភូតបិសាចប្រុស ឬទេពារ័ក្សប្រុសដែលមានខ្ទមឬរោងអាស្រមជាលំនៅឬឥតលំនៅយ៉ាងនោះក៏មាន :

អ្នកតា នាម

[នាក់-តា-ចាស់-ស្រុក] anakata

អ្នកតាសម្រាប់ស្រុកជាយូរអង្វែងមកហើយ។

អ្នកបាទ

ពាក្យហៅដោយទ្រគោះមើលងាយជាជំនួសពាក្យ គាត់ (ចំពោះតែមនុស្សប្រុស) :

អ្នកបាទ នាម ១)

[នាក់-បាត] anakabat

អ្នកដែលជាខ្ញុំបម្រើជិតបាទា។

អ្នកបាទ នាម ២)

[នាក់-បាត] anakabat

ពាក្យហៅដោយទ្រគោះមើលងាយជាជំនួសពាក្យ គាត់ (ចំពោះតែមនុស្សប្រុស) :

អ្នកបុណ្យ នាម

[នាក់-បុន] anakabonyar

អ្នកមានបុណ្យសំណាងអស្ចារ្យ :

អ្នកបួស

ជនដែលបួស (បព្វជិត) គឺអ្នកដែលកំពុងទ្រទ្រង់ភេទជាសមណៈ, អ្នកទ្រទ្រង់ផ្នួស (ទីទៃពីគ្រហស្ថ)។

អ្នកបួស នាម

[នាក់-បួស] neakbuos

ជនដែលបួស (បព្វជិត) គឺអ្នកដែលកំពុងទ្រទ្រង់ភេទជាសមណៈ, អ្នកទ្រទ្រង់ផ្នួស (ទីទៃពីគ្រហស្ថ)។

អ្នកប្រព័ន្ធ នាម

[ប្រ-ពាន់] bropean

អ្នកតែងសេចក្ដីជាកាព្យរាយ ឬជាគាថា, ជាកាព្យ។